fríggjadagur 18. februar 2011síða 2

Fríggjadagur 18. februar 2011 · Nr. 21 vikuskiftisblaðið Dagsins redaktørur: Eirikur Lindenskov Stovnaður: 1927 Ábyrgdarblaðstjóri: Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Útgevari: Sp/f Sosialurin Uppseting: Sosialurin Prent: Prentmiðstøðin Avgreiðsla: mán - frí kl. 08.00 - 16.00 Marknaðardeild lysing@sosialurin.fo Tórshavn Tórsgøta 1, Postboks 76, 100 Tórshavn tel. 341800, fax 341801, post@sosialurin.fo Norðoyggjar Nólsoyar Pálsgøta 1, 700 Klaksvík tel. 458686 fax 458687, klaksvik@sosialurin.fo Suðuroy tel. 375364, fax 375464, tel. 228814, aki@sosialurin.fo, dagfinn@sosialurin.fo Haldarar, sum ikki hava fingið blaðið, kunnu ringja tel. 341818 frá kl. 8.00 til 20.00 og boða frá. Tel. 341800 www.sosialurin.fo Oddagrein Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Martha og Stein­ grim Sim onsen í Vest manna hildu miku dagin jarn brúd leyp Randi Jacobsen Tað man vera sjáldan, at hjún um unn ast at halda jarn­ brúdleyp. Jarnbrúdleyp er 70 ára brúd leyps dagurin. Mikudagin hildu Martha og Stein grim Simonsen jarn­ brúd leyp. Tey búgva bæði í Eldra­ sam býl i num í bygdini. Hon hev ur búð har í nøkur ár, og hann flutti inn nakað seinni. Tey eru bæði væl fyri, men treyð ugt so, at ikki okkurt eldra brekið er. Steingrim er 90 ára gamal, og hon verður 90 í apríl. Í sínari tíð var Steingrim sjó maður, og seinni koyrdi hann lastbil, gravimaskinu og hýr i vogn. Martha vaskaði fisk, og seinni vaksaði hon í skúla­ num. Jarnbrúdleypið gekk væl. Tey hildu tað í sambýlinum sam an við børnum, svigar­ børn um, ommu­ og abba­ børn um, langommu og –abb a børn um og onkrum oldur ommu­ og abbabarni. Tað var ein stak hugnalug løta, siga skyldfólk teirra. Borð reitt varð við smurdum breyði, og sambýlið bjóðaði krans a køku. Ferðavinnu felagið rópar nú varskó. Ferða vinn an, sum skuldi verða enn eitt bein undir eins tátt aða før oyska bú skap inum , hev ur als onga virð­ ing mill um pol i t ik ar ar. So lítil er virð ing in, at alt verður gjørt fyri at sleppa av við allar rest ir nar av Ferð a ráð num, sum fyri nøkr um ár­ um síð ani var ein stórur stovnur, sum tók sær av ferð a vinn u mál um burturav. Hetta ráð lá undir Vinn u­ mál a ráð num, men tá vit rættiliga skuldu spæla fólk í húsi við utt an­ rík is ráð og tí heila, so skuldi ferða­ vinn an undir utt an rík is ráðið. Cowboypolitikkurin hjá sitandi sam gongu í Uttanríkisráðnum hev­ ur sum øll um kunn ugt ført til, at ferð a vin n an bara er ein við fán ing ur av sær sjálv ari – og er forfjónað til eitt kusta skap í Fiskimálaráðnum, skil tað, hvør skilja vil. At Fólkaflokkurin skíggjar alt, sum er al ment, tað vita vit. Og rætt er tað, at slíkir stovnar hava tann eg­ in leika at vaksa upp um seg sjálv an í egn um kong a ríki. Men tað er júst tað, vit hava pol it ik arar til. Teir skulu skera í gjøgn um, stinga út í kort ið og leggja kósina. Fyri tað um fólk a floks monn u num ikki dámdi Ferða ráðið og fólkið, ið har var, so var kortini ikki neyðugt at tæga stovn um sundur, so vit einki hava. Eyðsæð er, at ferðavinnan er ein vinna, sum vit kunnu dúva upp á. Tað er ein vinna, sum kann breyðføða nógvar føroyingar, bæði á bygd og bý. Tað er ikki tað almenna, sum skal skipa fyri hesum. Tað skulu pri­ v atir operatørar sjálvandi gera. Men politkarar skulu leggja karm ar nar. Politikararnir skulu syrgja fyri, at mot or vegurin til Føroyar er op in, at tað ikki er ov dýrt at koma hend a­ vegin, og politikararnir skulu eisini verða vil tið at branda Føroyar utt­ an lands. Og branda Føroyar sum eitt veruligt ferðamál. Og tað er júst tað, sum eitt Ferðaráð, sum tað almenna saman við privatu ferð a­ vinn uni, átti at rikið. Sum nú er gera myndugleikarnir beint tað øvugta. Tað verður gjørt dýr ari og truplari at ferðast til Før­ oy ar, tað syndrið, sum var eftir av Ferð a ráð num, er tveitt undir ein lands stýr is mann, sum fullkomiliga hev ur skrætt tað sundur og tveitt fólk ini til hús, sum skuldu røkja høv uðs markn aðin og samskifta við út lendsk ar túroperatørar. Løgmaður átti at tikið málið frá fisk i mál a ráð harr a num og tikið sær tað sjálv ur, um eingin annar í lands­ stýr i num er førur fyri at skapa hesi vinnuni virðiligar karmar. Um hann megnar at skapa karmarnar, so er alt at vinna og einki at tapa. Men við sera vánaligu politisku hand far­ ing ini hjá landstýrinum hjá Kaj Leo Jo hann e sen í ferðavinnumálum, gong ur bara skeiva vegin. Løgmaður eigur at taka ferðavinnuna í størri álvara Brúkara um boðs mað ur in kunn gjørdi í út varp i num í gjár, at hann fer at tosa við før oysku fest i val fyr i reik­ ar a r nar, tí teir bróta góðan markn að ar sið við at selja at gong u merki til festivalar, áðr enn kunngjørt er, hvørjir bólk ar skulu spæla. Hetta var nú ein løgin útlegging hjá brúka r a­ um boðs mann inum – sum kann benda á eina yv ir tulk­ ing ella á yv i r for mynd arí. Kanska brúk ar a um boðs­ mað ur in átti at klór að sær í nakk a num og ans að eft ir, so hann ikki tekur sær ov stórt vald. Tað er kent allastaðni, at fólk keypa atgongumerki til fest i valar langt áðrenn øll nøv nini eru kunngjørt. Hes um vita fólk av, hetta eru treyt ir nar. Vit kunnu siga tað sama um hald­ ara gjald av bløð um. Fólk keypa bløð ini uttan at vita, hvat stend ur í blaðnum, fólk rinda Kring varps gjald, áðr enn tey hava hoyrt og sæð, hvat Kring varp ið hev­ ur at bjóða. Men tey kenna treyt ir nar. Sama er við eitt nú end a spæl i num í HM fin­ al uni í fót bólti. Fólk keypa at gon g u merki – utt an yv ir­ høvur at vita, hvør er í end­ a spæl i num ­ og enn minni í final uni. Yvirformyndarí ella skilvísi... TEy kvaLa fErðavinnuna Eitt langt lív saman Steypa­ kapping í fimleiki Baksíðan Løg­ mað ur skal sita á kass a num Tíðindi á síðu 10 Martha og Steingrim Simonsen búgva í Eldrasambýlinum Mynd: Karl Thomsen