fríggjadagur 28. mai 2010síða 15
‹ fyrra síða allar 89 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Hvat á jørð kann
meira herligt vera
enn ein føroysk
miðjan summarnátt?
Rasmus Effersøe
enn í einum heimi. Til ber at víðka um
rúmið við at læna nøkur grannahús
ella við einum uttan dura tjaldi. Tað er
eisini vorðið alt vanligari at leiga seg
inn í á eina mat stovu ella á café.
Færri, men góðar gestir
Her koma vit automatiskt inn á hetta
við at bjóða so nógvum gestum, ja
ofta fleiri hundrað fólkum. Kanska
tí vit í Føroyum eru bebberødd fyri,
at onnur skulu føla seg forfjónað
og skulu tosa ljótt um okk um. Fólk,
sum vit hvørki kenna serliga væl ella
hava nakað í felag við. Hví so bjóða
teimum? Tað krevur sjálvandi dirvi
at bjóða færri og útvaldum gestum,
tí nógvastaðni »plagar« man altíð at
bjóða í hundraðtali. Men í hesi grein er
»plagar« deyður! Skal veitslan gerast
væleydnað, má tað vera verturin ella
vertsparið, og ongin annar, sum ger
av, hvør skal við, og hvussu veitslan
skal vera.
Krás fyri góman
Eitt annað, sum kundi gjørt veitsluna
til eina dygdargóða heildaruppliving
er mat urin. Fyrr í tíðini, tá ráðini vóru
ikki so góð, var matur, og serliga kjøt
og sós tað reina luksus. Í dag er hetta
gerandis, með an tað kreativa og for
kunn uga er veistla. Eisini í hesum føri
hevði tað loyst seg at bjóðað eitt sindur
færri fólkum, sum so kundu fingð ein
serliga góðan veitslu bita. Til dømis
vilt, útlenskt, sushi, grill, tapas, fugl
ella okkurt heilt ann að. Ongin sigur, at
verturin sjálvur skal kokkast. Tað eru
nógvir fínir kokkar og kóki konur, sum
duga framúr væl at ganda í køk inum.
Jamma til tann ljósa morgun
Tónleikaliga kann ein veitsla skjótt
ger ast ein niðurtúrur hjá musikalskum
fólki. Eisini á hesum økinum ber til at
finna upp á okkurt skeg, sum ikki nýtist
at kosta meira enn eitt hálvvánaligt
hoppsassa amatørorkestur. Til dømis
ber til at biðja ein ella tvær yrkis tón
leik arar framføra afturvið vælkomu
drykkinum ella undir borð hald in um.
Og um tú ikki fært eitt super sving
andi dansiorkestur ella ordans har
moniku ra masjang, so ber saktans til at
spæla góðan dansitónleik úr anlegg
inum. Uppaftur betri: Er hópin av
tónleikarum millum gestirnar, kanst
tú biðja teir taka ljóðføri við – ein nátt
við spontanum, heimagjørdum jammi
og dansi, har øll kunnu vera við, er
ball, tá tað er best.
um á ársins
RVEITSLU
15
Rákið – heimið mai 2010