mikudagur 8. september 2010síða 27
‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
27
Mikudagur 8. september 2010 · Nr. 130
Sosialurin
Føroysk framleiðsla
Orð/mynd: Snorri Brend
Vestmanna: - Tað fór at bila við
sjónini fyri eini 40 árum síðani. Tá
legði eg merki til at sjónin var farin
at bila, sigur Heri Olsen, sum í dag
er farin nakað upp um tey 60 árini.
Sjónin viknaði so líðandi og so
mikið, at hann at enda gjørdist
starblindur.
Og
soleiðis
hevði
hann helst sitið, um hann ikki
fekk hugskotið at gera okkurt til
føroysku línuflotan.
Hann hevði sjálvur verið til
skips í yngri árum, bæði við størri
skipum og við línubátum. Í seinna
førinum var eitt av arbeiðunum at
egna stamparnar við hond. Men
soleiðis er ikki longur, tí í dag gera
egningarmaskinurnar
arbeiðið
ístaðin.
Hinvegin hevur hetta skapt ein
annan tørv, og tað er júst henda,
sum Heri so trúliga ger sítt til at
loysa í lítla arbeiðsrúmi sínum í
heimi hansara í Vestmanna.
Vinnuvegur
hansara
er
at
framleiða
hesar
sergjørdu
bustirnar,
sum
hava
eittans
endamál - at reinsa línu og húk, tá
drigið verður at borði. Við bustini
verður gamla agnið lætt og einfalt
tikið av húkinum, áðrenn línan er
komin innanborða.
- Ja, framleiðslan hjá mær
byrjaði sjálvandi í smáum, men
skjótt gjørdist greitt, at línubustin
var sera populer hjá línumonnum,
vísir Heri á. - Ja, ta einu tíðina
høvdu næstan allir línubátarnar
eina slíka bust frá mær.
Lívsstarv
Heri hevur sett seg væl til rættis
frammanvert
arbeiðsborð
sítt
henda dagin, eins og hann so
mangan hevur gjørt tað áður.
- Ja, hetta er mítt arbeiði, og
skal eg fáa nakað burtur úr, má eg
fara tíðliga til verka, greiðir hann
íðin frá. - Fyrr kundi eg gera einar
19 bustir, men nú klári eg einar 12
bustir um dagin, so er tað ein góður
dagur.
- Men eg kann eisini koma niður
á einar 4-5, sigur Heri Olsen.
Tað var kanska meiri tilvild
enn nakað annað sum gjørdi sítt
til, at línubustirnar skuldu gerast
lívsstarv hansara hesi seinastu
mongu árini.
Hann tosaði nógv við ein annan
mann, sum, eins og Heri, var
knýttur til Blindastovnin tá. Heri
hugsaði um, at tað var í roynd og
veru púra óneyðugt at føroyski
línuflotin skuldi innflyta bæði
bustir og goggarar ella kleppar úr
útlondum.
Hetta kundu føroyingar - ella
hann sjálvur - tað sama framleitt
her á landi. Var tað ikki fyri hetta
hugskotið og hetta arbeiðið, hevði
Heri helst bara sitið heima við hús,
hendur í favn og kett seg í dag.
-
Við
góðari
hjálp
frá
konuni byrjaði eg at gera hesar
línubustirnar. Tað var sjálvandi í
smáum nøgdum tá, men tað vant
bara meiri og meiri uppá seg,
bæði eftirspurningurin eftir bæði
bustum og eftir goggarum, síðani
hann byrjaði við hesum fyri meiri
enn 20 árum síðani.
- Tað vísti seg, at føroyskir
línumenn dámdu sera væl mína
framleiðslu. Og eg skal siga tær, at
línumenn í Grønlandi hava eisini
víst teimum áhuga, greiðir Heri,
ikki sørt errin frá.
- Ja, beint áðrenn tú kom á
gátt í áni, ringdu teir frá Kjøli í
Klaksvík, og vildu hava eina rúgvu
av goggarum í ymiskum støddum
umborð og eisini bustir. So tú sær,
at her er gongd í.
snorri@sosialurin.fo
Eingin forðing at vera blindur
LÍNUBUSTIR Tað sær ikki út av nógvum, tað íkastið sum Heri Olsen gevur til føroysku framleiðsluna dag og
dagliga: At gera bustir til føroysku línubátarnar. Men fyri hann persónliga merkir tað alt. - Fyrr sat eg bara inni og
drakk kaffi, men í dag havi eg lagt sigarettirnar á hillina og brúki hvørja løtu við arbeiðsborðið. Sat eg ikki her, so
veit eg ikki hvat ið hevði verið av mær, sigur Heri, sum rekur smápartafelagið Fløttislið saman við konuni, Martu
Tað vísti seg, at føroyskir línumenn dámdu
sera væl mína framleiðslu. Og eg skal siga
tær, at línumenn í Grønlandi hava eisini víst
teimum áhuga
- Eg kundi sjálvandi arbeitt meiri. Men við bert tveimum hondum og tá man er komin upp í mín aldur, so
avmarkar tað seg sjálvt, sigur Heri Olsen, sum ger línubustir til føroysk línuflotan
TVÆR HENDUR
- Eg kundi gjørt so
nógv annað, t.d. húka-
rættarar, men eg eri
helst blivin ov gamal.
Kanska onkur av teimum
yngru kundu havt hug
til tað, sigur Heri Olsen
TAKA YVIR