fríggjadagur 5. februar 2010síða 2

nr. 25 · 5. februar 2010 2 VIKUSKIFTI Thai-massaga á Káta Horninum Løtan er lívið Redaktørar: Inna Törnroos og Eyðun Klakstein Útgevari: Sosialurin, www.sosialurin.fo Umbróting: Sosialurin · Høvuðssniðgevi: Pætur Eyðunsson Jensen Forsíðumynd: Vetrarsvimjing í Hoyvík / Jens Kristian Vang 4 REPoRTaSJa: VeTrarsVimjing í HoyVíK 6 TIPS: FøsTuLáVinT 8 TEST: BesTa KaKao í HaVn 10 90 SEKund: armgarð arge 12 REPoRTaSJa: jens marni og jógVan á grand Prix-PaLLi 15 TIl aRbEIðIS: eyðgunn samueLsen 16 HEIlSuSíðan: eT oFTa og FjøLBroyTT 17 umafTuRafTuRumafTuR: Høgni djurHuus 18 SPyRST So lIVST: rigmor sVarar 19 mín bESTa uPPSKRIfT: KneKKBreyð 23 Tað HEnduR: KonserTir, BøKur, sendingar osFr 24 VIKumyndIn: BesTa myndin í ViKuni Eg havi havt Eina øðrvísi uppliving. hon vardi umlEið Ein tíma, mEn kenslan var lEingi í kroppinum. Eg havi nEvniliga roynt nýggju thai massaguna á viðgErðar stovuni sabai, ið Er latin upp í vikuni nýggj tænasta eydna skaale eydnaskaale@hotmail.com Var, sum vera man, sera spent til at fáa massagu. Men innkomin ivaðist eg í, um eg mundi hava misskilt tað heila, tí har var eingin massagubriks at síggja. Ei heldur var neyðugt at lata meg úr klæðunum. Men av tí, at eg hevði einar strammar kovboybuksur, mátti eg skifta í einar víðar, stuttar buksur úr Teilandi. Tær mintu mest um fiskabuksurnar, ið vóru modernaðar fyri nøkrum árum síðani. Á gólvinum var ein stór madrassa, og har varð eg løgd. So byrjaði massagan. Tað vóru ikki strúkandi rørslurnar, ið vit kenna frá vanligari massagu, ístaðin trýsti Walai á ymisk punkt á musklunum. Walai er úr Teilandi og er útbúgvin thai-massørur. Hon hevur starvast við tílíkari massagu í 10 ár, men er nú gift til Føroya og læt týsdagin upp viðgerarstovu á Káta Horninum í mið- býnum í Havn. Hon byrjaði varliga við fótunum og leggunum, men trýstið gjørdist harðari og harðari, sum frá leið. Síðani blivu lørini løgd undir trýst, meðan hon bendi og snaraði fótum og knøum í yms ar vinklar. Hendur og armar fingu síðani sama umgang, og serliga handmassagan var ótrúlig! So varð eg vend á búkin, og Walai trýsti aftur á føtur, bein og armar, áðr- enn ryggurin fekk ein túr. Hon nýtti fyri tað mesa tumlarnar og hendurnar annars, men hon fýrdi ikki fyri eisini at nýta føtur, bein, knø og armar, fyri at fáa mínar spentu vøddar at slappa av. Av og kom ávaringin: »Don't be afraid«, áðrenn hon snaraði, togaði og bendi meg í støður, eg aldrin áður havi verið í. Men tað var greitt, at hon visti hvat hon gjørdi, og eg kendi, hvussu tað loysnaði í vøddunum og brakaði í ryggjageislunum. Andlitið, skallin og nakkin vórðu heldur ikki forsømd, og sjálvt búkurin fekk ein umgang. Eftir eina thai- massage uppá ein tíma, har Walai av- spenti mær allan kroppin, kundi eg fara útaftur í kavarokið. Eg havi bert eitt ringt at siga um massaguna: eg hevði viljað, at hon vardi longri :) Umframt thai-massagu bjóðar viðgerðarstovan Sabai fýra ymsar við- gerðir, og hon hevur opið heilt til kl 21 á kvøldi, so til ber at fara, tá Dagur og vika er liðug, og børnini løgd í song. KlUmma eyðun klakstein eydun@sosialurin.fo Ljóðið skróvar. Myndirnar bleiktra. Fokusið er fokið. Og í rørandi rystingunum hómast minnini um nakað, sum tú í grundini ikki upplivdi. Vit kenna tað øll. Stóra løtan er fyri framman. Ja, faktiskt beint fyri nøsini á okkum. Og so skal upplivingin goymast í allar ævir. Summi taka fartelefonina fram, onnur lítla digitala myndatólið, og so verður avmyndað, upptikið og forevigað fyri hvørt oyra – og eyga. Vit eru á stóru konsertini ella til okkara lívsins ítróttarkapping. Robbie Williams er á pallinum. David Beckham er á vøllinum. Tað er nú, at Robbie syngur Angels. Og tað er nú, at Beckham sparkar frísparkið. Fartelefonin er sjálvandi í lummanum og kann brúkast til upptøkur. Vit syrgja fyri at fylgja við á lítla skíggjanum á fartelefonini, tá stóra hendingin skal fangast og goymast. Og hyggja vit rundan um okkum, kunnu vit staðfesta, at øll hini eisini vilja goyma eygablikkið trygt á einum minniskorti. Og so bleiktrar og blinkar í stríðum streymi. Vit smílast og fegnast, tá ið vit halda okkum hava fangað tað, sum alt snúði seg um. Og vit fara væl nøgd heim. Men tað er líkasum, at tað er tá, at tað gongur galið. Tað skróvar, bleiktrar og rystir. Upp tøk- ur nar kunnu í besta føri brúkast sum ársins irritiatiónsmoment, og samstundis sum tú syrgdi fyri at fáa minnini við tær heim, gloymdi tú at savna teg um løtuna og uppliva hana, soleiðis sum hon skuldi upplivast. Evnini at verða í hesari løtu eru ein týðandi partur av sálarligari vælveru, sigur Abraham Maslow. Og tað er nakað í tí. Men vit duga bara so illa at savna okkum um eygablikkið, vit hava droymt um at uppliva, uttan at hugsa um, at vit vildu uppliva tað einaferð afturat. Men lívið er løtan – ikki minnini um løtuna, vit ikki livdu... Hóast tað kanska sær ógvusligt út, kendi eg meg púra trygga, tí Walai visti hvat hon gjørdi. innihalD mynD: jens kristian vang