mikudagur 30. mars 2011síða 21

21 Mikudagur 30. mars 2011 · Nr. 38 Sosialurin Oyggjablaðið -etandi gamalt hol Sandvík og Hvalba eru avskorin, í ein stóran mun, frá restini av Suður oynni. Farleið okkara er alt ov lítil og ótrygg, á allan hátt. So leingi, ið eingin nýggj tunnel er mill­ um Trongisvág og Hvalba, skal lands stýriskvinnan, í/við inn­ lendis málum, gloyma alt um at leggja kommunurnar Suður oyn­ na saman. Fólkið í Hvalba og Sandvík fer ikki at góðtaka at leggja saman við einum parti, ið tey, grundað á farleiðina, ikki føla seg vera ein part av. (Brot úr lesarabrævi hjá Niels Olaf Eyvindsson á Suðurrás) Gloym alt um samanlegging Á fundið í Innlendismálaráðnum 3. november í fjør fekk Annika Olsen, landsstýriskvinna í Inn­ lendis málum handað eitt annað upp skot uppá nýggjan tunnil mill um Trongisvág og Hvalba. Tað var Hvalbiar Kommuna, sum hevði fingið gjørt eitt upp­ skot við linjuføring og kost nað­ ar meting. Eftir ætlan skal tunnilin fara inn áleið við Sterling í Trongis­ vági og síðani koma út aftur beint innanfyri Káragjógv í Hval ba. Hvalbiar Kommuna hevur fing ið eina fyritøku at gera eina kostnaðarmetign at gera hesa linjuføringina, sum verður um­ leið 3300 metrar til longdar. Og metingin ljóðar uppá 150,7 mió krónur Tá er alt íroknað í tunli­ num. Hvalbiar Kommuna heitti á landsstýriskvinnuna um at ar­ beiða við at fáa hetta uppskot fram so skjótt til ber, tí verandi støða er ótolandi fyri hvalbingar og vinnulívið í bygdini. Uppskot um nýggja farleið Tað er ikki gott at vita, hvussu nógv 100 tons ið sita leys undir tunnilsloftinum og kanska detta niður ein dag Tað er ikki bert í Hvalba at fólk hava ynski um tunnil. Bæði fólk á Viðareiði, Tjørnuvík, í Svínoy og aðrastaðni hava sama ynski. Fyri mong kann tað tykjast, sum um øll hesi ynskini verða sett upp ímóti hvørjum øðrum. Men tað ynskir Niels Olaf ikki at gera. Hann vísir kortini á ein av­ gerandi mun á teimum tunlu num, sum vórðu gjørdir í 60'un um – teir báðir tunlarnir á Borð oyn ni og teir báðir í Suður oyn ni. Tá tunnilin til Hvalba varð gjørd ur, var hann ikki bert fíggjað ur av landskassanum. Hval biar kommuna fíggjaði tá sjálv ein part av arbeiðinum. ­ Men tá tunlarnir á Borð­ oynni vórðu gjørdir, tók landið yv ir og betalti fyri alt, vísir hann á. – Tað kundi tí verið áhugavert at fingið at vita, hvussu nógv Hval biar kommuna betalti í tunli­ num og síðani renturokna og prístalsregulera tað, og so sent ta rokningina norðurum. ­ So høvdu vit fingið ein, kanska tveir nýggjar tunlar fyri tann peningin. Kommunan rindaði fyri tunnilin