fríggjadagur 11. februar 2011síða 14

nr. 18 · 11. februar 2011 14 VIKUSKIFTI Hondbóltur kann vera fittur Vit eiga at vera fitt við bankar­ nar. Teir vilja okkum bara alt tað besta. Og vit hava ikki ov nógvar. Spilla vit teir út hvønn einasta dag, kunnu teir siga sum so: hetta tíma vit ikki longur. Bankarnir eru ikki almanna­ stovur sum fakfeløgini til dømis. Tí eru no bad feelings her eftir hesa søguna, sum eg nú skal siga. Ikki eitt hugsað dømi, men ræðandi reyð tøl. Ein sólskinssøga í øllum myrkrinum. Eg hevði eitt sethúsalán í einum banka. Í desember í fjør skuldu seinasti avdráttur og seinastu rentur gjaldast. Tað visti eg. Eg lati ikki bankan einsamallan ansa eftir mínum pengum. Eg vil fegin hjálpa bankanum. Eg gleddi meg sjálvandi til at gerast skuldarleysur, hóast eisini tað er burturoldað og ómodernað, ikki at skylda nøkrum nakað. Vanliga plagdi eg at fáa eitt krav frá bankanum eina tíð framm anundan gjaldsdøgunum í juni og desember. Men tað helt uppat. Standardumberingin, nú tann fyrr so framúr góða tænastan hjá bankunum er viknað, er KT­umleggingin í fjør. Tá gjaldsdagurin nærkaðist óhugnaliga nógv í øllum myrkr­ i num, ringdi eg til bankan og spurdi eftir láninum. Eg tími ikki hatta við trota­ rentum. Segði sum var, at hetta var seinasti avdráttur, og eg vildi sleppa at gjalda alt, sum eftir var av láninum. Jú, tað var gamaní. Banka­ fólkið roknaði út, hvussu nógv eg skuldi gjalda. Skilti tað soleiðis, at alt var við. Hetta var tað og lánið var goldið, liðugt, úti. Eg bað um at fáa pengarnar fluttar alt fyri eitt. Tá bankin sjálvur skal hava pengarnar, ber sum einki til at orðna flytingar í telefonini. Farvæl og takk. Glaður var eg. Nú bíðaði eg so tað, sum eftir var árinum, eftir einum fittum brævi frá bankanum, har sum hann takkaði mær fyri samstarvið í 22 ár. At hann hevði fingið fleiri tíggju túsund krónur í rentum frá mær. Takkaði mær so inniliga fyri, at eg hevði goldið rættstundis hvørja einastu ferð uttan eina. Tá fall trotarentan eisini kl.00.01. Men hvat er tað millum vinir? Og skuldi eg havt brúk fyri at læna pengar aftur, so var eg meira enn vælkomin at venda mær til teirra, so kunnu vit hyggja upp á tað. Gleðilig jól og gott nýggjár. Tað brævið kom ikki. No bad feelings. Men eftir nýggjár kom eitt kontuavrit. Eg skyldaði, ja, eg skyldaði 1,58 kr. Sethúsalánið var farið at spøkja. Eg skilji so sera væl bankan, at hann ikki vil sleppa einum so góðum kunda sum mær. At hann fegin vil hava sínar longu fingrar í mínum lummum. Men tað vildi eg ikki. Eg vildi ikki skylda 1,58 kr., so eg spurdi pent, um eg ikki kundi sleppa at gjalda, við rentu sjálvandi. Tá eg hevði rykt eftir svari, fekk eg svar. Sjálvandi bar til at gjalda. Tá so lánið var gjørt upp, tað vónaði eg í hvussu so er, kom aftur eitt kontuavrit, 1,58 kr. pluss 00,04 kr, fýra oyru, í trotarentu, í trotarentu. Giti, orki ikki at spyrja, at trotarentna er fyri tíðina millum eg spurdi, um eg kundi sleppa av við lánið, til eg fekk svar eftir at hava rykt eftir tí. Og so fyrst í februar kom enn eitt kontuavrit, 00,01 kr. í rentustuðli av trotarentu, eitt oyra til mín úr tóma landskassanum. Tak er kun et fattigt ord. Rentustuðulin av trotarentu er 25%. Dugi tó ikki at síggja, at tey fýra oyruni eru farin av kontuni. So tey koma ivaleyst afturíaftur fyrst í januar næsta ár, við trotarentu sjálvandi. Sum sagt: no bad feelings. Latið okkum vera fitt við bankarnar. Bankabank UmaftUrafturum høgni djurhuus Melda! VB-kvinnur stjólu stig frá Tjaldri Portal.fo Royn so og gang! Farin at møðast av at standa í stað Portal.fo Rudda forsíðuna! Føroyar og Noreg samráðast um fiskirættindi Kringvarp.fo Eru tey vilst? Byggja útnorðurhús í Odense Kringvarp.fo Gott arbeitt, dreingir! Kriminalpolitiið fann í gjár eina teldu heima hjá einum manni. Portal.fo Svenskari úr Svøríki Um tit skøkjuungar vilja hava mannin, mugu tit koma eftir honum, varð sagt, tá ringt varð til svenska journalistin úr Svøríki. Portal.fo Eru teir farnir av landinum? Nógv færri sjómenn í Noregi Kringvarp.fo Nú er ágangurin í Løkshøll Mánakvøldið 7. februar kl. 19.00 hevur felagsskapurin Kris ein áhugaverdan fyrilestur um kynsligan ágang í Løkshøll í Runavík. Tíðindaskriv Nýtt, nýtt! Tvey hús í einum Dimma ranga í strúpan Ofta verður hildið, at hondbóltur er eitt hart og ógvusligt spæl. Taklingarnar kunnu verða harðar, og tað verður ikki latið nakað nakrastaðni. Men hendan myndin hjá okkara myndamanni gevur eitt dømi um, at hondbólturin eisini kann verða fittur. Hesir báðir halda hond mitt undir dysti. Kreativ lýsing Í spæli ber alt til – í øllum førum tað mesta. Hesin norski forhandlarin av einum fótbóltsspælið lokkar Liverpool- fjepparar til at keypa Football Manager spælið. Hetta er eitt spæl, har fólk kunnu royna seg sum venjarar. Spælið er so fantastiskt, at sjálvt Liverpool kann vinna meistaraheitið í tí. Sig so tað, at spøl ikki tæna onkrum endamáli! Logiskt! Portalurin skrivaði nú um dagarnar, hvussu tað kundi blivið betur hjá størri skipum sum eitt nú Smyrli og Norrønu at lagt at á Havnarvág. Loysnin var kanska ikki so øgiliga kreativ – heldur sera logisk: “ Tað hevði gjørt umstøðurnar fyri atløgu eitt sindur betri, um meiri pláss hevði verið á Havnarvág” So var hatta málið loyst! Nokk av pengum Konan ætlaði sær út at shoppa og bað mannin um at fáa pengar. - Pengar, pengar, pengar, rópti maðurin. – Hvønn einasta dag spyrt tú meg um pengar. Eg haldi, at tú hevur meira brúk einum heila enn pengum. - Jamen, nú spyrji eg teg um tað, sum tú hevur mest av.