mánadagur 4. mai 2009síða 30

30 Nr. 84 - 4. mai 2009 Andlát og jarðarferðir Á hesum síðum bera vit tíðindi um merkisdagar, so sum rundar føðingardagar, brúdleypsdagar, starvssetanir o.t. nøvn SAMBAND magnus gunnarsson maggi@sosialurin.fo tlf 341800 fax 341801 Kistan við Jákupi Niel­ sen úr Vestmanna fer úr kappellinum á Lands­ sjúkrahúsinum kl. 18. mána­kvøldið. Jarðar­ ferði­n verður týsdagin kl. 14. Tey ið vilja lata blómur ella krans, kunnu ístaðin lata eina peningagávu til Vest­ manna Kirkju. Konta í pen­ingastovnunum. Kristianna Kjærbo, ættað úr Sumba, búsit­ andi í Havn, andaðist á Landssjúkrahúsinum leygar­dagin, 57 ára gomul. Farið verður úr Landssjúkra­húskap­ell­in­ um, mánakvøldið kl. 20. Jarðarferðin verður úr Ebenezer, týsdagin kl. 14. Tey, sum ynskja at minnast Kristionnu, kunnu lata eina gávu til Zarepta. Konta í peninga­ stovnunum. Fríggjadagin 1. mai andaðist Erik Lund Eriksen, úr Havn, 64 ára gamal. Bruno Antonisen, Hers­lev í Danmark, andaðist í gjár, 1.mai, 69 ára gamal. Jarðar­ ferðin, sum verður úr Filadelfia í Gøtu, verður lýst seinni. Andlát og jarðarferðir Tøkk Vit takka øllum teimum, ið sýndu samkenslu og hjálptu, tá okkara góða mamma, vermamma, omma og langomma Hanna Absalonsen Klaksvík andaðist og varð jarðað. Tøkk fyri vøkur orð í kapellinum, í Betesda og á grøvini. Tøkk fyri blómur, kransar og gávur til Akurin. Tøkk til tey, ið hjálptu til jarðarferðina og fylgdu henni til seinasta hvíldarstað. Tøkk til starvsfólk á Norðoya Ellis-og Vistarheimi, ið góvu henni umsorgan. Vegna familjuna Mikkjal, Elmar og Anna Tøkk Hjartaliga takka vit øllum tykkum, sum á ymsan hátt sýndu samkenslu og hjálpsemi, tá okkara kæri sonur, drongur, pápi, beiggi og svágur Jógvan Páll Egholm so brádliga bleiv tikin frá okkum. Tøkk til Jógvan Fríðriksson, bisp, fyri troystarrík orð heima og til jarðarferðina. Tøkk til sangarar, berarar, kirkjutænarar og gravarar. Tøkk til tykkum, sum vóru so vinarlig at taka tykkum av ervinum. Tøkk fyri blómur og kransar og til tykkum øll, sum fylgdu honum til hansara seinasta hvíldarstað. Familjunnar vegna Foreldur, genta, børn og systkin við familju Løgið samanfall. Fyrstu ferð eg var saman við Mart­ini og kom at kenna hann, var fyri meira enn tríati ár­um síðani úti á Kirkju í Fugloy, har vit høvdu møti. Sálomon Joensen var um tað mundið prestur á Við­ar­eiði, og præd­ikaði hann hend­an dagin í kirkjuni á Kirkju. Meg minnist so væl, at prædikuteksturin var Jóhannes ev­angelium kp. 16.16-24: ”Um lítla stund, og tit síggja meg ikki longur, og aftur um lítla stund, tá skulu tit síggja meg ...” Seinasta sunnudag fylgdi eg Mart­ ini til hans­ara sein­asta hvíldarstað, og í kirkj­uni var præd­iku­teksturin hin sami sum úti á Kirkju: ”Um lítla stund, og tit síggja meg ikki longur, ...” Vónin um ævinleikan, sum liggur í hesum teksti, var eisini ein undirtóni í øll­um talum, sum Martin helt. Hann talaði títt um tey, sum trúføst høvdu ging­ið vegin, og sum nú eru heima í teimum ævigu búðstøðum. Minnist ser­liga, tá ið hann plagdi sess­ast við urguna og sang norska sangin við niður­lagn­um De venter, de venter i himmelens stad, de venter, de venter bag portenes rad ja, hjemgangde venner og englenes tal, de venter på mig i den himmelske hall. Martin var føddur á Tvør­oyri í 1930. Han starvaðist nøkur ár í Havn sum slakt­ari hjá Otto Reinart. Eisini hevur hann verið til skips og eitt skifti læraravikarur. Martin var bæði á Haslev háskúla og Børkop bíbliu­ skúla. Í 1962 giftist hann við Danu Hansen á Nesi, tey fingu seks børn, eitt teirra doyði pinkulítið. Hansara lívsstarv má tó sigast vera trúboðara­gern­ing­­urin. Virkisøki hans­ ara í Indre Missión var Norð­oyggj­ar frá 1972 til 78 og síð­ani í Suðuroynni inntil hann fór frá sum løntur med­ arbeiðari í 1989. Men fyri tað helt hann fram at gera trúboðaragerning. Sera virkin var hann á hes­um øki. Við stórari frímóð og við trúfesti vitjaði hann bygdir kring landið at hava møtir – og ikki minst gjørdi hann nógv burtur úr at hyggja inn á gólvið hjá fólki. Hann hevði fingið fatur í, hvat ein trúboðara­gerningur er, tí legði hann seg ikki eftir bara at koma har, sum nógv fólk kom sam­­an, nei, hann gjørdi ong­an mun á smærri og størri bygdum, kundi hava missi­óns­viku á plássum, hvar tað bara vóru 2-3 hús og har hvørki var kirkja ella missi­ ónshús; eitt nú norð­uri í Múla og á Hamri í Froðba, sum neyvan nak­ar annar hevði gjørt. Tá hevði hann møtini annað­hvørt í skúl­an­um ella í stov­uni í húsunum, har hann búði. Sum starvsfelagar høvdu Martin eg eg tætt samband við hvønn annan, tosaðu ofta saman í telefon og ferð­ aðust saman til møtir. Ofta ynskti eg mær, at hava ein part av tí frímóð, sum hann hevði. Martin og Dana vóru altíð sera blíð at koma til. Ofta havi eg verið til hús hjá teimum, bæði á Selheyggi, á Nesi og ikki minst á Tvøroyri. Martin talaði ofta um ta royndu trúnna, at her í lív­inum sleppa vit ikki undan at fara gjøgnum trongdir og tað svára, eisini at sjúka er ein partur av tí, sum lagt verður á okkum. Sjálvur slapp hann heldur ikki undan. Á eini ferð saman við konu síni í Svøríki, har tey vitjaðu dóttir teirra, varð hann brádliga hart rakt­ur av sjúku, sum gjørdi, at hann hvørki kundi tosa ella ganga long­ur. Tað gjørdi mær sera ilt at síggja hann hava tað so, hann, sum altíð so kvikliga rann bæði úti og inni, og so við eitt gerast óhjálpin og ikki longur kunna tosa. Tað mundi eisini kennast honum sjálvum svárt, at skula sita í átta ár, og ikki kunna luttaka í einari sam­røðu. Kortini var hann smíl­andi tær ferðir eg vitj­aði hann, og tá ið eg minti hann á okkurt, vit høvdu havt saman gjøgnum tíð­ina. Martin var lættur av lyndi og skemtingarsamur, og tú keddi teg ikki, at vera saman við honum. Nú hevur hann so fingið frið og er fluttur yvir um til teirra, hann ofta talaði um. Men best av øllum, at hann til hin stóra upp­reisn­ar­dag, nú kann hvílir í hond­um hansara, ið hann her á foldum setti sína trúgv á. Hin alvaldi troysti teg, Dana, og familju tína, og styrki tykkum í døgunum, sum koma Friður veri við minninum um vin og starvsfelag mín, Martin Hammer, trúboðara John Martin Hammer farin Tøkk Hjartaliga takka vit øllum, ið sýndu okkum samkenslu, tá góða mamma, vermamma, omma, langomma og olduromma okkara Alice Joensen andaðist og varð jarðað. Takk fyri blómur og kransar. Takk fyri peningagávu til ungdómsdeildina hjá B36. Takk fyri hjálp til jarðarferðina og ervið. Takk til tykkum øll, sum fylgdu henni til hennara seinasta hvíldarstað. Familjunnar vegna Gunvi, Daniel og Margit Kunngjørt verður fyri ætt, vinum og kenningum, at okkara elskaði maður, pápi, verpápi og abbi Erik Lund Eriksen andaðist fríggjadagin 1. mai, 64 ára gamal. Kistan fer úr Landssjúkrahúskapellinum týsdagin kl. 18.00. Jarðarferðin verður úr Ebenezer mikudagin kl. 13.00. Fyri tey avvarðandi Gunnvør, Høgni, Maiken og Sverri við familjum Tey, ið vilja minnast Erik, kunnu ístaðin lata eina gávu til frítíðararbeiðið í Ebenezer, konta í Eik.