mikudagur 9. juni 2010síða 23

23 Mikudagur 9. juni 2010 · Nr. 92 Sosialurin Oyggjablaðið íV til tónleik Eg eri tann eg eri Seinastu tvey árini hava mong eygu verið vend ímóti teim um ungu gent un um í bólkinum og tí tónleiki, sum tær fram føra. Vandi er altíð til staðar, at tær gerast so upp tiknar av bólk in um, at tær gloyma um hvørvið og bak land ið rund­ an um seg. Men tað heldur Vígdis ikki at hon hevur gjørt. – Nei, tvørtur­ ímóti haldi eg, at sambandið við vinir mínar er vorðið betri, um eg skal siga nakað um tað. Orsøkin til tað er, at eg eri vorðin meiri opin mótvegis øðrum, og eri eisini vorðin ein meiri glaður og útatvendur persónur. – Eg havi so allar teir vin­ ir nar sum eg hevði áðrenn, og havi fingið fleiri aftrat. Og tað kemur ikki av tí, at eg vorðin limur í FAROE5, men bara tí, at eg eri tann eg eri. fyrsta sinni. Her var ikki nógv tíð at geva út, tí bert tveir mánaðir seinni skuldi FAROE5 fyrstu ferð á pall - og tað enntá til eina útgávukonsert. Og tær fimm sangglaðu gent ur- nar kundu ikki fingið betri byrjan. Fyrsta framførslan var í SMS, har eini 1200 fólk vóru til fram- førsluna. – Jú, tað var stuttligt at standa á palli og framføra fyri so nógvum fólkum, sigur Vígdis við einum brosi. Henda fyrsta stakfløgan »Bara 1 spæl« varð væl dámd av fólki, – so væl, at tittullagið gjørdist best umtókta lagið í sendingini »15 tær bestu« í Kringvarpinum. Ein dreymur Til tess at gera tað meiri spennandi var henda allarfyrsta framførslan hjá FAROE5 tikin uppá sjónband. Vígdis og hinar fýra hava hugt aftur eftir upptøkuni, og hon kann í dag bert staðfesta eitt: Hon og hinar í bólkinum eru nógv mentar hesi bæði árini. – Um eg hugsi um, hvar eg var fyri tveimum árum síðani og so í dag, er stórur munur á. Man mennist sjálvandi nógv eftir tveimum árum, og tað ger man óansæð um man er við í einum bólki ella ikki. – Men persónliga havi eg fing- ið so nógv positiv upplivilsir sam- an við FAROE5 á festivalum, kon- sertum eins og vit hava spælt fløgur inn. Hetta eru alt ting, sum eg bert tordi at droyma um fyrr, men sum eg nú sjálv eri vorðin partur av, greiðir Vígdis íðin frá. Og hon leggur – ikki sørt spent – aftrat: – Hetta ger eisini sítt til, at man nú fær blóð uppá tonna, soleiðis at tað sum eg droymi um – at kunna liva av tónleiki – kanska kann ger- ast veruleiki. snorri@sosialurin.fo Eg havi allar teir vinirnar sum eg hevði áðrenn, og havi fingið fleiri aftrat. Og tað kemur ikki av tí, at eg vorðin limur í FAROE5, men bara tí, at eg eri tann eg eri FRAMTÍÐ – Eg vóni at kunna liva av tónleiki í framtíðini, sigur 21 ára gamla songkvinna, Vígdis Fjallstein av Norðskála. Hon hevur longu tikið fyrstu stigini á hesi lívsleið síni Mynd: Jens Kristian Vang