mikudagur 11. august 2010síða 25

25 Mikudagur 11. august 2010 · Nr. 118 Sosialurin Oyggjablaðið lokal, men kortini eisini universal og meiri fantasifull enn bert at um røða ”reyp undir trænum”, sum hann tekur til. Snæbjørn hevur ikki hug at avdúka, hvørjar hendingar tey fara at taka fram í kabarettini hesaferð. - Hetta plagar at vera ein góð ur blandingur av ymiskum hending- um, og tað vil so vera, at nakrir per- són ar, sum vit plaga at skemta við, eisini fara at ganga aftur í ár. Vit vilja helst, at kabarettin er borðbar og ikki gongur nøkrum alt ov nær. Ein kabarett skal í fyrsta lagi verða stutt lig. Roynt verður at yvirdríva ymisk ar hendingar so mikið nógv, at fólk skulu noyðast at flenna, sigur hann. Hann ásannar, at tað viðhvørt kann vera torført at skilja ímillum, hvat er rímiligt at gera gjøldur burt- ur úr, og hvat er órímiligt. - Sum heild haldi eg, at fólk hava verið fegin um okkara framførslur og soleiðis, sum árini eru gingin, eru eisini tey, sum gjøldur verður gjørd ur burtur úr, von við, at tey meiri ella minni afturvendandi eru ein partur av kabarettini. Tað eru eisini dømir um, sigur Snæ bjørn, at onkur, sum ikki hev- ur verið nevndur okkurt árið, hálva vegna er farin vónsvikin heim aftur, samstundis sum fólk hava spurt, hví hann ella hon ikki vórðu nevnd hesaferð. - Eg vil siga tað soleiðis, at tað fyri fleiri er tað vorðið líka sum ein heið ur at verða nevnd í kabarettini, sigur hann. Snæbjørn Hansen ásannar, at tey onkuntíð hava gingið fólki ov nær, og tað er eisini komið fyri, at av varðandi at fólki, sum hava verið nevnd í kabarettini, hava funnist at onkrum, ið sagt hevur verið. - Jú, onkuntíð hava vit tikið ov rívan til og hava traðkað fólk nóg so hart á tærnar, sigur stuttligi nóls- oy ingurin, sum enn einaferð er til dystin fús, nú nýggj kabarett verð- ur stáplað upp á beinini í sambandi við ovastevnu í Nólsoy komandi viku skift ið. vilmund@sosialurin.fo kabarettini – Ein kabarett skal í fyrsta lagi verða stuttlig. Roynt verður at yvirdríva ymiskar hendingar so mikið nógv, at fólk skulu noyðast at flenna, sigur Snæbjørn Hansen, sum hevur luttikið í kabarettini á ovastevnu í meiri enn 10 ár Mynd: Álvur Haraldsen ... kabarettin verður meiri fantasifull enn bert at umrøða ”reyp undir trænum”... SNÆBJØRN HANSEN Vilmund Jacobsen Tó at ovastevna fyrstu ferð varð hild in í 1994 og soleiðis hevur 17 ár á baki, hava nólsoyingar ongan svimji hyl fingið enn – og líkt er til, at enn er langt á mál. Tað var Ove Joensen, sáli, sum í eini truplari løtu á havinum lovaði, at kom hann livandi aft ur til lands, skuldi hann geva børn- unum í Nólsoy ein svimjihyl. Á sumri í 1986 framdi hann nevni liga bragdið einsamallur at rógva heilt úr Nólsoy til Longu- linju í Keypmannahavn í lítla báti num, Dianu Victoriu. Hetta tók honum 41 dagar og næt ur! Kemur einaferð Tá Ove Joensen druknaði á Skála- fjørðinum árið eftir, at hann hevði framt hetta bragd, eydn- að ist honum heldur ikki at halda sítt lyfti til børnini í Nólsoy. Seinni varð ein stuðulsnevnd sett, sum fór at skipa fyri ova- stevnu í Nólsoy við tí endamáli at savna inn pening til svimjihyl. Men ein svimjihylur er ikki nøk ur lítil verkætlan, og tó at fyrstu formarnir vórðu stoyptir sunnan fyri verandi skúla fyri nú fleiri árum síðan, er eingin svimji hylur bygdur í Nólsoy enn. Unn S. Perdomo, sum hevur ver ið við í stuðulsnevndini í trý ár, harav seinastu tvey árini sum for kvinna, ásannar, at ein svimji- hyl ur er ikki nakað, tú bara slettir úr ermuni. - Jú, eg trúgvi framvegis upp á, at nólsoyingar einaferð fáa ein svimji hyl í bygdini, men um hetta verður í mínari tíð, tori eg ikki at siga. Unn heldur, at skulu nóls oy- ing ar framhaldandi droyma um ein svimjihyl, noyðast teir eisini at sláa seg til tols við, at hetta verð ur ein verkætlan, sum verður snikk að saman og bygd eftir tørvi – og ikki nøkur veldug verkætlan, sum eingin møguleiki er at fíggja og reka. Síggja Dianu Á ovastevnu, sum verður nú um vikuskiftið, fáa fólk, sum koma til Nólsoyar, eisini høvi at síggja Dianu Victoriu, sum stend ur í kjallaranum, har kunn ing ar stov- a n í Nólsoy húsast. Hetta er dygst niðri við bryggjuna og er lætt hjá fólki at finna. - Tað er omman mín og mam- ma Ova, Olevina Joensen, sum eigur bátin í dag. Vit kunnu tí siga, at hon er reiðari, tó at hon stund ar móti teimum níti, sigur Unn brosandi. Olevina er eftir aldrinum væl fyri og er púra klár. Hon hevur altíð verið ein megnarkvinna, sum so sanniliga hevur borið sítt stríð – og sína sorg í lívinum. - Vit taka 30 krónur fyri at síggja bátin og framsýningin av báti- num, sum Ove Joensen róði í til Danmarkar, er ein partur av skrán ni hjá stuðulsnevndini. Unn S. Perdomo sigur, at Diana Victoria er í hampiligum stan di, men ynskiligt hevði verið, at báturin einaferð verður ordi liga sjeinaður. - Diana Victoria hevur sína søgu, og tí er hon partur av tí, sum vit vilja vísa teimum, sum koma til bygdar, sigur forkvinnan í stuðulsnevndini, Unn S. Per- domo. vilmund@sosialurin.fo Svimjihylur eftir tørvi SVIMJIHYLUR - Jú, eg trúgvi upp á, at nólsoyingar einaferð fáa ein svimjihyl, men um tað verður í mínari tíð, veit eg ikki at siga, sigur forkvinnan í stuðulsnevndini fyri svimjihyli í Nólsoy, Unn S. Perdomo Tað var mamma Ova Joensen, Olevina Joensen, sum í sínari tíð setti fyrsta spakan í til svimjihyl í Nólsoy