mánadagur 2. november 2009síða 21

Sosialurin 2. november 2009 – Nr. 209 ÍTRÓTTARBLAÐIÐ 21 Tað, sum hevur gingið fyri seg í Fótbóltssambandi Før oya síðstu tíðina, bæði politiskt og umsitingarliga, man í flestu eygum líkjast mest einari hálvvánaligari tragikomediu. Har er nógv hent og farið fram, sum føroyskur fótbóltur slett ikki kann liva við, og nú hjálp ir einki uttan upp­ rudd ing við fastari hond og sterk um lúti AnAlysA Eftir formansfundin leygardagin var tað sum at sletta vatn á gás, tá roynt var at forvitnast um, hvat ítøkiliga búði undir ullintu og innballaðu orði ng ini hjá fótbóltsformonnunum um, at »starvsnevndini verður álagt at loysa samstarvstrupulleikarnar«. Einki nyttaði heldur at dyrgja eftir, um ikki onkur mundi leka eitt ella annað, tí har vóru allir tættir sum tunn an. Sum skiltist, høvdu for­ menn inir og eisini starvs nend ar­ limir nir fingið múlaband, og teimum var enntá álagt, at teir ikki so frægt sum kundu kunna sínar egnu nevnd ar limir um tað, sum var farið fram. Spurningurin er so, um tað ger so stóran mun, tí tá starvsnevndin hev­ ur sitið á trimum fundum, uttan at koma í nánd av nakrari loysn í aðal­ skrivara ósemjuni, er ikki ilt at ímynda sær, hvør so er loysnin, tá allir partar nú boða frá síni kletta­ føstu trúgv uppá, at tann fjórði fund urin hjá starvsnevndini í minnin enn eina viku skal loysa alt málið. Skulu meirilutin og minnilutin møt­ ast, er tað bara í sjálvum sær ein stað fest ing av, at formenninir í veru­ leika num hava verið nógv greiðari og klárari í síni talu til starvsnevndina, enn bleyta niðurstøðan annars for­ telur nakað um. Øllum mundi vera greitt, at tað, sum hevur gingið fyri seg í Fót bólts­ sambandi Føroya síðstu tíðina, bæði politiskt og umsitingarliga, í flestu eyg um man líkjast mest einari hálv­ vána ligari tragikomediu. Har er nógv hent og farið fram, sum før­ oysk ur fótbóltur slett ikki kann liva við, og nú hjálpir einki uttan upp­ rudd ing við fastari hond og sterkum lúti. Hvussu føst hondin verður og hvussu sterkur lúturin er, fæst ikki at vita endaliga, fyrr enn eftir fundin í morg in, men skriftin á vegginum sig ur sítt. Himmalrópandi Tað var í farnu viku, at tað kom fram, hvussu aðalskrivarin í Fótbólts sam­ bandinum hevði roynt at dult fyri ovastu leiðsluni á sínum arbeiðs­ plássi, at hann á hægsta stað í euro­ peisk um fótbólti hevði staðið skúla­ rætt og ikki færri enn tvær ferðir hevði fingið revsing fyri tað, hann hevði gjørt. At so revsingin linkaði aðru ferð, so talan bara bleiv um eina átalu, sigur vælsaktans meira um UEFA enn um tað, sum er hent. Einki bendir á, at UEFA er minsta petti reinari enn IOC ella FIFA, ið eru kend fyri rotinskap, mutur, rossa­ handlar og alt tað, sum er í andsøgn við frasuna um Fair Play! Tá søgan kom fram og UEFA­ pappíri num í málinum vórðu lisin ígjøg num, mátti tú fleiri ferðir gníggja tær um eyguni. Hetta var so himmalrópandi langt úti, at tú ikki visti, um tú skuldi flenna ella gráta, tí hetta líktist meira handritinum til ein vánaligan B­film, enn nøkrum, ið ein aðalskrivari í fullum álvara skuldi havt gjørt, tí hann vildi avdúka ukrains ka mafiu. Forbarmi seg! Sum fleiri longu hava víst á, er einki odiøst í, at ein púra vanlig ferða skrivstova í Ukraina leitar sær til teirra, ið eiga EM­atgongumerki, tá hon ætlar sær at keypa slík at gongumerki. Og eingin orsøk er til at síggja Sport Line Travel sum eina øðr vísi ferðaskrivstovu enn okkara egnu Faroe Travel, 62 Norður, Fonn Flog ella aðrar. Einasta samband, henda ferðaskrivstova sær út til at hava við ukrainska fótbólt s sam­ band ið, er samstarv um fyriskiping av ferðum. Tað luktar hvørki av mafiu ella øðrum líknandi! At aðalskrivarin ger eina avtalu um at selja EM­atgongumerki, sum eru tillutað Fótbóltssambandinum, og eisini fær pengar fyri hesi inn á sína egnu kontu, sum um hann seldi nakað, hann sjálvur átti, eigur at fáa allar ávaringarlampur at lýsa reytt! At hann so eftirfylgjandi fjalir hetta fyri bæði forseta og starvsnevnd, eig ur at fáa flestu av perunum at bresta! Men at starvsnevndarlimir síðani eisini í fullum álvara siga, at hes u m eigur ikki óneyðuga nógv at verða gjørt burturúr, tí hetta er eitt persónsmál, er barasta so langt úti. Somu leiðis, at forsetin, sum hóast alt er hægsti myndugleiki í før oysk­ um fótbólti, ikki skal fáa fulla at gongd til øll skøl í málinum. Gosj, hetta er langt úti! Trúvirði upp á spæl Men tíbetur er hetta skjótt nakað, allir partar skulu leggja aftur um seg. At fótbóltsformenninir hava álagt starvsnevndini í Fótbólts sam­ bandi num at loysa samstarvs trupul­ leikarnar á fyrstkomandi fundi, sum verður í morgin, kann bara merkja, at formenninir í veruleikanum meina hetta: Nokk er nokk, og nú mugu tit í starvsnevndini altso taka tykk um saman, so vit kunnu koma víðari. At koma víðari, kann heldur ikki merkja annað, enn at aðalskrivarin longu nú kann bíleggja sær nýggj visit tkort, har hann titulerar seg fyrr­ verandi aðalskrivari. Eftir øllum van­ lig um morali er hann farin langt út um mark, og tað er ógjørligt at ímynda sær, at allir formenninir í fót­ bólts feløgunum veruliga skulu halda, at hetta er í finasta lagi. Nei, tí tað er ikki í lagi, og hvørki for menn­ inir, fótbólturin, fjeppararnir ella nakar annar – heldur ikki aðal skriv­ arin sjálvur – kann liva við hesum! Slett ikki! Óivað verða fleiri útskiftingar á ovastu rók, hóast hinar helst verða eitt sindur spakuligari og meira náttúr ligar, men eingin ivi kann vera um, hvørjum henda tilgongdin byrj­ ar við. Umráðandi er sjálvandi, at ikki meira rumbul stendst av hesum, og tí má starvsnevndin finna útav, hvussu hon á ein virðiligan hátt loysir aðalskrivaran úr starvi, tí um hann ikki er ein liðugur maður í før­ oyskum fótbólti, er trúvirðið hjá Fót­ bóltssambandinum – skorið yvir ein kamb – í øllum førum yvir og farið! Hálvvánalig tragikomedia AIK er svenskur meistari Avgerandi dysturin um svenska meistaraheitið í fótbólti var á Nya Ullevi í Göteborg í gjár millum IFK Göteborg og AIK Stockholm. Áðrenn dystin hevði AIK 58 stig, meðan heimaliðið hevði 57 stig, og vóru teir bláu og hvítu úr Göteborg noyddir at vinna á teimum svørtu og hvítu úr høvuðsstaðnum. Tað eydnaðist tó ikki, tí í staðin vann AIK 2­1 og tryggjaði sær sostatt svenska meistaraheitið. Tá dysturin var liðugur tustu túsundtals AIK­viðhaldsfólk út á vøllin, hóast løgreglan og vallarvarparin høvdu givið boð um, at tey ikki máttu fara út á vøllin. Summi vóru so ovurfegin, at tey skræddu troyggjurnar av AIK­spælarunum. einslistir@kallnet.fo Hilmar Jan Hansen