mikudagur 21. juli 2010síða 10

Mikudagur 21. juli 2010 · Nr. 110 10 Sosialurin Agurkutíð eitur tann tíðin, tá bløðini ikki hava so nógv at skriva um. Og nýggjheitir, sum vanliga ikki høvdu sloppið fram at í meldrinum, fáa ein tjans. Tað er rættiliga ymiskt, hvat sleppur uppí part. Onkur søga um eina kvinnu, sum doyði av einum kitlitóli, stendur beint við síðunar av søgum um yvirskot hjá peningastovnum, og í donsku miðlunum fær ein søga um eina amerikanska sjónleikarakvinnu, sum ikki klárar at lata vera við at drekka seg skít og koyra bil, nógvar ferðir meira pláss, enn søgan um Fidel Castro, sum fyri fyrstu ferð í fýra ár hevur verið at sæð alment. Kanska er tað tí, at frøkun Lohan er behagiligari fyri eygað enn gamli skeggjuti Castro, sjálvt um tey bæði eftirhondini síggja rættiliga slitin út. Agurkur ella ei, so er rættiliga ymiskt, hvussu netmiðlarnir verða røktir. Onkur netbløð verða javnan uppdaterað, og onnur liggja still upp í fleiri dagar, fyri so at bomba 10-12 greinar út eftir lítlari løtu. Hetta førir við sær, at onkrir av tíðindastubbunum rúka niður eftir síðuni beinanvegin og fáa ikki somu uppmerksomheit, sum teir ið sleppa at standa ovast í fleiri dagar. Vit kundu lesa um Margretu Drotning ovast á breddanum á einari tíðindasíðu í fleiri dagar aftaná, at hon var farin aftur til flatlond. Í sjálvum sær kann tað vera bæði upplýsandi og undirhaldandi at lesa um Hennara Hátign, men bara fyrstu ferð. Ikki aðru, triðju og fjórðu ferð, ein sum lesari dag um dag fer inn á síðuna. Hví skula vit so koma aftur í morgin, vit vita longu, hvat stendur har. Fyri nøkrum árum síðani hevði sonur mín, sum tá var hálvvaksin, beinkrím í nakrar dagar, og var tískil ikki í skúla. Fjórða dagin kemur ein vinmaður hansara til mín og spyr, um sonurin er heilt álvarsliga sjúkur. Mjúú, svaraði eg, hann hevur beinkrím og er nokkso illa fyri. Er tú bangin um hann? spyrji eg aftur. Ja, svaraði vinmaðurin, vit eru øll bangin um hann, hann hevur ikki verið online í fleiri dagar. Er ein ikki online í fleiri dagar, so er okkurt alvorligt áfatt, viðkomandi er helst deyðakomin, tað er í øllum førum hugsanin hjá teimum ungu. Tað sær ikki út til, at allir teir føroysku netmiðlarnir hugsa soleiðis. Onkuntíð royna netmiðlarnir at goyma ”tær góðu søgurnar” til pappírsútgávuna. Um hetta førir við sær, at lesarin fer og keypir blaðið, so er tankagongdin skiljandi, men gad viti, um tað riggar. Man ikki lesarin klikkir yvir á ein annan netmiðil heldur? Er trupulleikin kanska, at redaktørarnir slett ikki hava skilt teir nýggju miðarnir og ta nýggju tíðina og ikki virða tann digitala heimin líka høgt sum pappírsheimin? Skal ein hava netmiðlar, skulu teir røkjast - at onki hendir, er tað sama, sum at blaðið er deytt. Miðlar Maiken Skarðenni Í mikudagsblaðnum ummæla skiftandi fólk fjølmiðlarnar. Agurkusalat Leo Poulsen Á síðu 8 í dagsins blað verð­ ur greitt eitt sindur frá grein, ið Sea Shepherd hev ur á heimasíðu síni um grinda­ drápið í Klaksvík mánadagin í vikuni. Men ikki kann sigast, at hetta fær Jørgen Niclasen, uttan ríkis ráðharra, at liggja svøvn leys an um næturnar. ­ Vit skulu bara halda fast við okkara traditiónir, tað vinna vit mest við, sigur Jørg en Niclasen. Tað er einki nýtt, at slíkir djóra vernd arfelagsskapir, sum Sea Shepherd, mest eru áhugað ir í at skriva søgurnar so tær selja, heldur enn sum sann leiksvitni. ­ Teir royna at røra við kensl ur nar hjá fólki, tí kensl­ ur eru pengar. So tess meiri kenslu borin fólk gerast, stør­ ri upphæddir donera tey til felags skapirnar, sigur Jørgen Niclasen. Uttanríkisráðharrin held­ ur ikki, at nýggjasta útspælið frá Sea Shepherd fær nakra ávirk an á Føroyar yvirhøvur. ­ Vit hava verið úti fyri ein ari media­hertz síðani fyrst í 80­unum, men tað hev ur hvørki gjørt til ella frá, og vit liva akkurát tað sama víð ari, sum einki var hent, vísir Jørgen Niclasen á. Nógv mótmæli Hann sigur, at uttanríkisráðið javn a n fær mótmælisskriv frá fólki, sum so ells so heita á føroyingar um at gevast við at drepa grind. ­ Tá tað er upp á tað ógvus ligasta fáa vit útvið 600 mótmælisskriv um viku na frá ónøgdum fólki. Okk ara politikkur á økinum er, at vit svara øllum aftur og siðiliga greiða frá støðu okk­ ara á grindaøkinum, sigur Jørg en Niclasen. Hann sigur, at mót mælis­ fólkini fáa at vita, at grinda­ dráp er ein føroysk traditión, og grindastovnurin ikki er hótt ur, og at grindin verður hild in til so humant, sum til­ ber. ­ Av øllum svarunum, sum vit senda, venda tíggju pro­ sent aftur til okkara, og av teimum hava helvtin skift mein ing um grindadráp. So tað hjálpir, men tað er kort­ ini ein tungur burður at sann føra øll, sigur Jørgen Nicla sen. Hann sigur, at alt, sum ver ð ur nevnt um Føroyar, er reklama, sjálvt um slíkt sum hetta hjá Sea Shepherd ikki bein leiðis kemur undir góða reklamu. ­ Tað týdningarmesta er kortini, at vit halda fast við okkara traditiónir og ikki lata okkum trýsta av fana­ tik ar um, hvussu væl mein­ andi teir annars kunna vera, sig ur Jørgen Niclasen. leo@sosialurin.fo Halda fast um traditiónirnar grindadráp Jørgen Niclasen rystir ikki ó brókunum um greinina á heimasíðuni hjá Sea Shepherd. - Vit hava verið fyri media-hertzi síðani fyrst í 80-unum, uttan at tað hevur havt nakra ávirkan, sigur uttanríkisráðharrin Vit klára at sannføra ein part av mótmælisfólkunum, men tað er ein langur vegur á mál. Og ímeðan skulu vit bara halda fast við traditiónirnar, sigur Jørgen Niclasen, uttanríkisráðharri traditiónir