mánadagur 19. juli 2010síða 21
‹ fyrra síða allar 112 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
21
Ólavsøka 2010
•Stakkurin var í langa tíð roknaður sum tað fínasta,
konufólk kundu fara í, og stakkurin gekk í arv í fleiri
ættarlið. Hann var vanliga bláur, reyður ella grønur,
men kundi eisini vera í øðrum litum. Nú eru sera fáir
stakkar at síggja.
•Føroysku klæðini, sum vit kenna tey í dag, stava frá
gomlu gerandisklæðunum. Ígjøgnum árini hava tey
ment seg frá at vera gerandisklæðir til at vera stás.
•Hóast sniðið stórt sæð hevur verið tað sama, so er
reyð/svarti búnin, sum í dag verður hildin at vera
tann siðbundi, tó rættiliga nýggjur. Fólk hava nýtt
tað, tey hava havt, og teir litir, tey hava havt.
•Mest nýttu litirnir vóru ullarlitirnir hvítt, grátt og
morreytt. Við ymsari náttúruliting fingu tey litað
m.a. gult, grønt, blommulitt, abrikoslitt og svart.
Seinni bar til at keypa liting, og tá varð litað við
indigo og coccionellu, fyri at fáa tógvið ávikavist
blátt og reytt. Upprunaligu klæðini hava ikki verið
reyð og svørt, men í alskyns litum, tilevnað úr tí,
fólk hava havt.
•Menninir, sum sigldu úti, keyptu toy av ymsum slag
heim við, og tað varð serliga nýtt til turrikløð. Frá
loyniskipunum keyptu fingu tey eisini hendir á toyi.
•Gaba skrivar í 1828, at klædnabúnin var
fjølbroyttur. Konufólkini høvdu tó ofta bunda,
korkalitta troyggju, sum var krøkt ella stimað
framman. Fyrriklæðið var hvítt ella marglitt. Giftu
konurnar høvdu kýsa.
Nær fekst tú klæðini?
Eg havi akkurát fingið tey, tí eg
gjørdist student í summar.
Hvussu kanst tú lýsa tíni
klæðir?
Eg havi vanligt reytt og svart
skjúrt, men troyggjan er einlitt,
sterkt reyð við longum ermum.
Fyrriklæðið og turriklæðið eru
grøn við gulum blómum.
Hví ikki vanliga reyð/svarta
búnan?
Tí eg vildi hava okkurt, sum
breyt eitt sindur frá tí vanliga
búnanum. Og longu ermurnar
eru praktiskar, tí tað er so kalt í
Føroyum.
Hevur tú fingið nakra
viðmerking um klæðini?
Eg havi bara verið í teimum
einaferð, tá eg gjørdist student,
so eg havi ikki fingið so nógvar
viðmerkingar. Men onkur hevur
sagt, at tey eru flott.
Hvat heldur tú um, at fólk
eru ímóti broytingum av
búnanum?
Eg haldi ikki, at tað eru so nógv,
sum eru bangin fyri at broyta
búnan. Tað er alt meiri vanligt
at brúka øðrvísi litir. Heimurin
broytist og vit broytast við.
Nær fekst tú klæðini?
Eg fekk klæðini til ólavsøku
í fjør.
Hvussu kanst tú lýsa tíni
klæðir?
Eg havi bara nátúrlitir
frá føroyska seyðinum.
Troyggjan er einlitt morreyð
við longum ermum,
skjúrtið er hvítt, myrka- og
ljósamorreytt, og fyrklæðið
og turriklæðið eru vovin
úr hvítum, morreyðum og
gráum.
Hví ikki vanliga reyða/
svarta búnan?
Eg eigi almindiligan búna
eisini. Men eg vildi fegin hava
okkurt øðrvísi.
Hví valdi tú júst hesar litirnar?
Eg helt hetta vera stuttligt, serliga
tí vit eiga Sirri, og eg vildi fegin
nýta teir tógvlitirnar, vit hava.
Hevur tú fingið nakra
viðmerking um klæðini?
Ja, eg havi fingið ræðuliga nógvar
viðmerkingar um, at klæðini
eru spesiell og pen, og fólk halda
tað vera stuttligt við føroyskum
litum.
Hvat heldur tú um, at fólk eru
ímóti broytingum av búnanum?
Viss vit hyggja aftur í tíðina, so
vóru klæðini ikki reyð og svørt.
Tey nýttu tað, tey høvdu. So at
siga, at klæðini eiga at vera reyð,
er nakað tvætl. Tað hava tey verið
í eina tíð, men alt broytist -eisini
mótin innan føroysk klæðir.
Óluva á Lofti
Úr Sandavági
Fríða við Streym
Av Norðskála