mikudagur 13. apríl 2011síða 9

9 Mikudagur 13. apríl 2011 · Nr. 44 Sosialurin Leo Poulsen Í 2007 keypti eitt ungt par tað, sum við fyrsta eygnabrá tóktist sum eitt dreymahús. Tað vil siga, at húsini sjálvi vóru einki at rópa hurrá fyri, men grundin var omanfyri 2.000 fermetrar. Og sum sølulýsingin so lokkandi greiddi frá: Stórt grundøki við trøum og runn­ um og sólkrókum við einum renn andi løki gjøgnum stykk ið. Tað, sum sakførarin gloymdi at skriva í lýsingina var, at økið er friðað, og at Skógfriðingarnevndin til eina og hvørja tíð kann leggja grundina sum almenna plan­ tagu. Somuleiðis gloymdi hann at upplýsa keyparunum um, at ein um­ og útbygging, fyri ikki at tosa um nýbygging, als ikki kundi koma upp á tal. Nú fekk hetta ongar av­ leið ingar beinanvegin, tí unga parið, sum kom heim úr Skot landi, skuldi fyrst finna seg til rættis. Men idyllurin vardi tó ikki leingi. Skjótt varð staðfest bæði fýrur og rot í húsunum, og hetta varð gjørt vart við. Unga parið valdi tó at gera ábøtur á húsini fyri út móti einari millón. Lagt oman á tær 3,7 milli­ ón irnar, sum tey høvdu giv­ ið fyri ognina, er talan um nógv ar pengar. Men tað skuldi vísa seg, at hetta bara var topp urin av ísfjallinum. Friðað Útvarpið hevði í 2006 keypt eitt stykkið av grundøkinum frá táverandi eigarunum, og tí tí sambandi hevði Skóg frið­ ingarnevndin ásett nakrar treytir, fyri at góðkenna keyp ið. Uppruna eigarin hevði í 1977 sjálvboðin biðið um at fingið grundøkið skógar­ friðað, og hetta varð gingið honum á møti. Trupulleikin var bert, at hetta førdi til, at ein servituttur varð tinglisin á grundøkinum, sum gav Skógfriðingarnevndini ræðis rættin á grundøkinum, sam stundis sum húsini á grundøkinum vórðu friðað. Tá Útvarpið so vildi keypa part av grundøkinum til eina ætlaða úgbygging setti Skógfriðingarnevndin ta treyt, at alt økið hjá Út­ varpinum varð umfatað av skógarfriðingini. Upprunaliga høvdu keyp­ ar arnir fingið at vita, at grund økið var skógarfriðað, men fingu samstundis at vita, at hetta bert merkti, at tey skuldi halda grundøkið inn hegnað. Og tað hildu tey bæði rætt og rímiligt, eisini fyri egna skuld. Men á einum fundi við Jógvan Jespersen, táver­ andi útvarpsstjóra, fingu tey rama sannleikan at vita. Grundøkið hevði nú al­ mennan ræðisrætt, og tey kundi ongar um­ ella út bygg­ ingar gera. Forfard fóru tey bæði beina leið oman til sak før­ aran, sum vissaði tey um, at eingin tinglýsing var framd, og at hetta skuldi hann nokk orðna. Trupulleikin var bert – sam bært sakføraranum hjá saksøkjarunum – at ting­ lýsingin var framd, og tað av nevnda sakførara sjálvum. Nevndin stóð við sítt Sakførarin hjá seljarunum gjørdi nú eina roynd at loysa málið við at taka upp fund við Skógfriðingarnevndina, men hon var hvørki at høgga ella stinga í. Vildi ikki hoyra talan um at frámatrikulera grundøkið. Nú vóru so góð ráð dýr. Unga parið vendi sær so til býráðið. Tey høvdu ítøkiligar ætlanir um eini heilt nýggj arkitektteknað sethús, men hesi vóru áleið 200 fermetrar, og byggiumsóknin varð blankt av víst. So var einki annað at gera en at fara til sakførara við málinum. Ongar veruligar royndir vóru gjørdar at finna eina semju, og skjótt stóð greitt, at einasta góðtakiliga loysn fyri keypararnar, var at handilin gekk aftur. Sum vera man vildu selj­ ararnir ikki hetta sjálvboðið, og tískil er málið endað í rætt inum. Málið var so rúgvismikið, at tað ikki vóru stundir at avgreiða tað eftir einum degi, og tí varð tað upp aftur tikið í rættinum í gjár. Trý vitnir vóru eftir at avhoyra, men tey varpaðu ikki avgerandi ljós á málið. Sakførarin hjá keypar un­ um var ógvuliga hvassorðaður um framferðina hjá starvs­ felaganum og segði, at tað var á markinum til svik, og undir øllum umstøðum van­ heim ild, ikki at upplýsa um servi tuttirnar, sum eru ting­ lýstir á ognini. Verjin hjá teimum sak­ søktu gjørdi nógv burtur úr skógarfriðingarlógini og vísti á, at bert nevndin kundi gera plantaguna almenna, og at tað er hon ikki í løtuni. Hann vísti eisini á, at keyp ararnir vistu um, at ognin er skógarfriðað, og at tað ikki kundi koma upp á tal, at handilin gekk aftur, og at tað í mesta lagi kundi gerast talan um avsláttur í keypsprísinum. Dómarin mælti til semju og nevndi tvey dømi. Annað, har húsini verða seld av nýggjum, og seljarin so rindar munin millum søluprís og tað, sum keypararnir lótu fyri ognina. Hin var, at saksøktu rind­ aðu keyparunum 600.000 krónur avtur, sum eru tveir triðingar av teirri upphædd, sum keyparin hevur umvælt húsini fyri. Kunnu partarnir ikki semjast, verður málið tikið upp til dóms um nakrar vik­ ur. Er á markinum til svik So hvassorðaður var ein sakførari um framferðina hjá einum starvsfelaga í sambandi við eitt húsakeyp, har hann ikki hevði upplýst, at grundstykkið er skógarfriðað og at húsini ikki mugu út- ella umbyggjast Tað eru eini hús við Sundsvegin, sum trætan stendur um. Ognin er skógarfriðað, og tí kunnu húsini ikki um- ella útbyggjast fyri ikki at tala um nýbyggjast Mynd: Álvur Haraldsen