fríggjadagur 12. november 2010síða 16

nr. 158 · 12. november 2010 16 VIKUSKIFTI Havsvimjing Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo Mentanarvikan í Runavík endaði við ein um tjumsi á sjálvum Skálafjørðinum. Seinasta dagin í oktober mánaði høvdu leiðarin á Kunningarstovuni, Herbjørg Jøkladal, og svágarskapur hennara Vanja Justinussen skipað fyri havsvimjing – ella fjarðar svimjing – sum man vera tað rætt ara í hesum førinum. Komið var nakað væl út á hendan seinnapartin sunnudagin, tá fólk í hópatali úr øllum landinum møttust í gamla saltfiskahúsinum hjá Napoleon á Glyvr um - á Langanesi, sum var snák að nakað væl til, nú hetta ný- brotið skuldi fara av bakkastokki. Kaffi og køkur í ríkiligum máti vórðu ser verað, og áðrenn sjálv svimjingin byrj aði í ófýsiliga veðrinum, spældi búskaparfrøðingurin Sverri Justinussen nøkur løg á harmoniku síni, og eftir tað flutti havnar meistarin í Runavík, Tórbjørn Jacobsen, fram røðu, sum í stóran mun snúði seg um svimjing og vantandi møguleikarnar í so máta – í økinum. Í vikuskiftinum frammanundan hevði formaðurin í Svimjisambandinum, Jon Hestoy, eina spíska grein í bløðunum, har hann hartaði kommunalu myndug- leikarnar á Skálafjørðinum fyri ikki at skipa fyritreytirnar fyri svimjing í økinum á nøktandi hátt. Hann róði í greinini framundir, at kanska fór nýggi havnarmeistarin í Runavík at boða frá onkrum nýbroti í so máta, við komm- unalum mandati, tá setanarrøðan fór at verða hildin. So var ikki, mandatið var ikki til, men Tórbjørn Jacobsen var av heilum huga samdur við Jon í hansara at finn ingum. Søgan um svimjingina Torbjørn Jacobsen segði í røðuni, at ong in vitsti, nær fyrsta menniskja í heim inum hevði lært at halda sær uppi. – Kanska var tað onkur óskettin á tíðar innar slóð, sum av óvart hevði funn ið útav, at hetta var ein møguleiki, fyri at bjarga egnum lívi, og stendur hetta í grellari andsøgn til býfluguna, sum verk frøðiliga ikki kann flúgva, hon ger tað bara, tí hon veit ikki betur. Í okk ara tíðarmáti er tað gamalt at svimja, Ezekiel og Jesajas nevna tað í heilagu skriftunum, og eisini verður talað um svimjing í Apostlasøguni, segði Torbjørn Jacobsen – Ongastaðni er tað meira neyðugt at duga at svimja enn í Føroyum. Tað, sum upp undan fjarar, er ikki meira enn 1399 ferkilometrar til støddar, ímeðan hav víddin vit varða av er 275 túsund fer kilo metrar til støddar. – Hyggja vit hagtalsliga rátt eftir hesum tølum, er statistiski møguleikin fyri at drukna 99,5%. Hevði meira ver ið gjørt við hendan spurningin frá øll um síðum, ikki minst landspolitiskt og frá kommunalari síðu, hevði mong van- lukkan helst verið spard. At mangir av teimum, sum manna skip okkara, ikki duga at flóta í sjóvarmálanum, er MEntanarviKan á SKálafjørðinuM endaði við SviMjing á sjónum, og í tí SaMbandi hugleiddi havnaMEiStarin um uMStøðurnar at SviMja, áðrenn hann leyp á bláMan í føroyskum undirKlæðuM Á blÁman í føroyskum undirklæðum Havnameistarin, Tórbjørn Jacobsen, ger seg til reiðar at leypa á bláman