mikudagur 3. oktober 2001síða 10
‹ fyrra síða allar 15 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 190 - 3. oktober 2001
19
komu vit kortini til steypa-
finaluna. Tað setti kanska
n¿kur kr¿v, men eg hevði
sagt undan ‡rinum, at við
so n—gvum ungum leikar-
um, so f—r talan at gerast
um upp- og niðurtœrar. Tað
skilja ¿ll, sum vita nakað
um f—tb—lt, og tey, sum ikki
skilja tað, skulu ikki rokna
við at f‡a nakra fr‡greiðing
fr‡ m¾r.
- Kê fekk eitt pl‡ss ’
steypafinaluni, og eina
h‡lva milli—n ’ kassan, og
tað haldi eg verið eitt flott
avrik, við teimum m¿gu-
leikum, sum vit h¿vdu. Har
v—ru seks leikarar ‡ liðnum,
sum ongar royndir h¿vdu ’
fyrstu deild, og eisini er ein
landsliðsleikari
komin
burtur œr, so eg haldi ikki,
at klaksv’kingar kunnu vera
—n¿gdir.
- Eg plagi at samanbera
hetta við at oyra ’ bilum.
Fert tœ til eina kappkoyring,
har BMW og Mercedes
taka lut, so vinnur tœ einki ’
einum Daewoo-bili. Hevur
tœ ein g—ðan bil, so kanst tœ
standa teg ’ kappingini, um
tœ dugir n—g v¾l at koyra.
Landsliðsleikarin, sum
Tomislav nevnir omanfyri,
er sj‡lvandi Hjalgr’m Elt-
t¿r, men harumframt nevnir
hann eisini aðrar leikarar,
sum vit heilt v’st fara at
hoyra meira um.
- Eg ivist ikki ’, at eitt nœ
Atli Danielsen fer at gera
n—gv um seg, og eisini S’m-
un Joensen, sum nœ er ’
USA, koma tit at hoyra
meira um.
Er errin
Samanum tikið er tað ann-
ars ein v¾l n¿gdur Tomis-
lav Sivic, sum sigur farv¾l.
- Eg skammist ikki um
tað arbeiði, sum eg havi
gj¿rt
her
’
F¿royum.
Kanska kundi eg gj¿rt
meira og kanska minni,
men tað er ikki upp til m’n
at meta. Tað mugu tey, sum
r¿ða og skriva um ’tr—tt
gera av.
- ê hesum sambandi vil eg
eisini nevna VB, sum var
fyrsta felagið hj‡ m¾r, og
ikki minst Egill Steint—rs-
son, sum fekk meg til F¿r-
oya.
- Tað var eitt sindur
stuttligt hj‡ m¾r, at royna
hetta fyrstu ferð. Har komu
onkrir leikarar, sum eg ikki
helt hoyra heima ’ bestu
deildini, men eg fekk so at
vita, at hatta var h—purin, so
har var einki annað at gera.
- çrið gekk t— v¾l. Vit
komu ’ h‡lvfinaluna ’
steypakappingini, og eitt
skifti v—ru vit ‡ ¿ðrum
pl‡ssi ’ landskappingini, og
tað var veruliga nakað koll-
veltandi ’ V‡gi, sigur jugo-
slavin ikki s¿rt errin.
Leikbannini
H—ast g—ðu œrslitini, so f—r
Tomislav eftir bert einum
‡ri œr VB og til B36, men
venjarin leggur dent ‡, at
hetta avgj¿rt ikki var, t’
hann ikki treivst ’ V‡gi.
- M¾r d‡mdi sera v‡g-
bingar v¾l, men teimum
d‡mdu ikki so v¾l, at eg f—r
til Havnar eftir bert einum
‡ri, og ikki minst kom hetta
til sj—ndar, t‡ eg skuldi
sp¾la ’m—ti teimum. Teir
t—ku meg hart, og eg lat
meg provokera, og œrslitið
var ‡tta daga leikbann.
- T‡ eg nœ l’ti aftur um
bak, so havi eg t— einki ilt at
bera v‡gbingum. Heldur
s’ggi eg tað soleiðis, at teir
v—ru keddir um at eg f—r, og
at teir t’ vildu kn—gva m¾r.
Soleiðis eigur tað at vera,
og tað sigur bara nakað um
str’ðsviljan, sum b˛r ’
teimum.
Hetta var t— ikki einasta
drœgva leikbannið, sum
Tomislav ’ f¿royska t’ðar-
skeiði s’num, og hann er
heldur ikki bangin um at
tosa um, hv’ hesi kortini
komu.
-
Viðv’kjandi
seinna
drœgva leikbanninum hj‡
m¾r, sum var ’m—ti HB, so
vil eg bara siga, at tað var
ikki nakað, sum eg var
keddur um, og hendi tað
sama ’ dag, so hevði eg
gj¿rt tað sama.
- Tað hendi ’ samanbresti
við Allan M¿rk¿re. Ikki t’
eg havi nakað ’m—ti Allani,
men hann skuldi havt tr˛
reyð kort ‡ðrenn ta hend-
ingina, men Bergur Magn-
ussen, sum var d—mari, lat
ikki við seg koma. Eg haldi
annars tað var gott fyri
f¿royskan f—tb—lt, at hann
gj¿rdist venjari heldur enn
d—mari, t’ har hevur hann
n—gv st¿rri evni, leggur
Tomislav afturat ’ sama
viðfangi.
- ê t’ f¿rinum, t‡ hend-
ingin f—r fram, skuldi Allan
fingið seks m‡naðir ’ gegl-
inum. Hann fekk einki, og
t’ reageraði eg. Tað var
kanska ikki serliga peda-
gogiskt, men ’ eini l’knandi
st¿ðu hevði eg gj¿rt tað
sama ’ dag. Soleiðis eri eg
bara settur saman, sigur
Tomislav enn einaferð.
- Ein partur av hesum
hevur so verið teir trupul-
leikar, sum eg havi havt við
reyðum kortum. Eg havi
alt’ð givið meg 100% fyri
liðið, sum eg havi verið við,
og hetta hevur so kostað
viðhv¿rt. Tað gj¿rdi eg
eisini ’ Kê, t‡ vit sp¾ldu
m—ti B36. Eg gj¿rdi alt fyri
at vinna. Tað kann eingin
taka fr‡ m¾r. Eg gerist t—
eldri fyri hv¿rt ‡r, og t’
orkaði eg ikki at sp¾la
allan dystin, men eg gj¿rd-
ist keddur, t‡ f—lk so tosaði
um, at eg f—r av v¿llinum, t’
eg vildi at B36 skuldi vinna
dystin. Tey sum siga tað,
kenna ikki Tomislav Sivic.
Landsliðið
Opinsk‡raður, sum hann er,
so hevur Tomislav ‡ður
givið til kennar, at hann v¾l
kundi hugsað s¾r at arbeitt
við f¿royska landsliðnum,
men nœ tykjast hesir tankar
at vera lagdir ‡ hillina.
- Tað er r¾tt, at eg havi
tosað um tað, men ’ dag
haldi eg, at Allan Simonsen
er r¾tti maðurin til starvið,
og um hann ikki heldur ‡
fram, so er J—gvan Martin
Olsen eisini ein —gvuliga
kompentur venjari. Tœ s¾rt
partar av hansara arbeiði
aftur ‡ landsliðnum, so eg
ivist ikki ’, at hann er n—g
dugnaligur, og at tykkum
ikki n˛tist at leita aðrar
vegir ’ so m‡ta.
- Lat meg ’ hesum sam-
bandi siga, at eitt, sum eg
havi l¾rt her ’ F¿royum, er,
at tykkum ikki n˛tist at
—ttast nakran. Tit hava
n—gvar g—ðar leikarar, og
f¿roysku liðini fara ikki
longur ‡ v¿llin fyri at
avmarka tapið. Tey fara inn
fyri at vinna, og tað eiga tit
at vera errin um.
- Ein leikari, sum John
Petersen hevði staðið seg
alla staðni ’ Europa, um tað
veruliga var tað, sum hann
vildi, og fleiri aðrir leikarar
kunnu eisini koma langt
Tøkkirnar
Umframt at greiða fr‡ s’na
fatan av f¿royskum f—tb—lti
hesi ‡rini, so hevði Tomis-
lav eisini eina t¿kk at bera
til tey, sum hann hevur
samskift við hesi ‡rini ’
F¿royum.
- Tað kann v¾l vera, at
onkur heldur tað, sum eg
havi sagt ’ dag, vera eitt
sindur fl¿kjasligt, men tað
kemst av, at eg eri ikki so
stinnur ’ hesum tosar’num.
Eg tosi fr‡ hjartanum, og
hetta haldi eg eisini, at f—lk
hava l¾rt.
- Ikki minst pressan, sum
sum eg havi fingist n—gv
við, og sum eg bara havi alt
gott at bera. Eg haldi eisini,
at teimum hevur d‡mt meg
v¾l. Tað rokni eg við, t’ tey
f‡a aloftast okkurt ‡huga-
vert at skriva, t’ eg siga
m’na hjartans meining.
Hv¿rt tað so hevur verið
r¾tt ella skeivt av m¾r, er
so nakað annað.
- Eisini havi eg eina t¿kk
at bera d—marunum ’ F¿r-
oyum. Eg havi ofta f¿rt
fram, at hesir ikki hava
verið n—g stinnir, men
seinnu ‡rini havi eg so
ongar trupulleikar havt av
teimum, og eg haldi, at
st¿ðið er h¾kkað.
- Venjarunum ’ F¿royum
havi eg eisini n—gv gott at
bera, og teimum vil eg
fegin takka. Ikki minst havi
eg st—ra virðing fyri avrik-
unum hj‡ J—han Nielsen.
- Lat meg so at enda
takka teimum leikarum,
sum eg havi vant hesi ‡rini.
Tað hevur verið stuttligt at
havt við tykkum at gera, og
hv¿r veit, kanska s’ggjast
vit eisini aftur onkun t’ð,
segði ein b¾ði errin og
r¿rdur Tomislav Sivic at
enda.
Og at tað ikki bert er
Tomislav, sum hevur nakað
at takka fyri, var eisini
sj—nligt, t‡ t’ðindafundurin
var lokin. Fyrst fekk for-
maðurin ’ B36, Kristian ‡
Neystab¿, orðið, og hann
takkaði fyri tað, sum Tom-
islav hevði gj¿rt fyri felag-
ið, við at geva honum eina
heiðursg‡vu, og h—ast Tom-
islav var fegin um hetta, so
mundi gleðin ikki vera
minni um orðini hj‡ Jens
Kristiani Hansen.
ê B36 var Jens Kristian
ein av avgj¿rdu lyklaleik-
arunum hj‡ Tomislav, og
við s’num royndum fr‡
b¾ði landsliðnum og f¿r-
oyskum,
donskum
og
skotskum f—tb—lti, so hava
orð hansara eisini eina
‡v’sa vekt. Orðini, sum
veruliga r¿rdu djœpt hj‡
Tomislav v—ru, at l’tli
jugoslavin var besti venj-
arin, sum Jens Kristian
Hansen enn hevði havt.
- Tað skilja øll, sum vita nakað um fótbólt, og tey,
sum ikki skilja tað, skulu ikki rokna við at fáa
nakra frágreiðing frá mær
19
18
Nr. 190 - 3. oktober 2001
Á móttøku í B36
húsinum fríggjadagin
segði Tomislav Sivic
farvæl við føroyskan
fótbólt á hesum sinni,
eftir at hann í seks ár
hevur starvast sum
venjari hjá trimum
føroyskum feløgum
FÓTBÓLTSTOS
Jákup Mørk/Jonhard
Hammer
Fyri summi stendur hann
sum ein hin besti venjarin,
sum hevur verið ’ landi
okkara, meðan onnur so
langt ’fr‡ eru til reiðar at
geva honum sama r—sandi
skoðsm‡lið.
Hvussu er og ikki, so
hevur Tomislav Sivic ongan
t’ð verið ein keðiligur per-
s—nur ’ f¿royska ’tr—ttar-
heiminum. Hann hevur sagt
s’na hugsan, t‡ hann hevur
hildið hetta verið neyðugt,
og meðan tað ofta hevur
fingið yvirskriftir fram ’
miðlunum, hava onnur kent
seg hugstoytt av œts¿gnum
hansara.
Sj‡lvur er Tomislav t—
ikki tann, sum ber agg um
farnar hendingar. L¾tta
lyndi hansara hevur aloftast
gj¿rt, at tað farna er farið,
og fyri l’ka sum at seta eitt
virðiligt punktum, nœ venj-
arayrki hansara ’ F¿rloyum
er av Ð ’ ¿llum f¿rum fyri-
bils Ð helt hann m—tt¿ku og
t’ðindafund ’ B36-hœsinum
fr’ggjadagin ’ farnu viku.
Mín máti
Tomislav
setti
sj‡lvur
t’ðindafundin fr’ggjadagin,
við at greiða fr‡ teimum
seks ‡runum, sum hann
hevur havt ’ F¿royum. Seks
‡r, har hann fyrst var ’ V‡gi,
og fekk togað teir upp ‡ eitt
fj—rða pl‡ss - sum t‡ var eitt
sera gott œrslit ’ V‡gi.
S’ðani til B36, har hann ’
fyrstu royndini vann gullið
til felagið fyri fyrstu ferð ’
35 ‡r, meðan talan varð um
bronsu tey b¾ði komandi
‡rini. ê Klaksv’k varð rokn-
að við heilt n—gvum, t‡
hann yvir hj‡ greipuvinnar-
unum, men her gj¿rdust
œrslitini ongan t’ð heilt so
g—ð. Ikki minst mundi ‡rið
’ fj¿r vera eitt st—rt v—nbrot.
- Lat meg bara siga alt
fyri eitt, at eg havi havt seks
sera g—ð ‡r ’ F¿royum. Eg
havi havt tað gott ’ ¿llum
trimum fel¿gunum, men ’
venjarayrkinum er tað, sum
tað er við so n—gvum ¿ðr-
um her ’ l’vinum. Alt gong-
ur upp og niður.
- Hesi ‡rini hava sj‡lv-
andi fyrst og fremst givið
m¾r nakrar virðismiklar
royndir sum venjari. Eg eri
fegin um, at eg havi fingið
h¿vi til at vant fleiri sera
g—ðar leikarar, og ikki
minst eri eg fegin um
royndirnar, sum eg havi
fingið, t‡ lið hj‡ m¾r hava
roynt seg œti ’ Europa. T’
haldi eg eisini, at tað er m’n
skylda at siga farv¾l ‡ ein
s¿miligan h‡tt, og tað er
tað, sum eg geri ’ dag.
- Avgerðin um at fara
havi eg tikið, h—ast eg havi
havt seks g—ð ‡r her. Eg
haldi sj‡lvur, at tað er t’ð
hj‡ m¾r at fara v’ðari. Eg
vil eisini fegin bj—ða fa-
miljuni hj‡ m¾r eitt sindur
meira av st¿ðufesti, t’ hetta
hevur verið tungt hj‡ teim-
um. Ikki minst hj‡ soni
m’num, sum hevur skift
skœla f˛ra ferðir.
Um framt’ðina segði
Tomislav, at hann hevur
samband við onkur fel¿g,
men at hann enn ikki hevur
gj¿rt nakað av ’ so m‡ta.
Hann leggur t— ‡herslu ‡, at
hann er sera bjartskygdur
hesum viðv’kjandi, og ivast
ikki ’, at okkurt verður at
gera, men at hetta ikki f—r
at verða ’ Jugoslavia.
- Kanska heldur onkur, at
hesin t’ðindafundurin er at
gera ov n—gv av, meðan
onnur eru samd við m¾r,
men sj‡lvur eri eg full-
komuliga l’ka glaður um,
hvat tey halda. Hetta er
h‡tturin, sum Tomislav
Sivic hevur valt at siga
farv¾l upp‡, og eg eri fegin
um, at tað er gj¿rligt at gera
hetta ’ B36-hœsinum.
Dugir at gloyma
At t’ðindafundurin varð
hildin jœst ’ B36-hœsinum,
sigur helst eisini nakað um
pers—nligheitina hj‡ jugo-
slavanum. T‡ hann og B36
skiltust eftir tr˛ ‡ra gift-
arm‡l, var luftin tung.
Skuldsetingar um b¾ði eitt
og annað komu fr‡ b‡ðum
p¿rtum, men alt hetta tykist
nœ vera lagt aftur um bak.
- T‡ eg var ’ felagnum,
var Kristian ‡ Neystab¿
formaður eins og nœ. Vit
eru kanska tveir ymiskir
pers—nar, og hava eisini
hv¿r s’na fatan av n—gvum
viðurskiftum, og t‡ so er, so
vilja samanbrestir taka seg
upp, segði Tomislav um
hetta, og heldur fram:
- Tað var t— her, at eg
hevði m’ni bestu ‡r. Tað var
við hesum felagnum, at eg
gj¿rdist meistari, og sj‡lvur
haldi eg, at eg gav felag-
num n—gv, eins og felagið
hevur givið m¾r n—gv.
- Eg havi tað soleiðis, at
eg alt’ð eri bjartskygdur og
royni at l’ta frameftir, og t’
dugi eg eisini at siga orsaka
fyri tað, sum eg havi gj¿rt
skeivt, og so leggja tað aft-
urum.
- T’ eri eg sera fegin um
at sleppa at halda t’ðinda-
fundin her, og eg eri eisini
fegin um, at tað eydnaðist
B36 at gerast meistarar ’ ‡r.
Ikki minst t’ eg sj‡lvur
haldi, at sv‡rasta ‡rið hj‡
m¾r ’ F¿royum var 1999.
- T‡ var B36 tað sterkasta
liðið ’ landinum. Vit sp¾ldi
n—gv tann vakrasta f—t-
b—ltin, men vit vunnu einki,
og tað kann vera trupult at
g—ðtaka, og satt at siga, so
skammaðist eg um hetta.
- Eg gj¿rdi t‡ av, at eg
m‡tti fara v’ðari, t’ eg vildi
ikki koma ’ somu st¿ðu,
sum eitt nœ Ion Geolgau hj‡
HB hevur verið ’ ’ ‡r.
Summi f—lk skiltu ikki hesa
avgerðina, og tað harmaði
meg, men eg hevði gj¿rt
upp við meg sj‡lvan, at eg
m‡tti avstað.
Tungt í Klaksvík
Leiðin gekk t‡ til Klaks-
v’kar, har Tomislav skuldi
taka yvir eftir Tony Parris,
sum jœst hevði gj¿rt klaks-
v’kingar til greipuvinnarar,
og Tomislav dylir ikki fyri,
at tað alla t’ðina hevur verið
trupult hj‡ s¾r ’ Klaksv’k.
- Eg segði alla t’ðina, at
tað liðið, sum sp¾ldi besta
f—tb—ltin ’ Õ99 var B36, og
sj‡lvsagt var hetta ikki v¾l
d‡mt ’ Klaksv’k. Tað er
bara soleiðis hj‡ m¾r, at eg
alla t’ðina havi sagt tað,
sum eg havi hildið, og ikki
sagt nakað, fyri at tosa f—lki
eftir munninum. Soleiðis
eri eg bara, og skuldi eg
gj¿rt alt umaftur, so eg
hevði eg ikki gj¿rt eitt ein-
asta petti ¿ðrv’si.
- Tað hava verið tvey
str¾vin ‡r, men eg havi
einki ilt at bera teimum, nœ
eg fari. Eg haldi eisini
h—ast alt, at eg havi lagt
nakað eftir m¾r ’ Klaksv’k.
Tey kunnu ikki siga, at eg
havi oyðilagt f—tb—ltin ’
Klaksv’k, bara t’ œrslitini
ikki hava verið ’ topp.
- Undan hesum ‡rinum
mistu vit n’ggju leikarar, og
’ ‡rinum tveir, so har er eitt
heilt lið, sum er burturi. Tað
hevði sj‡lvt ikki Manchest-
er United kl‡ra, men ’ Kê
Tomislav takkaði fyri seg
- Kanska heldur onkur, at
hesin tíðindafundurin er at
gera ov nógv av, meðan
onnur eru samd við mær,
men sjálvur eri eg
fullkomuliga líka glaður um,
hvat tey halda. Hetta er
hátturin, sum Tomislav Sivic
hevur valt at siga farvæl
uppá
C
M
Y
K
18