leygardagur 13. oktober 2001síða 6

10 Nr. 198 - 13. oktober 2001 Nr. 198 - 13. oktober 2001 11 Fríggjadagin stevndu flestu skúlarnir kring landið út at renna. Næmingar og summir lærarar tuskaðu av- stað frá morgun- stundini henda dagin, tá alt varð gloymt um bøkur og skúlating. Sosialurin fylgdi við, tá børnini í Komm- unuskúlanum í Havn runnu SKÚLARENNING Heri á Rógvi Henda eina dagin um árið skulu næmingarnir ikki taka bøkurnar fram og sita og lurta eftir læraranum. Tí henda eina dagin stendur skúlarenningin á skránni. Allir skúlarnir kring landið plaga vanliga at renna, og árið í ár var heldur einki undantak. Tað er sjálvandi ymiskt, hvussu langt hvør næming- ur rennur, men vanligastu teinarnir eru 5 og 10 km. Tey minnu renna kanska færri kilometrar. Tey, sum halda seg til renna kanska fleiri enn 10 kilometar. Vanliga liggur miðaltalið fyri allar Føroyar um 8 kilometrar, og hetta er rættiliga nógv. Fríggjadagin runnu næm- ingarnir í Kommunuskúl- anum í Havn. Tey smæstu børnini løgdu fyri kl. 8.30, og tey eldstu fóru ikki av- stað fyrr enn kl. 10.00. Allir 550 næmingarnir á skúlan- um skuldu renna. Fyrstu flokkarnir runnu ikki so nógvar kilometrar heldur, men tey vóru øll røsk. Lærararnir vóru við teimum, og tað sást á teim- um, at tað ikki var hugurin, ið bilaði nakað. Við 10 minuttum ímill- um, so løgdu teir ymsu flokkarnir fyri frá Komm- unuskúlanum. Leiðin, ið runnin varð, er frá Komm- unuskúlanum niðan til Svimjihøllina, framvið Hoydølum, niðan eftir Mannbrekku, eftir Vegnum Langa. Tey, sum skuldi renna 10 kilometar máttu eisini allanvegin niðan móti vatnverkinum í Villingar- dali. Tey, sum ynsku at renna ein eitt sindur styttri tein noyddust ikki at fara niðan í Villingardal, men kundi heldur snarað oman- aftur, tá tey komu til Berja- brekku, áðrenn túrurin gekk omanaftur í Komm- unuskúlan. Næmingar fingið frá- merki skrivað á hondini, soleiðis at tað kundu vátt- að, at tey høvdu runnið so- mikið langt. Tað var eisini fleiri, sum vóru ógvuliga troytt, tá tey loksins náddu niðan í Villingadal, men tey hildu tó á. Veðrið var eisini eitt sindur skiftandi henda fríggjadagin, so tað var kanska einki serliga huga- ligt at renna, men næming- arnir góvu alt, sum tey áttu. Fleiri kappaðust eisini, tá tað ráddu um at verða fyrst- ur á mál. Til tíðir var tað Skúlarenningin 2001 eisini strævnari hja mynda- manni og blaðmanni at fylgja við. Málið er eisini har tey byrjaðu, í Komm- unuskúlanum. Tá næmingarnir komu oman aftur í skúl- an, so fingu teir eisini hvør sítt pop top at leska sær við, og tað sá út sum um, at tað var tiltrongt. Eisini fingu børnini eitt heiðursbræv, har tað stóð skrivað á, hvussu langt tann einstaki næmingurin hevði runnið. Tað var heldur frítt, at tað dámdu næmingunum at kunna erpa seg við einum prógvi fyri at hava runnið heilar 10 km. »Eg steðgaði ongantíð«, segði ein. »Tað gjørdi eg heldur ikki«, segði ein ann- ar, sum tó báðir vóru sjón- liga fegnir yvir at verið komnir á mál. Tá dagurin var liðugur høvdu hundraðtals næm- ingar runnið bæði fimm og tíggju kilometrar, og vit høvdu koyrt 15,5. Allir 550 næmingarnir í Kommunuskúlanum í Havn hava, eins og restin av næmingunum í Føroyum, luttikið í skúlarenningini í vikuni Næmingarnir fáa frámerki skrivað á hondina, soleiðis at teir kunnu fáa rætta heiðursbrævið Okkurt drekkandi kom væl við, tá næmingarnir vóru lidnir at renna. Eisini fartelefon er við, tá skúlarenn- ingin stendur á skránni C M Y K 11 10