fríggjadagur 9. juli 2010síða 11

Sosialurin nr. 105 · 9. juli 2010 11 við nátt úruna, at teir viðhvørt mugu verða mintir á, hvussu stórsligin hon er, men øll vitjandi verða beinanvegin berg tikin av henni. Føroysk ferðavinna hevur tí ongan kappingarneyta á hesum øki. Náttúran er gimsteinurin í føroysku krúnuni og tann mest sølubæra vøran hjá landinum. Hugmyndin av tí frískliga og tí feska hóskar eisini sera væl at festa á Føroyar, heldur hann. Framleiðslan í landinum er fesk, og upplivingin av at vera í land inum er frísklig. Men føroyingar eiga at lata vera við at tosa um ringt veður, minnir hann á. Heldur skulu fólk í Før oyum áhaldandi vísa øðrum á, at Føroyar hava nógv veður, og at tað nógva veðrið sanniliga kann vera ein upp living. Føroyingar skulu eisini hava í huga, at múgvandi ferðafólk sjáldan leita eitt onkrum ferðamáli, ið bara sær lokkandi út. Tey leita eftir onkrum, ið hevur støðu sum eitt duldardult Shangri-la. Ein um stað, har tey vóna at finna hvíld inni í sær sjálvum, og sum kann fylla tey við megi og meining langt burturi frá ein um gerandisdegi við strævnum ar beiði. Higartil hevur ímyndin av andligari endurføðing verið ein mynd av heitum londum við eysturlendskari meditatión og teilendskari vøddamýking, og nógv lond hava notið ágóðan av hesi svøvn- kendu dreymamynd. Men hví ikki mæla fólki til andliga endurføðing við eini frískligari og virknari feriu, ið blæs ur burtur dagliga haftið betur enn ein kvalin dvali í sólini, spyr Simon Anholt. Vísdómur sum søluvøra Í síni frágreiðing sigur hann: »Føroyar eiga at standa í fremstu røð at bjóða seg fram til andliga endur- føðing. Aldargamli føroyski vísdómurin er vanliga skynsemið hjá bóndanum og fiski manninum heldur enn læran hjá eystur lendskum vísmonnum. Heimspekin hjá føroyingum er hart- vunnin fólkslig vitan um at liva í einum av bjóð andi umhvørvi, at brúka vit og skil ímóti harðrendu og óútrokniligu nátt úruni.« Minnast skal til, heldur hann, at tann einfalda trúgvin á búskaparligan vøkstur seinastu mongu árini hevur skapt týðiligan framburð á nógvum økj um, men so hvørt sum fólk venja seg við frukt irnar av teirra nýggja ríkidømi, tekur ein kensla av sakni og vónbroti seg upp. Var tað veruliga vert at offra so nógva lívsgóðsku fyri verðsligt ríki- dømi, hugsa tey múgvandi. Tey spyrja, hví tey ikki gjørdust lukku ligari, so hvørt sum tey gjørdust ríkari, og tey eru ótolin eftir at vita, nær alt fer at kennast øðrvísi. Við øktum ríki dømi hava tey fingið eina lættari tilveru, men duga ikki at viðurkenna hetta og spyrja tí, hvørjum tey stríðast fyri. Júst hesi fólkini kunnu lokkast til ókenda gim steinin í Norðuratlantshavi, har fólk liva í fagrasta samljóði við nátt úruna. Simon Anholt skrivar: »Hesi seinastu árini hava nógvar kanningar víst, at tá vit stremba eftir ríkidømi og náa tað, gevur tað eitt endamál og enntá gleði, men bert til eitt vist. Tá vit fara upp um eina ávísa inntøku, javnast gleðin, livi aldurin og útinningin. Strembanin, offr ini og æviga tráanin eftir einum kámum og ógreiðum máli, ið altíð flytur seg longri og longri burtur, skuggar fyri gleðini um tað, vit hava rokkið.« Andlitini úteftir Heilt filosofiskar eygleiðingar vóru so- statt partur av frágreiðingini, sum Simon Anholt læt føroyska Uttanríkisráðnum í fjør, men ikki bara. Hann vísti eisini á, at Føroyar heilt einfalt hava ilt við at gerast kendar uttanlands, tí ongir før oy ingar av álvara gera vart við seg á altjóða pallinum. Lond gera ofta tað mis tak, at tey vísa fram bygningar, hag tøl og søguligar hendingar, men fjøl miðl arnir hungra sum oftast eftir and litum, nevnir hann. Hetta kallar hann nýmótans alment diplomati. Tað byggir á luttøku, røkkur víða og er óformligt. Umráðandi er at fáa ein áhaldandi streym av óform- ligum føroyskum sendifólkum at geva Før oyum andlit úteftir og læra onnur um før oyska mentan og sereyðkenni. Føroyar eiga miðvíst at framala tílík gávurík fólk, kanska enntá við at geva teimum heiðursmerkir eins og riddara- krossar, heldur hann. »Tað er sera týdningarmikið, at vit ásanna týdningin av fyrimyndum, sum kunnu birta upp undir nýskapan og íverk setan í Føroyum og geva øðrum dugna ligum fólki dirvi at traðka fram í ljós málan, ið annars høvdu hildið seg aftur orsakað av jantelógini. Føroysku and litini skulu takast fram sum ímyndir um før oyska samfelagið, og tey, sum ímynda føroysku andlitini, skulu heiðr- ast alment fyrri teirra ískoyti til menn ing og framburð í føroyska samfelagnum,« skrivar Simon Anholt. Hann heldur, at hetta krevur eina broyting í føroyska mentalitetinum, sum er merktur av lítillætni og tøgn. Eyðkenni sum hesi kunnu ikki broytast upp á stutta tíð, men mentanarliga og sosialt broytast tey, sum tíðin líður, tí altíð fara at finnast fólk, sum vilja flyta mørk og broyta gomlu sereyðkennini. Mill um hesi broytingarhugaðu og fram søknu, sigur Simon Anholt, fara vit at finna framtíðar fyrimyndir og fram tíðar um boðsfólkini fyri Føroyar. SHJ-ATV-Import Tlf. 57 00 00 · shj@altfyrieitt.fo Gepard 150 ccm Prísur 14.800 kr. v/mvg Leopard 250 ccm Prísur 24.800 kr. v/mvg Super ATV Tilboð Allir prísir eru við mvg Allar maskinurnar eru útgjørdar við sleipukróki og eru sera væl dámdar innan landbrúk Sosialurin / KvR 34 18 00 Føroyar eiga at standa í fremstu røð at bjóða seg fram til andliga endurføðing mynd: jens kristian vang Hugmyndin av tí frískliga og tí feska hóskar sera væl at festa á Føroyar, heldur Simon Anholt.