mikudagur 11. august 2010síða 24

Mikudagur 11. august 2010 · Nr. 118 24 Sosialurin Oyggjablaðið Vilmund Jacobsen Hann hevur verið partur av kaba­ rett­manningini á ovastevnu í meiri enn 10 ár, men í ár tykist tíð­ in ikki ordiliga røkka til, nú hann bæði arbeiðir í Vøruhúsinum á Sandvíkarhjalla, samstundis sum hann hevur egna fyritøku í Saltagar á saman við Onnu Jakob­ sen, ið er gamal starvsfelagi á Hjalla. Og tó, at trupult er at fáa tíðina at røkka heilt, og hann hesaferð hevur hug at kalla seg ”outsidara” í kabarettini, verður hann kortini við, tá fyrsta sýning verður kom­ andi fríggjakvøld. Tað er Snæbjørn Hansen, ið er ætt að ur úr Nólsoy, sum vit hava í hin um endanum. ­ Nú eg eri á veg úr Havn og inn í handilin hjá okkum í Eysturoy, hugsi eg um hugskot til kabarettina, og eg hugsi eisini um, hvat navn vit kunnu geva henni í ár. Soleiðis málbar Snæbjørn seg, tá vit høvdu hann í telefonini mána­ kvøldið. Hann hevur ikki bara havt sín leikut í kabarettini hesi stívliga 10 árini, men hann hevur so sanniliga eisi ni verið ein teirra, sum hevur dugað sera væl at fingið fólk at flenna. Nólsoy er lítil bygd, og tað er ikki so sjáldan, at fólk eisini hava sæð Snæbjørn skemtað við hansara egnu og nærmastu, eitt nú mammubeiggjanum Her­ geiri Jacobsen í ymiskum saman­ hangum. Fleiri í Íslandi Nólsoyingar eru júst í hesum døg­ um í Íslandi og spæla sjónleik, sum íslendskur leikstjóri hevur lagt teimum lag á. ­ Hetta ger, at vit noyðast at vera nakrar av góðu stuðlunum undir kaba rett ini seinnu árini fyriuttan. Tað er sjálvandi spell, men eg vóni og vænti, at maður kemur í mans­ stað, sum vit plaga at siga. Snæbjørn Hansen vísir á, at rætti liga ymiskt hevur verið undan farin ár, hvussu nógvir leikar ar hava verið við í kabarettini á ovastevnu. ­ Okkurt árið hava vit verið væl mannaði; onnur ár minni væl. Eg vil siga, at vit hava verið alt úr trim um upp í einar 10 leikarar. Tá leikar ar­ nir eru fáir, er neyðugt, at tey, sum eru við, skifta leiklutir, og hetta kann vera eitt sindur trupult hjá summum leikarum, kanska serliga hjá teimum, sum eru minni roynd í leikum. Hann sigur, at manningin hesa­ ferð verður samansett av nøkr um fáum royndum leikarum og nøkr­ um, sum eru nýggj ella lut fals liga nýggj á palli. ­ Men eg haldi, at vit hava ein rími lig an stab, og tað er ikki vist, at kabarettin verður verri fyri tað, um nakrir stuðlar eru burtur. Tað er jú eisini áhugavert at síggja nýggjari og minni roynd fólk á palli. Snæbjørn sigur skemtandi, at í ár skuldi ein summarfestivalur – og ein lítil kenning – til, áðrenn tað endaliga gjørdist greitt, at nóls oy ingar eisini hesaferð fingu savn að manning, soleiðis at ka­ ba rett in aftur í ár gerst partur av undir haldinum á ovastevnu. Men eitt er at hava fólk til at fram føra ymiskt, sum frammi hev­ ur verið gjøgnum árið. Annað er at fáa savnað leikararnar til nakrar venj ing ar, soleiðis at okkurt er fyri øll, tá stevnan stundar til. Vit spurdu tí Snæbjørn Hansen, hvussu nógv tey plaga at venja til hesar kabarettir, sum fólk dáma so væl at fara til á ovastevnu. ­ Eg vil siga, at hetta hevur verið alt úr trimum vikum niður í eina ella tvær vikur, men tá hevur eisini ver ið full drøn á alla tíðina. Snæbjørn heldur seg minnast, at hann bara einaferð síðan 1999 ikki hev ur verið heima til venjingarnar. ­ Eg hevði sabbat frá handils lív­ i n um eitt skifti í 2008 og um hetta mun di, tá ovastevna var, var eg við ís fiska trolara. Minnist eg rætt, kom eg heim leygardag, tá ovastevna varð sett, men var kortini við til sein astu sýningarnar, sum eg haldi hetta árið vóru mánadagin eftir, sigur hann. Borðbar kabarett Snæbjørn Hansen sigur, at aftur­ vendandi kabarettin hevur flutt seg, sum árini eru gingin. ­ Hon er framvegis rættiliga Hálvur heiður at vera nevnd í SKEMT Snæbjørn Hansen, sum hevur verið við í kabarettini á ovastevnu í meiri enn 10 ár, sigur, at ymiskt er, hvussu fólk taka skemt. – Onkuntíð hava vit tikið ov rívan til og hava traðkað fólk nóg so hart á tærnar, men sum heild royna vit at gera kabarettina borðbara, sum hann tekur til ... jú, onkuntíð hava vit tikið ov rívan til og hava traðkað fólk nóg so hart á tærnar... SNÆBJØRN HANSEN