mánadagur 19. juli 2010síða 50

50 Ólavsøka 2010 – Ókeypis blað frá Sosialinum Formliga er tað eingin ivi um, hvør partur av Ólavsøkuni er tann týdningarmiklasti. Tað er bara tann parturin av ólav søku­ skránni, sum gongur fyri seg fyrra partin ólavsøkudag, ið er ásettur í lóg. Løg­ tingssetan byrjar ólavsøkudag og held ur á til ólavsøkudag árið eftir, sigur stýris skipan­ arlógin í grein 10, og har verður hild ið fram: Stk. 2. Ólavsøkudag ganga løg tings for­ mað ur, løgtingsmenn, løgmaður, lands­ stýris menn og embætismenn skrúðgongu úr tinginum í dómkirkjuna, har guds tæn­ asta verður hildin, og síðan aftur í ting ið. Løg tingsformaðurin ger av, hvørjir em­ bætis menn eru við í skrúðgonguni, og hvus su gongan er skipað. Stk. 3. Løgtingið verður sett aftur ólav­ søku dag kl. 13.00. Í níti árunum var tað um hesa tíðina ofta nógv tos og bæði politiskur og kirkju­ lig ur turbolensur í sambandi við saman set­ ing ina av skrúðgonguni. Tað snúði seg eitt nú um, hvørjir skuldu ganga fremstir, hvar løgtingsformaðurin, sum sambært stýris­ skipan ar álitið er tann við størstu tignini, skuldi ganga, um løgmaður og bispur skul du ganga lið um lið, og um prestarnir skuldu ganga saman við ella aftanfyri løg­ tings menninar og kanska saman við øðr um embætismonnum. Takksemi Síðani 1998 hevur verið friður um skrúðgonguna. Hetta árið varð skrúð­ gongan skipað í trimum røðum. Harvið var pláss fyri løgtingsformanni, løgmanni og bispi í fremstu røð, og harvið fekk løgtingið sína røð, landsstýrið og embætisstættin sína røð og kirkjan sína røð, og soleiðis hev­ ur tað verið síðani. Tað stendur ongastaðni skrivað, at tey, sum eiga føroysk klæði, skulu vera í teim­ um, tá ið tey eru í skrúðgonguni, men tey flestu í skrúðgonguni eru í føroyska búna­ num. Tað er hesa løtuna, at allir føroyingar – utt an mun til alt annað – savnast fyri at fag n a Føroyum og føroyingum, og tað er ikki frítt fyri, at takksemi kennist fyri, at tað untist okkum at vaksa upp í hesum landi­ num og at verða partur av føroysku tjóð ina. Tað kann vera, at vit ikki altíð draga eina línu, og at tað eru nógvar áskoðanir um, hvus­ su nógv kundi verið øðrvísi í Føroyum, enn tað er. Men tey flestu munnu kenna tað sum forrætt, at vit eru føroyingar ser støk tjóð, og tað er ikki minst fyrrapart ólav søku dag, at hetta so ella so kemur til kenn ar. Í fjør varð 100 ára føðingardagurin hjá høvuðs staðnum markeraður við nýggjari kan ta tu hjá Sunleifi Rasmussen. Nú hon er 80 ára gomul, verður vent aftur til kantatu­ na, sum Edvard Mitens og Jógvan Waag stein skrivaðu í sambandi við 900 ára minn ing­ arhald um Ólav kong, ið fall á Stikla støðum 29. juni 1030. Kantatan og fosturlandssangirnir sam an við sangarunum í tjóðbúnanum eru ímynd in av, at her savnast føroyingar, sum hava latið seg úr gerandishaminum og hesa løtu na draga eina línu í tøkk og virðing fyri, at tað fall teimum í lut at vera føroyingar. Hesa løtuna draga øll eina línu Gerandishamurin verður tveittur, og fyrrapartin ólavsøkudag skuggar kenslan av samanhaldi og samvinnu fyri øllum ósemjum og stríði Eyðun Klakstein