mánadagur 15. februar 2010síða 14

14 Nr. 31 - 15. februar 2010 Sosialurin Fólkaflokkurin má sópa fyri egnum durum SAMBAND eirikur liNDeNSkov eirikur@SoSiAluriN.fo tlf 341800 viðmerkingar Sosialurin Stovnaður: 1927 Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Müller jan@sosialurin.fo Blaðstjóri: Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo Marknaðarleiðari: Finnbjørg Nattestad finnbjorg@sosialurin.fo Høgni Thomsen hogni@sosialurin.fo Elin Vatnhamar Olsen evo@sosialurin.fo Svein Rógvi Nielsen Ljósstein sveinrogvi@sosialurin.fo Blaðfólk: Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo Vilmund Jacobsen vilmund@sosialurin.fo Inna Törnroos inna@sosialurin.fo Magnus Gunnarsson maggi@sosialurin.fo Rigmor Dam rigmor@sosialurin.fo Leo Poulsen leo@sosialurin.fo Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo Árni Joensen arni@sosialurin.fo Anna V. Ellingsgaard anna@sosialurin.fo Rógvi Nybo rogvi@sosialurin.fo Eirikur í Jákupsstovu eij@sosialurin.fo Ítróttur: Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo Myndamenn: Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo Lýsingar Freistir: Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir Mánadagsblaðið Mán.kl. 10 Frí. kl. 15 Frí. kl. 12 Frí. kl. 12 Týsdagsblaðið Týs. kl. 10 Mán. kl. 15 Mán. kl. 12 Mán. kl. 12 Mikudagsblaðið Mik. kl. 10 Týs. kl. 15 Týs. kl. 12 Týs. kl. 12 Hósdagsblaðið Hós. kl. 10 Mik. kl. 15 Mik. kl. 12 Mik. kl. 12 Fríggjadagsblaðið Frí. kl. 09 Hós. kl. 15 Hós. kl. 12 Hós. kl. 12 Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og áðrenn ásettu freistir. Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð. Stødd: Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á einum teigi er 39 mm og rúmið millum teigarnar er 4 mm. Innsent tilfar Fult navn skal vera undir innsendum tilfari. Innsendar greinar, har blað leiðsl an ikki er kunnað um bústað og telefonnummar, verða ikki settar í blaðið. Kykmyndir: Alvin Elleby Andersen alvin@ras2.fo Sosialurin í Norðoyggjum: Nólsoyar Pálsgøta 1, 700 Klaksvík tel. 458686 fax 458687 e-post: klaksvik@sosialurin.fo Sosialurin í Suðuroy: tel. 375364 fax 375464 tel. 228814 e-post: aki@sosialurin.fo e-post: dagfinn@sosialurin.fo !!! Haldarar sum ikki hava fingið blaðið, kunnu ringja til 341818 frá kl. 8.00-20.00 og boða frá Uppseting/prent: Uppseting: Sosialurin Prent: Prentmiðstøðin Útgevari: Sp/f Sosialurin Avgreiðsla: Mán.-frí. 8-16 Tórsgøta 1, 100 Tórshavn Tel. 341800, Fax 341801 Postadressa: Postboks 76, 110 Tórshavn E-mail: post@sosialurin.fo lysing@sosialurin.fo lysingartorg@sosialurin.fo varp@sosialurin.fo Blaðið verður prentað mánadag-fríggjadag klokkan 1330 Tað er ikki júst stabilitetur, sum eyðkennir arbeiðs- lagið hjá landsstýrinum og samgonguni annars. Solospæl fyri gallarínum hava vit sæð nógv til frá fleiri einstaklingum, sum kenna á sær onkra trongd at markera seg - og oftast í andstøðu til samgongu, egnan flokk ella sjálvan seg. Í hesum døgum er landsstýrið so farið á legu við Gjógv, har tey skulu royna at endurskapa álit og samstarv og finna felags stev. Morgindagurin fer helst at vísa, um nakað kemur burturúr. Tað síðsta soloútspælið kom frá Fólkaflokkinum. Hesin borgarligi, konservativi vinnuflokkurin er komin til ta niðurstøðu, at tað kostar ov nógv at reka okkara samfelag. Í almennari yvirlýsing sigur Fólkaflokkurin: »Landshúsarhaldið má sópa fyri egnum durum, heldur enn at senda rokningina víðari til einstaka húsarhaldið. Vit siga nei at leggja fleiri byrðar á familjurnar. Latum okkum heldur fáa skil í almenna húsarhaldið, so tað ikki gerst eitt ørmundar hús.« Og so mælir flokkurin til at gera eina breiða polit- iska semju, so vit fáa skil á almenna búskapin. Flokkurin vísir í somu yvirlýsing á, at seinastu tíggju árini eru almennu úrtreiðslurnar í Føroyum vaksnar við 80 prosentum, meðan inntøkurnar bert eru vaksnar við 30. Hetta staðfestir júst tann flokkur, sum hevur verið politiski felagsnevnarin seinastu nógvu árini. Fólka flokkurin hevur sitið í stjórn so at siga út í eitt síðani 1989 - burtursæð frá einum trý ára skeiðið í nítiárunum og teir krákumánðirnar í 2008, tá CHE samgongan sat. Nýggi formaður floksins hevur eisini verið við í hesum glantri- leiki seinastu 20 árini, so boðskapurin hjá Fólka- flokkinum er púra rættur: »Sópið fyri egnum durum«. Fólkaflokkurin eigur æruna av blokkniður skurin- um saman við Tjóðveldinum. Tað er so lætt at breggja sær av sjálvbjargni, men at klippa blokk- stuðulin niður í óðum nationalitskum verkum - uttan at tryggja okkum aðrar inntøkur, tað er at koyra landið á ørmundarhús. Tað er ikki lætt skilja, hví ein slík yvirlýsing kemur frá Fólkaflokkinum - uttan tað, at hon helst er ætlað at stinga skør. Men Fólkaflokkurin tykist nú av álvara at verða farin í andstøðu móti sær sjálvum - tað má vera ein trupul støða at koma í... I lørdags, da jeg snakkede med en studerende på vores teologiske seminar­ ium, kunne jeg ikke lade være med at tænke på biskoppens udsagn på portalen i den forløbne uge: »Kirkjan vísir ongum frá sær«. Dette udsagn kan jo forstås helt evangelisk på linje med Jesu ord i Mattæus evangeliet: »Kom hid til mig alle I som er trætte og tyngede af byrd­ er…« og mange andre steder, hvor det under­ streges, at evangeliet er for alle. Vi må komme med alt det mislykkede, alle fejl­ ene, alle de gode forsætter, der alligevel ikke helt blev, som vi gerne ville, alle de brudte løfter, osv. og der er tilgivelse at få. Halleluja for kirken. At der også er noget, vi må gøre op med og noget vi må lægge bag os, er naturligvis også klart som dagen. Den, der stjæler, må stoppe med at stjæle. Den, der taler usandt om andre, må stoppe med det. Den, der bedriver utugt, må stoppe med det. Den, der mis­ brug er sin stilling og kræver bestikkelse, må stoppe med det. Osv. Det er ikke en hvilken som helst adfærd, kirken kan sige god for. Nogen gange må vi sige til mennesker: Hvis du ikke vil stoppe med at gøre det, du gør, kan du ikke længere være en del af menigheden. Kirketugt er et af den kristne kirkes kendetegn. Hvis kirken vil være kirke, må den elske så hedt og vildt og meget, at den siger nej til synd. Al synd. Udsagnet på portalen »Kirkjan vísir ongum fra sær« skulle nok forstås anderledes. Der er nemlig tale om, at nogen ønsker, at kirken siger ja til en be ­ stemt tjeneste for dem, og hvis den ene præst ikke vil, så må der findes en anden. Folk skal nemlig have det, som de ønsker. Men er det virkelig kriteriet for, hvad kirken står for? Folks ønsker eller forlangender? Stakkels kirke og stakkels mennesker. Den studer­ ende, som jeg nævnte til at begynde med, havde fået den idé, at det var Bibelen, Guds Ord, der var kriteriet for, hvad kirken stod for. Derfor havde han forladt det kirkesamfund, han var vokset op i (Last Church) og havde tilsluttet sig Brødremenigheden, som også findes i Danmark og er en luthersk kirke. Last Church viste nemlig ikke hans far fra sig, da han kom første gang for at giftes, heller ikke anden gang, eller tredje, eller fjerde eller femte. Så nu havde hans far fem koner. Min studerende selv mente, at Bibelen sagde noget andet, og at ’Last Church’ skulle have sagt nej til hans fars ønske om kone nummer to, tre, osv. Men det lader til at nogle tænker som så: Hvis man ikke giver mennesker dét, de vil have, så viser man dem fra sig… Jeg tror, vi må tænke om igen, og lade Guds Ord bestemme. Lader vi ikke Guds Ord bestemme, så placerer vi jo os selv på Guds plads, og så er der virkelig fare på færde. Vi kan stadig læse Jesu ord i Bibelen: ”Enhver, som skiller sig fra sin hustru og gifter sig med en anden, begår ægteskabsbrud, og den, der gifter sig med en fraskilt kvinde, begår ægteskabsbrud” (Lk 16,18). Hvis nogen vil forkaste Jesus, fordi han siger dette, så er det deres valg og ansvar. Jeg har ikke magt til at sætte Jesu ord ud af kraft og jeg kender heller ikke noget andet menneske, der har det. Kære Jógvan biskop. Det kan godt være, at der også ligger noget ”god vilje” bag den instruks, du har skrevet (vi, der ikke vier fraskilte, skal ikke smides ud af kirken lige her og nu), men instruksen burde vi have været foruden, og ordene på portalen endnu mere. Vi skal vel ikke til at ringe til biskoppen, hver gang vi siger nej til at gøre noget forkert? Og at finde en til at gøre dét, som jeg selv er overbevist om er synd, er dog at begå åndeligt selvmord. Hvis nu nogen gerne vil snakke med biskoppen, mon så ikke de selv kan finde ud af at tage telefonen og ringe? Jógvan ­ du er hermed inviteret en tur til Sumbawanga i Tanzania. Kost og logi får du hos os. Jeg tror, at det kunne være lærerigt for dig at snuse til omgivelserne her og snakke med de studerende og vi kunne nok alle blive udfordret af deres insisteren på at følge Guds vilje i Ordet, også når det betyder opbrud fra det, de er vokset op i, eller det hovedparten i deres landsby mener eller praktiserer. Í kjakinum millum Virgar Dalsgaard/Rolf Guttesen og onnur, havi eg hug at viðmerkja – uttan at fara upp í sjálvt innihaldið í orðaskiftinum – at seinasta greinin hjá Dávid Isfeld er framúr góð og vísir greitt, hvussu eitt kjak millum mentað fólk (bæði aka­ dem ikarar og onnur) átti at verið. Greinin er eitt gott dømi uppá, hvussu eitt kjak kann ella eigur at fara fram á ein siðiligan hátt, har tær ymisku meiningar koma fram sakliga og við virðing fyri tí, sum hin parturin ber fram. Góðar grundgevingar, sømiligt orðaval, virðing fyri hvørj­ um øðrum, tað er eitt gott grundarlag fyri einum fruktagóðum orðaskifti. Um málburð Nú hoyrist so ofta millum politikarar og blaðfólk máliskan »at traðka í karakter«. Hetta er tikið beinleiðis úr donskum, og eg haldi meg hava var­ hugan av, hvat hetta merk­ ir, men uttan at vita nágreiniliga hvat. Hví taka eina so misháttað málisku inn í tað føroyska málið? Hatta ljóðar ikki gott. Tey, sum brúka hatta orðafellið, vita kanska nóg illa sjálvi, hvat neyvi týdningurin av tí er, og vanlig fólk mugu so bara gita sær til, hvat ein slík vending merkir. Útsøgnin má kunna sigast á vanligum føroyskum máli. Bispurin og tær fimm konurnar Missionær, vice for- stander på Chuo cha Theologia, Mlimani Sumbawanga, Tanzania PEtEr O.K. OLOFSON Um kjak SIgvALd KrIStIANSEN