mikudagur 5. mai 2010síða 22
‹ fyrra síða allar 80 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Sosialurin
Miðvikan
22
Framhald frá síðu 21
Lørdag den 3. Februar blev der
udvist den 22 aarige Færøske Sø
mand Johan við Stein fra Thors
havn en sjælden og udsøgt ære
i Rigsdagsbygningen i Norges
Hovedstad Oslo. Her modtog det
norske Storting den unge Færing,
der fik overrakt en Fortjenstmedalje
tillige med en Hædersgave for
udvist Heltedaad.
De nærmere Enkeltheder i
Forbindelse med den Begivenhed,
der ligger til Grund for det, der er
passeret i Norges Storting, fore
ligger det endnu intet om, men
efter hvad det er lykkedes os at
faa oplyst, skal Forhistorien i store
Træk være denne:
I
Slutningen
af
December
1939 observerede man fra den
norske Lastdamper Tora Elise, paa
hvilken Johan við Stein var paa
mønstret som Matros, en drivende
Tømmerflaade med 8 forkomne
skibbrudne Søfolk. Vejret var meget
daarligt og omstændighederne for
Bjærgning derfor yderst vanskelige.
Ikke
destomindre
tilbød
den
resolutte
færøske
Sømand
at
forsøge at bjærge de Skibbrudne
og forsynet med en lang Line
omkring Livet sprang han i Søen
og svømmede hen til Tømmer
flaaden og tilbage til Damperen det
nødvendige Antal Gange.
Som følge af de lange Strabadser
under
Bjærgningsarbejdet
var
Johan við Stein kommet noget til
Skade, da han endelig kunde hales
om Bord igen efter ene Mand at
have bjærget 8 Søfolk fra den visse
Død. Johan við Stein er imidlertid
kommet sig helt igen og vender
hjem til Fæøerne med første Fart.
Over alt i Norge har denne
storslaaede Heltedaad vakt den
største Beundring, og de norske
Blade kalder den unge Thorshavner:
Den færøske Viking.
Tveir manns
umkomnir í Havn
So órímiligt var tað, at seinni doyði
Johan við Stein undir eini aðrari
roynd at bjarga einum vinmanni
frá at drukna.
Í Dagblaðnum fyrst í 1952 skriv
aði pápabeiggi Johan við Stein,
Mourentius Viðstein, hesa frásøgn:
Tung sorgarboð spurdust í Havn
áðrenn árið var lokið. Náttina
millum leygardagin og sunnudagin
druknaðu tveir ungir menn uttan
fyri Tinganes. Tað vóru Johan
Andreas við Stein (Pollux nevndur)
úr Havn og Klæmint Jacobsen,
ættaður úr Gøtu.
Saman við einum øðrum ungum
havnarmanni, Tummas Poulsen,
vóru teir úti í einum lítlum báti.
Báturin hvølvdist. Eftir tí, sum
Tummas Poulsen hevur kunnað
greitt frá, fingu hann og Pollux
felagan Klæmint uppá tann hvølvda
bátin. Men tá báturin var so lítil,
fór hann undan Klæminti. Teir
samdust so um, at Tummas skuldi
svimja til lands at finna onkrar
útvegir til bjargingar, meðan Pollux
royndi at svimja við Klæminti. Tað
var myrkt.
Tá fólk høvdu hoyrt rópini og
komu til var einki at gera. Klæmint
var druknaður. Johan kom til lands
men doyði og Tummas var illa
komin.
Johann við Stein var borin í
heim 20. juni 1918, var giftur og
átti eitt barn, Kára. Hann var sera
væl umtóktir fyri sítt dirvi og
arbeiðshug, og við sínum lætta og
skemtingarsama lyndi var hann
vinur við øll.
Tað var serkent fyri Pollux, at
hann sprongdi seg fyri at bjarga
einum øðrum.
Sangurin hjá Jógvani var
skrivaður í Kollafirði
Í røðini um Ernestinu greiddu
vit frá sanginum, sum var funnin
í lummanum á tí deyða Jógvan
Thomassen. Gitt var, at sangurin
var yrktir umborð. Men tað var
hann ikki. Ragnhild Poulsen av
Oyrareingjum,
dóttir
Christian
Geyta, sum hevði hotel í Kollafirði,
greiðir frá, at Jógvan gisti á
hotellinum á veg til Klaksvíkar at
fara avstað. Tá kundi ikki sleppast
allan hendan langa teinin eftir
einum degi! Men sagt varð, at
Jógvan yrkti sangin á hotellinum.
Ragnhild er 91 ára gomul og hevur
verið 11 ára gomul tá.
Her kann eisini verða nevnt, at
Edvard, beiggi Jógvan, sum fórst
við Florence í 1927, eisini yrkti ein
sálm. Men hetta koma vit aftur til.
Færøsk Sømand udøver heltedaad
Tummas, t.h. saman við sínum vinum Sørinu og Arna.
Sørina misti bæði pápa og beiggja á sjónum
Tummas var kendur sum framúr kokkur. Her smakkar hann súpanina
Komandi mikudag verður fyrsti partur av frásøgn frá ferðini
hjá Norrønu til Íslands seinast í apríl í slóðunum hjá føroyskum
fiskimonnum. Vitjað verður millum annað á Vattarnesi, har Merkið
heilsaði føroyingunum
Johan við Stein. Bjargaði fyrst átta monnum frá tí vissa
deyða. Doyði seinni í royndini at bjarga vinmanni
Komandi partur
Vit duttu tilvildarliga fram á hendan stubban frá 1940
um enn eitt bjargingarbragd hjá føroyingi
Mikudagur 5. mai 2010