hósdagur 29. apríl 2010síða 14
‹ fyrra síða allar 72 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
nr. 75 · 29. apríl 2010
14
VIKUSKIFTI
Til arbeiðis
Randi Jacobsen
randi@sosialurin.fo
Í arbeiðshølum sínum í Sjurðargøtu í
Havn situr keramikarin Guðrið Poulsen
og dreygar henda morgunin.
- Beint nú geri eg nøkur sushisett,
og eg ætli at gera seks smáar skálir í
hvørj um liti, sigur Guðrið Poulsen.
Fyri at fáa skálirnar líka stórar hev-
ur hon vigað leirið av, 100 gramm til
hvørja skál.
Beint nú er nokkso friðarligt, og tað
hevur altíð verið upp og niður við eftir-
spurn ingi num og uppgávunum, sigur
hon.
Í 1982 tók Guðrið Poulsen prógv í
Hoy døl um, og hon var tá longu greið
yvir, at hon vildi læra listahandverk,
vildi gera okkurt skapandi arbeiði.
– Tá vóru Føroyar eitt oyði mark ar-
land í so máta, so eg fór til Finnlands
á ein skúla.
Á skúlanum fekk hon høvi at royna
ymiskt, silvurarbeiði, kopar, og dreyga.
Men tá ið hon slapp at arbeiða á einum
keramikk verkstaði, var hon greið yvir,
at leir var nakað, hon hevði hug til at
arbeiða við restina av lívinum. Í Finn-
landi vórðu eygu hennara latin upp fyri
tí skapandi arbeiðinum.
– Leirarbeiði hóskaði so væl til mítt
sinna lag.
Lærdi í Íslandi
Úr Finnlandi fór Guðrið Poulsen til
Íslands, har hon tók eina tvey ára út-
búgving.
Í 1987 læt hon sín egna keramikk-
verkstað upp í Sjúrðargøtu í Havn, Leir-
list, og har hevur hon nú í 23 ár sitið
og skapað listaverk og brúkslist úr leiri.
Hon situr har púra still og dreygar
smáar nettar lutir, men hon hevur eisini
fleiri ferðir skapt størri list, sum stend-
ur uttandura.
Eingin spinnir gull sum listafólk í
Før oyum, men hóast inntøkan stundum
er lítil, hevur Gurðið Poulsen altíð livað
eftir tí meginreglu, at hon ikki skuldi
fáa sær annað starv við síðuna av.
Vil ikki hava fast arbeiði
– Men eingin hevur lisið so nógvar
starvs lýsingar sum eg. Eina ferð
mundi eg søkt, men eg slepti ætlanini,
tí eg egni meg ikki til fast arbeiði.
Freelance-upp gávur kann eg átaka
mær, og eg arbeiði eisini sum freelance
á háskúlanum, sigur Guðrið Poulsen.
Hetta hevði tó ikki á nakran hátt
bor ið til, um hon ikki fekk so góðan
stuð ul heimanifrá. Maðurin bakkar
hana fult út upp, at hon burturav skal
arbeiða við síni list.
Er heppin
Guðrið Poulsen takkar einum vin man-
ni, sum er rækjuskipari, fyri, at hon
kann seta orð á, hvat tað besta er við
arbeiði hennara.
– Eg havi alla tíðina slúsurnar opnar.
Øll hava okkurt skapandi í sær, og eg
eri so heppin, at eg sleppi at arbeiða
við øllum kranunum frá, sigur Guðrið
Poul sen.
Hon flennir eftir tí øvugta í, at lista-
fólk ofta tosa um pengar.
– Vit, sum eru so idealistisk og ikki
vilja hugsa um tað materiella, eru tey
ringas tu at tosa um pengar, ið vit hava
so lítið av.
Í øðrum londum er vanligt, at
keramik arar arbeiða saman, men Guðr-
ið kundi ikki hugsað sær tað, sjálvt um
hon onkuntíð saknar starvsfelagar. Hon
sam starvar tó við onnur um størri verk.
Í arbeiðshølum sínum hevur hon
sína sølubúð, men har er ikki tann
nógva ferðslan. Tey vitjandi eru mest
før oy ingar, sum hava alsk og eyga
fyri føroyskari leirlist. Útisetar vitja
eisini. Fremmand ferðafólk koma ikki
á gátt. Annars selur hon verk síni í
Norðurlandahusinum og á Kunn ingar-
s tovuni í Havn.
Gott við starvsløn
Guðrið Poulsen er fegin um skipan ina
við starvsløn fyri listafólk. Eina ferð
fekk hon starvsløn í tveir mánaðir, eina
aðru ferð í tríggjar mánaðir.
– Tað ger, at vit tora at fara undir
at gera verk, sum kanska ikki selja so
væl, men royndirnar siga eisini fólki,
at vit kunnu gera annað, sigur Guðrið
Poul sen.
– Tá ið eg hevði Tikið prógv í Hoydølum, visTi eg, aT eg
skuldi læra okkurT skapandi. Tá eg so í Finnlandi
kom aT arbeiða við keRamikki, visTi eg, aT leir hóskaði
Til mín, sigur guðrun poulsen, sum nú í 23 áR hevur
havT sín egna keramikkverksTað, leiRlist í havn
HEVUR ALLAR SLÚSURNAR FRÁ
Guðrið Poulsen arbeiðir í hesum
døgum uppá smá sushi-íløt
mynd: jens kristian vang
til arbeIðIs
starv: Keramikari
besta við starvinum: At skapa
ringasta við starvinum: Lítil inntøka
starvstíð: 23 ár
lívsstarv: Ja
starvsfólk: Sjálvstøðug
staður: Tórshavn
FAktA guðrið poulsen