fríggjadagur 10. juli 2009síða 5
‹ fyrra síða allar 72 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Vikuskifti
5
Nr. 130 • 10. juli 2009
eina kenslu av, hvat tað merkir at
standa fyri slíkum konsertum.”
Við heimastudio, egnum
løgum á síni iPhone, sum ein
av sangarunum í bólkinum 4 og
eigari í Five Star Entertainment
og nýggja felagnum AEL, skuldi tú
trúð, at hetta er maður, ið hevur
vígt alt sítt lív til tónleikin. Men
soleiðis er tað ikki, púrasta. Og
spola vit trý ár aftur í tíðina, so
vóru tónarnir øðrvísi og kósin ein
heilt onnur…
Royna aðrar leiðir
Tá tú ert sonur reiðara
kempuna Eiler Jacobsen,
liggur tað líkasum í luftini,
at fiskivinna fer at verða
títt kall. Soleiðis gjørdist
tað fyri elsta sonin Sámal,
ið eisini gjørdist rokskipari
og førdi mangan fongin til
lands. Men fyri næstelsta
sonin var kósin tó ikki so
bein. Kanska tí, at stórar og
sterkar herðar kasta eisini
størri skuggar, og tú sansar,
at hin ungi tannáringurin
Petur vildi sleppa at royna
seg, uttan at nakar skuldi
kunna briksla honum, at
hann hevði fyrimun av
heimavølli og bara soleiðis
tók “the easy ride” við at
fara at arbeiða fyri pápan
beinanvegin. (Fiskur og
sjógvur var tó á ongan
hátt fremmandur kostur.
Petur mynstraði fyrstu
ferð sum 14 ára gamal við
gomlu Sólborg, har hann var
messudrongur tríggjar mánaðir
undir Svalbard, meðan hansara
skúlaklassi fór til Mallorca at
halda summarfrí.)
“Eg vildi royna okkurt annað,”
sigur Petur, tá vit spyrja, hvussu
tað bar til, at hann longu sum 20
ára gamal fór til Danmarkar at
læra til byggiteknikkara. Saman
við konuni Elsu – tey hava júst
hildið 17 ára brúdleypsdag
– gekk leiðin nevniliga til
Norðurjútland fyrst Í nítiárunum.
Petur gjørdist byggiteknikkari,
men tá stórt arbeiðsloysi var
innan byggivinnuna um hetta
mundið, søkti hann starvið
sum góðskufrøðingur á stóru
donsku útflutningsfyritøkuni
Kangamiut Seafood. Hann fekk
starvið og soleiðis førdi slóðin
hann aftur til vælkenda luktin av
fiski. Árini 1995 til 1999 reisti
hann alla verðina runt sum
góðskufrøðingum hjá hesi stóru
donsku fyritøkuni. “Hetta vóru
spennandi og lærurík ár, “ minnist
Petur.
Tríggjar útgávur
1992 var ikki bara árið, har
Petur fór í nýtt starv, hetta var
eisini árið, tá hann – búsitandi
í Danmark - útgav sítt fyrsta
føroyska kassettuband “Skín
aftur Føroyar”. Og hóast Petur
var glaður fyri at hava skrivað
eitt lag til tekst hjá abbanum
– navnframa yrkjaranum Petur
W. Háberg – so er hann tó ikki
so fegin um hesa útgávuna, sum
sá dagsins ljós í kjalarvørrinum
á stóru samfelagskreppuni, ið
rakti Føroyar í 1992. Sjálvur
hevur hann hug at geva sínum
impulsiva lyndi ábyrgdina fyri, at
henda útgávan – og somuleiðis
fløgan “It All Adds Up To Love”,
sum kom út í 1999 – ikki rættiliga
livdu upp til tað, hann hevði
vónað. “Eg síggi meg sjálvan sum
ein amatør tónleikara. Tú kanst
kanska eisini siga, at í mínum
høvdi hoyri eg tónleik púra klárt,
men eg dugi ikki sjálvur at fáa
tónleikin at ljóða, sum eg ynski.
So báðar mínar fyrstu útgávur
liðu undir hesum, haldi eg.
Hinvegin, so angri eg ikki, at eg
gjørdi hasar útgávurnar, tí hetta
var sera læruríkt fyri meg. Eg vil
heldur angra, at eg havi gjørt tær,
heldur enn at eg ikki havi gjørt
tær.” Hinvegin er Petur glaður
fyri útgávuna “Her er løtan”, sum
bólkurin 4 gav út í fjør. Hann er
ein av teimum fýra sangarunum
og hesin leistur passaði sum fótur
í hosu við bæði country tónleik,
honum dámar og ta góðsku, sum
hann vil, at tónleikurin, hann er
partur av, skal hava.
Dreingja rockur
Og tá vit práta um country, so
er ongin ivi. Petur er fjeppari
um ein háls. “Á dreingja árum
var alt rockur. Eg dyrkaði AC/
DC, Nazareth og ELO. Minnist,
at Jákup ofta spældi fusjóns
tónleik fyri mær, men tað segði
mær hvørki eitt ella annað.
Gamaní, Mezzoforte lurtaði eg
fegin eftir. Men so var eisini
slutt á tí kontuni.” Petur var væl
og virðiliga vorðin tannáringur,
áðrenn hann av álvara fekk
oyruni upp fyri country tónleiki.
“Skyldina hevur Gunnar
Justinussen. Hann spældi altíð
country fyri mær. Eg helt tað var
tápuligt. Men so lýðandi byrjaði
mær at dáma hetta slagið av
tónleiki. Og so vendist ikki aftur.
Eg rætt og slætt rá dyrki country
tónleik. Mær dámar best tað eitt
sindur nýggjara slagið við Alan
Jackson, Randy Travis, Joe Diffy,
George Strait og øðrum gubbum.
Tá eri eg totalt á heimavølli. Skal
vera gamalt, so er ikki at gloyma
Merle Haggard.”
Succes søga
Apropos heimavøll og
heimlongsul, so gekk leiðin
hjá Peturi og familjuni aftur til
Føroya í 2001. “Krúnborg bleiv
kontraktaður í 1999 og vit høvdu
prátað um kanska at flyta heim
aftur til Føroya – aftan á níggju
sera góð ár í Danmark. So hetta
var eitt gott høvi.” Familjan flutti
heim og Petur fór at arbeiða
við nýggja stóra projektinum –
Krúnborg – aftan á, at hann hevði
siglt við tað fyrsta halva árið sum
maður við nýggja farinum.
Krúnborg gjørdist ein stór
success søga. “Ja, hetta var
ótrúliga spennandi. Sámal,
beiggi, var skipari og fiskaði
skútuna fulla á mestsum
hvørjum túri. Eiler, yngri bróður,
sum eisini var sjómaður, las á
Skiparaskúlanum og var eftir
skúlan bæði skipari og stýrimaður
við Krúnborg. Mín uppgáva var
fyrst og fremst at ansa eftir
virðunum, sum teir førdu inn
í felagið.” Petur var um hetta
mundið eisini nevndarlimur í
reiðarafelagnum. Eilir, pápin, sum
hevði koyrt uttan íhald síðani
fyrsti báturin varð bygdur í 1964,
hevði onki ímóti, at synirnir nú
tóku um stýrisvølin. Heima hevði
alt snúð seg um fisk allatíðina.
“Hvør máltíð var í roynd og veru
ein nevndarfundur. Soleiðis hevur
tað altíð verið heima hjá okkum.
Og hetta kendist púra nátúrligt.”
Men hvagani kemur so
tónleikurin? At Eilir ikki var púra
sørur á harmonikuni, eru tað helst
ikki øll, sum vita. Tónleikurin
kom tó fyrst og fremst inn við
móðurmjølkini. Mamma Petur,
Beinta, er stinnur klaver pælari,
og Petur minnist seg grulva
undir flyglinum sum smádrongur,
meðan mamman spældi klassik
stykkir eftir Bach og Beethoven
og øðrum mætum tónaskøldum.
“Tónleikur og fiskiskapur hava
altíð verið tvær púra fremmanda
verðir, sum onkursvegna hittust
heima hjá okkum. Hjá pápa var
tað fiskur. Hjá mammu tónleikur.”
Petur hevur prátað seg heitan.
“Sjálvt tá harðast hevur leikað
á í fiskivinnuhøpi, so minnist eg,
at tónleikurin onkursvegna altíð
hevur sníkt seg inn gjøgnum
bakdyrnar. Soleiðis høvdu vit
orkestur umborð á Sólborg, tá eg
var við sum dekkari í 1990-91. Vit
hildu til frammi undir bakkanum.”
Mest margháttliga løtan í
fiskivinnu- og tónleikahøpi,
mundi tó vera eina linliga
samráðingarnátt á Hotel Føroyum.
“Eg var har fyri Reiðarafelagið og
her var naggatódn komin í. Lagið
var onki serligt, so vit fóru út í
gongina at fáa okkum fríska luft.
Har stóð eitt klaver, og eg settist
har. Jónsvein Knudsen, sum eisini
var við fyri Reiðarafelagið, leyp
út eftir einum guitara og Jógvan
Norðbúð (sáli, táverandi
skrivari fyri Reiðarafelagið),
kom eisini til klaverið. Hetta
var ein fantastisk løta.
Púra óseriøst, men fríandi
og stuttligt. Eg fari aldrin
at gloyma andlitsbrái á
semingsmanninum, tá hann
ovfarin stakk høvdið innum
hurðina.” Løtu seinni varð
glið aftur komin á og aftala
gjørd millum partarnar.
Pallskifti
Størsta vinnuliga avtalan
Petur nakrantíð man hava
gjørt, mundi kortini vera,
tá familjan Jacobsen valdi
at selja Krúnborg og siga
farvæl við eitt lívsverk. “Vit
fingu eitt sera gott tilboð og
vit hildu, tíðin var búgvin.”
Petur hevur ikki lýtt aftur á
síðani. Virðir skulu framvegis
umsitast. Soleiðis er Petur í
dag formaður í íløgufelagnum
Løkir og nevndarlimur í
Eldborg – stóra supply skipið,
ið júst er komið til landið. Og
hóast tað á mangar hættir varð
kvett á stokkinum við søluni av
Krúnborg, so er Petur framvegis
nevndarlimur í Havsbrún - á
áttandi ári. Júst Havsbrún var
øll árini eisini størsti avtakari av
Krúnborg, sum nú eitur Fagraberg
og framvegis landar í Fuglafirði.
Klokkan er farin av fýra, og Petur
hevur aðrar skyldur bíðandi.
Hann hevur júst ognað sær ein
nýggjan bát. Ongin nýggj nót
umborð, men klingandi nótar,
grill og góður hýrur, meðan siglt
verður millum oyggjarnar, er ikki
óhugsandi.
Vit takka fyri prátið. Men tygara
útsendi hevur ein spurning eftir:
Hatta lagið, Petur spældi úr
iphonini fyri góðum tíma síðani -
nær verður tað útgivið?
“Kanska ongantíð,” svara hann.
“Hjá mær liggur gleðin í at skapa.
Kassaguitaran framm og skriva
eitt lag; tað er mítt yoga.”
Umborð á nýggja farinum M/B Elsa TN 265. Sita og grilla. Petur og Elsa saman við døtrunum Barbaru og Beintu. Á myndini er
eisini vinkonan hjá Barbaru, Marta