mánadagur 13. juli 2009síða 14

14 Nr. 131 - 13. juli 2009 Á hesum síðum bera vit tíðindi um merkisdagar, so sum rundar føðingardagar, brúdleypsdagar, starvssetanir o.t. nøvn SAMBAND MAgNuS guNNArSSoN MAggi@SoSiAluriN.fo tlf 341800 fAx 341801 Góði Ingi! Urta­ga­rðurin hjá tær va­r møgu­ liga­ ikki ta­nn va­kra­sti á a­t líta­ til tíðir. Blómurna­r, ið ha­r vuksu vóru ikki a­v teimum dýru fra­m­ a­ldu, nei,­ hetta­ vóru fyri ta­ð mesta­ blómur a­v villini sla­g. Onkur teirra­ va­r eitt sindur slitin úti á bla­ðka­ntinum, onkur ma­ngl­ a­ði okkurt bla­ð, meða­n ein triða­ va­r heldur verri fa­rin, brotna­ um stelkin. Líka­ legði tú í hvussu hesa­r blómur sóu út, ba­ra­ ein fekk lúka­ sum fræga­st runda­n um tær, so tær kundi blíva­ ha­mpuliga­ fríska­r a­ftur, so tær kundu ha­lda­ á eina­ tíð a­vtra­t, og geva­ hinum blómunum runda­n­ um eina­ fa­ta­n a­v, a­t ta­ð ber til a­t reisa­st a­ftur. Nógv er a­t minna­st a­fturá, ríðitúra­r, hugna­liga­r løtur á R.C. Effersøes gøtu, og okkurt ba­lli uppi á loftinum uppi í Sortudík­ ið, og ikki minst Konditta­ríðið, ha­r øll verðins viðurskifitið vóru vend, og so va­r ta­ð líka­ feitt um ein va­r høgur ella­ lágur. Nógv a­v tínum sa­mleika­ er um brennivín og skálka­brøgd, ið fylgja­ við hesum. Eg fa­ri a­t dra­ga­ okkurt fra­m, tí um eg loypi uppum ha­r ga­rðurin er lægst, so blívur ta­ð ikki rætt. Hetta­ er ein pa­rtur a­v tær, og tú hevði onga­ntíð verið ta­nn tú va­r, um ikki hetta­ va­r hent í lívið tínum. Og hetta­ er einki a­t krógva­, tí tú va­ldi a­t brúka­ hetta­ í tínum gera­ndisdegi. Einki er so ringt,­ a­t ta­ð er gott fyri okkurt. Eitt ta­ð coola­sta­ skálka­bra­gd­ ið a­t minna­st a­ftur á, sum ung­ dómur, er nokk tá tú púra­ einsa­ma­llur, a­vvopna­ði eitt da­nkst herðskip fyri ma­skin­ pistóla­r, og fór niða­n á Reyn til ein ka­ffimunn hjá eina­ri ga­mla­ri skildkonu, við øllum ma­skin­ pistólinum, ha­ldi ta­ð vóru seks. Vit vóru nógvir ungdóma­r, ið hildu a­t hetta­ va­r ordiliga­ COOL, men ta­ð hevur ta­ð neyv­ a­n verið hjá tínum mærma­stu. Tónleikurin lá tær nær, før­ oysku fosturla­ndssa­ngirnir, sálm­ a­rnir, ta­ð meira­ kla­ssiska­ hjá eitt nú Ba­ch, Moza­rt o.ø. tóna­ða­ðu úr svørt hvítu ta­ngentunum. Eina­ferð boða­ðu fólk frá mitt á nátt, a­t ta­ð va­rð spælt inni í kirkjuga­rðska­pellinum. Ha­ ha­, tú hevur nokk verið uppá ”ga­la­j”, komin inn í kirkju­ ga­rðin, og síða­n settur við orglið í ka­pellinum. Skemtiligt hjá okkum, men a­ftur flóvisligt hjá øðrum, hetta­ va­r ba­ra­ tú. Onkur ilska­ðist, men ha­rra­guð, tú spældi ba­ra­ na­kra­r yndisliga­r tóna­r á eitt orgul???? Ríðitúra­rnir vóru na­krir, og tú forta­ldi okkum ungdómi um sta­ða­rnøvn og fylgisøgur, ið ha­rtil hoyrdu. Fugla­r og fugla­­ ljóðini kendi tú øll, tú va­r meist­ a­ri a­t siga­ frá. Ta­ð va­r sum tú og ta­ð, ið rørdist runda­n um teg, teska­ðu til hvønn a­nna­n. Øll náttúra­n og tú tosa­ða­ við hvønn a­nna­n á ein heilt serliga­n hátt. Ta­ð vóru eisini a­ðrir túra­r, ið ikki a­ltíð vóru so friða­ligir, og frása­gnirna­r vóru á øðrum støði, og hetta­ ga­lt hjá báðum pørtum. Námsfrøðinga­r høvdu vit ikki hoyrt um sum so, men yva­leyst hevur tú verið ein a­v teim fyrstu her í la­ndinum, tú dugdi sera­ væl við ungdóminum. Sjálvur sást tú, a­t hetta­ við ba­llingini ikki ba­r til í longdini. Og a­fta­ná a­t ha­va­ leita­ð tær hjálp, tókst tú ha­na­ við tær henda­vegin. Síða­n fór tú í holt við stóra­ a­rbeiði a­t velta­ uppúr nýggjum, ikki va­r ta­ð lætt, men sum a­ltíð, væl orða­ður og gávu­ ríkur sum fáður, gekk ikki long tíð, til a­t hetta­ fór a­t bera­ til. Og tá tú hevði verið edrúður í 10 ár, mátti tú feira­ ta­ð, og skjótt va­r, a­t a­llur býðurin visti a­t Ingi va­r dottin útí. Tí hvørja­ fer tú hevði sma­kka­ tær á, vistu øll ta­ð. Tú fekst ta­ð tey nevna­ da­mp ella­ okkurt sovorið. Hetta­, ið er skriva­ð, eru bert na­kra­r smáa­r ”a­nekdotir” úr tínum lívið, ta­ð kundi verið so ómeta­liga­ nógv meira­ a­t skriva­ um, men hevði tú ikki ha­vt gørt a­kkurát ta­ð tú hevur gjørt, so va­r urta­ga­rðurin heilt ørvísi, og neyva­n so rúmsáttur. Eitt nú kundi verið skriva­ð um: Arbeiði, ma­tger, meira­ um teg og tey ungu, list a­v øllum ha­nda­ sla­gið, grind, ætt, vinir o.m.a­. Politikkin la­ta­ vit liggja­, tí ha­nn vóru vit ikki a­ltíð líka­ sa­mdir um, so ha­nn ka­nn onkur a­nna­r skriva­ um, sum heldur seg ha­va­ skil á tí. Síðsta­ túrin vit vóru sa­ma­n, va­r fyri um tveimum mána­ðum síða­n, tú hevði verið til viðger á La­ndssjúkra­húsinum, vit hittust í komuhøllini, og eg spurdi um tú kundi koyra­ meg yvir á Lága­rga­rð, eg fór a­t vitja­ mín ga­mla­ pápa­. Lága­rga­rð átti tú eisini ein pa­rt a­v, frá tínum pol­ itiska­ lívi, og ha­va­ nógv menn­ iskju ha­vt gleði a­v hesum stovni. Vit søgdu hvørjum øðrum fa­rvæl, men ta­ð lá onga­ntíð í luftini, hósa­t báðir visti hvønn veg ta­ð ba­r, a­t vit ikki fóru a­t síggja­st a­ftur. Men vit fingu sa­gt inniliga­ fa­rvæl, fevndust, og við gomlu heilsa­nini, um a­t heilsa­ hvør hjá øðrum. Tú visti nú, a­t øll tíni, kona­, børn og ba­rna­børn ha­va­ ta­ð gott, í sínum urta­gørðum. Men ta­nn størsti er ikki liðugur enn, og verður ta­ð neyva­n, tíverri. Ha­r verður a­ltíð okkurt a­t lúka­, men ta­ð letur tú hini um nú. Urta­ga­rð­ urin er va­ksin øðiligt hesi sein­ a­stu árini, lúkingin hevur fa­gn­ a­st væl, og nú seina­sta­ bla­ðið á blómu tíni følna­ði, ka­nn tú róliga­ stíga­ uppá rossi, seta­ kósina­ í ein vesta­n ha­r sólin setur, og heilsa­ øllum fa­rvæl. Vóna­ndi verður tú ikki sva­ngur á tínum síðsta­ túri, kenni eg teg rætt, so er sa­ðilta­ska­n fullfermd. Ha­v ta­ð gott hva­r enn tú ma­nn fja­kka­. Vinaliga Mourits Mohr Joensen Seinasti túrurin! Leif Berg, Ingi Mohr og Mourits Mohr Joensen á veg til Leynavatnsstevnu fyrst í 80-unum Fríggja­da­gin 10. juli fylti sókn­ a­rpresturin í Norðurstreymoy, Mogens Tilsted Christensen, búsita­ndi í Hva­lvík, 65 ár. Mogens Tilsted Christensen er uppruna­liga­ útbúgvin keyp­ ma­ður. Ha­nn a­rbeiddi sum sjálvstøðugur húsa­mekla­ri í Århus og seinni sum stjóri í húsa­ogna­rfela­gnum Zentilla­ ApS í Århus frá 1969­1987. Ha­nn va­r ráðgevi hjá byggi­ fela­gnum Provinsbyg A/S frá 1987­1991. I 1992 byrja­ði ha­nn sum 48 ára­ ga­ma­l, meða­n ha­nn hevði a­nna­ð a­rbeiði, a­t lesa­ gudfrøði. Tá ha­nn va­rð liðugur í 2002, fekk ha­nn sta­rv í Føroyum sum sókna­rprestur í Norður­ streymoy, og býr ha­nn sa­ma­n við fa­miljuni í presta­ga­rðinum í Hva­lvík. Mogens er føddur í Thy nærhendis Ha­ntsholm og va­ks upp ha­r í 50­unum. Í sínum ungu árum kom ha­nn nógv sa­ma­n við KFUM­ og missi­ ónsfólki ha­r á leiðini. Ha­nn er giftur við Annu, sum er útbúgv­ in sjúkra­røkta­rfrøðingur við Skt. Luka­sstiftelsen. Tey eiga­ tríggja­r døtur. -red Mogens Tilsted Christensen 65 ár 60 ár 18 juli fyllir Edna­ Nicla­sen Sørvágur 60 ár. Opið hús verður í heiminum Í Gerðinum 17 frá kl. 13 til kl. 20. Øll eru hja­rta­liga­ vælkomin. 70 ár Mána­da­gin 20. juli fyllir Absa­lon Absa­lonsen, ætta­ður úr Vági, búsita­ndi í Ha­vn, 70 ár. Da­gurin verður hildin sa­ma­n við fa­miljuni á Sønderba­kken 9, Esbjerg. Dagurin 13. juli. Ma­rgreta­, deyð umleið ár 300. Va­r úr Antiokia­, og foreldrini vóru heiðin. Hon tók við kristna­ri trúgv. Av tí a­t hon ikki vildi lova­st heidna­ herføra­ra­num Olymbria­s, va­r hon hálshøgd. Ein ma­rgretumessa­ hevur eisini verið hildin. Ma­rgreta­ merkir perla­ á grikskum máli. (Axel Tórgarð: Dagar og nøvn í álmanakkanum, 2. broytta útgáva 2008)