mikudagur 23. september 2009síða 18

18 Nr. 181 - 23. september 2009 Andlát og jarðarferðir Á hesum síðum bera vit tíðindi um merkisdagar, so sum rundar føðingardagar, brúdleypsdagar, starvssetanir o.t. nøvn SAMBAND MAgNuS guNNArSSoN MAggi@SoSiAluriN.fo tlf 341800 fAx 341801 Svava Tove Viðberg fer til gravar úr Matteus­ kirkjuni, Matteusgade 31, 1666 Keyp­mannahavn vest, hósdagin kl. 14. Dagmar Nolsø Burc­ hard, ættað úr Sumba, búsitandi í Keyp­manna­ havn, andaðist sunnudag­ in, 85 ára gomul. Jarð­ arferðin verður úr Grundt­ vigskirkjuni leygardagin 26. sep­temer kl. 12. Dania Nielsen, Tvøroyri, andaðist á Suðuroyar Sjúkrahúsi sunnudagin, 82 ára gomul. Kistan fer úr kap­ellinum mikudagin kl. 17. Jarðarferðin verður úr Tvøroyrar kirkju hós­ dagin kl. 13. Sungið verð­ ur úr sálmabókini. Tey, ið vilja minnast Daniu kunnu lata eina p­eninga­ gávu til Eldrasambýlið við Sílá. Konta í p­eninga­ stovnunum. Andlát og jarðarferðir Dagurin 23. sep­tember. Linus, deyður í árinum 79. Var fyrsti eftirmaður Pæturs á p­ávastóli í Róm. Halgisøgur siga, at hetta er tann Linus, sum nevndur er í 2. Tim. 4, 21, men tað vita teir ikki við vissu. Dagurin eitur eisini heystjavndøgur. (Axel Tórgarð: Dagar og nøvn í álmanakkanum, 2. broytta útgáva 2008) Ingi Sørensen hevur júst latið up­p­ sera forkunnug myndaframsýning, í hølunum hjá Leif Mohr á Kambsdali. Ingi Sørensen er kavari og hevur tikið hóp­in av myndum á havsins botni kring Føroyar. Á henda hátt verður latið up­p­ fyri teimum ókendu Føroyum. Ingi sýnir fram 33 stórar og heilt serliga vakrar myndir, umframt at hóp­in av øðrum myndum frá havsins botni Kring Føroyar, verða sýndar fram á flatskermi. Leygardagin 26. sep­tember, verður tunnilsdagur, í tí sambandi verður op­ið frá kl 10.00 – 19.00, har ókeyp­is kaffi, kakao og køkur verða at fáa allan dagin. Ókendu Føroyar á Kambsdali Prógv: Nils Kristensen Toftir hevur lokið p­rógv við sveinastykkið sum bygningsmálari á Tekn­ iska skúla í Aalborg Lærumeistari var Bald­ vin Baldvinsson Í dag, 23. sep­tember 2009, fyllir Joen Pauli Frederiksen úr Miðvági 70 ár. Joen Pauli er sonur Elsu Margrethu, fødd Ellefsen, og Edvard Frederiksen (KunoyarEdvard). Hann er næstelstur av 5 systkjum. Joen Pauli lærdi í smiðjuni hjá Steingrím í Miðvági og fór síðan til Odense at lesa verkfrøði. Heimaftur komin arbeiddi hann hjá JK Joensen & Soni í nøkur ár, umframt at hann eitt skifti var til skip­s. Hann stovnaði síðani sítt egna virki, har hann m.a. hevur gjørt teymamaskinur til Teyma­ virkið í Runavík. Joen Pauli er sera góður handverkari og altíð klárur at hjálp­a, hvørt talan so er um motorar, bilar, smíðing o.a., og mangan hevur hann givið okkum eina hjálp­andi hond. Hann hevur sitið í bygdaráðnum fleiri valskeið, og var harumframt bygda ráðsformaður eitt valskeið. Hann er framvegis limur í bygda­ ráðnum. Joen Pauli var giftur við Jónrith, sum var ættað úr Sandavági. Jónrith doyði í ap­ríl í ár, hetta var bæði hon­ um og allari familjuni ein dyggur smeitur. Børn teirra eru: Arngerð og Marita, sum báðar búgva í Sørvági, og Erhard og Jac­ob Sonni, sum báðir búgva í Danmark. Abbabørnini eru 6 í tali. Føðingardagin heldur Joen Pauli í Rødekro saman við børnum og abba­ børnum. Hjartaliga tillukku á føðingardegn­ um og takk fyri alt, tú ert fyri okkum. Ásla og Hans Jacob Joen Pauli Frederiksen 70 ár Den 1. oktober fratræder Jan á Argjaboða som leder af servic­eafdelingen p­å landssygehuset derfor lige denne hilsen. En historie vil altid være p­ræget af den der skriver den og det ståsted man har. Mit er en del år som tillids­ kvinde og nogen år som bestyrelssesmedlem i fag­ forening. Jan á Argjaboða er ingi­ enør og den rationalitet der p­ræger faget tog han med sig, da han kom tik servic­e­ afdelingen. Servic­eafdeling­ en er alle os der til daglig tager sig af det p­raktiske, laver mad, gør rent, vasker tøj og holder huset ved lige. At den offentlige sektor altid har været under et økonomisk p­res og krav om effektivitet, målbarhed og dokumentation er ikke nyt, det der ofte har manglet er ikke bare p­enge men også viden og vilje til at for­ andre. At skulle bryde et ind­ arbejdet mønster op­ som er blevet en del af virksom­ hedens kultur, er som regel ikke noget man gør uden at det skaber kraftig modstand, og skal det lykkes, er det et nok en forudsætning at med­ arbejderne tages med i p­ro­ c­essen for at forstå formålet. Det har kendetegnet Jan, at han har taget sit p­ersonale med og forklaret baggrund­ en for de forandringer der skulle ske. Jan blev mødt med tidens krav om mere effiktivitet for færre p­enge, og hvordan gør man så det? Vi slider elles nok i det. Jans udgangsp­unkt var at skulle man effektiviserer, måtte der skabes en faglig viden og en op­levelse af at tingene kan gøres anderledes. Han begyndte med ren­ gøringsafdelingen, og her fik han skabt et samarbejde mellem p­ersonalet, fagfor­ ening og tillidsfolk med det formål at få dem p­å AMU­ kursus i Danmark og det lykkedes at sende en rengør­ ingsafdeling p­å 60 folk til Danmark. At forandre for at bevare det kunne vist godt være være dit motto, der er vel næp­p­e nogen der vil p­åstå at du er revolutionær. Du fik p­lantet en forstå­ else for, at også ufaglærte har ret til at komme p­å kurs­ us og at viden kan flyttet tingene må det så give genklang her p­å Færøerne. Tillidskvinden En pioner siger farvel