fríggjadagur 11. februar 2011síða 23
‹ fyrra síða allar 64 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
nr. 18 · 11. februar 2011
23
VIKUSKIFTI
Mong hava hoyrt um hvannasundsbrøðurnar,
sum dugnaligar veiðimenn, og flestu kenna tey
trý systkinabørnini, Mortan hjá Kaj, Mortan
hjá Andriasi og Mortan hjá Hans Paula, ið var
sonevndi saltkongurin. Ikki minni kendur var
Eiler Jacobsen, sum andaðist tíðliga í oktober
síðsta ár.
Hendan greinin snýr seg kortini ikki
um hesar kendu menn, men um Hildigunn
Johanne sen, sum er kona ein teirra og systir
ein annan. Hildigunn er nevniliga kona Mort
an Johannesen, skipara, Mortan hjá Kaj,
sum í mong ár átti og førdi gamla Enniberg,
fyrrverandi Sjúrðarberg, og síðan hin nýggja
Enniberg, sum nú kortini er 21 ára gamal.
Hildigunn er eisini systir skiparan á reiðaran,
Eiler Jacobsen, sála.
Tað, sum sermerkir starvið hjá Hildigunn,
er, at hon er ein av fáum kvinnum í føroyska
samfelagnum, sum í fleiri ár hevur verið og
framvegis er reiðari á flakatrolara.
Áðrenn vit siga meiri um dagliga starvið hjá
henni á skrivstovuni í Traðagøtu 43 á Argj um,
hava vit spurt Hildigunn um hennara upp
vøkstur.
Mamma mín var Helena, ættað av Viðar
eiði. Hon giftist til Søldarfjarðar við Sámali,
sum fórst í ódnarveðri við sluppini Emmanuel
á vári í 1932. Beiggi mín Eiler var tá tvey ára
gamal, og Sámal var ikki føddur.
Hildigunn, sum hvørki var gitin ella fødd
um hetta mundið, sigur, at Helena giftist aftur
til Skálavíkar við Niels Nicodemusen, vanliga
róptur Niels á Hamri. Hann var einkjumaður.
Hevði verið giftur við Hildu Vang úr Kaldbak,
sum doyði av tuberklum, bert 23 ára gomul.
Tey áttu dóttrina, Bergtóru.
Helena og Niels fingu trý børn, og vit
gjørd ust soleiðis trý heilsystkin. Hini systkin
míni vóru so Bergtóra, Napoleon, sum datt
oman og doyði, tá hann sum 56 ára gamal var
og røktaði seyð – og Maiken, sum í mong ár
hevur starvast hjá Føroya Tele.
Góður uppvøkstur
Hildigunn leggur stóran dent á, at tað í upp
vøkstrinum í Skálavík ongantíð kendist, sum
um tey vóru trý heilsystkin og trý hálvsystkin
við Eileri, Sámali og Bergtóru.
Tað var ótrúliga deiligt at vera barn og
veksa upp í Skálavík. Her vóru nógv børn, og
gott samanhald var millum børn og millum
ung dómar í bygdini. Eg minnist bara gott frá
tíðini, eg vaks upp í Skálavík, og til eg longu
sum 16 ára gomul fór á Klaksvíkar Sjúkrahús
at arbeiða.
Hon sigur, at tey høvdu onga telefon heima
við hús í Skálavík, men sjálv fór Hildigunn á
telefonstøðina í bygdini og ringdi til Klaksvíkar
Sjúkrahús at spyrja um arbeiði.
Eg fekk arbeiði sum personalgenta ella
gongsgenta, sum tað ivaleyst hevði verið
rópt í dag. Vit tóku okkum av kømrunum hjá
sjúkrasystrum og øðrum starvsfólkum, sum
høvdu kømur á loftinum á sjúkrahúsinum. Vit
gentur búðu niðri undir á gamla sjúkrahúsinum.
Seinni slapp eg upp á nýggja sjúkrahúsið
at búgva. Her hevði eg kamar beint yvir
líkkapellinum. Tað var eingin trupulleiki, men
onkuntíð vaknaði eg av sangi.
Hildigunn, sum starvaðist í umleið hálvt
annað ár á Klaksvíkar Sjúkrahúsi, sigur, at hetta
var beint undir læknastríðnum, sum tey kortini
ikki merktu so ógvuliga nógv til.
Eins og klaksvíkingar gjørdust patriotiskir
undir læknastríðnum, má eg viðganga, at tað
gjørdist eg eisini. Hetta tóktist at vera ein órólig
og rokalig tíð í Klaksvík, leggur hon aftrat.
Úr Klaksvík fór hon til Reykjavíkar í hús
pláss.
Vinkonur hjá mær fóru yvir hagar, og eg
tók kjansin og fór eisini. Eg kom at tæna hjá
einum fulltrúa í Eimskipsfelagnum og var í
Íslandi í sløk tvey ár.
Sum umleið 20 ára gomul fór Hildigunn nú
á handilsskúla í Havn. Skúlin tók trý ár, men
hon gekk bara í tvey ár.
Eg fór nú at arbeiða hjá Ognarfelagnum,
sum seinast í fimmtiárunum varð stovnað til
endurnýggjan av fiskiskipaflotanum. Stjóri
var Leivur Gregersen. Hann var ein ógvuliga
dámligur maður, og her var eg í starvi í eina
tíð, sigur hon.
Giftist Mortani
Sum 22 ára gomul í 1960 giftist Hildigunn
Mortani Johannesen, Mortani hjá Kaj.
Mortan sigldi og var nógv burtur. Seinast
í sjeytiárunum byrjaðu vit fyri okkum sjálvi.
Vit keyptu keyptu Sjúrðarberg frá Kjølbro í
Klaksvík og góvu skipinum navnið, Enniberg.
Hetta er skipið, sum seinni fekk navnið
Ljósáfelli – og sum í dag eitur Ran.
Tað var nú, at Hildigunn byrjaði at arbeiða
á skrivstovuni í egnum felag.
Í áttatiárunum fór eg aftur á handilsskúla,
har eg tók FHSprógv umframt nakrar læru
greinar á hægri handilsskúla. Mín dreymur
var at gerast sjúkrasystir, men tað var hand
ils skúlan, eg fekk brúk fyri og havi havt brúk
fyri øll árini síðan.
Hildigunn hevur verið reiðari og hevur verið
í nevndini hjá P/F Ennibergi og sølufelagnum,
Farcod, síðan høvuðsfelagið varð gjørt til
partafelag.
P/F Enniberg er stovnað hin 11. apríl í 1984,
og sølufelagið er stovnað í 1986.
Eg havi soleiðis verið reiðari og stjóri síðan
1984, meðan Mortan hevur verið nevnd ar
formaður. Sakførarin hjá felagnum helt, at tað
riggaði betri, at stjórin var heima – og ikki í
Barentshavinum, sigur Hildigunn brosandi.
Nýggi Enniberg, sum í dag er 21 ára gamal
og ikki nýggjur longur, kom í januar 1990.
Eg taki mær meiri av tí fíggjarliga part
in um í felagnum, meðan Mortan tekur sær
av tí dagliga við skipi, manning, reiðskapi og
øðrum. Mortan hevur altíð lagt stóran dent
á at halda skipini væl, og manningin hevur
fingið tað umborð, sum brúk hevur verið fyri.
Hann hevur havt tann hugburð, at manningin
fær tað, hon skal brúka – og síðan vil hann, at
manningin eisini fær tað at bera til.
Á skrivstovuni tryggjar Hildigunn sær
í fyrsta lagi, at rokningar verða goldnar til
tíðina.
Vit hava annars altíð havt góðan bókhaldara
í felagnum, so hesum eri eg øll árini sloppin
undan, sigur hon.
Í stuttum kann sigast um leiklutin hjá
Hildigunn á reiðararaskrivstovuni, at tað er
hon, sum situr á kassanum.
Eg haldi, eg eri kend fyri at sita rímiliga
væl á kassanum eisini, leggur hon brosandi
aftrat.
Hildigunn Johannesen sigur, at tað hevur
ikki altíð verið so lætt at rikið virksemi
felagsins.
Tá vit keyptu fyrsta Enniberg, brúktu vit alt
okkara og settu alt í veð. Vit áttu einki at skalta
og valta við. Tað hevur ikki altíð verið lætt,
og mangan hevur verið nógv stríð. Men hvat
er eitt lív við ongum stríði? Í dag er Enniberg
niðurgoldin, sigur reiðarin.
Hildigunn og Mortan eiga trý vaksin børn.
Helena, sum er nógv yngst, arbeiðir á skriv
stovuni saman við foreldrunum, Niels er lærari
á Vinnuháskúlanum, og Kaj er fulltrúi í Inn
lendismálaráðnum.
- Mín dreymur var at gerast sjúkrasystir, Men eg gjørdist reiðari. tað hevur
ikki altíð verið lætt, og Mangan hevur verið nógv stríð. Men hvat er eitt
lív við ongum stríði? spyr hildigunn johannesen, reiðari á ennibergi
Hildigunn er reiðari
myndir: jens kristian vang
tIl arbeIðIs
lagt tIl rættIs: vilmund jacobsen
Fakta
Navn: Hildigunn Johannesen
Starv: Reiðari
Besta við starvinum:
Mær dámar leiklutin sum reiðari
Ringasta við starvinum:
Telefonórógv heima við hús
Starvstíð: 1978
Starvsfólk: 3
Staður: Traðagøta 43, Argir
Stjóri: Eg sjálv
- Eg haldi, eg eri kend fyri at sita rímiliga væl á kassanum, sigur reiðarin á Ennibergi, Hildigunn Johannesen