týsdagur 27. november 2001síða 13
‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
24
Nr. 229 - 27. november 2001
Nr. 229 - 27. november 2001
25
Signar P. Heinesen
Føroyar eru í eini olju-
vinnu. Oljufeløg hava sett á
stovn skrivstovu í landinum
og tvey føroysk oljufeløg
eru stovnsett. Mangir før-
oyingar virka í dag onkurs-
vegna í einum oljuvinnu-
høpi — eisini heima á klett-
unum.
Hóast onkur skurr ljóða í
hesum skiftismeldrinum, so
eri eg í stórum og heilum
heilt væl nøgdur við gongd-
ina, havandi í huga tað
vinnuliga sjónarmiðið. Før-
oyskar fyritøkur, føroyskar
profitt-eindir undir før-
oyskari leiðslu og við
privatum føroyskum høv-
uðskapitali eru farnar inn í
oljuvinnuna, har tær sjálvar
hava tikið inititiativ.
Føroyskar profitt-eindir,
føroyskt initiativ og føroysk
leiðsla var vinnuliga tann
mest hótti parturin av eini
møguligari oljuvinnu á
føroyskum øki. Ein hóttan,
sum kundi sett okkum ár-
tíggju aftur í tíðina í okkara
møguleika at framleiða
virði til føroyska sam-
felagið, føroyska borgaran.
Men tað var eisini í
føroyskum profitt-eindum,
tann stóri møguleikin lá —
og liggur. Møguleikin fyri
tí, sum vit ofta nevna »vit-
anaryvirføring«, »know-
ledge transfer« ella »spin-
off-effektir« — nógv før-
oysk og fremmand heiti eru
fyri hesum veruleika.
Vandin av
Sum eg dugi at síggja tað,
so er tann stórsti vandin av
nú. Tá ið vit vóru á
ráðstevnu um oljuvinnu í
1997 vóru vit væl ávegis í
óførið.
Onkrar
hepnar
politiskar avgerðir hesi
seinastu tvey-trý árini hava
bøtt um gongdina. Men
høvuðsorsøkin
til,
at
gongdin er vend, er eitt
virkið vinnulív, sum hevur
tikið
initiativ
og
tók
bardagan
upp
rættiliga
tíðliga.
Onkur annar sær tað
kanska øðrvísi. Men líta vit
vestur um hav til Alaska, so
kann ein síggja eina heilt
aðra gongd. Hvussu nógvar
vinnuliga frælsar profitt-
eindir eru í tí statinum?
Hvussu nógv oljufeløg
hava hesi ríku fólkini?
Hvussu eru evnini og
møguleikarnir hjá teimum
at tillaga seg t.d. eini
kreppu í oljuvinnuni?
Í 1998 bjóðaðu nøkur
oljufeløg nøkrum føroying-
um yvir haðar at síggja
ávirkanina frá eini olju-
vinnu. Alaska hevur heilt
aðra søgu enn Føroyar og
hevði heilt aðrar uppgávur,
sum skuldu loysast, tá ið
oljuvinnan tók seg upp mitt
í sjeytiárunum. Tí hevur tað
einki við spurningin um,
hvat alaskabúgvar áttu at
gjørt ella ikki gjørt, men
tað er ikki mítt ynski at
síggja Føroyar ganga somu
leið sum tey.
Við árligum olju-kekkum
til hvønn einstakan, olju-
fíggjaðum partabrøvum í
fyritøkum — pseudofyri-
tøkum - og umhvørvistil-
tøkum, sum meira tykjast
vera lønarískoyti til tey,
sum her búgva, enn verulig
tiltøk til frama fyri reinum
umhvørvi, er oljuvinnan
við til at máa støðið undan
vinnuligum framburði —
og harvið undan sjálvræð-
inum.
Vitanar-yvirføring -
tann stóra
avbjóðingin
Hóast tann mest týðandi
vandin eftir míni meting nú
er av, so er lítil orsøk til at
leggja seg upp afturá og
bíða, til gull-eplið endar í
hondunum.
Virknar profitt-eindir og
lokalt initiativ eru fortreytir
fyri vinnuligari menning,
men eingin menning uttan
onkran fløskuháls, sum
vinnast
skal
á.
Tann
truplasti fløskuhálsurin í
sambandi við møguliga
menning av modernaðari
vinnu í einum oljuvinnu-
høpi
er
tað,
sum
á
fremmandum máli ofta
verður nevnt »knowledge
transfer« — vitanaryvirfør-
ing. Á føroyskum vildu vit
helst sagt um eina fyritøku,
at hon tók vitan til sín.
Vitan er so mangt og vit
kunnu siga, at ymisk vitan
hevur ymiskt marknaðar-
virði — nú og nøkur ár fyri
framman. Í sambandi við
vitan, sum hevur eitt virði
her og nú og nakað fram,
eru serliga tvey tiltøk, sum
eru áhugaverd í føroyskari
oljuvinnu. Annað er, at vit
hava tvey oljufeløg, sum
við ymiskum arbeiðshætt-
um eru við í sjálvari kjarn-
uni í oljuvinnuni. Hitt er, at
útgerðarstøðin er á føroysk-
um hondum. Við hesum
báðum tiltøkum eru før-
oyskar
fyritøkur
á
»traditionella« marknaðin-
um tryggjaðar neyðuga vit-
an og førleika at verða veit-
arar á øllum vanligum
marknaðum.
Tá ið talan er um vitan,
sum hevur longri útlit og
hevur størri inntøkur í
væntu — vitan innan
modernaða vinnu — er
øðrvísi statt. Leivdir av
gongdini frá nítiárunum eru
enn við til at køva møgu-
leikan, at oljuvinnan kann
gerast lopfjøl til modernaða
vinnu í Føroyum.
Eg ivist ikki í, at eisini
hetta vil broytast og hyggja
vit eini tvey-fýra ár fram í
tíðina, so er oljuvinnan
vorðin okkara møguleiki.
Spurningurin er bert, hvør
hevur verið við til at menna
hesa leið, og hvør hevur
lagt forðingar á gøtuna.
Oljuumsitingin
Løgtingið kann seta karmar
og stinga út í kortið — á-
leggja landsstýrinum at
eisini hesin parturin av
møguleikunum skal troyt-
ast. Uttan at kenna løg-
frøðiligar snildir, so dugi eg
tó illa at ímynda mær, at
hetta kann gerast øðrvísi
enn eitt ynski frá løg-
tinginum til umsitingina.
Hvussu
løgtingið
kann
eftirkanna, at umsitingin
livur upp til hetta ynski
dugi eg illa at ímynda mær.
Tað verður tí upp til
oljuumsitingina sjálva at
avgera, hvørt hon vil virka
fyri, at Føroyar við olju-
vinnuni gerast karmur um
modernaða
vinnu
við
góðum inntøkumøguleik-
um á einum vitanartungum
marknaði.
Oljuumsitingin
hevur
tvinnar leiklutir, sum ongin
annar partur kann taka frá
henni. Annar er at vera við
til at snodda vinnuligar
møguleikar í tí, sum gongur
fyri seg og hin er at ráðgeva
politiska myndugleikanum
á teim økjum, har føroyskir
myndugleikar sjálvir skulu
taka initiativ — og harvið
eisini seta pening av til
tiltøk.
At snodda vinnuligar
møguleikar ger oljufyri-
sitingin ikki einsamøll.
Ítøkiligar fyritøkur við
persónum aftanfyri, sum
kunnu átaka sær part av
uppgávuni, skulu til fyri at
fáa hetta snoddið. Men
fyritøkur einsamallar eru
væl verri fyri at finna slíkar
møguleikar, er oljuumsit-
ingin ikki árvakin eisini.
Oljuumsitingin situr eisini
sjálv á nøkrum uppgávum,
sum kunnu vísa seg at hava
strategiskan áhuga.
Meginreglan hesi árini
við eini oljuumsiting hevur
verið, at oljuvinnan sjálv
skal gjalda fyri umsiting-
ina. Hetta er helst eins
skilagott og so nógv annað.
Vandin er, at tann sum skal
gjalda, eisini hevur initia-
tivið.
Hevur
eitt
mál
strategiskan áhuga, so mást
tú vera við til at gjalda.
Støðan hjá oljuumsitingini
hevur við sær, at hon hevur
veruligan møguleika fyri at
ráðgeva politiska myndug-
leikanum — ella øðrum
pørtum av umsitingini —
um nær tað er skil í at seta
pening av til tiltøk, sum
eisini
oljufeløgini
eru
partur av.
Tað trupla við uppgávuni
at taka vitan til sín er, at
hendan uppgávan skal loys-
ast samstundis sum sjálv
høvuðsuppgávan eisini skal
loysast. Fyri oljuumsiting-
ina merkir hetta, at tann
ítøkiligi persónurin, sum
hevur við t.d. góðkenning
av boriloyvum at gera,
umframt at hugsa um og
fremja málið sjálvt, eisini
skal hugsa um vitanar-
yvirføring — sum í sær
sjálvum er eitt rættiliga
krevjandi handverk. Tað vit
vita, ber ikki til at skilja
hesar
uppgávurnar
frá
hvørji aðrari.
Vinnuliga umsitingin
Tann gamla søgan hjá
Storm P. um, at tað krevur
góðan moral at selja elastik
í meturmáli, er eisini gald-
andi í sambandi við vinnu-
ligu
umsitingina.
Ein
vinnulig umsiting, sum
hevur ræðið á kapitali og
stovnum/virkjum,
sum
skulu inn í eina kapping av
nýggjum, hevur eina etiskt
trupla uppgávu. Tað er so
lætt at skapa »pseudo-
kappingar« og »pseudo-
fyritøkur«.
Men skulu vit hugsa um
eina oljuvinnu sum lopfjøl
til modernaða vinnu, so eru
slíkar »pseudokappingar«
verri enn monopol, tí
samfelagið ger eina fatan-
arlygn, sum kann vera
trupul at gjøgnumskoða. Í
vinnuligari kapping og
serliga
í
kapping
á
modernaðum vinnuligum
mótum, er tann mest týð-
andi stakluturin spurning-
urin um, hvør vinnur í
kappingini. Í pseudokapp-
ingini vinnur tann politiski
kannustoyparin — og hann
hevur ikki stórvegis møgu-
leikar í altjóða kappingini.
Hin trupli parturin í
vinnuligu umsitingini í
sambandi við modernaða
vinnu, er samskiftið millum
alment og privat. Vitan
liggur í einstaklinginum,
men
vinnumøguleikar
liggja úti á vinnuliga
marknaðinum í privatum
fyritøkum — profitt-eind-
um. Hvat so við teimum,
sum hava viðkomandi vitan
og initiativ, men arbeiða í tí
almenna? Og hvat við
teimum virkjum, sum hava
vitan og initiativ á viðkom-
andi vinnuøki, sum tó her á
klettunum verður røkt al-
ment? Hvussu er sam-
skiftið
millum
profitt-
eindirnar í menning, tað al-
menna og tey alment settu
fólkini?
Skal
vinnuumsitingin
geva eitt íkast til menning-
ina av modernaðari vinnu í
sambandi við eina olju-
vinnu, so hevur lands-
stýrismaðurin í vinnumál-
um nógv at gera — og hann
hevur skund.
Profitt-eindin
Profitt-eindin við modern-
aðari vinnu í huga er sjálv-
ur krumptappurin í spurn-
inginum, um tað ber til at
brúka møguleikan, sum
oljuvinnan gevur í sam-
bandi
við
vitanartunga
vinnu við góðum inntøku-
møguleikum uppá longri
sikt.
Politiskur vilji og innlit,
oljuumsiting, vinnuumsit-
ing og mangt annað kann
vera viðvirkandi, kann vera
leiðbeinandi, hjálpandi —
ella leggur fót fyri. Men
profitt-eindin, persónligt
initiativ og innlit er tilfarið
í
einhvørji
vinnuligari
menning
—
serliga
í
modernaðum høpi. Møgu-
leikarnir fyri at kollsigla
eru mangir og møguleik-
arnir fyri at vinna eru fáir,
men tað er áræði og vilji til
at vera við í álopinum, sum
skapar teir møguleikar, sum
seinni skulu vísa seg — við
ella uttan tey, sum vóru við
í teimum fyrstu royndun-
um.
Tað er tí ábyrgdin hjá
leiðsluni í tí einstøku fyri-
tøkuni, at leggja ein hóski-
ligan part av orkuni í upp-
gávuna at vinna fram, har
ongar gøtur eru slóðaðar.
Traditionella vinnan, sum í
síni natúr hevur umsetning
í verandi vinnubygnaði,
hevur her eina serliga
ábyrgd — og ein serligan
møguleika.
Aftur til Alaska
Søgan um Alaska er søgan
um gull og um armóð — og
um náttúrufólk. Alaska
gjørdist statur í 1959, men
eingin spurdi tey, sum
høvdu sín uppruna har.
Hesi fólk fingu ikki nøkur
rættindi í marknaðarsam-
felagnum fyrr enn við
lógini um »Native Claims
Settlement Act« frá 1971,
tá ið oljuvinnan var á
gáttini. Men tá fingu tey
rættiliga nógvar pengar at
arbeiða við. Og hava seinni
mist nógvan pening og havt
aðrar trupulleikar.
Eg veit ikki um tað ber til
at samanbera við nakað
tíðarskeið
í
føroyskari
søgu, men ein hevur kanska
hug til at vísa til tíðina eftir
kríggið, tá ið føroyingar
keyptu gamlar enskar trol-
arar. Sjálv royndin mis-
eydnaðist og føroyingar
mistu nógvan pening. Men
royndirnar av at royna seg
mistu tey ikki. Eingin kann
siga hesi fólk ring fyri tað,
sum ikki hepnaðist. Profitt-
eindirnar mentust og longu
í 60-árunum vóru vit við í
fremsta rað í sambandi við
flakavinnu. Men tað er
heldur eingin orsøk til at
gera júst hesar royndirnar
umaftur.
Um
profitt-eindirnar
mentust í Alaska veit eg
ikki, men upprunafólkið
hevur fingið ávirkan á
gongdina. Hetta var teirra
uppgáva á hesum sinni.
Men heldur ikki teirra
royndir er nøkur orsøk til at
gera umaftur her á landi.
Tíðin er ein onnur, fólkið er
eitt annað, landið er eitt
annað og vit mega finna
okkara leiðir at ganga.
Føroyskar profitt-eindir í eini
oljuvinnu á føroyskum øki
Signar P. Heinsen
Søga varð skrivað, tá
vit kundu siga við
partaeigararnar í
Atlants Kolvetni, at
vit høvdu funnið olju
undir Føroyum
OLJA
Kjartan Hoydal
Tað var eitt sindur løgið at
kunna standa framman fyri
partaeigarunum í Atlants
Kolvetni hendan dag og
siga »vit hava funnið olju
undir Føroyum og alt
bendir á at vit bert hava sett
spónin í greytin«.
Í tí løtunu skrivaðu vit
søgu. Vit lótu upp fyri
einari nýggjari stórvinnu í
Føroyum og kanska meira
undrunarvert vit kundu
boða frá hesum í einum
føroyskum felag, Atlants
Kolvetni, sum yvir 2000
fólk hava sett pening í.
Atlants Kolvetni vaks við
hesum til eitt av størstu
feløgum í landinum og
gjørdist partur av størstu
vinnuætlan
í
Føroyum
nakrantíð
Langtíðar íløga
Tey, sum tóku stig til
Atlants Kolvetni, grundaðu
felagið á einari einfaldari
mynd.
Tað kundi ikki vera rætt,
at føroyskt vinnulív ikki
skuldi vera uppi í, um vinna
av olju varð møgulig. Tí var
ein stórur eginpeningur
fingin til vega frá byrjan,
og aftur víðkaður við
tveimum partabrævasølum.
Partaeigarar fingu at vita,
at felagið fór at royna at
finna samstarvsfelagar á
føroyskum øki, og at hetta
virksemið skuldi brúkast
sum ein lopfjøl til virksemi
innan oljuvinnu uttan fyri
Føroyar. Nevndin kundi
ikki lovað avkast beinan-
vegin, hetta var ein lang-
tíðaríløgu,
men
farast
skuldi so skilagott til verka,
at um eingin olja var, so
skuldu partaeigararnar í
minsta lagi fáa tað aftur,
sum teir høvdu sett í
felagið.
Nú er alt vent í holuni.
Tað kolvetni, sum nú er
funnið í 6 ára loyvi nr 1,
broytti støðuna hjá felag
okkara og partaeigarunum,
hjá føroyskum vinnulívi og
føroyska
samfelagnum
yvirhøvur.
Atlants kolvetni hevur
rokkið hesum uttan at seta á
eginognini við einari ógvu-
ligari lítlari og dyggari um-
siting.
Virðisøkingin í Atlants
Kolvetni
Við fundinum, sum varð
kunngjørdur 19 november,
er virðið á í felagnum
fleirfaldað. Longu tá vit
fingu part í leitingarloyvi
01 vaks virðið í felagnum
nógv, við fundinum veksur
tað upp aftur meira. Og
fleiri virðir er í felag-
num.Umframt loyvið undir
Føroyum, og møguleikar í
komandi loyvisumførum
undir Føroyum, sum nú
heilt vist fara at koma,
hava vit eisini møguleikar í
tveimum kanska trimum
leitingarloyvum
ensku
megin.
Vit kanna í løtuni av
álvara møguleikan, m.a. at
seta pening í oljuleiðir, sum
framleiða. Hetta ber til í
Norðsjónum.
Økið
er
fullbúgvið og møguleikar
eru nú hjá smáum olju-
feløgum á leiðum, sum
stóru oljufeløgini ikki tíma
at fáast við, og sum tí verða
seld.
Á henda hátt Atlants Kol-
vetni hevur økt munandi
um møguleikar sínar, síðani
felagið fór undir virksemið
sítt fyri góðum 3 árum
síðani
á
avmarkaðum
grundarlag.
Sambært partafelagslóg-
ini er høvuðsendamálið hja
nevndini í AK at tryggja
teimum í hava sett pening í
felagið so gott avkast, sum
møguligt. Tey fyrstu 2000
sum settu pening í gjørdu
hetta kanska ikki bara av
hesi orsøk, men alt bendir á
at tey sum hava keypt
partabrøv í AK fyri kurs
100 og105 hava góðar
møguleikar fyri at gera eitt
gott hál.
Virðini í partafelagnum
Atlants Kolvetni er óvuliga
nógv vaksið. Høvdu vit
verið uppskrivaðir á einum
vanligum
partabræva-
marknaði so hevði kursurin
á partabrøvunum gjørt eitt
skarvslop
upp
eftir.
Núverandi partaeigarar fara
at síggja ein stóran vøkstur
av virðinum av sínari íløgu.
Í komandi útbjóðingum av
partabrøvum
næsta
ár
koma vit at prógva hendan
vøkstur. Komandi íleggj-
arar koma at gjalda hægri
kurs og fer hetta at útvega
felagnum ein stóran part av
tí íløgukapitali, sum er
neyðugur fyri at troyta teir
møguleikar, sum felagið
hevur útvegað sær í tí sum
vit kunnu kalla altlants-
mótsoljuni, í føroysku og
bretsku undirgrundini og
øðrum leiðum.
Vinnuliga
virðisøkingin
At vinnulívið í Føroyum
við Atlants Kolvetni hava
megnað at lyft uppgávuni
at fáa Føroyar inn í
oljuvinnuna og útvega
føroyskum vinnulívi ein
part í henni er kanska tað
mest kveikjandi. Tað hevði
verið heilt burturvið um
hetta ikki var hent. Stór
vinnufeløg í Føroyum hava
við hesum skapað eina betri
javnvág millum alment og
privat virksemi, sum vit
hava so harðliga fyri neyð-
ini. Atlants Kolvetni er
trygdin fyri at føroyskt
vinnulív eigur sín part og at
tað er møguligt hjá vanliga
føroyingum at gera íløgur í
ta oljuvinnu, sum vit nú
vita
verður
føroyskum
oljuøki, og at føroysk vinna
nú
leggur
eina
stóra
tilfeingisvinnu aftrat fiski-
vinnuni
og
alivinnuni.
Hetta fer at geva føroyskum
vinnulívi ein virkismøgu-
leika, har sveiggini eru
ørðvísi enn í matarvinn-
unum og er ein møguleiki
at gera búskapin í føroysk-
ari vinnu og føroyskum
samfelagsbúskapi støðug-
ari og meira burðardyggan.
Samfelagsliga
virðisøkingin
Sambandið
við
altjóða
oljuvinnuna hevur longu
havt ávirkan á føroyskt
vinnulív og leitingartíðin
fer at økja um hesa ávirkan
og geva eitt fíggjarligt íkast
til føroyska búskapin. Alt
bendir á, at oljan kann
gerast veruleiki fyrr enn vit
høvdu roknað við.
Hetta reisir spurningar
um hvussu hetta fer at
ávirka føroyska samfelagið
til tað betra og tað verra. At
hetta fær ávirkan kann
eingin ivast í, men eftir
mínum tykki eru fleiri
grundir fyri at halda at
ávirkanin
framhaldandi
verður lika gagnlig sum
hon hevur verið higartil.
Bara tað at føroyskt vinnu-
lív samstarvar um at víðka
vinnuliga grundarlagið við
oljuvinnu
hevur
stóran
samfelagsligan týdning og
skuldi givið møguleikar
fyri einum meira støðugum
føroyskum samfelagsbú-
skapi.
Yvirhøvur er dagurin í
dag krúnan á einum verki,
sum sýnir, at vit føroyingar
væl duga at leggja alt til
rættis um vit leggja burtur
gamlar vanar og sundur-
lyndi. Uppbyggingin af
einari lítlari og sterkari
oljufyrisiting, sum hevur
greitt alt sera væl úr
hondum, átti at verið fyri-
dømi fyri allari føroyskari
fyrisiting. Politiski mynd-
ugleikin hevur í oljumálum
verið búgvin. Samstarvið í
Atlants Kolvetni millum
eitt breitt úrval av før-
oyskum vinnufeløgum og
vanligar íleggjarar vísir
nýggjar møguleikar hjá før-
oyskum vinnulívi. Føroyskt
vinnulív
hevur
funnið
sterkar
vinnusamstarvs-
felagar uttan fyri Føroyar,
og hetta samtakið Faroes
Partnership,
Føroya
Felagsskapur, sum nú hev-
ur ført okkum á mál er ný-
skapandi. Burtur úr hesum
fer at spretta nýskapandi og
mennandi vinnuvirksemi,
tað er vist.
»Vit hava funnið olju«
– Atlants Kolvetni hevur økt
munandi um møguleikar
sínar, síðani felagið fór undir
virksemið sítt fyri góðum 3
árum síðani á avmarkaðum
grundarlag, sigur Kjartan
Hoydal, nevndarformaður í
felagnum
Mortan Johannesen, Poul Mohr og Vilhelm Petersen, allir frá Altants Kolvetni, á vitjan umborð á Sovereign Explorer
Mynd: Jan Müller
C
M
Y
K
25
24