fríggjadagur 6. november 2009síða 9

nr. 213 · 6. november 2009 9 VIKUSKIFTI tekning: óli p. Buddha av viðareiði. Undir fyrstu viðgerð av fíggjarlógini helt fíggjarmálaráðharrin speiskliga fyri, at fíggjarnevndin eftirhondini hevur fingið ein “religiøsan status”. Nú telvar maktfulla løgtingsnevndin um tølini fyri 2010, og við endan situr sterki formaðurin Anfinn Kallsberg Ein onnur atfinning hjá fíggjar­ nevnd ini snýr seg um, hvussu fíggjar­ mála ráðið hevur bólkað játtanir í rakstur og íløgur. Bæði Torbjørn Jacob sen, Anfinn Kallsberg og Magni Laksá foss vísa á, at fíggjarmálaráðið hevur flutt fleiri rakstrarútreiðslur yvir á íløgusíðuna. Hetta er í stríð við nýggju játtanarskipanina, og tí kunnu reellu rakstrarútreiðslurnar gerast væl hægri, enn roknistykkið hjá Eidesgaard ber boð um. Kallsberg ávarar Samanumtikið valdar stór óvissa rund­ an um fíggjarlógina fyri 2010, tí upp­ skotið hjá landsstýrinum er tengt at politiskum avgerðum, sum enn hanga í leysum lofti. Limirnir í fíggjar nevnd­ ini kvíða fyri, at hallið verður størri og samtyktu karmarnir væl og virð­ iliga sprongdir, tá politiski mjørkin lættir sær á, og tá fortreytirnar fyri fíggj ar lógini eru greiðari. Og sjálvur ásannaði Jóannes Eidesgaard eisini í ting inum í vikuni, at tað verður trup ult at halda ásettu karmarnir í ólavsøku­ pakkanum. Anfinn Kallsberg ivast ikki í einum turbu lentum politiskum heysti, og stóri spurningurin er, hvørja linju fíggjar­ nevndin fer at leggja. Fer hon at loyva, at hallið veksur við omanfyri hundrað milliónum? Ella fer hon at hvessa sær spariknívin og syrgja fyri, undirskotið ikki verður enn størri? Næstforkvinnan í fíggjarnevndini, Eyðgunn Samuelsen úr Javnaðar flokk­ inum, sigur seg ikki stuðla ov stórum inn trivum í fíggjarlógaruppskotið hjá Eidesgaard, eisini um hallið verður størri, enn budgettið hjá hennara floks­ for manni vil vera við. – Í løtuni hava vit onga trygd fyri, at øll tiltøkini í ólavsøkupakkanum verða samtykt. Tí mugu vit vera opin fyri, at hallið verður størri, sigur Eyðgunn Samuelsen. Men hesir tónar hóva ikki for mann­ inum í fíggjarnevndini. Fyri Anfinn Kallsberg er fremsta búskaparpolitiska uppgávan nú at tálma vøkstrinum í almenna rakstrinum og um neyðugt at spara eksisterandi funktiónir burtur, so hallið ikki veksur. – Vit hava eitt hall á 767 milliónir krón ur. Um vit ikki fáa tamarhald á vøkstr inum í almennu útreiðslunum, og um vit framhaldandi skulu fíggja okk ara samfelag fyri læntar pengar, so verða tað skjótt onnur enn vit sjálvi, sum koma at seta treytirnar. Tað hava vit roynt áður, tað uppliva íslendingar í hes um tíðum, og ta støðuna mugu vit ikki koma í, sigur Anfinn Kallsberg. – Tí eigur fíggjarnevndin treytaleyst at halda seg til samtykta karmin, og tí mugu vit ikki byrja at slaka í krøvunum til okkum sjálvi, slær Kallsberg fast. Hann heldur tað vera ov tíðliga at siga nakað um ítøkilig inntriv, tí fíggj ar­ nevndin hevur framvegis ikki gjøgn um­ gingið uppskotið konto fyri konto. Men hann er til reiðar at spara, um ymsu sparitiltøkini í ólavsøkupakkanum ikki gerast veruleiki. Hvør hevur valdið? Í dag, fríggjadagin, er samgongufundur, og Anfinn Kallsberg vónar at fáa nærri boð um, hvat landsstýrið hevur í kvitt­ anum. Higartil hevur hann ikki verið serliga imponeraður av leiðsluni í Tinga nesi, sum eftir hansara tykki als ikki hevur gjørt neyðuga politiska fóta­ rbeiðið. – Eg havi ongantíð upplivað so av­ markaða politiska viðgerð í samg ong­ uni, áðrenn landsstýrið hevur lagt fram eitt fíggjarlógaruppskot, sigur Anfinn Kallsberg. Fíggjarmálaráðharrin skilir als ikki kritikkin frá Kallsberg og heldur, at sjáld an hevur tilgongdin verið so nær­ løgd sum í ár við óteljandi fundum í lítlu samgongu. – Trupulleikin hjá Anfinni er, at hann hevur start seg blindan uppá eina ávísa konto, nevniliga tunlarnar norður um Fjall, sum landsstýrið hevur strikað í ársins uppskoti, svarar Eidesgaard aftur. Jú, tunlarnir norður um Fjall eru framvegis partur av dagsskránni hjá Kallsberg. Víst skulu vit spara, men vit skulu eisini gera íløgur, og sambært fíggj ar nevndarformanninum hevur árs ins íløgukarmur saktans rúm fyri tunl unum á hansara politiska heima­ beiti. Nógv bendir á, at hetta verður meiri enn trupult at fáa ígjøgn um, tí rákið í løgtinginum tykist vera ímóti stórum íløgum í tunlar, sum binda landskassan fyri hundraðtals milliónir komandi árini. Samgongan gongur nú eini turbu­ lentari tíð á møti, og eyguni eru vend ímóti telvingini í fíggjarnevndini. Ein­ ans tíðin fer at vísa, um nevndin aftur í ár kemur út sum ein samlað rødd, ella um nevndin býtir seg sundur í meiriluta og minniluta. Við borðsendan situr Anfinn Kallsberg, sum longu hevur brett upp um ermar.