týsdagur 26. juli 1927síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
ør
4
FRÆLSI
Nr. 10.
Lýsingaprísur fyri petitreglu: 30 oyr. á forsíðuni,
20 oyr. á 3. og 4. síðu.
avsláttur í prísinum.
-FØROYA-
SOCIALDEMOKRAT
Vid størri lysingum fæst
JAVNADUR
BRODURSKAPUR
Tirsdag hin 26. juli 1927.
Porto. Bladid
143.
1. árg.
Et Parti tomme, gode Petroleumstønder (Træ)
købes til Levering omgaaende.
Knud Liitzen.
AD HEVUR LJÓÐAÐ á
fólkafundum, í bløðum og
bókum, at Ísland er eitt fram-
tíðar og tað
verður sagt, so verður tað satt,
land, so tíðum
OG
fo
DIS 6
at har vesturi, millum
toku«, »lysir eitt land«.
Eftir Jénas skald Hallgrims-
sonar eru reglur, ið avmynda
landið
føgru orðum:
som land við hesum
>Landið var fagurt og frítt
og fannhvítir jøklanna tindar,
himinin heiður og bláur
og havið var skínandi bjart.c
mundi blivið til brand-
Lítið
andi gullljóm, um íkki snjallir
og málharðir menn høvdu latið
sínu hvøllu, manandi orð ljóða
um landið, so íbúgvarar lands-
ins vaknaðu og skiltu, at tíðin
og dagurin vóru tilætlad hvorjum
einstakum til virkan.
Málreystur maður, sum í fyrsta
umfari eigir at nevnast á fram-
leiðslu landsins er Jón Sigurðs-
son, slóðbrótarin mikli. TA í
tíðini vóru íkki so mikið umtalaði
teir smáu Íslands íbyggjarar, tá
var tað landið,
bornað fólkið;
menn og kvinnur, sum samlast
hitt høvdinga-
Íslands frælsu
skuldu til at bera »Fjallkonuna«
til tann aðalsess, hon var borin
til. Tað er mangt broytt á Ís-
Jón
fram og blásti í lúður — man-
landi síðan Forseti steig
andi, dragandi og vakjandi.
Eitt hitt tiltak
fyri minni múgvandi, fá-
fremsta
hin
tæka Íslendingin, er væl stovnað-
urin av einum serstakum polit-
iskum arbeiðaraflokki, ið fylk-
ist undir javnaðarflokksins sig-
ursmerki, strevandi og berjandi
fyri menniskjarættindir — eisini
fyri teim, niðarlaga sita á sam-
fundsbeinkinum og
høvdinum, tí tey vóru
vesaldómi og
burt frá ollum tí ljósa, sum lívið
lúta við
borin í
sakni, skúgvað
skuldi borið, eisini teim, sum á
lívsins skuggasíðu livdu eina
neyðarsliga tilveru. Nú skal ikki
her sigast nakað klikkjandi um
framburðin á
Íslandi í farnu
eld, men vert er at bera vid,
at broyting mátti koma í,
áður enn nítjanda old var á
tampi, av tejrri grund at Island
tå kemur inn
ari
undir eina nyggj-
og »Modernadari« fram-
leiðslu. TA kenna íslendskir
beiðsmenn, sjómenn
ar-
og hand-
verksmenn, at um vit ikki standa
hollir og trúgvir og verja okkara
rættindir í felag, so vil
fyri bakka.
alt bera
Teir merkfu tá, at
hin peningasterki, ella hin spe-
kulerandi, ið jakstraði eftir pen-
ingi, ikki hevði meira føling við
teim minni múgvandi, enn tað
hógaði teim sjálvum í tí bili-
num. Tað bætti einki at siga við
teir høgu harrar á Íslandi, táið
teir krævdu hægru prísir fyri
vorurnar, lægri løn fyri arbeiðið,
at vit eru tó allir Íslendingar,
vit eru brødur, runnir av somu
fylktust
hitt arbeiðandi fólkið, stovnaðu
,
norsku rót, á nei, tí
felog.
Í 1894 stovnaðist >Sjómanns-
felagid«, í 1897 >Prentarafelagið<
og í 1906 arbeiðsmannafelagið
»Dagsbrun«. Kvinnufel. >Fram-
sókn< varð stovnað í 1914.
Í 1906
javnaðarrerslan í Islandi og ey-
byrjaði við álvara
vitað har á stoðum, sum arbeiðs-
mannafelog vóru íbirt. Í tí mest
1916
eydnaðist tað javnaðarflokkinum
at
Altingið, og var
baldruta = kríggsárinum
seta sín fyrsta mann inn á
tað Brynjólfs-
son kennari. Hann henda
frá 1919
grund, at hann flutti burt. Síðani
gav
sess sær í av leirri
hava javnaðarmenn fingið tveir
aðrar inn á ting, Jón Baldvins-
son prentara, formann flokksins,
og Héðinn Valdimarsson. Á
landsvali seinast varð Baldvins-
son landsvaldur limur av Alting-
inum. Og so væl hevur tað
gingist við at komið sær áleiðis,
at teir eiga sessir í fleiri sóknar-
stjórnum.
Tað varð sagt, at hetta nú um-
liðna væl vildi bera stóran sigur
fyri javnaðarmenn, samstundis
sum teirra støda á Altingi vil
blíva til miklan tydning fyri
landaskipanina sum heild. Av
teim 42 Altingsmonnum hava nú
javnadarmenn 35, og koma teir
so Oivad at vera tungan á vekt
til
avgerðar, og á tann hátt vil tað
skálini, táið stór mál koma
kunna merkjast, hvussu fram-
ferð landsins og fólksins verður
vinnulívinum viðvíkjandi, tí
roynast skal at fáa landið aftur
á rættkjøl og hjálpa almenning
inum, sum komin er á húsagang.
Eitt nýtt stýri í tí nýggia landi
vil í ollum føri týða eitt streyma-
skifti í íslendskum politikki, og
so góðar kenna vit allar javnað-
armenn, at hetta
heldur hampuliga
við
um nýggja
stýrið eina
leið
landastarvi,
fåa
sita vid dragið,
sínum økonomiska
so vilja teir óivað
sóðan byr, tí javnaðarmenn
altíð at
læðka, um tað í royndum skuldi
3
klårir
vist seg, teir koma í óslættu.
Javnaðarmenn í Foroyum
heilsa = okkara eldhugaðu og
framfúsu starvsbrødrum í Ís-
landi, sum soleiðis gjøgnum heilt
stutta tíð vunnu so stóran sigur,
at teir í landsins stórmálum
kunna verða avgerandi. Eitt
tekin til, at teir ei heldur enn
aðrir javnaðarmenn vilja lúta
fyri landsins hovuðkambum, men
stinnir standa í stríðnum fyri at
verja menniskjurættindi teirra
fálæku og verjuleysu.
Vær heilsum tykkum frændur
fyri vestan ha kja, al
tað
hepni at halda áfram, so
00 VIS
5
má gangast tykkum væl við
sum
tað so vakurt er byrjað, til tit
standa landsins storsti
litiski
sun
flokkur,
po
og arbeidsins
virdi fellur f teirra lut, sum ar
beiða. Einki batar, um argir har
royna at fremja ósið, javnaðar-
monnum til bana, tað dylst ikki;
tað í
hovdu
tí kom frættu, at aftur-
haldsmenn broytt lista,
har javnaðarmaðurin var skriv
Tað er altfO hitt
ærliga stríð, id ber sigurin í sær;
aður. opna
men moldvørpuverk í loynd vil
hevna seg á sjálvar teir, id skipa
fyri slíkum ljótum verkum.
Javnaðarmenn her á landi
eiga at taka læru av hesum
seinasta Altingsvali í
taka saman hond í hond, líta á
mátt og megi, for-
egnan og
oyskir javnaðarmenn eiga al
teljast fjøllmentir á Foroya Log-
komandi vali.
tingið aftaná
Fylgið lí starvsbrødrum okkara
fyri vestan hav.
Neistar.
Dramaet foregaar i Øresund, En
svensk Fisker er ved at blive over
sejlet af »Aalborghus«,
og fisker rundt i Sundet. Den danske
da han ligger
Kaptajn slaar bak og raaber til
Svenskeren:
»Er De gal, Mand, fører De ikke
Lanterne ?«
Svenskeren: »Er du mørkeræd, din
Jækel !«
Har De nogle gamle Klæder,
Frue?
Ja, men min Mand gaar med dem
Jeg synes bedst om Kvinder med
Humør!
et uforanderligt
Saa vil
Hvordan det?
Du synes om min Kone!
Jo, hun er gal altid!
Hvem var det, der ringede?
Det var en fattig Mand, der ikke
havde Tag over Hovedet
Det var godt, Du mindede mig
om det jeg trænger til en nv Hat
Hvad Slags Bil er det, De har“
er det en 2 Personers?
Ja, men der kan godt sidde 6 i
den, hvis de kender hinanden tilstræk
kelig godt.
Han: Jeg gad vide, hvornaar Du
lærer at bage en Kage, der er lige
saa god som min Moders!
Naar Du lærer at
saa mange Penge som min Fader!
Hun: tjene lige
Professoren: Jeg sidder lige og
skriver paa mine Erindringer.
Vennen: Du er vel ikke kommet
til det Tidspunkt, da Du laante 100
Kroner af mig,
*
* *
Íslandi,
Í
|
|
|
|
|
Kostar kr. 1,50 fjórðingsárið
verður bilagt á posthåsinum, brævsavnarstødum
og skrivstovuni. Telf,
A.: »Hvorfor vil De ikke gifte Dem
med min Datter, Hun er da et godt
Parti.«
B.: »Jeg ser mig alligevel nødsaget
til at hæve Forlovelsen. Hun vil nem
ten danse Charleston,
af det, at
kke kan hænge sammen mere,«
lig hver eneste
og jeg er saa udmattet jeg
næsten
Hvor Mandfolk dog er tøssede
én har skudt sig for min Skyld, en
in i har ruineret sig, og en tredie
hal tattet stikke af til Amerika!
ja nu manglede det blot, at
du traf en fjerde, som var tosset nok
til at gifte sig med dig!
Der er heller ingen Ende paa
Kvindernes Falskhed. Sidste Uge itte
jeg en Køteskabsannonce í Bladet o
ved Du hvem jeg fik en Billet fra
nin Kæreste.
Åprop« Daudet-Affæren bringer
Gøteborg Tidning« en kostelig Te
ning af en gammel Radiumskandidat
P
ved en Telefon med følgende Tek
Hallaa, ár“
de á Gvstaf, kung Gvstal ... sl pp
Svarte Urban,
inne for dynamitinnbrott!
It socialt Drama. |
En Fader dræber sine fire Drenge
og sig selv af Frygt for Arbejds-
løshed og økonomiske Sorger.
fångselsdektørn
í
genast løs om sefter
I Fredericia er udspillet et
frygteligt Familiedrama, idet en
Fader, Staarup, har
taget sig selv og sine
Former
fire Børn
af Dage ved Gas.
»Soc.
aflagde kort efter,
Dem.«s Korrespondent
at Ligene var
Hjemmet i
alt
vidnede om den uhyggelige Be
kørt bort, Besøg i
|
Kongensgade 19, hvor endnu
givenhed. I Køkkenet stød endnu
den Stol, hvori man havde fun-
i de to Senge saas endnu For
men af de smaa Barneskikkelser,
Blodet uhyggeligt
paa
traadte
Í
og
frem de hvide Lagener.
Om |
fortalte Staarups Husholderske,
Aftenen
sædvanlig lagde den mindste af
den tragiske Tildragelse
at da hun om som
Drengene, den fireaarige Svend
Aage, i Seng, var intet usædvan
ligt at mærke. Naboerne har i
Aftes ved 11-Tiden hørt Staarup
komme hjem med de tre ældste
de til en
Børnefest i Ilysbylund, han lo
Born; havde været
og spøgte, og da en af Naboerne
12-Tiden talte
mærke,
saa sent som ved
med ham, kunde ingen
at han i sin Hjerne rummede
en saa frygtelig Beslutning.
Om Morgenen ved 7'/-Tiden
mødte jeg, som jeg plejede, fot
tæller Husholdersken videre; jeg
Smøgen for at
gan
gik gennem
ind Køkkenindgangen.
gennem
Nilfældigvis kom jeg til at kaste
et Blik
og der mødte mig et frygteligt
Syn.
Paa Køkkenstolen sad Staarup
gennem Køkkenvinduet,
ubevægelig med Hovedet bag
over, Da
slog en Os af Gas mig í Mode
jeg aabnede Doren,
fra to aabentstaaende Gashaner.
Min første Tanke gjaldt Børnene,
og jeg skyndte mig derfor ind
i Stuen, hvor den ældste af
Drengene, den tiaarige Hans
Christian, plejede at sove. Han
laa fuldkommen ubevægelig. I
det Staarup, og paa Divanen og |
Sovekammeret
rich, Villy og Svend Aage med
fandt jeg Hein-
vild opspilede, døde Øjne.
Hun varskoede derpaa straks
Naboerne, Politiet til-
kaldt; men der var intet at gøre.
De var alle døde og kolde.
Korrespondenten spørger Hus
Motivet,
Staarup i længere
og blev
oldersken om og hun
fortæller, at
Tid har været langt tilbage i
økonomisk Henseende og kunde
iver Dag vente sin Opsigelse
aa Voss Fabriker, hvor han
var ansat.
Efter det oplyste tyder alt paa,
at Gerningen er overlagt. Staa-
rup udtalte saaledes til sine
Kammerater, da han forlød
Fabriken, idet han mod Sæd-
vane lod sit Tøj ligge, at det fik
han ikke Brug for mere. Lige-
ledes har han Dagen før været
ude paa Kirkegaarden for at
lægge Blomster paa sin Hustrus
Grav.
Staarup var anset for en ual-
mindelig god Fader og legede
og puslede ofte med Børnene,
saa kun Frygten for Sult og
Arbejdsløshed kan have drevet
den flittige og arbejdsomme Mund
til den frygtelige Gerning. Et
Devis for, hvor afholdt han var,
ser man af, at Fagforeningen vil
bekoste Begravelsen.
5 Fra Rigsdagen.
Fredag den 16. Juli sluttede
Forhandlingerne om det af vort
Parti stillede Kriseværnsforslag.
Under Behandlingen af For-
slaget stillede Socialdemokratiet
Th. Stauning
følgende Dagsorden:
»Idet Folkethinget udtrykker
Re-
geringen, uanset Statsministerens
ved sin Ordfører
sin dybe Skuffelse over, at
klare Løfter, har skudt enhver
virkelig Realitetsbehandling af
Erhvervssporgsmaalet til Side,
og beklagede, at Regeringen
fremdeles nægter at medvirke i
Politik til Fremme af
til
Arbejdsløs-
en positin
Interesser
af
heden, gaar Tinget over til næste
Erhvervslivets og
Formindskelse
Jag paa Dagsordenen«.
For denne Dagsorden stemte
53 Socialdemokrater, medens 90
stemle imod, nemlig Venstre,
Højre og de Radikale. Derefter
forkastedes Kriseforslaget, idet
kun Socialdemokratiet stemte
herfor, medens de tre andre
Partier stemte imod. Den bor-
gerlige Sammenrotning var her
med fuldbyrdet og Ministeriet
Madsen-Mvødal bliver siddende
indtil videre
I Landstinget vedtoges bl. a.
Forslaget om Trøbrug paa Fær-
øerne, og dette Forslag er der-
med færdig fra Rigsdagen.
Lørdag den 17. Juli hjem-
sendtes Rigsdagen.
Venner af Menigheden, som vil
støtte Bazaren til Fordel for Thors-
havns Kirkes Orgel, opfordres
venligst til at indsende eventuelle
Bazargenstande. Bazargenstan-
dene kan indleveres i Kommune-
skolen Mandag og Torsdag fra
4—7 Eftermiddag.
Kommiteen.