fríggjadagur 18. februar 2011síða 16
‹ fyrra síða allar 64 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
nr. 21 · 18. februar 2011
16
VIKUSKIFTI
– Tað er lætt hjá mær, aT finna kvinnur, sum vilja royna
samkynda vegin. men aT finna ein maka er ein onnur søga,
sigur 24 ára gamla anna djurhuus. hon er samkynd og býr í vági
Samkynda
anna stór
trívist í vági
IntervIew
barbara holm
barbara@sosialurin.fo
24 ára gamla vágsgentan Anna Djur
huus hevur ongantíð verið bangin
fyri at standa við sín samleika. Hon
smæðist ikki, hóast hon brýtur nógv
frá vanliga lívinum hjá ungum før
oyingum. Hon hevur altíð vitað, hvør
hon er, og á ungum aldri greiddi hon
familju, vinum og kenningum frá sín
um seksualiteti.
vágur er paradís á jørð
Hóast mong helst ivast í, hvussu góðar
umstøðurnar hjá samkyndum munnu
verða í Føroyum, so er í øllum førum
ein samkynd kvinna, sum heldur Før
oyar verða paradís á jørð.
Anna Djurhuus er fødd og upp
vaksin í Vági, og hon býr har fram
vegis. Á ung um aldri varnaðist hon, at
hon ikki var sum hinar vinkonurnar.
Henni dámdi gentur. Meðan hinar
vinkonurnar tos aðu um dreingir, so
var tað ikki eins áhuga vert fyri hana.
Hon helt, at tankin um at mussa
eina gentu var spennandi, hóast hon
ongantíð hevði roynt tað.
Sum 12 ára gomul royndi hon fyri
fyrstu ferð at mussa eina gentu, og tá
hvarv ivin.
– Eg visti beinan vegin, at eg var til
gentur. Tað føldist gott og rætt uppá
all ar mátar at mussa eina gentu. Men
eg var lívsrædd fyri, hvat fólk fóru at
siga. Hvat tey fóru at halda um meg.
Og um tey, sum eg eru góð við, fóru at
góð taka meg, greiður Anna frá.
Og ístaðin fyri at greiða sínum
nær mastu frá sínum kenslum, valdi
hon at tiga tað burtur í vónini um,
at kensl urnar fyri gentum fóru at
hvørva.
– Eg trúði eg kundi ignorera tað,
og helt tað tí innan í mær í langa tíð,
sigur Anna.
sannleikin má fram
Árini gingu, men kenslurnar hjá Annu
fóru ongan veg. Tær vóru væl fjaldar,
men sum ein tikkandi bumba brast
Anna, tá ið hon var 14 ára gomul.
– Eg mátti siga tað fyri mínum
nærmastu. Eg kundi ikki halda tað
innan í longur, tí ivin var ikki til
staðar. Eg visti, at eg var til gentur,
greiður Anna frá.
Sum 14 ár greiddi hon vinkonunum
og beiggja sínum frá sínum kenslum.
Men foreldrini fingu ikki sannleikan at
vita, fyrr enn nøkur ár eftir. Mamman,
tá ið Anna var 16 ár, og pápin, tá ið
Anna var 18 ár.
– Eg stúrdi fyri, hvussu mamma
og pápi fóru at taka tað. Men tá ið
avtornaði stuðlaðu tey mær, sigur
Anna.
Hóast hon í fleiri ár hevði borið
ótta fyri ikki at verða góðtikin, so vísti
Eg stúrdi fyri, hvussu mamma og pápi fóru at taka tað.
Men tá ið avtornaði stuðlaðu tey mær, sigur Anna Djurhuus
mynd: jens kristian vang