fríggjadagur 15. oktober 2010síða 17

nr. 146 · 15. oktober 2010 17 VIKUSKIFTI miðlunum, ársúrslitini vaksa, og kurs­ irnir fara til skýggja, er gleðin stór. Rørslan hevur tað gott, og onki kann koppa henni. Soleiðis tóktist lagið leingi at vera í Føroya Sparikassa, ið seinni gjørd ist Eik Banki. Onki kundi koppa teirri sterku og gomlu eikini, ið hevði verið trygg sum ein bankaboks og síðan endur nýggjaði sítt virkisgrundarlag og legði kappingarneytarnar langt aftur um seg. Trúgvin á vøkstur var óavmarkað. Kenslan av felagsskapi var sterk sum í eini samkomu. Gleðiboðskapurin um nýmótans arbeiðsplássið við teimum dugnaligu stjórunum, ið tordu at leggja heimin undir seg, varð støðugt boðaður í fjølmiðlunum, ið ofta eisini lótu seg tøla av prædikum, ið vóru ílatnar sum fíggjartíðindi. Læran av skrædlinum Byrjanin til stóra umskiftið hjá Eik var árið 1998. Tá orðaðu Marner Jacobsen og fleiri onnur eitt heilt nýtt virkis­ grunarlag fyri stovnin, sum staðfesti, at Føroya Sparikassi skuldi gerast brúkara vinarligasti peningastovnur í Føroyum, og at starvsfólkini skuldu vera fram søkin og hava tað stuttligt til arbeiðis. Farið varð undir hetta arbeiði fyri at skapa vøkstur. Stovnurin arbeiddi dúgliga eftir hesum setningi til 2008. Vøkst urin var ovurstórur, uppkeypini vóru mong, og viðurkenningarnar vóru líka stórar. Forstjórin varð á leiðaradegi kosin ársins leiðari, og fyritøkan gjørd­ ist á vinnudegi ársins virki. Var tað lætt hjá starvsfólkunum undir hesum um­ støðum at vera atfinningarsom og ikki fegnast? Tað var tað ikki. Eik Banki var staðið at vera. Læran av skrædlinum hjá Eik man so vera, at sama hvussu væl gongst tín um ar beiðsplássi, og sama hvussu stór ar viðurkenningarnar verða, legg so ongantíð egnan fornuft til viks. Øll heims søgan er sprenfull av søgum um, hvussu fólk og fyritøkur fingu sær ferð ímóti himni og síðan skramblaðu til jarðar aftur. Orðatøk minna í yms­ um útsetingum á, at hugmóð stendur fyri falli, og kristindómurin prædikar støðugt um eyðmýkt og máta hald. Kortini hendir tað aftur og aftur, at fólk nettupp ikki kenna sær hógv og brenna seg illa persónliga og fíggjar­ liga. Hvussu mong hava gjørt tað í Eik Banka, verður ikki mett um her, men at mong eru komin illa fyri í fíggjar­ krepp uni sum viðloyparar, er almanna­ kunn ugt, og orsøkin var uttan iva blind trúgv á vøkstur. Frælsi og tryggleiki Eftir skrædlið í Eik Banka hava mangar røddar sagt, at fyrr ella seinni mátti ganga galið hjá bankanum. Soleiðis er altíð, tá fallið er veruleiki, gudarnir eru dotnir av skýggjunum, og pessimistarnir, ið áhaldandi bíða eftir at sleppa av við sína háð, loksins sleppa av við hana. Ein av stjórunum í Eik Banka hevur sagt, at tað einasta, sum í veruleikanum gekk galið, var fíggjarkreppan. Eik var í mangar mátar ein sunnur banki, og hevði fíggjarkreppan ikki rent íslendskar sparikassar um koll og sent fast ognar prís irnar í Danmark í botn, so hór aði Eik Banki undan. Kanska er hetta rætt, men skelkurin hjá teimum starvs fólkum, ið fataðu Eik sum einasta sanna arbeiðsplássið, ja, tað besta og dugna ligasta arbeiðsplássið av øllum, man vera líka stórur fyri tað. At vera í starvi er fyri mong tað sama sum persónligur tryggleiki. Húsa­ lánini verða goldin, og matur kem ur á borðið. Men summi eru farin at siga, at leiðslur, ið ov ídnar dyrka leiðsluháttin corporate religion, áttu at fingið meiri mótspæl, og tað fáa tær eis ini í t.d. USA. Har hava tikið seg upp al samt fleiri fræls arbeiðsfólk, ið ikki verða motiverað av at svørja einastu sonnu fyri tøkuni ævigan trúskap, men síggja upp gávuna og góðu hugskotini sum sína størstu motivatión. Frælsu arbeiðs­ fólkini arbeiða við ymsum upp gávum og fyri fleiri fyritøkur sam stundis. Tey eru støðugt á ferð eftir av bjóðingum, fáa fjølbroyttan íblástur, ja, eru fræls frá allari einoygdari trúgv. Hvussu mong tora hetta? Neyvan øll. Men skapar corporate religion trygg leika? Langt frá hjá øllum, eins og fíggjar­ kreppan hevur víst – eitt nú í Íslandi og Føroyum. Leiðsluhátturin Corporate Religion snýr seg í stuttum um at geva fólki fatan av, at tey hava ávirkan og verða við farin sera menniskjaliga, men sam stundis verða tey skúlað til at halda, at einasta rætta arbeiðsplássið á jørð er teirra egna Onki kundi koppa teirri sterku og gomlu eikini, ið hevði verið trygg sum ein bankaboks og síðan endur nýggjaði sítt virkisgrundarlag og legði kappingarneytarnar langt aftur um seg