mikudagur 27. oktober 2010síða 26

Mikudagur 27. oktober 2010 · Nr. 151 26 Sosialurin Oyggjablaðið Snorri Brend Gjógv: - Tað er altavgerandi í fram- tíðar samfelagnum, at man altíð kann koma til og frá, eisini um vetur in, vísir Sofus á. Tey, ið eru uppvaksin við Gjógv, eru von við hetta vegastrekkið frá og til bygdina. Men tað eru kortini mong onnur, sum hava ilt við at venja seg við umstøðurnar at koyra um fjøll og skarð á vetrartíð. - Tí er tað altavgerandi at betra um hesar umstøður. Tað gera vit best og bert við einum tunli, slær hann rimmarfast. Men so leggur Sofus sjálv rann- sak andi aftrat: - Vit skulu heldur ikki vera so blá oygd at halda, at við einum tunli er alt bjargað. Tað er tað ikki. Tað krevst annað og meira til tað! Stór bygd Hyggur mann eftir gongdini við fólka talinum við Gjógv, so var bygd- in ein miðal stór bygd fyrr í tíðini. Tá vóru tíðirnar øðrvísi: Fólk livdu av tí, sum jørðin og havið góvu, og í so máta lá bygdin væl fyri. Væl av jørð hoyrir til bygdina, og bygdin liggur nær við Norðhavið við sínum fiskiríkidømi. Men tíðirnar eru broyttar. Undir kríg num var fólkatalið við Gjógv uppi á tí hægsta, 284 fólk. Men eftir kríggið byrjaðu fólk at flyta frá teimum smáu bygdunum móti størri plássum, og bygdin minkaði støðugt í 50’, 60’ og 70’unum. Nú búgva bert 40 fólk við Gjógv. Hvussu framtíðin fer at laga seg fyri eina slíka bygd sum Gjógv, kann mann bara gita um. - Eg rokni tó ikki við, at tað eru nøkur, ið velja at búseta seg á ein- um slíkum plássi. Eitt týd n ing ar- mik ið tak í so máta er at fáa betri nøkt andi vegasamband til bygdina, vísir gjáarmaðurin á. Skal hetta gerast veruleiki, er í øllum førum neyðugt at skapa saman hald millum tey, ið búgva í bygd ini, - tað er: at bygdin hevur nøk ur felags átøk, ið øll taka lut í. Samanhald Sum nevnt aðrastaðni í blaðnum hev ur bygdin fostrað mong mentan ar fólkini. Og haraftrat finn- ast eisini feløg, ið hava trivist væl við Gjógv. Eitt teirra er felagið Gjómaður. Het ta felagið hevur gjørt fleiri átøk at varð veita gomul minnir í bygd ini, so sum kráir, gróthús og ann að. Felagið hevur endurreist bæði kráir og gróthús, og til hesi tiltøk hava nógv fólk savnast, bæði fólk, ið búgva við Gjógv, og fólk við til knýti til bygdina. - Júst tað haldi eg hevur stóran týdn ing fyri trivnaðin í eini bygd, at fólk verða savnað um felags átøk. - Hetta er eitt evni, ið vit eiga at gera meira við, - ikki bert at varð- veita gomul minnir, men eisini at fríðka um og skapa hugna í bygdini, vís ir Sofus Johannesen á. Hetta kann mann gera, við at savna fólk nakrar leygardagar at legg ja sjálvbodna arbeiðsmegi í hesi átøk, so at tey gerast góð við úrs lit ið og kenna tað sum teirra og vilja gera alt fyri at varðveita tað og ikki lata tað fara fyri einki í van røkt. - Á hinum bógnum síggja vit ofta ymiskt, sum man fær kommununa at gera. - Men tá tað er gjørt, so verður tað ikki viðlíkahildið nóg væl og fell ur at enda í órøkt, tí ongin rætti liga kennir ábyrgd fyri tí, og tí at bygd ar fólkið ikki kennir tað sum sítt, vísir hann á. Heilsárs bygd Sofus Johannesen er sannførdur SAMBAND Hitin skal ikki langt niður ímóti frostmarkinum, fyrrenn boðað verður frá hálku ella kava um Gjáarskarð. Hetta vita gjáarfólk, og hava tí í mong ár ynskt sær betri og tryggari vegasamband. - Vit hava framvegis ein tunnil sum okkara størsta ynski. Og vit vóna, at hetta ynskið verður framt skjótt, sigur gjáarmaðurin, Sofus Johannesen. Hann býr við Gjógv og arbeiðir í Havn Vegurin um Gjáarskarð er tann, ið man vera oftast nevndur, tá talan er um koyrilíkindini kring landið. Her royna týsk ferðafólk við bit og slit at koma niðan á skarðið á summardekkum ein mikudag í oktober mánaði 2010. Ein tunnil hevði lætt munandi um hjá teimum og mongum øðrum Mynd: Jens Kristian Vang KOYRILÍKINDI Ein tunnil ger ikki Kanska onkur finnur útav, at tað ber væl til at búgva í bygdini og tískil vera her størri part av árinum? SofuS JohanneSen, GJóGv