mikudagur 20. januar 2010síða 32
‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
MIÐvIkan
32
nr. 13 • 20. jan. 2010
Kvett at eiga fiskiskip
Jens Olsen hevur eisini eitt
sindur meira av fiskivinnusøgu í
nevndu brævi, har hann skrivar:
Din Broder Rasmus, der nu er
Husejer i København, hvor han
bor i sin egen Villa, har kjøbt
en Kutter gennem Søren, og
en af Oyggjafelagis Skippere,
der vilde arbejde for sig selv, er
Fører af den, og skal være Eier
af den halve Skude, saa snart
han kan betale sig Andel. Det
er kun et Aar denne Skude har
arbejdet. Den kostede 7.800
kr. men din Broder Rasmus har
allerede indkasseret et Par
Tusinde Kroner, som sin Andel af
Gevinsten. Skipperen er ganske
vist ogsaa den bedste af vore
Fiskere, nemlig Johannes Hansen
í Funningsstovu.
Dersom en anden af vores
Skippere skulde finde paa at
arbejde for sig selv og hertil blive
tilbudt Assistance fra anden Side,
hvilket slet ikke er usandsynligt,
saa vil jeg anbefale dig at
gaa sammen med en saadan
Skipper paa lignende Maade
som Rasmus. Jeg skal i saa fald
med fornøjelse varetage dine og
Skibets Interesser. Men den første
betingelse for et heldigt Resultat
af en saadan Forretning er, at man
har en Mand til Skipper, som er
fuldtud kvalificeret.
Tænk over dette Spørgsmaal.
Jeg vilde sætte stor Pris paa at
kunde hjælpe en af vore flinke
Skippere til noget bedre, fremfor
at han skal tages fra os ved
lignende Tilbud fra anden Side.
Poul stóð við
síni tilsøgn
Men Poul lat seg ikki vika, hóast
støðuna hjá Jens Olsen. Hann
hevði givið Jens Mohr sína
tilsøgn, og hon stóð við.
Tann 7. mars 1901 skrivar
Rasmus Müller til Poul frá
sínum bústaði Dr. Olgasvej 17 í
Keypmannahavn.
Tað er týðuligt at Müllermennir
eiga pening. Teir hava helst
forvunnið nógv í Grønlandi, og
teir hava eisini arvað heilt fitt.
Tað er so mikið nógv, at tað er
ikki sørt av tvídrátti. Rasmus
heldur, at tað er ein góð íløga at
keypa hús í Keypmannahavn, og
hetta er uttan iva rætt.
Rasmus kemur eisini inn á lánið
til Jens Mohr. Her snýr tað seg
um at tryggja lánið best møguligt.
Men Rasmus kemur eisini inn á
lønsemið í at eiga skip, og hann
skrivar:
“Jens Olsen har vist skrevet
til dig at anbringe Penge i et
Fiskeskib, hvis du har lyst dertil.
Det kan være en god Forretning.
Et Skib, (W.G. Marshall), som
Søren og jeg er sammen med
Johannes í Funningsstovu gav
sidste Aar 66 2/3%, uagtet det
var første Aar, hvor der altid
er flest Udgifter. De to Skibe
vi købte af Thomsens Bo, gave
derimod intet nævneværdigt
Udbytte (hvor meget ved jeg
endnu ej), da vi havde to sløie
Kaptajner. I disse dage har jeg
kjøbt det 4. Skib, som vi have
sammen med en af de dygtigste
Kaptajner, som jeg har kapret
fra O. Finsen, hvorover denne
rimeligvis er rasende. Et Skib
Søren alene har sammen med
denne Mands Broder gav i 1899
og 1900 godt og vel 120%.
Nu Lev vel. Mange hilsener fra
Anna og Din hengivne Broder.
R. Müller."
Anna er kona Rasmus. Tey vóru
barnleys.
Tann umrøddi Jóhannes í
Funningsstovu var ein rættur
sjómaður. Hann fór 14 ára gamal
at sigla í uttanríkisfarti. 22 ára
gamal fór hann á stýrimansskúla
í Danmark. Hann byrjaði at
føra skip í 1885, og var hann
skipari til 70 ára aldur. Tað gekk
væl hjá honum við fiskarínum.
Hann greiddi eisini frá í eini
blaðsamrøðu, at hann ongantíð
misti mann ella hevði óhapp sum
at sigla á land. Hetta var væl
sloppið tá í tíðini.
Tann umrøddi Finsen var
Olaf Finsen (1859-1937.) Hann
var sonur landfútan og seinna
amtmannin Hannes Finsen. Olaf
hevði apotek, timburhandil og
annað virksemi. Hann var beiggi
kenda læknan Niels Finsen.
Olaf Finsen var eisini løgtings-
maður. Hann fór úr Føroyum í 1913.
Jens Mohr takkar
Tann 22. apríl 1901 skrivar Jens
Mohr til Poul Müller:
Kjære Hr. Müller,
Først af alt maa jeg meget takke
Dem for, at De saa velvilligt
imødekom mit Ønske at laane
mig Penge for at kjøbe Skib. Jeg
er ankommen i Fredags med et
dejligt Skib fra England, kun 9 Aar
gammelt. Notefast og udrustet
paa det bedste og med Dam i, som
nu fordres, eftersom vi som regel
seile til Grimsby med Saltfisk om
Efteraaret, og man til den Tid kan
faa levende Fisk godt betalt.
Jeg var i København og traf
Brødr. Trier (meklarar), som er
Folk, jeg synes godt om.
Jeg haaber, at De bliver tilfreds
med Sikkerheds- og Betalings-
vilkaar, som de selvfølgelig faar
Underretning om fra d’hrr Trier.
Skibet kostede £ 625, som jo er
mange Penge, men det har ogsaa
meget at sige at have et Skib,
som i flere Aar kan gaa foruden
nogen Reparation.
Jeg fik af Hr. Trier £ 420,
altsaa der bliver fuld sikkerhed
ved et at der kun gaar ¼ fra for
at blive optaget i den gensidige
Assurance her.
Ingen af Skibene have fisket
noget endnu paa grund af det
meget daarlige Vejr, vi har haft
hele April maaned, saa jeg har
ingenting forsømt endnu.
Her er en sørgelig Ulykke sket
ved det, at Suduroy har sejlet et
Skib fra Vestmanna til Bunds og 3
Mand døde.
Min hustru beder hilse mange
Gange.
Haabende paa, at disse Linier
træffe Dem ved godt helbred
forbliver jeg deres Forbundne
Jens Mohr
Galway, skúlaskip hjá
Bartal Kass
Tað áhugaverda er eisini, at
tað við teimum samskiftismøgu-
leikum, sum vóru tá, bar til at
greiða eina slíka fígging av einum
skipakeypi frá einum ári til annað.
Tá var eingin banki í Føroyum.
Nógvir reiðarar keyptu skip við
reiðum peningi, men lat hetta seg
ikki gera, mátti lænast so ella so,
og hetta gjørdi Jens á hendan
hátt.
Men Poul Müller fekk ikki møgu-
leika fyri øðrum tiltøkum. Hann
doyði nevniliga longu sama ár,
nevniliga í 1901.
Skipið, sum Jens Mohr fekk
fíggjað hjá Poul Müller var TN 22
Galway. Jens var skipari á henni
fram til 1907, og hann seldi hana
í 1909, til J.J. Johannesen og
J.H. Hansen, skiparar, sum áttu
helvt um helvt. Reiðari var Jens
Evensen. Í 1917 verður hon seld
til Sandavágs.
Galway var bygd í 1891, og hon
var 83,11 tons. Manningin var 14.
Ein av teimum, sum var við
Galway, var Grækaris Madsen
úr Kvívík. Hann greiddi millum
annað frá í Føroya Siglingarsøgu:
“Fyrstu 7 árini var eg við
Galway við Jens Mohr. Har var
einki borð í lugarinum. Bakkin við
toskarhøvdum, ella hvat ið kundi
vera til døgurða, stóð á dúrkinum.
Vit sótu og ótu, meðan bakkin
slongdist higar og hagar, tá ið tað
ikki var gott í sjónum. Men hýrurin
var góður, og mong skemtan var
um hesa borðreiðing og stundum
var okkurt ørindi yrkt.”
Ein av teimum, sum hevði
Galway sum skúlaskip í 1913 var
Bartal í Kass á Strondum, sum
seinni gjørdist ein kendur skipari.
Galway var á ymiskum hondum
aftaná Jens Mohr. Ludda Kristian
keypti hana aftur til Havnar. Men
Niels Juel Mortensen á Tvøroyri
keypti hana 12. mai 1930, men nú
var hon bert brúkt sum hulkur.
Henda íløgan hjá Poul Müller
kom tískil at vera føroyska sam-
felagnum til nyttu í nærum 30 ár.
Um Jens Mohr
Jens Mohr (1855-1931) var skip-
ari, reiðari og sjómansskúlalær-
ari, og verður í nýggju Havnar-
søguni lýstur sum slóðbrótari á
fiskivinnuøkinum.
Jens átti saman við bróður sínum
Vilhelm sluppina Vega, sum hann
eisini førdi fyrst í 1880-unum.
Í 1884 gjørdist Jens partaeigari
í felagnum, sum átti sluppina
Margretha, uppkallað eftir konu
hansara. Jens var skipari, til
skipið varð selt til Íslands í 1889.
Í 1896 er tað, at hann keypir
Lalla Rookh saman við sváginum
Jens Evensen. Hetta skip førdi
hann fram til 1901, tá ið hann
fór úr felagnum. Lalla Rookh var
serliga kend, tí Hans Andreas
Djurhuus var við har. Tá er tað, at
hann keypir Galway.
Frá 1908 til 1913 førir Jens
Mohr farmaskipið Føringur hjá
Mortensen monnunum á Tvør-
oyri. Hann sigldi millum Føroyar,
Danmark og Ongland. Eisini
sigldi hann á hvørjum ári til
Spania við klippfiski og kom aftur
við Ibizasalti. Eftir hetta sigldi
hann onkuntíð sum avloysari
fyri stýrimannin á Smiril, sum
Mortensenmenninir eisini áttu tá.
Jens Olsen, svágur Poul, mælti frá
at stuðla Jens Mohr. Millum annað
av teirri orsøk, at Jens Mohr og Jens
Evensen høvdu arbeitt ímóti pápa Poul
H. C. Müller við løgtingsvalið í 1892
Jens Evensen stuðlaði
sváginum Jens Mohr
Úrslitið gjørdist keypið av Galway. Tað er ikki funnin nøkur mynd av henni,
men hon kann hava líkst hesi tekning hjá Jacob Olsen, Zahle, í Havn, sum
Hjalmar Jacobsens Bókahandil gav út sum postkort
Komandi partur
Í komandi parti verður
millum annað greitt
frá beiggja Poul, Hans
Christian, sum fór til
Amerika. Eisini verður
greitt frá Johan Evensen,
og tá ið hann fær vitjan av
kenda polargranskaranum
Ludvig Mylius Erichsen