mikudagur 13. oktober 2010síða 24
‹ fyrra síða allar 44 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Mikudagur 13. oktober 2010 · Nr. 145
24
Sosialurin
Veiði- og heystblað
Øll tóku lut
FJALLGONGA Ein dag í september mánaði vóru hvalbingar á
fjalli í Lítla Dímun. - Tað var týðiligt at síggja, at fólkið stóð
saman um hesa uppgávuna, sigur sjómanstrúboðarin, Torleif
Johannesen, sum var í Hvalba, tá teir komu aftur við seyðinum
VIÐ SLUPP
Jóhanna við bryggju í Hvalba,
meðan menn viga seyðin og koyra
hann í búrini á bryggjuni
Mynd: Torleif Johannesen
Á heimasíðuni hjá Lítlu
Dímun - www.ldimun.
com - verður upplýst, at
alt gekk gott, hóast tað
var nógv ungt og ókent
fólk við.
Eftir at seyðurin var
komin til lands, var hann
býttur, og vóru tað 6
seyðir uppá gyllin.
6
SEYÐIR
Snorri Brend
Hvalba: – Hetta var ein stemn
ingsfull løta, sigur Torleif, ið er
ættaður av Nesi í Eysturoynni.
Hvalbingar høvdu til hetta
høvið leigað sær sluppina Jó
hannu úr Vági til at fara út í
Dímun við.
Raksturin henda mánadagin
27. september gekk væl, hóast tað
leið nakað út á kvøldið, áðrenn
teir vóru aftur í Hvalba.
– Eg vitjaði í oynni, og fór
oman á bryggjuna um 10tíðina
hetta kvøldið. Og eg má siga, at
tað var tað bæði hugnaligt og
hugaligt at síggja lívið.
– Har stríddust menn við at
viga seyð, meðan aðrir sleptu
teimum inn í búrini, teir høvdu
sett upp á bryggjuni. Og onnur
fólk, ið ikki beinleiðis høvdu
uppgávur stóðu og eygleiddu,
prátaðu saman og hugnaðu sær,
greiðir Torleif frá.
Siðvenja
Við Suðuroyarportalin vísir hann
á, at tað var hugaligt at síggja, at
børnini eisini sluppu upp í part.
Tey tóku ímóti seyðinum tá
hann var lyftur upp av dekkinum
á Jóhannu og upp á bryggjuna.
Síðani stóðu tey í bíðirøðum, við
seyðinum í hondunum, og bíðaðu
eftir, til teirra túrur var at viga
seyðin.
– Eg fekk at vita, at megin
parturin av seyðinum varð býttur
út til eigararnar. Nakað verður
selt á uppboðssølu, og fer hesin
peningurin til ymiskt í samband
við arbeiðið í Lítla Dímun, sigur
Torleif Johannsen.
Hann endar hesa lýsingina av
bygdarlívi í Hvalba við hesum
orðum:
– Mín uppliving var, at fólkið
stóð saman um hesa uppgávu,
sum meiri hevur við siðvenju og
áhuga at gera, enn fíggjarligar
spekulatiónir.
snorri@sosialurin.fo
Seyðurin verður vigaður. Seinni
varð hann seldur á uppboði