mikudagur 13. mars 2002síða 11

6 • Nr. 50 - 13. mars 2002 Nr. 50 - 13. mars 2002 • 7 Allir fjølmiðlar ynskja at verða "mót- takarunum" so nær og viðkomandi sum gjørligt. Hetta er tí ein av teimum størstu avbjóðingunum hjá teimum. Nútíðar- tøknin hevur eisini skundað undir hesa gongd At koma út við boðskap- inum, er ikki bara ein av- bjóðing hjá fjølmiðlunum, men eisini hjá teimum, sum eru virkin í Guds ríkis arbeiði. Nær sjófólkinum. Føroyska Sjómansmissi- ónin var stovnað í 1918. Øll árini síðani hevur tann stóri spurningurin verið: Hvussu náða vit best sjófólkið við gleðiboðskapinum? Hetta hevur so ført við sær, at Sjómansmissiónin eftir førimuni hevur roynt at verið nær og viðkomandi fyri føroyskar sjómenn, har teir hava verið. Tað førdi millum annað við sær, at sjómansheim kom í Føroyingahavnini, Sjómansstova í Vestmanna- oyggjunum og í Reykjavík og so sjómansheimini her heima. Sjómansmissiónin hevur eisini sent trúboðarar til støð, har fleiri sjómenn hava verið í styttri ella longri tíð. Vitjað úti í sjónum Eitt av nýggjastu tiltøkun- um hjá Sjómansmissiónini er, at sjómanstrúboðarin hevur verið úti á fiski- feltinum og vitjað skipini. Endamálið er fyrst og fremst at boða Guds orð, men eisini at vitja sjó- mennirnar í teirra dagliga arbeiði. Summarið 2000 var eg og vitjaði nótaskipini uppi við Jan Majn. Síðsta summar var eg og vitjaði rækjuskipini á Flemish Kap. Hetta var ein longri ferð, sum eg var sera glaður fyri. Mín uppliving var, at sjómennirnir eisini vóru glaðir fyri vitjaninna. Av teimum níggju føroysku skipunum, sum veiddu har, var eg umborð á sjey. Alla- staðni var eg væl móttikin, og so at siga allir mennirnir møtti upp til møtini. Eg bleiv silgdur millum skipini í "mobbátinum" (bjarg- ingarbátinum). Eg var millum 3 og 6 dagar um- borð á hvørjum skipi. Áðrenn eg kom heimaftur, var eg eisini ein túr við South Island sum "maður". At vitja sjómennirnar úti í sjógnum, mitt í teirra dagliga arbeiði og lívi, er nakað serligt. Tú kemur longri inn á teir við at verða saman við teimum í nakrar dagar, enn tá eg vitji teir, tá ið skipið liggur við bryggju. Tá er so nógv annað, sum teir eru upp- tiknir av. Sóu seg sjálvar Allir sjómennirnir vóru bæði vinarlig ir og opnir, hóast onkur fyrst skuldi vita, hvat tað var fyri eitt „skepilsi", sum var komið at vitja, áðrenn samrøð- urnar veruliga komu í gongd. Ofta fáa vit góðar samrøður við fólk, sum vit arbeiða saman við. Tí royndi eg eisini at hjálpa til á verksmiðjuni við at gera eskjur og annað, tá ið ein løta var til tað. Videoupptakara hevði eg við. Filmað bleiv eitt sindur umborð á hvørjum skipi. Tað var bæði stuttligt og "kryddraði" lívið umborð, tá teir sóu seg sjálvar løtu seinni í sjónvarpinum. Tá kundi millum annað hoyr- ast: "Síggji eg soleiðis út"? "Pu- ha! Eri eg veruliga so feitur"? Eisini dámdi teimum væl at hyggja eftir tí, sum eg hevði filmað umborð á hinum skipunum. Hví Sjómansmissión? Er tað neyðugt við Sjó- mansmissión? Í einum landi sum Før- oyar, har havið er størsta einstaka arbeiðsplássið, er neyðugt við fólki, sum eisini kennir neyð fyri at fáa gleðiboðskapin út til teirra. Tí meti eg, at tað er neyðugt við Sjómans- missión. Eg trúgvi neyvan, tað er nakað sjófólk, sum so nógv verður biðið fyri, sum fyri tí føroyska. Tí skal tað eisini her ljóða ein hjartans tøkk til tykkum mongu, sum biðja fyri sjófólkinum, fyri Sjómansmissiónini og sum stuðla bæði andaliga og fíggjarliga. Gud signi sjófólkið og alt Føroya fólk. FISKIVINNU- SAMSTARV Jústinus Leivsson Eidesgaard Føroyski fiskimálaráð- harrin, Jørgen Niclasen og íslendski fiskimálaráð- harrin Árni M. Matthiesen eru samdir um at føroyskir og íslendskir svartkjafta- trolarar framhaldandi kunnu veiða frítt inni hjá hvørjum øðrum. Ella skilt á tann hátt, at orðingarnar um avmarkingar eru so veikar, at ilt er at skilja hetta ørvísi enn frí veiða. Orðiingin í tíðindaskriv- inum, sum varð gjørt beint eftir samráðingarnar ljóð- ar soleiðis: "Vegna støð- una í svartkjaftastovn- inum, samdust partarnir um at avmarkað svart- kjaftaveiðuna fyri síni skip. Føroyingar vístu á galdandi reglur um avmarkað skipatal á høvuðsøki í føroyskum sjógvi. Hósdagin og fríggjadagin í seinastu viku hittust teir á fundi í Reykjavík. Partarnir eru samdir um at hava somu avtalu fyri 2002 sum í 2001. Hetta merkir at føroysk skip kunnu veiða 5600 tons í íslendskum sjógvi at botnfiski í ár. Av hesi heildarveiðu verður toska- kvotan óbroytt 1200 tons og kalvakvotan verður 80 tons. Kalvin skal veiðast í tíðarskeiðnum 1. juni til 31. august. Umframt svartkjaftin ,so kunnu íslendingar veiða 2000 tons av heyst- gýtandi sild í føroyskum sjógvi og 1300 tons av makreli. Føroysk skip kunnu eisini veiða 30.000 tons av lodnu í íslendskum sjógvi, umframt 10.000 tons av lodnu, sum er av grønlendsku lodnukvot- uni. Framhaldandi frítt at fiska svartkjaft Torleif Johannesen., sjómanstrúboðari: At vitja sjófólk á opnum havi er nakað serligt Torleif Johannesen hevur vitjað umborð á nótaskipum í Barentshavinum og rækjuskipum á Flemmish Kap. Allastaðni er hann væl móttikin C M Y K 7 6