týsdagur 10. mars 2009síða 20
‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
20
vinnan
Nr. 48 - 10. mars 2009
alternativ vinna
Leo Poulsen
leo@sosialurin.fo
Myndir: Álvur Haraldsen
Tá Tavan varð sett á stovn í
1994, var tað í ringastu
krepputíð í Føroyum.
– Tá fingu vit ikki loyvi
til at framleiða traditionellu
framleiðslurnar, og tí løgdu
vit okkum eftir at framleiða
vørur úr gulllaksi. Og so
hava vit eisini øll árini tikið
móti rognum, sigur Ingvard
Joensen, sum er ein av eig
arunum av Tavuni.
Og tað hava teir so gjørt
øll árini.
– Tey fyrstu árini var tal
an um smáar nøgdir, men
frá um 2000 og úteftir var
talan um rættiliga stórar
nøgdir, millum 1000 og
2000 tunnur, sigur Ingvard
Joensen.
Rognini verða saltað í
tunn ur til svenska markn
aðin.
– Har verða tey roykt á
onkran hátt, sum eg ikki
kenni, og so verða tey koyrd
í tubur. Svenskarum dáma
væl tað, sum verður kallað
kaviar, og tað fáast fleiri
ymisk sløg. Hetta verður
fram leitt bæði í Noregi og
Svøríki, og tey rognini, sum
koma frá okkum, enda í
tub um, sum verða nevnd
Kallis Kaviar, sigur Ingvard
Joensen.
So at siga øll rognini,
sum Tavan tekur ímóti, fer
til útflutnings. Tó er tað so,
at tá tað nærkast gýting,
gerast rognini vatnutt, tað,
sum vanliga verður kallað
sjórogn. Tey verða so skild
frá og fryst og síðani seld
til Kovan, sum Tavan hevur
eitt gott samstarv við.
Tað er eitt sindur ójavnt,
hvussu nógv kemur upp á
land av rognum.
– Árini frá 2000 og nøkur
ár fram, tá prísurin var góð
ur, komu nógv rogn upp á
land, men eg haldi sjálvur,
at húkabátarnir taka øll
rogn ini, stórt sæð. Trol ar ar
nir hava fingið kryvji
maskinur seinnu árini, og
har kemur so at siga einki
av rognum upp á land frá
teimum,
sigur
Ingvard
Joen sen.
Hann
hevur
ongantíð
sjálv ur verið við skipi, sum
hevur kryvjimaskinu, men
sum skilst ber ikki til at
taka rogn, tá kryvjimaskina
verður nýtt.
– So vítt eg havi skilt,
knús ar kryvjimaskinan all
an innvøl og harvið eisini
rognini, so áðrenn man hev
ur megnað at ment eina
kryvjimaskinu, sum klárar
at útskilja rognini, verður
nokk trupult at fáa rognini
upp á land frá teimum skip
unum, sigur Ingvard Joen
sen.
Stutt vertíð
Tey fyrstu árini, tá teir leig
aðu virkið undir kreppuni,
hevði tað nokk so nógv at
siga fyri virkið, at kunna
taka ímóti rognum.
– Tá lá úrslitið um null,
og tað var kanska ikki so
nógvur peningur í krónum
og oyrum, men sum pro
sent partur av úrslitinum
hevði tað týdning. Men taka
vit árið í fjør, so hava vit
keypt eini 40 tons av rogn
um, eini 1800 tons av upsa
og 7000 tons av gulllaksi,
so rognini útgera bert ein
lítlan part av samlaða talin
um, sigur Ingvard Joensen.
Toskarogn verða mett
sum tey bestu, men tað eru
kortini ikki bert hesi rogn
ini, sum Tavan tekur ímóti.
– Nei, vit taka ímóti øll
um rognum so at siga. Eg
dugi ikki at siga, um munur
er á góðskuni á lidnu vør
uni, men prísurin er lægri
fyri upsarogn. Tó, sum
góðska, tá vit síggja tað her
á virkinum, er eingin munur
á, sigur Ingvard Joensen.
Hann dugir ikki at siga,
um tað kundi verið skaptur
ein marknaður fyri rognum
í Føroyum uttan um tað,
sum Kovin kann taka ímóti.
Rognaknettir eru ikki eins
vanlig sum fiskaknettir,
men sum er finst eingin
mark naður fyri hesum í
Før oyum.
Í dag telur rognafram
leiðslan ikki so nógv í tí
samlaða
umsetninginum
hjá Tavuni, men teir halda
Færri
rogn enn
vanligt í ár
Rognini verða saltað í tunnur, og síðani verða tey útflutt til Svøríkis, har tey enda sum Kallis
Kaviar í tubum
Rognini verða skild, og sjórognini seld til Kovan. Tey bestu og heilastu rognini verða single-fryst
og seld til Spania fyri besta prísin
Besta árið tók Tavan ímóti 2000 tunnum av rognum. Í ár er nøgdin munandi minni
Líka síðani Tavan byrjaði virksemi sítt, hava teir tikið móti
rognum í Leirvík. Summi ár hava teir fingið einar 2000
tunnur upp á land, men í ár sær einki serligt út. Tavan er
annars kend fyri sína gulllaksaframleiðslu, og er størsti fram
leiðari av sínum slag í heiminum
Færri keypa skinnvørur
Almenna grønlendska skinnvirkið Great Greenland fekk
ikki tað ætlaða úrslitið, tá fyritøkan tók lut á
skinnamessuni í Keypmannahavn í síðsta mánað.
Sermitsiak skrivar, at tað gongst so illa hjá Great
Greenland at sleppa av við sínar vørur, at á messuni seldi
fyritøkan bara góð 60 prosent av tí, sum hon seldi á
messuni í fjør. Henrik Estrup, stjóri, sigur við blaðið, at
hann hevði væntað minni sølu, nú kreppa er. Great
Greenland hevur meiri enn 150.000 skinn á goymslu í
løtuni. Tað er væl meiri enn vanligt, men kemst av, at
eftirspurningurin er minakður nógv síðani í fjør.
Oljuvinnan órógvar
rækjuvinnuna
Fiskimenninir í Suðurnoregi eru misnøgdir við, at teir ikki
eru tiknir við upp á ráð, nú avgjørt er at leggja eina
gassleiðing frá Kårstø í Rogalandi, haðani fram við strondini
og so til Jyllands og Svøríkis. Fiskimenninir siga, at
gassleiðingin kemur at liggja tvørtur um nakrar av teimum
bestu rækjuleiðunum í Skagerrak. Almenna felagið Gassco
skal leggja gassleiðingina fyri norsk og altjóða feløg.
Gassco hevur fingið eina meting av avleiðingunum av
kaðalinum og hevur sent hana til hoyringar, skrivar NTB.