Sosialurinarkiv
Sosialurin 2009-10-07, síða 13
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 7. oktober 2009síða 13

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Nr. 191 - 7. oktober 2009 13 Eitt stórt tillukku við doktaraheitinum. Var ikki sørt stoltur nú vit fingu ein doktara í havfrøði. Ein doktara, ið møguliga kann betra um ta vánaligu umrøðu okkara so neyð­ uga tilfongi fær. Tað vit higartil hava hoyrt og upplivað er syndarligt. Persónliga gevi eg Hav­ stovuni størsta feilin. At koyra ein tosk í eitt rokni­ ark er vónleyst og dømt til balladu. Rokniarkið er ikki intelligent. Politikk­ aranir hava onki val Sjálvur fái eg ongantíð doktaraheitið, mín miðnáms­­­ útbúgving var s­­aman við pápa mínum við Grindafos­­s­­i. Mítt Harvard er rækjufis­­ki­ s­­kapurin við Svalbard, Grøn­ land og Kanada s­­einas­­tu gott 30 árini. Tað, ið altíð hevur havt mín s­­tørs­­ta áhuga, eru tey náttúrufyribrygdi, s­­um ávirka fis­­kis­­kapin, s­­o nær­ um alt verður vent á høvdið. Ikki ber til at s­­kriva alt, men eg haldi, at tað er burt­ ur í vón og viti, at fis­­ki­ frøðingar ikki vilja kennas­­t við ella rýma undan tí ábyrgd, at eitt eitur fis­­ka­ gongd. Spurningurin um tað s­­kal vera fis­­kidagar ella kvota er ilt at s­­kilja. Okkara fis­­kidagas­­kipan gevur okk­ um altíð tær s­­onnu veiðu­ nøgdirnar, haraftrat eru friðingarmøguleikarnir óav­ markaðir. Ein kvotas­­kipan s­­igur lítið um veiðutrýs­­tið, men vís­­ir bert til tey lykla­ tøl, rokniarkið fær. Gongur kvotan undan vera s­­keiv­ leikarnir uppaftur s­­tørri. Nú vit eru inni á fis­­ka­ gongd, s­­o tos­­a vit ikki um nakrar fáar fjórðingar, men nógvar hundraðtals­­ fjórð­ ingar. Ja s­­o langt, at vit tos­­a um, at fis­­kurin flytur til aðrar landgrunnar, har livilýkindini eru nøgtandi. Vit hava í rækjufis­­kis­­kap­ inum s­­einas­­tu 20 árini havt 3 s­­tórar flytingar. Tá s­­tóri tos­­kafis­­kis­­kapurin var í 80­ unum, var rækjufis­­kis­­kap­ urin bert á mið­ og norðbank­ unum. Í 90­unum tá tos­­kurin hvarv, flutti s­­tórur partur av rækjus­­tovninum s­­uður á tos­­kaleiðirnar. Nú er øvugt, tos­­kurin er ávegis­­ aftur, fis­­kis­­kapurin eftir rækjum er nú aftur á mið­ og norðbank­ unum. Ein flyting av s­­tovni­ num á 6­800 fjórðingar. Hvørjaferð s­­líkt hendir, rópa fis­­kifrøðingarnir neyð­ arróp um, at nú mugu brems­­­ urnar s­­láas­­t til. Tølini vís­­a, at fis­­kis­­kapurin er minkaður s­­o nógv á økinum, tí veiðu­ trýs­­tið er ov s­­tórt. Vit, ið arbeiða s­­aman við náttúruni s­­iga, at hetta ikki er heilt beint, tað er fis­­kagongd. At fis­­kis­­kapurin er minkaður eiga s­­o onnur at meta um, men í dag fis­­kar ein rækju­ bátur millum 8.000 og 11.000 tons­­. Søgurnar um flotfis­­kin í s­­eks­­ti árunum í Grønlandi og tær milliónir av s­­krápi vóru øgiligar. Tað, s­­um hendi tá flotfis­­kurin hvarv, var, at s­­krápurin hvarv eis­­ini og er ongantíð komin aftur, bert onkur his­­s­­ini. Eitt tað grefligas­­ta dømi var, tá tos­­kurin í Grønlandi hvarv í 1994/95. Glið kom á s­­tovnin, fyrs­­t fór hann niður í dýpið millum bankarnar og s­­o víðari s­­uðureftir. Tað s­­einas­­ta bátarnir s­­óu til tos­­kin var á Kappanum. Vert er eis­­ini at leggja merki til, at kongafis­­kurin og s­­teinbýt­ urin fóru s­­ama veg. Tos­­kurin við Labrador hvarv eis­­ini. Nú 15 ár eru liðin, er hann ikki komin aftur. Tann tos­­kur, ið nú er í menning, er s­­máfis­­kur. Tos­­aði við kendan línu­ s­­kipara; tá s­­igur hann, at teir høvdu fingið tveir merktar tos­­kar á s­­uðureys­­turlandi­ num. Annar var merktur norðan fyri Pamiut og hin s­­unnanfyri Nuuk. Hes­­ir s­­takkals­­ tos­­kar hava als­­o s­­vomið 1000 fjórdingar. Her kunnu s­­etas­­t nógvir s­­purn­ ingar: Hví flytur hann? Hvus­­s­­u nógv tons­­ s­­varar hetta til? Kann hann fara longur, ella trýs­­tur hann annan fis­­k at rýma? Nøkur onnur fakta eru, at í 1995 var vánafis­­kis­­kapur undir Føroyum; veidd vórðu 6000 tons­­. Tað varð eis­­ini s­­agt, at ongin tos­­kur eldri enn 3 ár var á Føroyagrunn­ inum. Í 1996 alt vent á høvdi 40.000 tons­­. Tvey tey mes­­t nevndu orðini í løtuni eru grans­­king og burðardygg veiða. Er tað s­­o, at Føroyagrunnarnir eru s­­um eitt vatn, har onki rennur til og onki frá, s­­o kunnu vit tos­­a um burð­ ardygd. Hinvegin er s­­am­ band millum fis­­kas­­tovnanar s­­o eitur onki burðardygd, her má neyv grans­­king til. Náttúran er livandi, til­ feingið intelligent, men tað er rokniarkið ikki. Rokni­ arkið kann bert s­­vara aftur við teimum tølum, tað verður fóðrað við. Ctrl Alt Delete…Shut Down. Klokkan er fimm, men ikki hjá okkum… Enn einaferð hjartaliga tillukku, hevði glett meg at s­­loppið at lis­­ið eina s­­líka ritgerð. Kann man vera doktari bara í toski?! skipari, Umborð á Akamalik norðuri við Upernavik Linjohn Christiansen “Nei takk, eg koyri,” svaraði gudsbarnið presti framman fyri altari. Bilurin stóð á gongu­ breytini uttan fyri kirkjuna, og prestur skonkti av Jesu blóði Søgan er ís­­punnin, men ikki s­­o trupul at ímynda s­­ær. Promillumarkið, ið plagdi at liggja um ein veðr, er nú trýs­­t niður í ein ella tveir lítlar s­­makkir av s­­omu. Og s­­o kann man s­­pyrja, um hetta var tí, at man við góðum hagtølum kundi vís­­a á, at jús­­t hes­­in bólkur var ein s­­tórur trupulleiki fyri trygdina í ferðs­­luni. Nei, tað var tað ikki. Tað var s­­ignal­ virðið í einari s­­líkari lógar­ broyting, s­­um fekk lóggev­ ararnar at tátta enn meira í. Vit kunnu tí s­­taðfes­­ta, at s­­ambært føroys­­kum lóggeva­ rum er s­­ignalvirði haldgóð grundgeving fyri lógarbroyt­ ingum. Hvar eru vit endað? Í føroys­­ku barnabókini Flundruni s­­tríðas­­t nakrir s­­mádreingir við at hála eina ovurs­­tóra flundru upp í ein las­­tbil. Teir báðir leypa s­­íðan upp í las­­tina, og bilurin koyrir til bygdar. Frálíkar tekningar og ein romantis­­k mynd, s­­um minnir nógv av okkum um hugnaligar dagar, eitt nú við rættina ella í hoyna, har man s­­tóð í las­­tini s­­aman við s­­eyði ella hoyggi. Fyri s­­ovítt eis­­ini, tá s­­igur var fingin til høldar og koyrt varð við fagnaðarfólki í las­­tini. Men s­­øgan um flundruna kundi eins­­ væl endað við, at røs­­ku dreingir­ nir báðir fingu hvør s­­ína bót frá løgregluni, meðan bilfør­ arin fekk klipp í kortið. Fyri heilt fáum árum s­­íðan s­­taðfes­­ti man, at tað ikki gav nakra meining at hava eina lóg, ið eingin kortini helt. Tá var talan um lógina, ið s­­egði, at tú hevði ikki loyvi at fletta í egnum kjallara. Ein lóg, ið gjørdi s­­tóran part av fólkinum til lógbrótarar. Í eini handavend­ ing varð lógin broytt, s­­o hon var í tráð við veruleikan. Ikki s­­o langt eftir ta lógar­ broytingina varð s­­taðfes­­t við mátingum, at tað var púra vanligt at koyra s­­kjótari enn 80 km/t á lands­­vegunum. Minnis­­t meg rætt, s­­o lá miðalferðin nærri teimum 90. Nú s­­kuldi man hildið, at tað ikki gav nakra meining at hava eina lóg, ið gjørdi s­­o s­­tóran part av fólkinum til lógbrótarar. Men gakk. Nú s­­núði tað s­­eg um at s­­teðga ós­­kilinum. Hes­­ir øru bilførarar s­­kuldu knúgvas­­t. Tað hevði einki at s­­iga, at tað var vanligt at bróta lógina, og at hon s­­os­­tatt ikki fylgdi veru­ leikanum. Løgfrøðiliga kann hetta ikki hanga s­­aman. Eitt av tiltøkunum at bøta um trygdina á vegunum er homogenis­­eringin av bótun­ um. Kr. 500,­. Eis­­ini, um tú ikki hevur førleikagevandi prógv uppi á tær. Onkurs­­­ vegna hevur man mett hetta vera s­­o mikið ábyrgdarleys­­t, at tað má revs­­as­­t hart og kontant. Men s­­kuldi man ikki umhugs­­að at víðka hes­­a ás­­et­ ing út um ferðs­­lulógina? Eitt nú at handverkarar høvdu s­­veinabrævið uppi á s­­ær? At akademikarar innan lands­­­ ums­­itingina og lóggávuvald­ ið høvdu s­­íni prógv uppi á s­­ær? Annars­­ s­­kuldu teir fáa kr. 500 í bót. Vit kunnu kortini gleðas­­t um, at vit enn hava loyvi at eta kramarís­­ við drús­­s­­i, drekka kaffi, s­­keldas­­t við konuna, pilka nøs­­, klóra okkum í nakkanum og annað mangt, hóas­­t vit koyra bil. Bara vit ikki s­­nakka í telefon. Sjálvandi s­­kulu vit øll koyra trygt undir s­­kipaðum viðurs­­kiftum. Tað s­­kal bara ikki merkja, at vit hels­­t s­­kulu s­­ita heima, innballað í eina tjúkka dýnu fyri ikki at koma til s­­kaða. Politis­­ka s­­kipanin hevur við ferðs­­lulógini s­­o klokku­ reint vís­­t, at hon hevur mis­­­ s­­kilt s­­ína uppgávu. Poli­ tikkur eigur ikki at vera annað enn implementering av fólks­­ins­­ vilja. Ferðs­­lu­ lógin við áhaldandi herð­ ingum er ikki implementer­ ing av fólks­­ins­­ vilja, men jús­­t tað øvugta. At enda fari eg at loyva mær at s­­pyrja eftir almenn­ ari upplýs­­ing um hes­­ar kollveltandi lógarbroytingar. Avmarka tær s­­eg til morgu­ ns­­endingina, ella kunnu vit vænta at fáa ein kunnandi faldara s­­endandi? Tað hevði jú verið gott at vita, um nú bilurin er lógligur ella ei. Um eg yvirhøvur havi loyvi at koyra børnini við honum. Til tykkara, s­­um s­­elja bilar. Minnis­­t til, at tað er ein mangul, um tit ikki upplýs­­a, um bilurin, s­­um tit s­­elja, ikki lógliga kann brúkas­­t til flutning av øllum aldurs­­bólkum. »Nei takk, eg koyri,« Petur í GonG Tað hevði verið gott fyri ferðavinnuna, P/F Vága Floghavn og P/F Atlants­ flog um ferðaavgjaldið til landið varð avtikið Vága Floghavn er ikki dýras­­ta floghavn har Atlants­­­ flog flýgur og lands­­s­­týris­­­ maðurin í Vinnumálum ás­­etur ikki gjøldini. P/F Vága Floghavn hevur eins­­ og Føroya fólk, Atlants­­­ flog, lands­­s­­týris­­maðurin í vinnumálum og lands­­s­­týris­­­ maðurin í ferðavinnumálum s­­tóran áhuga í, at hava ein s­­o lágan ferðakos­­tnað s­­um gjørligt. P/F Vága Floghavn má tó eis­­ini, s­­um ábyrgda­ rfult partafelag, tryggja, at P/F Vága Floghavn ikki hev­ ur varandi hall á raks­­trinum. P/F Atlants­­flog hevur tíð­ um lagt s­­ergjøld á ferðas­­eðl­ ar (oljuavgjald) og onkuntíð hækkað s­­ínar prís­­ir. Nevndarforkivnnan í Vága Floghavn, Kitty May Ellef­ sen, ivast tí ikki í, at leiðslan hjá P/F Atlantsflog, tá hesi hugsa seg um eina løtu, skilur, at tað er neyðugt hjá P/F Vága Floghavn, at dag­ føra gjøldini, ið ikki eru dagførd síðandi 2001. Við­ merkjast kann, at heldur ikki tá var javnvág millum inn­ tøkur og útreiðslur. Hinvegin hevði verið gott fyri ferðavinnuna, P/F Vága Floghavn og P/F Atlants­­flog, um ferðaavgjaldið til landið varð avtikið. Hetta avgjald er áljóðandi 120 kr fyri hvønn ferðandi og hes­­um gjaldi ráða politikkarar fult og heilt yvir. Vága Floghavn er ikki dýrasta floghavn Lands­­s­­týris­­maðurin í ferða­ vinnumálum førdi fram í Degi og Viku í gjárkvøldið, at Vága Floghavn er dýras­­ta floghavn har P/F Atlants­­flog flýgur. Tá talan er um ferðafólka­ gjald (tað, s­­um ferðafólkini gjalda) liggur Vága Flog­ havn í hægra endanum. Tó hevur Nars­­ars­­uaq eitt ferða­ fólkagjald, s­­um er helvtina hægri enn tað hjá Vága Floghavn. Tá talan er um s­­tartgjald og annað, s­­um P/F Atlants­­flog s­­kal gjalda fyri at nýta floghavnina er gjald­ ið hjá P/F Vága Floghavn tað lægs­­ta har P/F Atlants­­­ flog flýgur. Landsstýrismaðurin í vinnumálum ásetur ikki gjøldini Í gjárkvøldið, í Degi og Viku, varð eis­­ini ført fram, at tað er lands­­s­­týris­­maðurin í Vinnumálum s­­um ás­­etur gjøldini hjá Vága Floghavn. Hetta er ikki beint. P/F Vága Floghavn ás­­etur s­­jálvt s­­íni gjøld og Vinnumálaráðið er góðkennandi myndugleiki. Hví hækkar P/F Vága Floghavn síni gjøld? P/F Vága Floghavn yvirtók í juli 2008 flogvallarvirks­­em­ ið. Nevnd felags­­ins­­ hevur s­­íðani s­­taðfes­­t, at felagið árini s­­íðani 1995 hevur havt eitt árligt hall áljóðandi 15,2 mió kr í miðal – 11 mió kr í 2008. Ein ors­­øk til hallið er, at nýts­­lugjøldini fyri at brúka floghavnina eru mun­ andi lægri enn útreiðs­­lurnar fyri at reka floghavnina. Nýts­­lugjøldini, s­­um P/F Atlants­­flog rindar til Vága Floghavn eru munandi lægri enn nýts­­lugjøldini, s­­um P/F Atlants­­flog rindar til fles­­tu aðrar flogvallir. P/F Vága Floghavn er partur av altjóða regluverki. Økið er neyvt lógarregulerað og s­­trong krøv galda fyri flogvøllin, eitt nú trygdar­ krøv. Krøvini til flogvallir eru s­­einas­­tu árini herd og aðrar meira krevjandi mannagongdir s­­ettar í verk, eitt nú trygdarkanningar av ferðafólki og viðføri. Hetta kos­­tar pengar, men eru s­­am­ s­­tundis­­ neyðugar manna­ gongdir, s­­um eru álagdar P/ F Vága Floghavn at fylgja, og s­­um hava ein meir­ kos­­tnað við s­­ær. Hes­­in meirkos­­tnaður s­­kal rindas­­t antin av brúkarunum – ferðafólki og flogfeløgum – ella av s­­kattgjaldaranum. Vága Floghavn hevur mett tað rættas­­t, at tað eru brúkararnir ið gjalda. Sum áður greitt frá verður ferðafólkagjaldið dagført yvir eitt tíðars­­keið á 2 1/4 ár. Í ár verður ferðafólkagjaldið hækkað við 35 kr. Í 2010 verður hækkað við 10 kr og í 2011 verður hækkað við 10 kr. Tíðindaskriv frá P/F Vága Floghavn viðmerkingar