týsdagur 15. januar 2002síða 2
‹ fyrra síða allar 21 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
2
Nr. 9 - 15. januar 2002
Nr. 9 - 15. januar 2002
3
Tøkk
Hjartaliga tøkk fyri sýnda samkenslu, tá kæra mamma,
vermamma, omma og langomma okkara
Jóhanna Joensen,
á Trønni í Fuglafirði
andaðist og varð jarðað.
Tøkk tit, sum vóru um mammu á sjúkrahúsinum
og stóra tøkk tit sjúkrasystrar, sum vóru um hana,
tá hon var heima.
Tøkk til Una Næs prest og til Niels Jacob og Gordon
fyri góð og troystarrík orð í heimi og kirkju.
Tøkk til sangarar, gravarar og kirkjutænarar
og tøkk til Ingibjørg fyri vakran sang.
Tøkk tit mongu, sum fylgdu mammu
til hennara síðsta hvíldarstað.
Tøkk fyri blomstur, kransar og peningagávur
til Thabor og Nesvík.
Tøkk tit, sum stóðu fyri og hjálptu til við ervinum.
Familjunnar vegna
Arnold, Hilmar, Malena, Eliberth og Erling
...Hvørt eitt lív er sum
grasið, ið følnar,
tað um summarið stendur
so frítt.
Kinnin reyða so brádliga
kølnar,
deyðin kemur og krevur
skjótt sítt…
Mamma varð borin í heim á
Skarvanesi tann 17. august
í 1926. Hon var elst av átta
systkjum, harav sjey vóru
dreingir.
Tá mamma var 17 ára
gomul, fór hon á háskúla í
Havn og arbeiddi síðani á
Hvíldarheiminum Naina í
eina tíð. Hon fór ongantíð
suður aftur til Skarvanesar
at búgva, tí stutt fyri krígs-
lok flutti øll familjan til
Havnar at búgva. Mortan
abbi fekk starv sum hotell-
vertur á Hotel Djurhuus, og
mamma arbeiddi eina tíð í
køkinum á hotellinum.
15. januar í 1952 giftust
mamma og babba og fingu
tey sjey børn, ein drong og
seks gentur. Babba arbeiddi
á landi, og av og á sigldi
hann fyri at fáa hjólið at
koyra runt, tí mamma
arbeiddi heima, meðan vit
børn vóru smá. So hetta
hevur verið ein strævin tíð
hjá teimum báðum.
Nú eg siti og skrivi, renn-
ur mær í huga, tá vit sum
børn hvørt leygarkvøld
fingu nýbakaða kaku og
mjólk frá mammu. Hetta
gleddust vit yvir tí tað
smakkaði so væl. Hvønn
sunnudag fingu vit kjøt og
sós, sunnudagssós, sum vit
plagdu at siga, til døgurða,
tí tað skuldi merkjast, at tað
var sunnudagur. Hinar dag-
arnar var sum oftast fiskur.
Eg minnist eisini tær nógvu
ferðirnar babba var á floti.
Tá gleddist mamma, tí nú
skuldi gerast knettir og
frikadellir. Tað vóru nógvir
munnar at metta.
Mamma var altíð heima,
tá vit komu úr skúlanum.
Stákaðist hon ikki í køkin-
um, so var hon í kjallar-
anum og vaskaði klæðir.
Tá mamma var 50 ára
gomul, fór hon út á Lands-
sjúkrahúsið at gera reint og
hevði hetta arbeiði til hon
var 67 ára gomul. Hon var
sera glað fyri hetta ar-
beiðið.
Á heysti 1996 gjørdist
mamma sjónveik og kom
um várið í 1997 at arbeiða á
Blindastovninum. Hon ar-
beiddi í vevstovuni, har hon
vav toy til føroysk skjúrt,
og eisini vav hon nógv
viskustykkir í ymiskum
litum. Hetta dámdi henni
ógvuliga væl, tí har kom
hon eisini saman við nógv-
um fólki.
Hesi seinastu árini dámdi
mammu væl at ferðast, og
hetta seinasta árið var hon
bæði í Íslandi, Polen og í
Danmark. Fjúrtan dagar
áðrenn mamma so brádliga
varð tikin herfrá, var hon í
Danmark og vitjaði eina av
døtrunum.
Nú mamma doyði tann 9.
desember, var hon byrjað at
stákast til jóla. Hon hevði
hongt jólagardinurnar upp
og hevði eisini fingið nak-
að av jólapynti upp at
hanga. Hon hevði keypt
allar jólagávurnar og fingið
pakkað tær inn og navna-
seðilin settan á.
Kvøldið
fyri
sum
mamma doyði, var hon til
jólaveitslu á Blindastovn-
inum.
Í dag 15. januar eru 50 ár
síðani mamma og babba
blivu gift og kundu hildið
gullbrúdleyp, men soleiðis
skuldi ikki verða.
Vit hava mist eina góða
mammu,
vermammu,
ommu og langommu, og tú
góði babba hevur mist eina
góða konu, men tey góðu
minnini um mammu missa
vit ongantíð.
Tá dreingirnir hjá mær
vóru lítlir, dámdu teimum
væl at sova uppi hjá
mammu. Mamma segði, at
teir høvdu lært hana hesa
bønina, sum hon bleiv so
glað fyri.
Bed, oh Jesus, bed for mig,
bed mig ind i himmerig.
Der at leve der at bo,
i en evig fred og ro.
Lad mig altid elske dig,
du som beder godt for mig.
Gud vær min ven.
Gud hør min bøn.
Og det for Jesu skyld, amen.
Friður veri við minn un-
um um mammu okkara.
Margit
Minningarorð um mammu mína
Óluvu Hansen
f. 17-8-1926 d. 9-12-2001
KONSERT OG
FLØGUÚTGÁVA
Tutl
Í dag gevur plátufelagið
Tutl út “Den Yderste Ø”,
við tónleiki eftir Kristiani
Blak til yrkingar eftir
Williami
Heinesen
og
“Ravnating” við tónleiki
eftir Kristian Blak og við
fotomyndum eftir Philippe
Carré
Verkini, sum nú verða at
fáa sum ljómfløgur – komu
út sum LP ávikavíst í 1981
og 1982.
Konsert við brotum úr
tónaverkunum verður í
hesum sambandi í Lista-
skálanum týskvøldið 15.
januar kl 19.30.
Bólkurin “Shalder” fer at
framføra tónleikin.
Bólkurin á upprunaupp-
tøkunum er “Yggdrasil”,
ein norðurlendskur bólkur,
sum hevur spælt síðani
1981.
Tey, ið tá vóru við á upp-
tøkunum, eru Pouel Kern,
upplestur, Ernst Dalsgarð,
tvørfloytu, John Tchicai,
saxofon, Ólavur Øster,
gittar,
Kristian
Blak,
klaver, Anders Jormin,
kontrabass, Karin Korpe-
lainen, trummur.
Tutl hevur valt 15. januar
til útgávudag, tí dagurin er
102 ára føðingardagur hjá
Williami Heinesen.
William hevði avgerandi
leiklut í fleiri verkætlanum
hjá “Yggdrasil”, og hann
klipti eisini myndina, ið
pryddi húsan á fyrstu LP
hjá Plátufelagnum Tutl
(Spælimaðurin hjá Spæli-
monnunum í Hoydølum),
sum kom í 1977 - og fleiri
seinni.
Argentina:
“Shalder” fer seinni í
januar til Argentina. Í
døgunum frá 29. januar til
20. februar fer bólkurin
“Shalder” (ið merkir tjald-
ur á hetlendskum) at spæla
á konsertferð í Argentina á
Suðuramerikanska megin-
landinum. Teir, ið manna
bólkin ? bæði á konsertini
og á ferðini - eru Heðin
Ziska Davidsen, Kristian
Blak, Mikael Blak og
Brandur Jacobsen.
Gamlar LP-plátur
hjá Tutl út á fløgu
Anders Fogh Rasmus-
sen, forsætisráðharri,
sigur, at hann vil
arbeiða fyri at rætta
álitið millum Dan-
mark og Føroyar
uppaftur. Tað hevur
ikki verið nóg gott
seinastu tíðina, sigur
hann
FORSÆTISRÁÐHARRA-
VITJAN
Edvard Joensen
Flogvøllurin: Álitið mill-
um Danmark og Føroyar
skal fáast upp á pláss aftur,
sigur Anders Fogh Ras-
mussen, forsætisráðharri,
nú hann er komin á fyrstu
almennu vitjan sína í
Føroyum.
Klokkan knapt 11 fyrra-
partin mánadagin lendi
flogfarið við forsætisráð-
harranum í Vágum, og fór
hann beinanveg til Havnar
við tyrlu.
Ríkisumboðið og flog-
vallarleiðslan
stóðu
á
vøllinum og bíðaðu, tá
flogfarið við forsætisráð-
harranum og fylgi kom inn
eftir Sørvágsfirði.
Forsætisráðharrin segði
við Sosialin á flogvøllin-
um, at hann fer at tosa við
landsstýrið um tey mál,
sum føroyingar kunnu yvir-
taka.
– Ja, jeg vil tale om
landstyrets uafhængigheds-
politikk, váttar hann fyri
Sosialinum.
Umframt fer hann at hava
fund við Løgtingið, løg-
mann og Sambandsflokkin.
Í fyrstu skránni var
eingin fundir við and-
støðuna ella Løgtingið sum
so ásettur, men tað varð
broytt um vikuskiftið.
Um hví tað var, veit
forsætisráðharrin ikki at
siga, men sigur tó, at hann
er sera fegin um at selppa at
tosa við samlaða løgtingið
og harvið eisini andstøð-
una.
– Tað havi eg sjálvur alla
tíðina ynskt, sigur hann.
Annars er ætlanin at tosa
um politikk sum heild.
Soleiðis leyst og fast, sigur
forsætisráðharrin,
sum
heldur tað vera av stórum
týdningi at koma so tíðliga
sum gjørligt í embætis-
skeiðnum til Føroya.
– Tað er sera neyðugt at
vitja allar partar av ríkinum
og at tryggja sær, at part-
arnir skilja hvønn annan og
kunnu tosa saman, sigur
hann.
Anders Fogh Rasmussen
hevur fyrr vitjað í Før-
oyum. Eitt nú beint eftir, at
hann tók við sum formaður
í danska Vinstraflokkinum.
Vil rætta
álitið
uppaftur
Forsætisráðharrin kom til Føroya mánadagin
Mynd. Edvard Joensen
C
M
Y
K
3
2