fríggjadagur 4. juni 2010síða 10

nr. 90 · 4. juni 2010 10 VIKUSKIFTI Vildi Verða timburmaður og gjørdist vitanarstjóri Hann er 38 ára gamal, eigur fimm børn, og í fimm ár Hevur Hann verið fremsta almenna røddin Hjá føroyskum lærarum. nú er Hann farin frá sum formaður í føroya lærarafelag, tí mentamálaráðið í vikuni setti Hann sum stjóra á nýggjum vitanarstovni í skúlaverkinum. magnus tausen er vorðin ímyndin um føroyskan skúlaskap, men í fólkaskúlanum droymdi Hann bara um at sleppa at smíða Samrøða uni arge uniarge@gmail.com Ongin, sum hevur hoyrt hann úttalað seg alment, hevur ivast í, at hann brendi fyri síni sak. Í Mentamálaráðnum hava tey uttan iva ofta suffað um hansara áhaldni, tí við Magnusi Tausen hevur Føroya Lær­ arafelag havt ein formann, sum bæði hevur dugað at orðað seg greitt og grund givið fyri sínum sjónarmiðum. Men so hendi nakað. Helena Dam á Neystabø, lands­ stýris kvinna, skuldi brúka ein nýggj an stjóra at leggja Føroya Skúla bóka grunn, Landsmiðstøðina fyri undir vís ing­ aramboð og KT­depilin saman í ein nýggjan vitanarstovn, og tá hon kag­ aði í rúgvuna við umsóknum, sá hon navn ið hjá Magnusi Tausen. Hon ivaðist neyvan í, at hann var skikk aður sum umsøkjari, tí hon kendi hansara dygdir. Tá hon so skilti, at hon eisini kundi prika luftina úr Før­ oya Lærarafelag eina løtu, tók hon av møgu leikanum og setti Magnus Tausen í sessin. Hvør grein eftirkannað Magnus Tausen bregður ikki úr ætt, tá tað snýr seg um áhugan fyri lærdómi og skúla. Foreldur hansara, Svenning og Amy Tausen, hava bæði tænt trúliga í skúla verkinum og á mentanarpallinum í mong áratíggju. Hetta hevur eisini givið honum nógvan íblástur. – Heima tosaðu vit altíð um bøkur, mál og skúla, og nógv skúlafólk komu á gátt hjá okkum. Vit tosaðu so nógv um bøkur og mál, at hvørja ferð eg skrivi eina grein alment, fái eg mammu og pápa at lesa hana ígjøgnum, so mál­ burðurin er í lagi. Hesin vanin hevur givið mær nógv ríkari mál, sigur Magnus Tausen. Frá barnsbeini av er hann komin nógv í samband við stóru skúlarnar í Havn. Fólkaskúlaárini gekk hann í Venj ingarskúlanum, meðan pápin var vara skúlastjóri í Eysturskúlanum. Tá hann hevði tikið prógv á Føroya Lær­ ara skúla í 1998, fekk hann so starv í Komm unuskúlanum. Bara tvær ferðir hevði hann verið á gátt í Kommunuskúl­ anum, áðrenn hann fekk starv har. Soleiðis var hjá mongum næmingum í høvuðsstaðnum. Hoyrdi tú ikki til á einum skúla, komst tú ikki á gátt har, tí tú hevði onki at gera har. Men frá 1. august situr Magnus Tausen so yvir øll um landsins lærarum og næmingum og skal teirra vegna samskipa Føroya Skúlabókagrunn, Landsmiðstøðina og KT­depilin í ein munagóðan vit anar­ depil. Tey flestu halda ivaleyst, at Magnus Tausen altíð ætlaði at gerast bókligur. Men so er ikki. Í fólkaskúlanum droymdi hann hvørki um mál, krit, tímatalvur, fakfeløg ella skúlabøkur. – Eg droymdi bara um at sleppa at smíða. Eg vildi verða timbur maður. Kanska var hetta mín lítli ung dóms­ uppreistur, men hann vardi ikki so leingi, tí tá fólkaskúlin var av í 1988, fór eg í Hoydalar. Tá brast snikkaradreymurin, sigur Magnus flennandi. Lærdi hjá Shell Eftir lokið studentaprógv í 1991 fór hann í læru sum skrivstovumaður hjá Shell. Har var nógv gongd í, og starvs­ felagarnir vóru dugnaligir. Enn minnist hann tøgnina, tá starvsfólkini stóðu uppi yvir útvarpslurtinum 6. oktober í 1992 og frættu, at Føroyar vóru settar undir umsiting. Tað, sum síðan hendi, var als ikki stuttligt. – Oljufeløg koma í samband við nógv vinnu virkir og nógvar privatpersónar. Tá kreppan var í hæddini, upplivdu vit reina armóð, og tað var hart at síggja. Shell bar seg eftir mínum tykki menn iskjaliga at, men eg ásannaði, at handilslívið var ikki akkurát eg, og tí fór eg á Føroya Læraraskúla í 1994, greið ir Magnus Tausen frá. Á Læraraskúlanum treivst hann illa tað fyrsta árið og ætlaði sær at gevast. Men so rann saman millum hann og konuna, Sóleyð. Tá fór hann at trívast betur, og næstu trý árini vóru góð. Eftir loknu útbúgvingina í 1998 og fyrstu árini sum lærari í Kommunuskúlanum Eg vildi verða timburmaður. Kanska var hetta mín lítli ungdómsuppreistur