hósdagur 3. desember 2009síða 21

Nr. 232 - 3. desember 2009 21 tíðindi at hava við sær?, spyr vert­ urin kontrikongin. – Tað plagar at vera kon­ an, sum blakar mær klæðir, men nú fari eg sjálvur at sleppa at keypa klæðir, rokn ar Hallur Joensen við. Hinir báðir nikka – hatta við at fáa tveitt pløgg í høvdið kenna teir alt til, og verturin greiðir frá, at um ein tíma fara vit at síggja, hvus su lekkrir menninir kun nu blíva. – Gleða tit tykkum at sígg ja teir aftur?, rópar vert ur in, og menn játta hart við ein munn. – Jaaa..., brummar tað íð ið úr salinum. Tónleikurin fer aftur í gongd, og ungu damurnar í evarska lítlu jólagávunum koma innaftur á pallin – og tað gera dreingirnir for rest­ in eisini. Plastikk Helena Sundskarð frá Arthar monia, sum er stov­ an, sum ger plastik skurð­ við gerðir í Føroyum, kemur á pallin. – Tað eru mest kvinnur, sum verða settar í samband við slíkar viðgerðir, men menn í øllum aldri koma eisi ni. Mest vanligu við gerð­ irnar eru eyguni, nøsin og oyruni, men vit fáa eisini menn til feittsúgving, greið ir hon frá, sum um tað er natúrligasta viðgerðin í verð­ ini. Menninir í salinum grína, áðr enn Gunnar Nolsøe spaku liga tekur orðið. – Nú kann eg ikki lata vera við at spyrja... Um tað nú skuldi verið soleiðis, at mann følir seg í so lítið vaksn an á einum serligum stað. Er so nakað, tit fáa gjørt? – Meinar tú við nøsina, spyr kvinnan. Verturin rodnar eitt sind­ ur og roynir víðari. – A kind of, sigur Gunnar hálvsmæðin á enskum. – Nei. Tað gera vit ikki, men tað kundi verið, at onk ur skal hava sín rætt­ aðan út ella okkurt tílíkt, svar ar umboðið fyri plastikk kirurgarnar. Genturnar í tødnaðu jólagávuhugskotunum til tað innasta koma aftur á pall in, og so er steðgur. Pinnamatur Úti í gongini stendur eitt sind ur av sterkum løgi og øli og menn eru ikki seinir at fáa sær upp í nevið. Eisini pinnamatarnir hvør­ va skjótt. – Endiliga fáa vit okkurt sovorið at fara til! – Tað var ikki nógv uppi á hasum damunum! – Tær vóru fínar. Har vóru bara for nógvir dreing­ ir! Meiningarnar úti í gong ini eru ymiskar, men eitt eru teir samdir um. – Hetta hevði ikki verið, tá vit vóru 18, flenna nógv ir. Makeover Inni í hálvmyrkrinum skulu dreyma menninir avdúkast, nú vit sleppa at síggja, hvat úr slit frisørdaman og handils konan eru komnar til við teimum fýra sjainaðu monnunum. Teir koma út. Onkur sær út sum ein nýggjur maður. Hallur Joensen er latin í eina stramma grøna troygg­ ju, einar myrkar buksur, ein vest, einar hvítar ítróttar­ skógv ar og so er hann klipt­ ur, so hárið peikar upp í loft. – Elendigt!, rópar ein á aftas tu rekkju. Men restin av monnunum klappa óført, nú fýra kendir klaksvíkingar eru latnir í nýggj an ham. Romantikkur við lukti Makeover­menninir fara av pallinum aftur, og inn koma Archibald Black, sum nokk ikki nýtist aðra frágreiðing, og Durita Joensen, klaks­ víks kvinna, sum hevur búð í Keypmannahavn í nøkur ár og arbeiðir í handli, sum selur leikur til vaksin. Tey tosa um romantikk. Archibald er bragdligur. – Eg minnist fyri langari tíð síðan, at ein maður í familju ni segði við meg: »Tit eru ikki eitt par, fyrr enn tit hava fratað saman«. Sein ni fann eg útav, hvat hann meinti við. Tað er ein av bjóðing at halda lív í for­ holdi num, og mann má gera ein innsats, heldur hann. – Og so dámar mær eisini í Klaksvík ” Endiliga fáa vit okkurt sovorið at fara til Maður ” Ved I, at mænd også har et g-punkt? Katrine Berling Christensen Hendan dukkan frá loyndin.com fleyg nógv runt í Atlantis sum ein annar baðibóltur Tá Hallur Joensen, kontrikongur, Magnus Arge, ursmiður, og Karl Martin Samuelsen, popidol, taka seg saman at syngja »Side by Side«, tá kvinnur eru lidnar at sjaina teir