fríggjadagur 21. mai 2010síða 16

nr. 84 · 21. mai 2010 16 VIKUSKIFTI Lesandi Óli Jákup Jacobsen ”Tað byrjaði við, at eg og Ólavur Ólavs­ son, sum eisini lesur á CBS, eitt kvøldi fyri trimum árum síðan sótu og tosaðu um, hvussu nógvir føroyingar tað mundu ganga her á skúlanum. Sum vit sótu og prátaðu, komu vit inná, at hóast tað ivaleyst vóru eini 200 ella fleiri, so visti eingin stórt sæð av hvørjum øðrum vegna manglandi samskifti. Tað var øgiligt spell, tí sum føroyingar við felags áhugamálum í Keypmannahavn, kundi tað bara vera ein fyrimunur fyri okkum, at vit kundu standa saman einum felagsskapi. Tá fingu vit so hug skotið at stovna ein felagsskap, sum fekk navnið ’Samvinnan’”, sigur Tróndur. ’Bert’ ein sosialur felagsskapur Eftir stovnandi aðalfundin í 2007 varð Ólav ur valdur til nevndarformann, meðan Tróndur varð valdur til næst­ for mann. Í 2009 gjørdist Tróndur for­ mað ur. Ólavur er tó enn í nevndini sum van ligur nevndarlimur. ”Í byrjanini var Samvinnan einans æt lað teimum lesandi á CBS, so tey kundu læra hvønn annan at kenna. Vit byrjaðu í tí smáa, har vit upplýstu um felags skapin við at fáa hann út í orð, og so við og við byrjaði Samvinnan at koma runt til føroyingarnar á CBS. Eisini hava vit roynt at brúkt Facebook nógv í okkara marknaðarføring av felag num, tí hetta er bæði lætt, bíligt og effektivt. Eftir eina tíð føldu vit, at tað var neyðugt at skipa fyri onkrum til tøk­ um fyri at staðfesta felagsskapin,” sigur Eva Nolsøe, sum gjørdist nevndarlimur á síðsta nevndarfundi. ”Tiltøkini hava í høvuðsheitum verið hálv ár ligar veitslur við góðum mati og hugna. Tann sosiala felagsskapin meta vit at hava ómetaliga stóran týdning. Um eini 25 hava verið hvør ja ferð, men ynskja og vænta vit, at hetta tal ið verð ur hægri í fram tíðini. Eitt annað tiltak, sum vit hava reglu liga, er hós dags café. Tá møtast vit í café ini, sum er á CBS fyri at tosa og hugna okk um,” sigur Emil, ið eisini varð valdur á fyrsta sinni í nevndina síð s ta aðalfund. Føroyska vinnan er blind Eitt av endamálunum hjá Samvinnuni er at lata eyguni á tí føroysku vinnuni upp. ”Tað er ógvuliga hugstoytt at síggja, hvussu líkasæl føroyska vinnan er fyri lestrar umhvørvinum hjá føroyingum. Sjálv sagt eru møguleikarnir nógv størri her í Danmark, tá Danmark er meira enn hundrað ferðir so stórt sum Før­ oyar. Men fyri tað kann føroyska vin n­ an gera nakað meir, enn hon ger í dag,” sig ur Eva. ”Bara tað at skriva eina kandidatritgerð um eina føroyska fyr­ itøku tykist at vera næstan ó g j ø r l i g t . S j á l v s a g t skulu øll ikki skerast yvir ein kamb, men vanligi hug burð ur in hjá før oysk­ um fyritøkum er ”Hvat vilja tit nú?”, tá lesandi seta seg í sam­ band við seg. Tað sigur seg sjálvt, at um ein møt ir slík­ um hug burði frá teim um føroysku fyri tøkunu, hvørvur allur áhugi fyri at skriva um. Harvið fer eisini ein rúgva av potentiellari vitan til spillis,” sigur Emil. ”Eitt dømi um, hvussu lítil áhugi er í Føroyum, er, at ein vinmaður hjá mær skuldi skriva sína kandidatritgerð. Hann vildi ógvuliga fegin skriva um eina føroyska fyritøku, og setti hann seg tí í samband við eina rættiliga stóra fyritøku heima í Føroyum. Heil­ ar tríggjar ferðir skrivaði hann til hesa fyritøkuna, um tey møguliga vóru áhugað í at skrivað varð um hana. Í sínum skrivi bjóðaði hann sær at gera eina fulla greining av fyri­ tøkuni. Hon vildi innihildið henta og eventuelt týdningarmikla ráðgeving og upplýsingar um fyritøkuna, sum hon hevði fingið fulkomiliga ókeypis. Ein greining, sum fyritøkur í Danmark vildu goldið í dýrum dómum fyri. Tað einasta, sum kravdist av fyritøkuni, var, at hon setti tveir ella tríggjar tímar av til við komandi og góvu honum nøkur tøl. Hann fekk ikki so mikið sum eitt svar,” sig ur Tróndur og ristir við høvdinum, meðan hann heldur fram ”Tað ringasta, sum kundi hent fyri hesa fyritøkuna, var, at tey høvdu fingið eitt nýtt sýni á fyritøkuna. Har var einki at tapa og alt at vinna.” ”Í stuttum kann sigast, at tær føroysku fyritøkurnar við slíkum hug­ burði skjóta seg sjálvar væl og virðiliga í fótin,” sigur Emil. Føroyar tapa Tað eru ikki einans tey lesandi og vinn­ an, sum verða við sviðið soð við nú­ vera ndi hugburði. ”Føroyaland kann í síðsta enda standa eftir sum tann stóri tap ar in. Um tær føroysku fyritøkurnar ikki vakna og síggja virðið í teimum les andi, er tað eisini sannlíkt, at tey les andi í útlandinum ongantíð fara at arbeiða fyri tær. Um tær donsku og Vakna – annars koma vit ikki heim! Tað er av alstÓrum Týdningi, aT vinnan í Føroyum vaknar og Fær eyguni upp Fyri Tí ómeTaliga virðinum í Teimum lesandi uttanlands. annars Fær Tað álvarsamar avleiðingar Fyri Tey lesandi, vinnuna og alT Føroya land. HeTTa sigur Tróndur HenTze sørensen, sum er stigtakari og Formaður í Felagsskapinum ’samvinnan’, sum er ein nýggjur Felagsskapur Fyri lesandi á CBs, Tað sum Fyrr varð kallað HandilsHáskúlin í keypmannaHavn Samvinnan: Búmerkið hjá Samvinnuni