fríggjadagur 29. januar 2010síða 15

nr. 20 · 29. januar 2010 15 VIKUSKIFTI SoSIalurIn hevur hITT TeIr báðar FólKaTIngSlImIrnar Høgna Hoydal og Edmund JoEnsEn á ChrISTIanSborg TIl KjaK um loySIng og Samband í ljóSInum av FíggjarKreppunI. edmund joensen: Vorðið sum íbúð! Nú ræður um at liggja fram við – og gera kvettið. Hendan lýsingin var at síggja í Gulu síðunum hjá Dimmalætting nú um dagarnar. Hetta líkist einum framúr góðum tilboði – og hvat kundi mann ikki brúkt alt hatta plássið til Tað loysir seg altíð, ja, tað átti at verið lógarkravt, at lesa, lesa gjølla, nærlesa og lesa eina ferð afturat rokningar og kontuavrit og keypsseðlar. Tí verri enn so altíð eru tølini røtt. Og skeivu tøl­ ini eru ongantíð tær til góðar. Tá tú hevur funnið eitt ella fleiri tøl, sum tú ikki kannast við, er at fáa rokningina rættaða ella kontu avritið broytt ella spyrja, hví livradeiggið kostar ein triðing meira enn tilboðið skuldi eitast at vera. Hetta kostar tær telefonsam­ røður og tíð í arbeiðstíðini. Tí tey, sum senda rokningar og kontu­ avrit, eru bara at hitta um dagin Men tú fært onga samsýning fyri tað. Ein banki til dømis tekur peng ar, ómaksgjald, ella tænastu­ gjald skal tað vera ordiliga fínt, kalla tey tað, fyri alt, sum hann ger fyri teg, og eisini fyri tað, sum tú gert fyri bankan. So eigur bankin sjálvandi, við gleði, at rinda okkum eitt ómaks­ gjald, hvørja ferð, vit noyð ast at fáa rættað eitt kontuavrit, tí starvsfólk bankans ikki megna at avgreiða eina banala flyting utt­ an at flyta hana tvær ferðir ella taka ómaksgjaldið fýra ferðir. Sjálvandi eigur bankin at gera tað. Men hann ger tað ikki. Tí bankin er ikki til fyri okkum. Vit eru til fyri bankan. Og sjálvandi eigur tað at kosta okkum, at vit eru til fyri bankan. Ómaksgjøld og rentumarginalur, trotarenta, rindar tú rentur og avdrátt ein dag ov seint. Eingin bónusrenta, um vit rinda ein dag ov tíðliga. Ella skeivar rokningar, ongan­ tíð tær til góðar, sum krevja tíð at fáa rættaðar. Tíð er pengar. Tí eiga vit at fáa pengar frá teimum, sum taka okkara tíð við skeivum tølum. Brúkarar, tað eru vit øll, áttu at stovna eitt felag, sum krevur ómaks gjald frá peningastovnum og øðrum, sum bjóða seg fram fyri pengar at arbeiða fyri okkum og gera okkum tað, tey rópa tæn­ astur. Og ikki duga, nei, duga alt ov væl, at skriva rokningar. Vit kunnu ikki vænta, at bank arnir til dømis gera sær so stóran ómak fyri ómaksgjaldið, at mis tøk, altíð teimum til góðar, ikki henda. Ella handlarnir, sum dúgliga hvørja viku fylla postkassarnar við junkposti um tilboð oman á tilboð. Og »gloyma« at sláa til­ boðini inn í kassatólini. Tey, sum ikki varnast, at tey eru blivin snýtt, fyrr enn tey eru komin heim og lesa keypsseðilin, skulu so brúka tíð, beinsin ella disel, og orku at fara aftur í hand­ ilin og geva ilt av sær og krevja sín fulla rætt. Handilin letur einki ómaksgjald fyri hendan ómakin. Ella felagið, sum fyri eitt rætt­ iliga fitt ómaksgjald, átekur sær at umsita tína eftirløn og lýgur um teg fyri skattavaldinum. Felagið hjá okkum brúkarum, sum verða havd til rukku hvønn einasta dag, átti at gjørt ein lista við okkara ómaksgjøldum. Til dømis skeiv tøl í kontuavritum, 50,00 kr. fyri hvørt skeiva talið. Tilboð, sum bara eru í lýsinga­ bløðum, 100,00 kr. Ov stórar rokn ingar 10 prosent av tí, rokn­ ingin er ov stór. Kanska tey tá fáa fingurin út, um ikki annað so hálva leið. Tak eisini spiltar ella hálv­ spiltar vørur, sum verða seldar fyri fullan prís. Tá seinasti sølu­ dagur ikki var í gjár ella fyrra­ dagin, men í fjør einaferð. Og so havi eg ikki nevnt øll tey, sum noyðast í rættin fyri at fáa sín rætt. Sum noyðast at kæra. Eg sigi ikki, at Føroyar eru ein bananrepublikk. Tað er at gera ov nógv av. So langt eru vit ikki komin. Eg sigi, at Føroyar eru ein banankoloni. UmaftUrafturum HøGNi DjurHuus Var 2010 eisini í fjør? Ársins songrødd 2010 verður aftur í ár. Blaðið Eisini teir? Læknar rýma úr Suðuroynni Sosialurin Vorðið sum lyfti Vit fáa alt upp aftur Dimma Køin má vera nakað long Nú sær trupult út hjá VB í Sunset Kringvarp.fo Rudda forsíðuna! Tvílutfall í trimum stigum Dimma Man tað verða til ítróttarkappingar? Sjóvar Havn fingið altjóða góðkenning Kringvarp.fo Lova líka nógvum kvinnum og monnum inn? Rex slepti javnstøðulyftinum Dimma Skip á aðalfundi Laksaskip valdu nevndina aftur Olivant.fo Óvanligt! Opið stríð um finalusessin Dimma Halda nýggjár mitt í januar KÍ-formaðurin: Nú byrjar árið hjá okkum Kringvarp.fo Skipað leiting? Javnaðarveljarar leita eftir flokkinum Dimma ranga í strúpan Vælsignaðu djór Trúðarrørslurnar eru nógvar, og siðirnir ymiskir. Her er nakað, sum vit ikki kenna á okkara leiðum. Ein prestur í spania vælsignar eina skjaldbøku. Tað verður gjørt á degnum hjá skt. Anthony, sum var halgimenni hjá djórunum. Dagurin hjá honum verður brúktur til at samansjóða fólk og teirra kelidjór við kirkjuna. sig so tað! síggja tit ikki fyri tykkum, ein røð av hundum og kettum í einari føroyskari kirkju? goyggjandi maður fyri 50 árum síðani – 2. februar í 1960 – var hesin tíðindastubbin at lesa í Sosialinum: Læknin Bocker í Onglandi sigur frá, at hann hevur lekt 65 ára gamlan mann, ið goyði sum hundur. Maðurin var lámur, tvingaður at skriva við høgru hond í skúlanum, goyði av og til sum yngru, men 63 ára gamal goyði hann støðugt og mátti fara úr arbeiðnum. mynd: polfoTo Banantøl