hósdagur 3. desember 2009síða 20

20 Nr. 232 - 3. desember 2009 tíðindi Sexleikur, móta klæð­ ir, plastikk oper a tión­ ir, romantikkur og meira sex. Kvinnur­ nar vístu vegin, tá 90 mannfólk fríggja­ kvøld ið skuldu læra kynstr ið at verða rætt ir menn. – Hetta hevði ikki verið, tá vit vóru 18, hildu fleiri, sum vóru til fyrsta mann fólkakvøldið nakran tíð Mannfólk Eirikur í Jákupsstovu eij@sosialurin.fo Uppblásta sexdukkan fer flúgv andi gjøgnum luftina upp um kontrisangaran Hall Joensen, sum er ný klipt ur og latin í stramma grøna troyggju og hvítar ítróttar skógvar, eftir at hava fing ið eitt sokallað »make­ over«. Dukkan lendir beint á høvdi num á einum av teim­ um eldru monnunum, av teimum 90, sum sita inni í Mentan ar húsinum Atlantis hetta kvøldið og læra at vera røtt mannfólk. Maðurin, sum kastaði dukku na flennir í kíki, tá rakti maðurin hálvnipin vend ir sær við at síggja, hvør heldur hann vera so trongj andi. Uppi á pallinum situr vert ur in fyri kvøldinum, Gunn ar Nolsøe, á eini stór­ ari ljósareyðari vibrerandi key lu. Verturin kennir seg sera sera sera væl, nú hann verð­ ur kitlaður uppundir dintilin – Hetta kennist bara heilt væl, sigur Gunnar Nolsøe hálv nørdaligt við Elina í Stóru stovu, sexolog. Menninir í salinum eru um at brotna í látri, nú teir hava fingið eitt pirk, og klokk an nærkast 23 á tí fyrs ta almenna mann fólka­ kvøldinum, sum nakrantíð hevur verið í Føroyum. Hetta er nær enda bresti­ num á kvøldinum, sum bert er fyri menn og hevur snúð seg um móta, plastik opera­ tiónir, romantikk og sex. Men nú skrúva vit aftur til byrjan ina. Myrkursins gleðir Tað er blivið myrkt, og tað oysir niður í Klaksvík hetta leygar kvøldið. Tað er bít­ andi kalt, og ein tjúkk rond av mannfólki stendur við hurð ina í Atlantis, har teir pumpa sigarettirnar í seg. Tá komið er inn um rond­ ina í durinum luktar ikki sørt av parfumu. Mannfólka parfu mu, brennivíni og sveit ta. Menn eru í pussi­ num. Hava ikki pyntað seg smá vegis til eitt ordiligt mann fólkakvøld. Inni í forhøllini standa tvær damur, sum meira enn eina ferð hava verið at síggja sum modellir í før­ oysku bløðunum. Tær eru lokkandi lítið ílæt nar, men beint nú hava menn inir størst áhuga fyri brenni vínsfløskunum, sum tær hava í hondini. Akvavitt og bleytari snaps­ ur eru nevniliga at fáa frá damunum. Onki við ljósa­ reyð um blandingum við lítlum parasollum til eitt ordiligt mann fólka kvøld. Lagið er gott og gerst betri tá onkur fløska er tømd niður í menninar. So lata dyrnar upp innast í for­ høllini til lovaða mann­ fólka landið. Tað er rættiliga myrkt inni, og tungur tónleikur spæl ir rímiliga hart inni í rúmi num. Innast er pall ur in, har tað íður við stórum feit um stearinljósum í ymisk um litum, sum upp lýsa myrka pallin. Pallurin er í veruleikanum bert er ein sofa og eitt borð, til hetta serliga kvøld, ið klaks víkingar skipa fyri sum tað fyrsta í Føroyum nakran­ tíð, eftir at kvinnur nar í fleiri ár hava havt síni kvinnukvøld við ljósa reyð um smoothies og øðrum, sum mannfólk ikki hava havt atgongd til. Nú er tað teirra túrur. Á einum lørifti koyra ei sini myndir av Magnus Arge, klænkaði ursmiðurin, Karl Martin Samuelsen, pop i dolið, og Hallur Joen­ sen, kontrikongurin. Inn trínur Gunnar Nol­ søe, sum vit best kenna frá spurnarkappingum og arketek tur sendingum í Kring varpinum. – Mínir harrar og mínir harrar, byrjar Gunnar Nol søe nørdutur og fegin. Hann veit, hvat fer at koma. Og greiðir frá, at skráin byrj ar við móta og jóla gávu hugskotum til frúurnar og móta til menninar. »Jólagávuhugskot« Tónleikurin fer aftur í gongd. Inn trína tríggir ungir menn í klæðum, sum stíl­ ikonið Hans Fróði Hansen hevði nikkað játtandi til. Í hølu num á móta dreingju­ num koma tvær ungar gent­ ur. Jólagávuhugskotini til konur nar fjala ikki nógv av teir ra ungu kroppum, og rómur er í salinum millum menn inar, sum eru bæði ungir og gamlir. Nú trína menninir frá løri fti num á pall í heilum holdi. Magnus Arge, Karl Mart in Samuelsen, og Hall­ ur Joensen. Hesir skulu saman við Gunnari Nolsøe sjálvum broyt ast, so teirra stílur verð ur meira í tráð við dag­ sins kvinnudreymar. – Hvat heldur tú hetta fer Kinky kallakvøld ” Tað plagar at vera konan, sum blakar mær klæðir, men nú fari eg sjálvur at sleppa at keypa klæðir Hallur Joensen Hóast talan er um eitt veruligt mannfólkakvøld, so er kvinnan rættiliga nógv í fokus