mikudagur 22. desember 2010síða 10

Mikudagur 22. desember 2010 · Nr. 175 10 Sosialurin Leo Poulsen Eftir loknan miðnámsskúla valdi Beinta Beinisdóttir at ríva eitt ár úr kalendaranum og fara út í heim av fjakka. Leið in gekk til Australia, og hon gjørdist so bergtikin av landi num, at tað endaði við, at hon fór á universitetið í Bris bane at lesa. - Tað var bara alt, sum hug tók meg. Veðrið, landið og fólk ið, alt var líka spennandi og bergtakandi – og so gjørdi tað ikki alt verri, at eg var eitt sindur forlovað har niðri, sig- ur Beinta Beinisdóttir. Uppruna ætlanin var ann- ars, at hon skuldi til Skot- lands at lesa. - Men so fekk eg at vita, at ein vinkona ætlaði sær til Australia at lesa, og so var tað bara avgjørt, sigur Beinta Beinis dóttir. Tað gjørdist so uni versi- tet ið í Brisbane, sum skal verða heimstaðurin í tvey ár aftr at, tí grundútbúgvingin tek ur trý ár. - Eg havi so valt linjuna, inn an fotojournalistikk. Vit ganga bara í skúla í 28 vik ur, men tá er tað eisini rætti liga intenst, sigur Beinta Beinis- dóttir. Meiningin er at fullføra lestur in í Australiu, men Bein ta viðgongur, at tað er hart. - Tað er fyri tað fyrsta hart at vera so langt heimanífrá, og einki fáa við av tí, sum allir vinirnir og familjan ger, men tað er so sanniliga eisini hart at skula ferðast so dýrt, sig ur Beinta Beinisdóttir. Tað kostar einar 13.000 krón ur at ferðast úr Australia til Føroyar, og tað tek ur einar 40 tímar at koma til Danmarkar. - Men sjálvandi, tú situr væl og sær film og fær at eta, so tað í sjávum sær er eingin trupul leiki. Men tú skal alt- so taka eina avgerð um, ant- in tú vilt seta teg í skuld fyri at koma heim, og tað eru tað ikki øll, ið gera. So fleiri eru har niðri um jólini, sigur Bein ta Beinisdóttir. Líka fyri øll Ein stórur trupulleiki er, at ferða stuðulin slær als ikki til, og á tann hátt lønar tað seg munandi betri at lesa hesu- megin knøttin. - Vit eru nøkur, sum hava tos að um at arbeiða fyri, at ferða stuðul in verður eins fyri tey, sum lesa hesumegin knøtt in og okkum, sum lesa hinu megin, sigur Beinta Beinis dóttir. - Vit hava fýra mánaðar summar feriu, sum í Australia er mánaðirnar rundan um jólini, og so hava vit vetrar- feriu í juni og juli. Men um tú ikki fær eitt arbeiði í frítíðini, mást tú stovna skuld, fyri at koma heim, sigur Beinta Beinis dóttir. Sjálv er hon so heppin at hava eitt arbeiði at koma heim til. Eitt starvsfólk á Látrinum í Nólsoy er í far- loyvi, og tá Beinta áður hev- ur arbeitt har, hevur borið til at arbeiða teir báðar mánað- ir nar, ið starvsfólkið er í far- loyvi. Hon er ikki heilt ókend við Nólsoy. Mamman flutti út hagar fyri nøkrum árum síða ni, og hon hevur eisini starv ast sum vikarur í Nólsoyar skúla. - Eg havi búð her úti í onkr um tíðarskeiðum, og mær dámar stak væl lívið í einari lítlari bygd sum Nóls- oy. Tað er eisini ótrúliga stutt ur vegur til arbeiðis, so tað er fínt, sigur Beinta Beinis dóttir. Skjeyt harur Sambúgvin hjá mammuni eig ur jørð og fær harvið seyð, og tað er nakað, sum Beinta hev ur áhuga fyri. - Eg slapp at vera við til at fletta í fjør, og tað dámar mær stak væl. Eg slapp at skjóta onkran seyð eisini, og tað var stuttligt. Tað vóru fleiri mans inni, tá eg spurdi, um eg kundi sleppa at skjóta, men tá gjørdist tøgn, sigur Beinta Beinisdóttir. Tað var tó eingin trupul- leiki, og Beinta slapp eisini at royna tað. - Eg kenni eina á uni versi- teti num, sum býr á ein um bóndagarði, og tey hava bjóðað mær at komi at hjálpt teimum at flett, so tað ætli eg mær. Tað kundi verið stutt- ligt at sæð, hvussu tey fletta seyð í Australia, sigur Beinta Beinis dóttir. Og at tað býr ein veiði- mað ur í henni gav at býta, tá hon næstseinasta leygardag var við til haruskjóting. - Eg havi altíð gjarna slopp ið við at skjóta harur, men tað hevur bara ongantíð ligið fyri áður. Tað hevur altíð virkað so stuttligt at royna tað, og í ár lá so fyri, sig ur Beinta Beinisdóttir. Heim til jóla í summar feriu 24 ára gamla Beinta Beinisdóttir gjørdist so bitin av Australia, tá hon var har og fjakkaði, at hon gjørdi av at fara »down under« at lesa. Har er deiligt at vera, men tað er samstundis hart at vera so langt heimanífrá, og tí passar tað væl, at hon kann koma heim til jóla í summarferiuni