fríggjadagur 24. september 2010síða 27
‹ fyrra síða allar 64 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
27
Fríggjadagur 24. september 2010 · Nr. 137
Sosialurin
Bjørt Samuelsen
løgtingskvinna
Ímyndi tykkum avleiðing
arnar, um stjórnarleiðarar
kring heimin boðaðu frá,
at londini nú fóru at skerja
menningarhjálpina
við
einum triðingi. Tað ætlar
ABCstjórnin, hóast Føroyar
einans lata ein evarska lítlan
brotpart av tí, ST mælir fram
komnum londum at lata í
menningarhjálp.
Ríkis og stjórnarleiðarar
hittust
í
vikuni
til
ST
toppfund um fátækradømi.
Avbjóðingin er risastór. ST
londini hava bundið seg til
at stríðast fyri at basa hungri
og fátækradømi kring allan
heim. Ávegismálið er, at í 2015
skal talið av teimum, sum
svølta og liva undir fátækra
markinum vera komið niður
í eina helvt.
Hesaferð
eydnaðist
at
oyramerkja á leið 230 milli
ardir krónur til serstakt
átak at bøta um heilsuna hjá
kvinnum og børnum. Lond
sum USA, Kina, Frakland,
India og Týskland lata sín
sjálvsagda lut, men eisini
lond Afganistan og Sambia
grava djúpt til tess at finna
pengar til felags átøkini, sum
væntast at bjarga lívinum
hjá fleiri enn 15 milliónum
børnum komandi fýra árini.
Hava vit nakra ábyrgd?
ABClandsstýrið ger beint
hitt øvugta og fer at skerja
menningarhjálpina við einum
heilum triðingi. Úr smáum
trimum niður í ósjónligar
tvær milliónir krónur árliga.
Av eini fíggjarlóg uppá 4,6
milliardir. Hetta hóast vit
áttu at meira enn tíggjufaldað
okkara
menningarhjálp,
fyri at verið á hædd við tey
0,7% av BTI, sum ST mælir
heimsins londum at lata í
menningarhjálp.
Hóast
glottar
eru
at
hóma, so liva framvegis ein
milliard menniskju undir
hungursmarkinum.
Fleiri
hundrað milliónir børn fara
svong til songar. Og árliga
doyggja børn í túsundatali
av banalum sjúkum orsaka
av mat og vatntroti. Men
limalondini í ST trúgva fram
vegis uppá, at tað ber til at
koma hungri og fátækradømi
til lívs. Fremsta treytin er
tó, at stjórnirnar í hvørjum
einasta av heimsins londum
taka ábyrgd á seg.
Høvdu aðrir stjórnarleið
arar og ráðharrar við ábyrgd
fyri menningarhjálp havt
sama hugburð, sum Kaj
Leo Johannesen og Jørgen
Niclasen, so kundi ST pakka
burtur alla stremban at basa
svongd og armóð. Men hesir
stjórnarleiðarar – frá Obama
og Stoltenberg til Mercel og
Karzai – vita, at heimsins
lond røkka ongum framburði
við at fráskriva sær altjóða
ábyrgd. Tað gera Føroyar
heldur ikki. Fíggjarkreppa og
hall á fíggjarlógini kunnu als
ikki nýtast sum undanførsla
her. Vit eru ikki harðari
rakt, enn onnur lond, heldur
tvørtur ímóti. Og heldur
ikki vit hava ráð at sleppa
medábyrgdini fyri teimum,
sum eru allar ringast fyri í
heiminum.
Hvør tekur ábyrgdina?
Tað kom sera dátt við, tá
løgmaður til munnligan fyri
spurning frá undirritaðu 1.
september svaraði, at hann
sjálvandi
stuðlaði
lands
stýrismanninum í avgerð
hansara, at skerja í kontuni
til menningarsamstarv og
niðurraðfesta arbeiðið við
menningarhjálp í Uttanríkis
ráðnum. Hetta vísir tíverri
ógvuliga greitt, hvat virðis
grundarlag hendan stjórnin
byggir á.
Vit hava ikki ráð at spara í menningarhjálpini!
Asbjørn Lómaklett
Í virkna lívi tínum hevur tú
goldið til fólkapensjónina á
sama hátt, sum øll onnur, og
heitið sigur sjálvt, at hetta
fór at vera nakað, ið øll fingu
eftir loknan »arbeiðsdag«.
Fólk, ið hava havt egna
pensjónsuppsparing í sam
bandi við føstu lønina, hava
tó ikki fingið fulla fólka
pensjón, men bert sjálva
grundarupphæddina + sam
haldsfasta. Samstundis hevur
hjúnarfelagi
bara
fingið
grundupphæddina av fólka
pensjónini. Soleiðis hevur skip
anin verið eitt nú hjá tænastu
mannasettum persónum.
Lívsløn tænastumanna
Tænastumannasett fólk hava
fingið lívsløn. Hetta merkir,
at meðan tey vóru í starvi,
fingu hesi heldur minni í
løn enn onnur í tilsvarandi
størvum júst vegna tess, at
tey skuldu hava løn alt lívið,
men sjálvandi var endalønin
væl lægri enn lønin í virkna
tíðarskeiðinum. Hesi fólk
guldu skatt sum øll onnur.
Tað var tí hildið rímiligt, at
tey eisini fingu nakað av
fólkapensjón. Hetta toldist
kortini ikki, og meginparturin
av grundarupphæddini varð
mótroknað í egnari pensjón,
so nettovinningurin kom
bert at vera u.l. 800 kr um
mánaðin.
Nú skal knúskast
enn meira
Jantulógin er kortini ikki
nøgd, av tí at nú skal sker
ast inn á bein. Grundar
upphæddin upp á 3313 kr,
sum í veruleikanum longu
frammanundan er drigin
frá egnu pensjónini, skal nú
strikast og í veruleikanum
dragast frá enn einaferð +
nakað afturat, so tænastu
mannasettir
pensjónistar
fara at missa u.l. 4000 kr
um mánaðin við ein brest.
Hetta er gróthart og hóskar
ikki til eitt fólkaræði. Eitt
slíkt inntriv minnir ikki
sørt um ognartøku, av tí
at tænastumannasett fólk
hava í virknu tíð síni roknað
við hesi inntøku sum part av
lívslønini.
Eri ikki ímóti betri
pensjónsskipan fyri øll
Taki fult undir við, at vit
her á landi fáa eina betri
eftirlønarskipan fyri øll, men
hetta eigur ikki at fíggjast
við at offra nakrar árgangir
av pensjónistum, ið verða
tilvildarliga útvaldir og illa
viðfarnir av lógevarunum.
Stórar broytingar í eftir
lønarviðurskiftunum
hjá
pensjónsbólkum mugu fara
fram yvir hóskandi drúgva
tíð, so bæði eldri og yngri fáa
stundir at tillaga seg. Hetta
sømir seg fyri demokratisk
lond, har fólk eiga at hava
virðing hvør fyri øðrum
og fara sømiliga fram. Fyri
liggjandi ætlan tekur als
ikki hædd fyri »virðingini«,
men sær út sum eitt slag av
hevnd: Hvør skal siga, at nú
skulu hasir tænastumannap
ensjónistarnir fáa tað. Havi
annars einki ímóti at fíggja
hægri
fólkapensjón
við
hækkaðum landsskatti, ið øll
rinda lutfalsliga til. Annars
ljóðar fíggingaruppskot pen
sjónistafelagsins eisini sera
skilagott.
Hava tryggjað
sjálvan seg
Um nøkur ár, tá fjøldin av
løgtingslimunum
koma
í
pensjónsaldur,
verður
myndin ein heilt onnur. Nú
hækkar
mótrokningarfría
upphæddin heilt upp á nær
um 660.000 kr (gift) og 883
000 kr (ógift), áðrenn nakað
oyra verður mótroknað í
pensjónini. Hetta er sera
órættvíst móti teimum ár
gangunum, sum eru eftir
løntir í dag og komandi árini,
og hvørs mótrokningarfría
upphædd bert er ein brot
partur av nevndu tølum.
Tað undrar meg, at
andstøðan stuðlar
Tað er sera undrunnarvert,
at andstøðan tekur undir
við einum so vánaligum
uppskoti
uttan
at
seta
rættvísar
fíggingartreytir
við. Um tað er ynskiligt hjá
»breiðusamgongu« at fáa
andstøðuna við, so átti henda
at sett sum minsta krav, at
allar breiðastu herðarnar
í landinum skuldu fíggja
pensjónsreformin, sum tað so
flott eitur, og ikki bert nakrir
óhepnir, útvaldir árgangir av
pensjónistum.
Fólkapensjónsránið!
Fólkapensjónin, ið hvarv