mikudagur 7. oktober 2009síða 13
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 191 - 7. oktober 2009
13
Eitt stórt tillukku við
doktaraheitinum. Var ikki
sørt stoltur nú vit fingu ein
doktara í havfrøði. Ein
doktara, ið møguliga kann
betra um ta vánaligu
umrøðu okkara so neyð
uga tilfongi fær. Tað vit
higartil hava hoyrt og
upplivað er syndarligt.
Persónliga gevi eg Hav
stovuni størsta feilin. At
koyra ein tosk í eitt rokni
ark er vónleyst og dømt til
balladu. Rokniarkið er
ikki intelligent. Politikk
aranir hava onki val
Sjálvur fái eg ongantíð
doktaraheitið, mín miðnáms
útbúgving var saman við
pápa mínum við Grindafossi.
Mítt Harvard er rækjufiski
skapurin við Svalbard, Grøn
land og Kanada seinastu gott
30 árini.
Tað, ið altíð hevur havt
mín størsta áhuga, eru tey
náttúrufyribrygdi, sum
ávirka fiskiskapin, so nær
um alt verður vent á høvdið.
Ikki ber til at skriva alt,
men eg haldi, at tað er burt
ur í vón og viti, at fiski
frøðingar ikki vilja kennast
við ella rýma undan tí
ábyrgd, at eitt eitur fiska
gongd. Spurningurin um tað
skal vera fiskidagar ella
kvota er ilt at skilja. Okkara
fiskidagaskipan gevur okk
um altíð tær sonnu veiðu
nøgdirnar, haraftrat eru
friðingarmøguleikarnir óav
markaðir. Ein kvotaskipan
sigur lítið um veiðutrýstið,
men vísir bert til tey lykla
tøl, rokniarkið fær. Gongur
kvotan undan vera skeiv
leikarnir uppaftur størri.
Nú vit eru inni á fiska
gongd, so tosa vit ikki um
nakrar fáar fjórðingar, men
nógvar hundraðtals fjórð
ingar. Ja so langt, at vit tosa
um, at fiskurin flytur til
aðrar landgrunnar, har
livilýkindini eru nøgtandi.
Vit hava í rækjufiskiskap
inum seinastu 20 árini havt
3 stórar flytingar. Tá stóri
toskafiskiskapurin var í 80
unum, var rækjufiskiskap
urin bert á mið og norðbank
unum. Í 90unum tá toskurin
hvarv, flutti stórur partur av
rækjustovninum suður á
toskaleiðirnar. Nú er øvugt,
toskurin er ávegis aftur,
fiskiskapurin eftir rækjum er
nú aftur á mið og norðbank
unum. Ein flyting av stovni
num á 6800 fjórðingar.
Hvørjaferð slíkt hendir,
rópa fiskifrøðingarnir neyð
arróp um, at nú mugu brems
urnar sláast til. Tølini vísa, at
fiskiskapurin er minkaður so
nógv á økinum, tí veiðu
trýstið er ov stórt. Vit, ið
arbeiða saman við náttúruni
siga, at hetta ikki er heilt
beint, tað er fiskagongd. At
fiskiskapurin er minkaður
eiga so onnur at meta um,
men í dag fiskar ein rækju
bátur millum 8.000 og
11.000 tons.
Søgurnar um flotfiskin í
seksti árunum í Grønlandi
og tær milliónir av skrápi
vóru øgiligar. Tað, sum
hendi tá flotfiskurin hvarv,
var, at skrápurin hvarv eisini
og er ongantíð komin aftur,
bert onkur hissini.
Eitt tað grefligasta dømi
var, tá toskurin í Grønlandi
hvarv í 1994/95. Glið kom á
stovnin, fyrst fór hann niður
í dýpið millum bankarnar og
so víðari suðureftir. Tað
seinasta bátarnir sóu til
toskin var á Kappanum. Vert
er eisini at leggja merki til,
at kongafiskurin og steinbýt
urin fóru sama veg. Toskurin
við Labrador hvarv eisini.
Nú 15 ár eru liðin, er hann
ikki komin aftur. Tann
toskur, ið nú er í menning,
er smáfiskur.
Tosaði við kendan línu
skipara; tá sigur hann, at teir
høvdu fingið tveir merktar
toskar á suðureysturlandi
num. Annar var merktur
norðan fyri Pamiut og hin
sunnanfyri Nuuk. Hesir
stakkals toskar hava also
svomið 1000 fjórdingar. Her
kunnu setast nógvir spurn
ingar: Hví flytur hann?
Hvussu nógv tons svarar
hetta til? Kann hann fara
longur, ella trýstur hann
annan fisk at rýma?
Nøkur onnur fakta eru, at
í 1995 var vánafiskiskapur
undir Føroyum; veidd vórðu
6000 tons. Tað varð eisini
sagt, at ongin toskur eldri
enn 3 ár var á Føroyagrunn
inum. Í 1996 alt vent á
høvdi 40.000 tons.
Tvey tey mest nevndu
orðini í løtuni eru gransking
og burðardygg veiða. Er tað
so, at Føroyagrunnarnir eru
sum eitt vatn, har onki
rennur til og onki frá, so
kunnu vit tosa um burð
ardygd. Hinvegin er sam
band millum fiskastovnanar
so eitur onki burðardygd,
her má neyv gransking til.
Náttúran er livandi, til
feingið intelligent, men tað
er rokniarkið ikki. Rokni
arkið kann bert svara aftur
við teimum tølum, tað
verður fóðrað við.
Ctrl Alt Delete…Shut
Down. Klokkan er fimm,
men ikki hjá okkum…
Enn einaferð hjartaliga
tillukku, hevði glett meg at
sloppið at lisið eina slíka
ritgerð.
Kann man vera doktari bara í toski?!
skipari, Umborð á
Akamalik norðuri við
Upernavik
Linjohn
Christiansen
“Nei takk, eg koyri,”
svaraði gudsbarnið presti
framman fyri altari.
Bilurin stóð á gongu
breytini uttan fyri
kirkjuna, og prestur
skonkti av Jesu blóði
Søgan er íspunnin, men ikki
so trupul at ímynda sær.
Promillumarkið, ið plagdi at
liggja um ein veðr, er nú
trýst niður í ein ella tveir
lítlar smakkir av somu. Og
so kann man spyrja, um
hetta var tí, at man við
góðum hagtølum kundi vísa
á, at júst hesin bólkur var
ein stórur trupulleiki fyri
trygdina í ferðsluni. Nei, tað
var tað ikki. Tað var signal
virðið í einari slíkari lógar
broyting, sum fekk lóggev
ararnar at tátta enn meira í.
Vit kunnu tí staðfesta, at
sambært føroyskum lóggeva
rum er signalvirði haldgóð
grundgeving fyri lógarbroyt
ingum. Hvar eru vit endað?
Í føroysku barnabókini
Flundruni stríðast nakrir
smádreingir við at hála eina
ovurstóra flundru upp í ein
lastbil. Teir báðir leypa síðan
upp í lastina, og bilurin
koyrir til bygdar. Frálíkar
tekningar og ein romantisk
mynd, sum minnir nógv av
okkum um hugnaligar dagar,
eitt nú við rættina ella í
hoyna, har man stóð í lastini
saman við seyði ella hoyggi.
Fyri sovítt eisini, tá sigur var
fingin til høldar og koyrt
varð við fagnaðarfólki í
lastini. Men søgan um
flundruna kundi eins væl
endað við, at røsku dreingir
nir báðir fingu hvør sína bót
frá løgregluni, meðan bilfør
arin fekk klipp í kortið.
Fyri heilt fáum árum
síðan staðfesti man, at tað
ikki gav nakra meining at
hava eina lóg, ið eingin
kortini helt. Tá var talan um
lógina, ið segði, at tú hevði
ikki loyvi at fletta í egnum
kjallara. Ein lóg, ið gjørdi
stóran part av fólkinum til
lógbrótarar. Í eini handavend
ing varð lógin broytt, so hon
var í tráð við veruleikan.
Ikki so langt eftir ta lógar
broytingina varð staðfest við
mátingum, at tað var púra
vanligt at koyra skjótari enn
80 km/t á landsvegunum.
Minnist meg rætt, so lá
miðalferðin nærri teimum
90. Nú skuldi man hildið, at
tað ikki gav nakra meining at
hava eina lóg, ið gjørdi so
stóran part av fólkinum til
lógbrótarar. Men gakk. Nú
snúði tað seg um at steðga
óskilinum. Hesir øru
bilførarar skuldu knúgvast.
Tað hevði einki at siga, at tað
var vanligt at bróta lógina, og
at hon sostatt ikki fylgdi veru
leikanum. Løgfrøðiliga kann
hetta ikki hanga saman.
Eitt av tiltøkunum at bøta
um trygdina á vegunum er
homogeniseringin av bótun
um. Kr. 500,. Eisini, um tú
ikki hevur førleikagevandi
prógv uppi á tær. Onkurs
vegna hevur man mett hetta
vera so mikið ábyrgdarleyst,
at tað má revsast hart og
kontant. Men skuldi man ikki
umhugsað at víðka hesa áset
ing út um ferðslulógina? Eitt
nú at handverkarar høvdu
sveinabrævið uppi á sær? At
akademikarar innan lands
umsitingina og lóggávuvald
ið høvdu síni prógv uppi á
sær? Annars skuldu teir fáa
kr. 500 í bót.
Vit kunnu kortini gleðast
um, at vit enn hava loyvi at
eta kramarís við drússi,
drekka kaffi, skeldast við
konuna, pilka nøs, klóra
okkum í nakkanum og
annað mangt, hóast vit koyra
bil. Bara vit ikki snakka í
telefon.
Sjálvandi skulu vit øll
koyra trygt undir skipaðum
viðurskiftum. Tað skal bara
ikki merkja, at vit helst
skulu sita heima, innballað í
eina tjúkka dýnu fyri ikki at
koma til skaða.
Politiska skipanin hevur
við ferðslulógini so klokku
reint víst, at hon hevur mis
skilt sína uppgávu. Poli
tikkur eigur ikki at vera
annað enn implementering
av fólksins vilja. Ferðslu
lógin við áhaldandi herð
ingum er ikki implementer
ing av fólksins vilja, men
júst tað øvugta.
At enda fari eg at loyva
mær at spyrja eftir almenn
ari upplýsing um hesar
kollveltandi lógarbroytingar.
Avmarka tær seg til morgu
nsendingina, ella kunnu vit
vænta at fáa ein kunnandi
faldara sendandi? Tað hevði
jú verið gott at vita, um nú
bilurin er lógligur ella ei.
Um eg yvirhøvur havi loyvi
at koyra børnini við honum.
Til tykkara, sum selja
bilar. Minnist til, at tað er
ein mangul, um tit ikki
upplýsa, um bilurin, sum tit
selja, ikki lógliga kann
brúkast til flutning av øllum
aldursbólkum.
»Nei takk, eg koyri,«
Petur í GonG
Tað hevði verið gott fyri
ferðavinnuna, P/F Vága
Floghavn og P/F Atlants
flog um ferðaavgjaldið til
landið varð avtikið
Vága Floghavn er ikki
dýrasta floghavn har Atlants
flog flýgur og landsstýris
maðurin í Vinnumálum
ásetur ikki gjøldini.
P/F Vága Floghavn hevur
eins og Føroya fólk, Atlants
flog, landsstýrismaðurin í
vinnumálum og landsstýris
maðurin í ferðavinnumálum
stóran áhuga í, at hava ein
so lágan ferðakostnað sum
gjørligt. P/F Vága Floghavn
má tó eisini, sum ábyrgda
rfult partafelag, tryggja, at
P/F Vága Floghavn ikki hev
ur varandi hall á rakstrinum.
P/F Atlantsflog hevur tíð
um lagt sergjøld á ferðaseðl
ar (oljuavgjald) og onkuntíð
hækkað sínar prísir.
Nevndarforkivnnan í Vága
Floghavn, Kitty May Ellef
sen, ivast tí ikki í, at leiðslan
hjá P/F Atlantsflog, tá hesi
hugsa seg um eina løtu,
skilur, at tað er neyðugt hjá
P/F Vága Floghavn, at dag
føra gjøldini, ið ikki eru
dagførd síðandi 2001. Við
merkjast kann, at heldur ikki
tá var javnvág millum inn
tøkur og útreiðslur.
Hinvegin hevði verið gott
fyri ferðavinnuna, P/F Vága
Floghavn og P/F Atlantsflog,
um ferðaavgjaldið til landið
varð avtikið. Hetta avgjald
er áljóðandi 120 kr fyri
hvønn ferðandi og hesum
gjaldi ráða politikkarar fult
og heilt yvir.
Vága Floghavn er ikki
dýrasta floghavn
Landsstýrismaðurin í ferða
vinnumálum førdi fram í
Degi og Viku í gjárkvøldið,
at Vága Floghavn er dýrasta
floghavn har P/F Atlantsflog
flýgur.
Tá talan er um ferðafólka
gjald (tað, sum ferðafólkini
gjalda) liggur Vága Flog
havn í hægra endanum. Tó
hevur Narsarsuaq eitt ferða
fólkagjald, sum er helvtina
hægri enn tað hjá Vága
Floghavn. Tá talan er um
startgjald og annað, sum P/F
Atlantsflog skal gjalda fyri
at nýta floghavnina er gjald
ið hjá P/F Vága Floghavn
tað lægsta har P/F Atlants
flog flýgur.
Landsstýrismaðurin í
vinnumálum ásetur ikki
gjøldini
Í gjárkvøldið, í Degi og
Viku, varð eisini ført fram,
at tað er landsstýrismaðurin
í Vinnumálum sum ásetur
gjøldini hjá Vága Floghavn.
Hetta er ikki beint. P/F Vága
Floghavn ásetur sjálvt síni
gjøld og Vinnumálaráðið er
góðkennandi myndugleiki.
Hví hækkar P/F Vága
Floghavn síni gjøld?
P/F Vága Floghavn yvirtók í
juli 2008 flogvallarvirksem
ið. Nevnd felagsins hevur
síðani staðfest, at felagið
árini síðani 1995 hevur havt
eitt árligt hall áljóðandi 15,2
mió kr í miðal – 11 mió kr í
2008. Ein orsøk til hallið er,
at nýtslugjøldini fyri at
brúka floghavnina eru mun
andi lægri enn útreiðslurnar
fyri at reka floghavnina.
Nýtslugjøldini, sum P/F
Atlantsflog rindar til Vága
Floghavn eru munandi lægri
enn nýtslugjøldini, sum P/F
Atlantsflog rindar til flestu
aðrar flogvallir.
P/F Vága Floghavn er
partur av altjóða regluverki.
Økið er neyvt lógarregulerað
og strong krøv galda fyri
flogvøllin, eitt nú trygdar
krøv. Krøvini til flogvallir
eru seinastu árini herd og
aðrar meira krevjandi
mannagongdir settar í verk,
eitt nú trygdarkanningar av
ferðafólki og viðføri. Hetta
kostar pengar, men eru sam
stundis neyðugar manna
gongdir, sum eru álagdar P/
F Vága Floghavn at fylgja,
og sum hava ein meir
kostnað við sær.
Hesin meirkostnaður skal
rindast antin av brúkarunum
– ferðafólki og flogfeløgum
– ella av skattgjaldaranum.
Vága Floghavn hevur mett
tað rættast, at tað eru
brúkararnir ið gjalda.
Sum áður greitt frá verður
ferðafólkagjaldið dagført
yvir eitt tíðarskeið á 2 1/4
ár. Í ár verður
ferðafólkagjaldið hækkað
við 35 kr. Í 2010 verður
hækkað við 10 kr og í 2011
verður hækkað við 10 kr.
Tíðindaskriv frá P/F Vága Floghavn
viðmerkingar