týsdagur 14. apríl 2009síða 18
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
18
[ Nr. 70 - 14. apríl 2009 ]
Silkeborg tapti
Christian Lamhauge Holst slapp slettis ikki uppí part, tá
Silkeborg tapti 1-2 ímóti Fredericia á heimavølli í Silkeborg í
gjár. Herfølge vann 4-1 í Kolding, og Viborg vann 3-1 í Skive,
og misti Silkeborg sostatt trý ógvuliga týdningarmikil stig í
royndini at vinna seg aftur í bestu donsku fótbóltsdeildina.
Málini hjá Fredericia skoraðu Rasmus Katholm og Hans
Jørgen Haysen. Veteranurin, Henrik Pedersen skoraði fyri
Silkeborg. Silkeborg hevði nóg nógvar málmøguleikar til at
vinna dystin, men teir tóku ikki av.
Javnt hjá Frem
Frem tók ímóti Lyngby á Valby Idrætspark í gjár. Dysturin endaði við
javnleiki 1-1, støðan í hálvleikinum var 0-0. Føroysku landsliðsspælarnir,
Jón Rói Jacobsen og Atli Danielsen spældu allan dystin fyri Frem. Tað var
fult uppiborið tá Frem legði seg á odda í 73. minutti. Søren Weibel stútaði
eina høga sending frá Thomas Krause á træverkið. Returbólturin støkk út
til Søren Weibel aftur, sum á øðrum sinni stútaði bóltin í netið til 1-0
leiðslu til Frem. Tað gingu tó bert 6 minuttir til Brian Hamalainen javnaði
fyri Lyngby, aftaná hornaspark. Frem liggur nú sum nummar 9 í
næstbestu donsku fótbóltsdeildini við 24 stigum. Komandi dystur hjá
Frem er ímóti Thisted á útivølli.
Eftir at hava víst
vøddamegina í Vest
manna skírisdag,
gjørdi H71 bart
páska aftan og
noyddi VÍF at renna
aftaná, so leingi vest
menningar orkaðu.
Men tá so H71 setti
fulla ferð á, var eingin
vegur aftur – og
spælandi kom fyrsta
meistaraheitið til
Hoyvíkar
HONDBÓLTUR
Hilmar Jan Hansen
einslistir@kallnet.fo
Myndir: Jens Kristian Vang
Tá eitt lið, ið ikki hevur
roynt at staðið í støðuni
fyrr, skal taka avgerandi
stig ið
ímóti
tindinum,
kunnu nervar og aðrir veik-
leikar brádliga gera vart við
seg, so einki spyrst burturúr.
Og tá er tað ofta, at tað
royndara mótstøðuliðið –
kanska bert við síni rutinu
– yvirhálar í evstu løtu.
Men so var slett ikki, tá
hoyvíkingar langt um leingi
høvdu møguleikan at rætta
hendurnar fram og taka
ímóti sínum fyrsta føroya-
meistaraheiti
nakrantíð.
Har skulvu ongar hendur
og har vóru eingi tekin um
nervar ella veikleikar, ið
skuldu forkoma kjansinum.
Og so slett ikki!
Longu skírisdag, tá fyrra
FM-finalan var spæld í
Vest manna, vísti H71 sína
breidd og styrki á slíkan
hátt, at fáur mundi ivast í,
at her kundi nakað søguligt
spyrjast burturúr. Hóast
VÍF var á heimavølli, hjálpti
einki ímóti hoyvíkingum,
ið vísti vøddamegi og
krops liga styrki, ið veruliga
mun aði.
Tann fyrra dystin gjørdust
vestmenningar bókstaviliga
ov stuttir, og teir formáddu
sær einki ímóti vælvaksnu
H71-verjuni, umframt at
sjónliga kom til sjóndar, at
orkan hjá hoyvíkingum var
størri og breiddin betri.
H71 hevði snøgt sagt bæði
fleiri og sterkari streingir at
spæla uppá.
Gamaní, megnaði VÍF at
H71 tók
tindin
Eitt munagott fótarbeiði í
drúgva tíð er hornasteinurin
í meistaraheitinum hjá
hoyvíkingum. Ein av teimum,
sum veruliga hava brotið
ígjøgnum seinastu tvey árini,
er Dánjal Tórgarð
Gyltu droparnir vórðu sprændir
um alla høllina, tá finalan var
av. Her hava Janus Sørensen og
Esbern Patursson trýst propparnar
av hvør sínari fløsku