hósdagur 27. september 2001síða 3
‹ fyrra síða allar 18 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
4
Nr. 186 - 27. september 2001
Nr. 186 - 27. september 2001
5
Tað er partvís fyri at
spara, at bussurin hjá
Varda Verkstaðnum í
Vági skal halda
uppat. Men vit halda
heldur ikki, at vit
skulu brúka orku og
pening til at skipa fyri
koyring, sigur Jákup
Foldbo, leiðari á
Serstovnadeildini
SPARINGAR
Áki Bertholdsen
– Peningurin strekkir ikki
til. Tí er busskoyringin hjá
varda Verkstaðnum í Vági
niðurløgd.
Tað sigur Jákup Folbo,
leiðari á Serstovnadeildini.
Hann sigur m.a. at lønarút-
reiðslurnar til starvsfólkið á
Verkstaðnum eru blivnar so
høgar, at tað slær botnin
undan játtanini.
– So hvørt sum tað koma
meiri og meiri útbúgvin
fólk og starvsaldurin hækk-
ar, økjast lønarútreiðslurnar
og nú heldur játtanin ikki
longur og so má sparast.
Tí hevur Varda Verkstað-
ið í Vági fingið boð um at
spara koyringina burtur.
Men tað er eisini ein
onnur orsøk.
– Í løtuni mugu vit brúka
tíð og orku uppá at skipa
fyri koyring og tað er ikki
hetta, vit eru dugnaligast
til. Tað, vit eru dugnaligast
til, er at geva brúkarum eitt
verkstaðartilboð,
sigur
Jákup Foldbo.
Finna aðra loysn
Hann sigur, at nú verður
kannað um tað ber til at
finna eina aðra loysn á
koyringini hjá Varda Verk-
staðnum í Vági.
Hann sigur at talan kann
verða um nógvar møguleik-
ar. Ein møguleiki er at fáa
Bygdaleiðir at átaka sær
hesa tænastuna. Ein onnur
loysn kann vera at lata tað
yvir á privatar hendur.
Hann sigur, at ymsa-
staðni í landinum er ymsar
loysnir funnar á koyringini,
bæði almennar og privatar
loysnir.
– Í Havnini hevur tað t.d.
riggað nógv betri, nú tað
eru portørarnir á Lands-
sjúkrahúsinum, sum røkja
hendan flutningin enn tað
gjørdi áðrenn, tá ið stovnar
høvdu bussar sjálvir.
Hann ivast tó í, um tað
eru somu møguleikar at
lata portørarnar í Suðuroy
røkja hendan flutningin, tí
pørtørtænastan er ikki so
væl útbygd sum tann í
Havn.
– Loysnin, sum fyrst
verður kannað í Suðuroy, er
at lata Bygdaleiðir átaka
sær koyringina, men er ikki
greitt um tað ber til og um
loysnin er nøktandi. Eitt nú
má avtala fáast um, hvar
Bygdaleiðir skulu steðga.
Við at niðurleggja hesa
koyringina, er talan um
eina sparing upp á 100.000
krónur um árið. Vænta tit,
at ein loysn við Bygdaleið-
um, ella ein privat loysn
verður bíligari enn tað?
– Tað skal eg ikki kunna
siga beint nú. Men vit
vænta í øllum førum at tað
verður funnin ein loysn,
sum
Serstovnadeildin
sleppur undan at umsita og
tað er ein partur av málin-
um.
Hann vísir m.a. eisini á
tann trupulleika, at almenn-
ir stovnar sleppa ikki at av-
skriva tól, eitt nú bilar.
– Av tí sama er tað sera
trupult og tungt at skifta út.
Nógvir av teimum bilum,
sum ymsir stovnar hava,
eru gávur. Men tá ið teir
skulu endurnýggjast, verð-
ur tað ein stórur fíggjarlig-
ur trupulleiki, tí játtanin
strekkir ikki til.
– Varda Verkstaðið í
Vági var tað einasta,
eg hevði at fara til.
Men nú noyðist eg at
gevast, tí bussurin er
spardur burtur. Tað
var tað nógv betri, at
eg ongantíð var
byrjaður, sigur Páll
Luid á Tvøroyri
SPARING
Áki Bertholdsen
Páll Luid á Tvøroyri er ein
vónbrotin maður.
Síðani í oktober í fjør
hevur hann havt sína dagl-
igu gongd á Varda Verk-
staðnum í Vági.
Men nú noyðist hann at
gevast á Verkstaðnum.
Í morgin heldur bussurin
hjá Verkstaðnum uppat at
koyra. Hann er spardur
burtur.
Sparingin
er
100.000 krónur um árið.
Men hon ber samstundis í
sær, at virksemið hjá Verk-
staðnum fer at minka ein
triðing við tað, at fimm av
teimum 15 fólkunum, sum
dagliga arbeiða á Verk-
staðnum, nú noyðast at gev-
ast.
Tey hava brúk fyri ser-
flutningi fyri at koma til og
frá Verkstaðnum og tey
skulu heintast við hús
hvønn morgun og skulu
koyrast aftur til dyrnar eftir
loknan arbeiðsdag. Men nú
bussurin gevst, hava tey
ongan møguleika at sleppa
til og frá.
Hevur ongan
møguleika
Ein av teimum, sum nú
noyðast at gevast á Verk-
staðnum, er Páll Luid á
Tvøroyri.
Hann er elektrikari, men
hevur verið avlamin, síðani
hann í 1988 datt niður úr
einum stiga og breyt bæði
beinini og ryggin. Hann
royndi at arbeiða eina tíð
eftir óhappið, men í 1992
noyddist hann at heilt at
gevast. Hann er nú so illa
gongdur, at, at hann sleppur
um gólvið, men ikki meiri
enn tað.
– Nú bussurin gevst, havi
eg ongan sum helst møgu-
leika at brúka Verkstaðið
longur, sigur hann.
Hann býr uttarliga á
Tvøroyri, nakrar hundrað
metrar frá steðgiplássinum
hjá Bygdaleiðum og fær
ikki gingið teinin heimaífrá
til steðgiplássi.
Tað er eisini ein fittur
teinur frá tí, har bussurin
steðgar í Vági, yvir á Verk-
staðið.
– Tað fer heldur ikki at
bera til at koyra í bussi hjá
Bygdaleiðum til Vágs fyri
30 krónur hvønn vegin. Vit
fáa 64 krónur um dagin á
Verkstaðnum, so skulu vit
betala ferðaseðil, loypa fýra
krónur av.
Hann viðgongur, at tað er
ikki akkurát fyri lønina, at
teir eru á Verkstaðnum.
Men hann dylir heldur ikki
fyri, at 64 krónur um dagin
gera ein ávísan mun hjá
einum avlamispensjónisti.
– Bil havi eg ongan, tí tað
havi eg ikki ráð til, so hjá
mær er bara eitt at gera og
tað er at gevast á Verkstaðn-
um.
Páll Luid heldur, at taå
kann ikki vera fyri at spara,
at busskoyringin er niður-
løgd.
– Talan er um 100.000
krónur um árið og tað er
onki at spara í einum máli,
sum hevur so stóran týdn-
ing.
Hann heldur, at talan má
heldur vera um okkurt slag
av illvilja.
Skuldi ongantíð verið
farin
Páll Luid sigur, at Verkstað-
ið hevur havt sera stóran
týdning fyri seg.
– Tað er tað einasta, eg
havi havt at koma til, síðani
eg varð sjúkur. Tað er ein
máti at sleppa eitt sindur út
og at fáa práta við fólk.
Hann sigur, at hjá honum
verður tað so ringt at noyð-
ast at gevast á Verkstaðn-
um, at hann vildi heldur
ynskt, at hann ongantíð var
byrjaður, heldur enn at
verða noyddur at gevast
aftur.
– Tað var so nógv betri, at
eg havði fingið at vita bein-
anvegin, at Verkstaðurin er
ikki ætlaður fyri okkum,
sum búgva avsíðis, tí so
hevði eg ongantíð søkt. At
koma afturumaftur, upp á
hendan mátan er lítið søm-
iligt.
Hann heldur, at verður
hetta gongdin frameftir,
verður tað enn og verri.
– Eg haldi, at tað er nógv
fyri, at teir spara bussin hjá
okkum burtur, samstundis
tá ið vit síggja, hvussu nógv
løgtings- og landsstýrisfólk
hava hækkað sínar egnu
lønir og pensjónir, heldur
Páll Luid.
Leita eftir aðrari loysn fyri bussin
hjá Verkstaðnum í Vági
Nú tað er avgjørt, at buss-
urin hjá Varda Verkstaðnum
í Vági skal gevast at koyra
brúkarar aftur og fram, til og
frá arbeiði. verða tað fleiri
sum noyðast at gevast. Ein
teirra er Pall Luid, sum her
kemur úr bussinum. Nú
verður arbeitt við at finna
aðrar loysnir, sigur leiðarin á
Serstovnadeildini
Tað var nógv betri at eg aldrin var byrjaður
Páll Luid á Tvøroyri er so illa gongdur, at nú bussurin hjá
Varda Verkstaðnum í Vági gevst at koyra, noyðist hann eisini at
gevast á Verkstaðnum. Og hann er ikki einsamallur, tí fleiri
onnur verða nú eisini noydd at gevast á Varda Verkstaðnum í
Vági
Javnaðarflokkurin fer
at leggja fram lógar-
uppskot um markn-
aðarføring og
brúkarakærunevnd.
Endamálið er at verja
vanliga brúkaran
LÓGARUPPSKOT
Edvard Joensen
Brúkarin skal verjast í
gerandisdegnum,
sigur
Javnaðarflokkurin, sum fer
at leggja lógaruppskot um
brúkarpolitikk fyri tingið.
Sum er hevur føroyski
brúkarin onga trygd fyri, at
tað hann keypir, er tað
sama, sum hann heldur eg
keypa. Eingin lóggáva er á
økinum, sum tryggjar eitt
nú vørulýsingar ella upp-
lýsing, sum brúkarin kann
halda seg til.
Tað einasta, vit í Føroy-
um hava av nøkrum, sum
líkist, sigur Javnaðarflokk-
urin, er Kappingarráðið.
Men
Kappingarráðið
hevur ikki til endamáls at
verja brúkaran. Tað skal
tryggja javna og fría kapp-
ing. Og tað hevur vanliga
bara verið útbjóðaranum til
fyrimuns, vísir Hans Pauli
Støm, løgtingsmaður, á.
Taka vit veruligu handils-
kappingina í dag, stendur
hon, tá tosað verður um
dagliga matvøruhandilin,
millum nakrar heilt fáar
størri ketur.
Javnaðarflokkurin sigur í
forðorðinum til uppskotini,
sum fara at koma fyri
tingið, at áhugamálini hjá
brúkaranum eru sera illa
vard í Føroyum. Eru trupul-
leikar, stendur brúkarin
bæði ráðaleysur og verju-
leysur.
Hetta tí, at í Føroyum
finst als eingin almennur
brúkarapolitikkur., Eingin
brúkarakunning
er,
og
eingin møguleiki hjá van-
liga brúkaranum at leita
sær hjálp, um einhvør
trupulleiki vísir seg við
vøru, hann hevur keypt.
Einasti
møguleikin
vanligi brúkarin hevur, er at
fara í rættin, og tað er ikki
tað fyrsta fólk hugsa um,
sum til dømis hava keypt
sær einar buksur ella eina
vaskimaskinu, sum ikki
svarar til tað, tey fingu
upplýst frá keyparanum.
Javnaðarflokkurin hevur
tikið avleiðingarnar av hes-
um, verður sagt í álitinum,
sum flokkurin hevur gjørt,
og fer nú at leggja fram
hetta álit í tinginum saman
við lógaruppskotunum um
marknaðarføring og brúk-
arakærunevnd.
Álitið er væl gjøgnum-
arbeitt, varð sagt á tíðinda-
fundi, sum Javnaðarflokk-
urin helt í Havn miku-
morgunin. Ein arbeiðsbólk-
ur, settur av flokinum, hev-
ur síðan í vár arbeitt við
álitinum. Sum løgfrøðiliga
ráðgeva hevur bólkurin
havt Turið Debes Hentze,
sum er væl inni í slíkum
málum, varð sagt á tíðinda-
fundinum.
Nú álitið og uppskotini
eru liðug, verða tey send
teimum,
sum
hugsast
kunnu at hava áhuga í mál-
inum, til viðgerðar, áðrenn
uppskotini verða borin í
tingið. Tað verður væntandi
einaferð seinni í heyst,
sigur Hans Pauli Strøm,
tingmaður, sum vegna ting-
manningina hevur sitið í
arbeiðsbólkinum.
Ásannandi, at brúkara-
politikkur er almenn sam-
felagsuppgáva, sum hevur
ligið á láni, hevur Javn-
aðarflokkurin gjørt av at
taka málið upp, sigur Hans
Pauli Strøm. Sum grundar-
lag undir fyrireikingar-
arbeiðinum hava lóggávur í
grannalondunum
verið
nýttar.
Í áliti Javnaðarfloksins er
reglugerð um brúkararáð
og brúkarastovn, eins og
kærustovnur eisini verður
viðgjørdur.
Brúkarastovnurin
skal
vera skrivstova hjá Brúk-
araumboðnum og Brúkara-
kærunevndini. Brúkaraum-
boðið verður samstundis
stjóri á stovninum.
So byrjar dansitíð-
in aftur, og lagt
verður fyri í Kolla-
firði mikjalsmessu-
kvøld
DANSUR
Norðstreymoyar Dansi-
felag byrjar dansiveturin
við almennum dansi-
kvøldi í Kollafirði á
mikkjalsmessu.
Leygarkvøldið klokk-
an 21.00 lata tey dyrnar
upp í Bygdarhúsinum í
Kollafirði, og so verður
dansað, til út móti
morgni.
N o r ð s t r e y m oy a r
Dansifelag hevur í eini
20 ár skipað fyri hesum
sonevnda
heystdansi-
kvøldinum, sum plagar
at savna væl av fólki,
sigur felagið í tíðinda-
skrivi um dagarnar.
Kostnaður fyri dansin
í
Kollafirði
leygar-
kvøldið 29. september
verður 50 krónur.
ej
Savnað verður inn í
Føroyum til av-
varðandi teirra,
sum fórust av
yvirgangsatsóknun
um í USA fyrr í
hesum mánaðinum
HJÁLPIARBEIÐI
Farið er undir innsavnan
í Føroyum til tess at
hjálpa teimum, sum vóru
fyri missi av yvirgangs-
atsóknunum í USA tann
11. september.
Tað er gullsmiðurin í
Gongini, Leif Erik H.
Niclasen, sum stendur
fyri innsavningini. Hann
hevur fingið samband
við amerikansku am-
bassaduna í København,
sum hevur lovað at
syrgja fyri, at innkomni
peningurin
kemur
á
rætta stað.
Fólk, sum vilja stuðla
tiltakinum, kunnu seta
peningin á konto í før-
oysku peningastovnun-
um, eins og til ber at seta
inn á postgirokonto.
Kontoheitið verðurstutt
og greitt: Hjálp til USA,
sigur Leif Erik. Allar
upphæddir eru kærkom-
nar, sigur hann.
Innsavningin er byrjað,
og heldur á til alla-
halganadag tann 1. no-
vember. Tá verður inn-
komni peningurin sendur
ambassaduni í Køben-
havn, sigur stigtakarin.
Leif Erik H. Niclasen
er ikki ókendur í slíkum
høpi. Hann hevur verið
við til at savnað inn pen-
ing til ymisk góðgerandi
endmál bæði her heima,
í Kosovo, Afrika og hvar
tað nú hevur verið brúk
fyri tí.
Ikki tí, at hann fer
undir tað av sínum ein-
tingum, sigur hann, utt-
an at hann fær boð úr
erva um at gera so.
Hann sigur seg sjálvan
gera, júst sum tað stend-
ur
í
sálminum
hjá
Mikkjali á Ryggi, at
hann bert man:
»...gera, sum mín Guð
tað vil,
hjálpa har, tað treingir til;
neyðarstaddan ei at
gloyma
betri er enn gull at
goyma.«
ej
Haldið á gólvið
ein glaðan ring
Innsavning til
yvirgangsoffur
Betri brúkaraverju
Eingin lóggáva um brúkaravernd yvirhøvur er galdandi í Føroyum. Tí ber ikki til at klaga um vørur, ein heldur seg hava keypt
undir skeivum fyritreytum. Hetta skal nú broytast, sigur Javnaðarflokkurin
C
M
Y
K
5
4