fríggjadagur 15. mai 2009síða 16

16 Nr. 92 - 15. mai 2009 Mánadagin tann 4 mai fingu Helena Hansen og Janus Trúgvason, búsitandi í Århus, ein son. Hann var 53 cm langur og vigaði 3700 gram. 6. mai fingu Súsanna Hansen og Jákup Suni Jacobsen, Kollafjørður tvíburar, gentu og drong. Gentan var 48 cm long og vigaði 2150 gr. drongurin var 51 cm langur og vigaði 2930. 6. mai fingu Anja Klæmintsdóttir og Sam Jacobsen, Syðragøta ein son. Hann var 55 cm langur og vigaði 4100 gr. 6. mai fingu Jóna Anthoniussen, Morskranes og Hans Lützen, Klaksvík ein son. Hann var 53 cm. langur og vigaði 4200 gr. 7. mai fingu Beinta Johannessen og Allan Dalsgarð, Tórshavn eina dóttur. Hon var 57 cm. long og vigaði 3650 gr. 8. mai fingu Kirstin Ferjá Hansen og Ivan Hansen, Kollafirði eina dóttur. Hon var 54 cm long og vigaði 4075 long. 8. mai fingu Palma Breiðaskarð og Jóhannus Tausen, Søldarfjørður eina dóttur. Hon var 49 cm. long og vigaði 3000 long. 9. mai fingu Eydis Næss og Dan Syderbø, Tórshavn eina dóttir. Hon var 51 cm long og vigaði 3600 gr. 9. mai fingu Silvurlýn og Jan Breiðaskarð, Kollafjørð­ ur eina dóttur. Hon var 56 cm long og vigaði 4550 gr. 10. mai fingu Nomi Andreasen Arge og Niels Lassen Arge eina dóttur. Hon var 50 cm long og vigaði 3200 gr. 12. mai fingu Bjørn Sjúrður og Jean Pauli eina systur. Hon var 52 cm long og vigaði 3800 gr. Foreldrini eru Malan og Petur á Dul Patursson. Tey búgva í Koltri. 14. mai fingu Susan Brockie og Bárður Lava Olsen, Tórshavn ein son. Hann var 56 cm langur og vigaði 4000 gr. 7. mai fingu Katrin Malena Skarðhamar og Abraham Joensen, Herborg, eina dóttur. Hon var 50 cm, og vigaði 3.100 gr. Føðingar 1. mai fingu Ingibjørg Eysturoy og Johannes Olsen, Tórs­ havn ein son. Hann var 54 cm langur og vigaði 3900 gr. Tað mundu vera nógv for­ eldur í Havn, sum fingu ein hvøkk, tá ið tey hoyrdu deyðslýsingina av Kristi­ onnu Kjærbo, sum andað­ ist 2. mai, bert 57 ára gomul. Kristianna hevur verið ein partur av uppalingini av teirra børnum tey 33 árini, hon arbeiddi á Drotn­ ing Ingridar Barnagarði, har Kristianna hevur verið um fleiri ættarlið av børn­ um. Tey vóru eisini nógv, sum høvdu leitað sær til jarðarferðina í Ebenezer, har hon varð vird fyri sítt arbeiði millum børnini. Tað man ikki vera ofta, at ein fólkakirkjuprestur hevur talað í Ebenezer, men tað gjørdi Sverri Stein­ hólm hendan dagin sum formaður fyri nevndina í barnagarðinum. Hann bar eisini eina serliga heilsan frá starvsfólkunum. Bæði nevnd og starvsfólk vildu á hendan hátt heiðra Kristionnu. Kristianna var fødd í Sumba 26. juli 1951. For­ eldrini vóru Valgerð og Viggo Kjærbo. Heima vóru tey tilsamans sjey systkin. Kristianna varð roknað fyri at vera menningartarn­ að og fór ung til Danmark­ ar. Men hon kom heim aft­ ur, og nakað seinni kom hon at arbeiða í køkinum í barnagarðinum. Men her vísti tað seg skjótt, at hon hevði evnir og førleikar, sum nógv onnur ikki hava. Maria Djurhuus, sum var leiðari á barnagarðinum í mong ár, sigur, at Kristi­ anna var nakað heilt ser­ ligt. Hon var full av “snús­ fornuft,” og hon hevði skilagóðar meiningar um nógv viðurskifti. Hon var eisini so sera trúføst. Hon minntist øll børnini, sum høvdu gingið í barnagarð­ inum, og hon mintist eisini børnini hjá starvsfólkun­ um. Føðingardagar mintist hon sum fáur. Tann før­ leika, sum hon hevði, kom hon tískil at brúka til fuln­ ar. Hetta er langt frá gald­ andi fyri okkum onnur. Kristianna var eisini eitt gott fólk, og tí vóru øll so góð við hana og føldu seg at kenna hana, eisini eftir, at børnini vóru farin úr barnagarðinum. Tá ið vit hittu hana spurdi hon eftir børnunum við navns nevn­ ilsi. Kristianna tók lut í øll­ um, sum gekk fyri seg í barnagarðinum, og hon gleddi seg sum eitt barn til jólahaldini, tá hon rættu­ liga kundi diggast um børn og foreldur. Í álmanakkanum hjá Javna fyri 2007 var eisini ein lýsing av Kristionnu. Hon búði saman við beiggj­ anum Vagnur í egnum hús­ um í Havn. Hon byrjar við at siga um sítt lív, at “hóast tað ikki altíð hevur verið lætt, hevur tað verið stuttligt.” Hetta lýsir eisini hennara lyndi. Annars greiðir Kristi­ anna frá: “Jú, vit klára okk­ um einsamøll bæði við at vaska og at gera mat. Ikki tí, mann doyr ikki, um mann ikki fær døgurða ein dag. Men mannfólk vilja hava døgurða hvønn dag. Tað eru teir vandir til heim­ anífrá.” Jú, mon ikki! Ein tann størsta gleðin hjá Kristionnu var árligu ferðirnar hjá frítíðarheim­ inum. Hon hevur verið so víða um, at hon hevur vitj­ að støð sum Tenerifa, Rom, Malta og Danmark. Men hon var ikki tann, sum var ør eftir at liggja á eini strond ella at ganga í handlar. Hon vildi uppliva nakað og síggja seg um. Hon tók til Rom og Pæturs­ kirkjuna sum eitt tað størsta, hon hevði upplivað. Hon gleddi seg eisini so ótrúliga nógv til árligu leg­ urnar fyri tey sum hava brek. Hetta náddi hon júst ikki í ár. Heilsan fór at bila hjá Kristionnu. Hon orkaði minni og minni, og seinasta árið arbeiddi hon á verk­ staðnum Vón. Men tað vísti seg, at hon var álvar­ liga sjúk, og tá gekk tað skjótt niður á bakka. Kristianna og Maria vóru so serliga góðar, og tær høvdu framvegis gott samband, eisini eftir at Maria gavst í barnagarðin­ um fyri nakað nógvum árum síðani. Maria var eis­ ini og vitjaði Kristionnu dagin fyri, sum hon doyði. Hon var veik og segði, at nú tók hon bert ein dag í senn. Tá fekk hon heldur ikki fleiri. Sverri Steinhólm segði, at Kristianna hevði verið um øll hansara fýra børn í barnagarðinum, so hann talaði eisini av royndum. Vit hava eisini havt fýra børn, sum høvdu eina sera góða tíð í Drotning Ingrid­ ar barnagarði saman við Kristionnu og øllum hinum starvsfólkunum, sum vit bert kunnu bera alt gott. Tað besta er, at tað sama siga børnini framvegis, nú tey øll eru vaksin. Ættarfólk høvdu eisini orðið á jarðarferðini, og teir góvu henni eisini sama ummæli. Vit eru mong, sum koma at minnast Kristionnu við takksemi. ó. Kristianna »átti« hundraðtals børn Kristianna gjørdist bert 57 ár Kristianna og Heidi til arbeiðis í køkinum í barnagarðinum Dagurin 15. mai. Halvarðsøka, fyrr í tíðini eisini rópt halvarðsmessa. Verður hildin til minnis um Hallvarð, systkinabarn Ólavs hin heilaga. Hann doyði í 1042 og er verndarhalgimenni hjá býnum Oslo. Navnið er norrønt og merkir hella og verja. (Axel Tórgarð: Dagar og nøvn í álmanakkanum, 2. broytta útgáva 2008) Lesið Sosialin - so eru tit við nøvn