týsdagur 31. mai 1927síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
|
FRÆLSI
oyr. á 3. og
Nr. 2. | »
LLA KOMIN GESTUR í få-
I tækum heimum er sjúkdóm-
ur. Faðirin virkisleysur, móðurin
måttleys og børnini svang og køld
— ogso kemur sjúkdómur til húsa
og tekur årædi frå teim eldru,
um nøkur er — frå
Hava vit vid ålvara
gledina —
teim ungu.
lagt f geyma hesa mynd av ein-
um slíkum fátækum heimi, síðan
tað bæði tíðliga og seint ljóðar
úr vissum hornum, at kommun-
irnar órættvísuligu eru lógtreyt-
unum undirgivnar, og koma
soleiðis at rinda pening í stórari
mågvu til tey fátæku sjúku, ið
løgd verða inn á sjúkrahúsini.
Reddir ljóða ymsastaðni frá,
og tónin er hin sami, ætlanin
hin sama; kommunirnar hava
ovmikið av skuld til at dragast
við, og tað er so ógvuliga mangt
annað, tað skuldi
goldið um at fáa rinda, heldur
ið kann
lætta um limagjaldið hjá sjúkra-
sum betur
enn at lata pening,
kassalimum, sum annars vóru
demdir til at rinda hitt dupulta.
Lítilátið mátti tó tað
at harmast um tann pening, ið
verðið
kommunirnar soleiðis rinda, {í
hann ferð ikki fyri skeytið, men
kemur umvegis sjálvum kom-
mununum til góðar. Tað, sum
lagt verður út á henda hátt, ger
í fyrsta lagið, at hin fátæki hús-
húsmóðurin kunnu
fadirin og
gerast limir av sjúkrakossum og
harvið fáa ein góðan stuðul, um
tað óhapp skuldi
blivu sjúk og komu á sjúkra-
hent, at tey
húsið. Tað er lættari fyri hin
fátæka at tíða til læknans, og
um so varð at læknin vildi haft
tey á sjúkrahúsið, er einki til at
ivast í, tað verður játtað alt í
einum vegna tann stuðul, sum
tey hava í sjúkrakassanum.
Fyrr í tíðini fóru fólk ikki í
bræði til læknans, og oftast ikki
fyrr enn ov seint varð, so einki
gjørdist fyri at forða sjúkuni og
tarnað deyðanum. Og tað er tó
ikki so langt síðani, at unglingur
— tá vóru ikki sjúkrakassar so
víða um sum nú — varð sjúkur
í fleiri
noyddist at rinda fyri hann, ið
mánaðir, og sóknin
fátækur var, og hin hugprúði
unglingi — táið hann aftur kom
á føtur tordi neyvan at líta upp
stóð í
í mannamúgvu hann
skuld til sóknina.
Er tað menniskjansligt at kúra
og klaga, tí hin fátæki verður
hjálptur, táið heilsan berst und-
an og hann íkki er
forsyrgja sær og sínum.
iskjur við
hjartalagið vilja halda, at hetta
mentur alt
Menn-
einum natúrligum
er ein skylda, og hartil eisini ein
vekur skylda, at fátæki
sjúki verður styðaður, og íkki
táið
førumuni
hin
minst hann sjálvur eftir
rindar sítt limagjald
til sjúkrakassan, fyri harvið at
Lýsingarprísur fyri petitreglu: 30 oyr, á forsíðuni,
Í 4. síðu.
avsláttur í prisinum,
-FØROYA-
SOCIALDEMOKRAT
BRODURSKAPUR
Við størri lýsingum fæst
halda um
seg skadasleysan
óhappið skuldi hent.
Tað letist tí illa at
hava sítt á tí turra, loyvað sær
menn, sum
at seta fram tað åskodan, at tær
stóru útreiðslurnar til sjåkra-
húsini heldur átti at verið álíkn-
aðar teimum til eykagjald, sum
limir vóru av sjúkrakassa, heldur
enn at líknað tær á allar íbyggj-
Var tað
ymsu sóknar-
arar í sóknini. ikki
vakrari, um tey
styrini høvdu skotið nukað av
peningi til sjåkrakassarnar, og
soleidis hjålpt til at fingid teir
til at borid seg og limagjaldid
kundi
betri hjå teim fåtæku til at ger-
Á henda hátt kundi
tað eydnast at rokki á mál, so-
minkast, og leiðin varð
ast limir.
leiðis at eitthvort menniskja
kundi gjørst limir av sjúkra-
kassa og harvið tryggjaði bæði
seg og síni, og vildi tað tá aldrig
hent uppaftur, at nakar av sjåku
var komin í skuld til kom-
munina.
Socialdemokratar hava á
danska ríkisdegi framsett upp-
skot um rætt hjá fátækum fólki
til ókeypis sjúkrahjálp, sjúkra-
húsupphald, medicin og annað,
ið krevst til heilsubótar, tåid ein
í almennum starvið verðandi
lækni hetta býður, uttan at tað
kann teljast sum fátækrahjálp.
Hetta er
socialdemokratiska stevnuskråin
tad sama sum hin
sigur um ókeypis sjúkrahjálp.
Í teim ymsu sóknarstjórnum
verður ein slík áskoðan neyvan
framd — og nær man hon fara
at ljóða á løgtingid: ókeypis
upphald á sjúkrahúsum fyri hin
fátæka, sum ei heldur skal rinda
fyri hjálpina, id læknarnir veita.
M. 8. V.
For vore smaa Venner.
Charleston.
den
Lille
Peter ind i
ligheder,
sætter forbivseds
Charleston'ens
Else
Hemme«
Stormvejr.
Skyerne sortnede, Stormen susede
,
Søen slog svulmende. Skibet sank,
Skibsmandskubet
- Støt stod Styr-
steg, slingrede. —
skreg skrækslagne.
manden, sagde stærkt: Stille, Skihs-
Sømændene staar støt,
»Stormens Styrer styrer
Svulmende
mandskab!e
siger stille:
Sømandens Skæbne.« —
steg Søen — san sank Skibet.
Bommelom I
Moderen: Du ikke tromme,
mens Far sover!
Peter: Ja, men hvis jeg trommer,
mens Far er
Lussinger.
man
vaagen, saa faar jeg
FE
JAVNADUR
— Tirsdag hin 31. mai 1927.
Dagens
Kostar kr. 1,50 fjórðingsárið Porto. Bladid
verður bilagt á posthúsinum, brævsavnarstødum i. årg.
og skrivstovuni. Telf. 143.
Emner.
Nogle Indlæg fra vore Læsere om aktuelle
Spørgsmaal.
Framstig.
Nógv frumstig í Føroya vinni-
lívið Góð
nøra ogn landsins
tørvad. heimavirkid
Eins og á Olavsvøku 1925, tå
framsyning var her í Havn, var
fólk aftur nú á framsýningini Í
Vestmanna hugtikið og bilsid at
síggja allar teir vokru lutir, ið
framlagdir vóru virkadir her á
landi úr ull.
ikki bert vit Føroyingar halda
hettar heimavirkið vakurt
og gott arbeið; eisini Danir Lt. d.
lað, ið
framsýningar
fyrrárið.
foroyskari Men
vera
virða til fullnar sent
verði til
vetur og |
hevur
seinasta
Håndarbeid hava altíð verið mett
hægri enn maskinarbeid, og enn,
síggja vit, finnast tó Foroyingar,
ið duga so væl heimavirkið, at
teirra arbeið kann javnsetast við
tey vakrastu og bestu, útheim-
urin bjóðar fram.
Vil tíverri
mong ár
mega sanna, at I
hevur
virka og nýta sjálvið mest mog-
Her
hevur verið innflutt mongd av
útlendskum hálvull
ansurin fyri at
uligt ull okkara verið lítil.
ullvørum,
og linnitum nógv minni
verdar enn hvat vit sjálvir
kunnu virka, um vit vilja; og
vita vit, at hitt linnita til uttan-
klæði her norðanlanda hóskar
illa. Tað er heilsuoyðandi og
peningaoyðandi.
At fólk her á landi hevur alt
meira og meira hug at vera
vakurt ílatið, er einki ringt, og
at unga fólkið klæðir,
seymaði ella bundin soleiðis sum
Paris heldur
einki, bert tilfarið vit sjálvið eiga
okkara
dámar
vísir okkum, ger
í landi verður virka til,
soleiðis sum fólk ynskir tað, og
nytt til okkara klædna. Iettar
vita vit nå er møguligt, tad hava
framsyningarnar prógva.
Tað er sjálvsagt ikki hvønns
manns fori at seta seg niður og
00
55
virka úr lagði so vøkur plo
men her er tað at tey, ið duga
og hava hug, kunnu ganga undan
og gagna land okkara á tann
hátt, at tey visa mega fólkinum,
Um tað er
satt, at dugandi fólk her ætla at
hvussu virkast skal.
stovna felag til tess at nøra um
heimavirkið Foroyalands, so vil
tað vera eitt gott framstig.
A. ZISKA.
Er Amimanden Modstander af
Frelsens Hærs Arbejde paa
Færøerne?
I ethvert Samfund findes der Menne
sker, der stiller sig ligegyldige, ufor
stanende, modvillige og
keltes Vedkommende som direkte Mod
for nogle en
standere af alt, hvad der af enkelte
Personer saavel som Institutioner
bliver
Ungdommen bort fra de Veje, der fø
rer til
gelse,
Blandt de Institutioner, der arbejder
Formaal for Øje,
Hær en førende
lede, særlig
foretaget for at
moralsk og sandelig Ødelæg
med sidstnævnte
indtager Frelsens
Stilling i saa
rede Lande, og det viser sig, at denne
godt som alle civilise
Institutions aandelige og moralsk op
byggende Arbejde bliver paaskon-
|
net, saavel af Befolkningen, som af
de stedlige Myndigheder.
Her paa Færøerne har Frelsens Hær
Aar siden be
dens Ar-
forst for ca. halvtredie
gyndt sin Virksomhed, og
beide er blevet modtaget med Glæde
blundt Befolkningen saavel í Thors
havn som rundt om i alle de Bygder,
der er bleven besøgte.
Frelsens Hærs Arbejde bliver for
største Delen opretholdt ved Gaver,
frivillige Bidrag gennem Indsamlinger
Kollekt o. lisn mt ved fra Tid til
anden, enten eller gennem Ven
ner at foranstalte Udsalg, Basarer o
l. til Hjæip i Arbejdet, og alle Steder
viser det sig, at Myndigbederne stil
ler sig meget imødekommende og be
hjælpelig overfor alt, hvad der paa
lovlig og uforstyrrende Maade bliver
Arbejdet.
derfor forbavse alle, der
foretaget for at støtte
Det
sympaliserer
man
med aandeligt og op
byggende Arbejde, at erfare, at Fær
øernes Amtmand, Hr. E. Olrik, synes
at være Modstander af Frelsens Hærs
Arbejde, idet Amtet har nægtet Til-
ladelse til at afholde det i nærva
rende Blads forrige Nummer aver
terede Udsalg med Tombola m. m.,
til Fordel for Hærens Arbejde
Færøerne.
paa
Nægtelsen kommer saa meget mere
overraskende, som Tilladelser af lig
nende Art hidtil
nær sagt alle mulige, til Tider min-
har været givet til
dre nyttige Formaal.
Hær
har
Da Frelsens som før nævnt,
først for nylig begyndt sit Ar-
bejde her paa Færøerne, vil enhver,
lidt til
maader, kunne forstaa,
der kender Hærens Arbejds-
at Hindringer
som ovennævnte, virker meget føl
ligt paa den økonomiske Side af Ar
bejdet, da der alene til at anskaffe og
holde Lokale kræves ikke helt ringe
Beløb, men sikkert vil den af Amtet
indtagne Holdning gøre sit til, at
Frelsens Hærs Vennekreds vil vokse
og Befolkningens Sympati tiltage og
give sig Udslag i pekuniær Støtte paa
anden Maade.
En Ven af Frelsens Hær
»Kundskab er Magt',
er eitt orð, sum allan
brúkt.
oyggjalandi
nær um
Vit á
skuldu
heimin er hesum
lítla
kunna sagt tað sama
eisini
mentun
er máttur; tí longst koma tey
menniskjur fram, sum vaksa
um mentun sína, nær og hvar
stundir gevast til tess tað
verði so við kropsligum, heila
ella arbeiði utan
eingin koma, at
Og brúkt við
vilja
um
mentun er kraft.
skuldi
skili og góðum
henda kraft kunna nort um eðli
mannabarnanna, soleiðis at Tívið
fall lættari at liva. Dømir eru ti
verri víða hvar um heimin, at
mentun er eisini misbrúkt av
monnum, sum millum annað
trúgva seg standa á hægri ment-
Ð
unarstigi enn onnur. Men tá
granskað verður eftir teirra
starvi í lívinum, er virki teirra
í samanburði við annað arbeið-
fólk lítils
siga einkis virði.
fyri ikki at
Men
ógvislig dømir hjá
fólki = kundu
hátt, til domis
um øvund, ill- og ósemju, orða-
Allir
seinast nevndu ósiðir hvørva, so
andi
Meiri
og meira
mentunarlítlum
nevnst á annan
lag og framkomu. hesir
hvort menniskjuni mentast.
Foroyingar allir sum ein
berjast fyri at fáa so nøgv sum
møguligt útint á landi og sjógvi,
kann sigast, at
fiskimenninir eiga lívið í Før-
ovingum; tí hepnast ikki fiski-
monnunum okkurt árið góða
veiðu, doyr alt virki á oyggju-
num. Um ikki av ødrum grund-
um so netupp av teirri, átti ein
og hver, sum kundi, at
gjørt sítt til at lætta um byrðu
fiski- og arbeidsmanna sålarliga
góðar håttir.
Eftir at barnið 14—15 ára
samalt er komið úr skúlanum,
er ofta torført peningaliga sæð
at veita tí mentun serliga
skal tað fara til útheimsins. —
Men tess nýtist ikki hjá okkum
Foroyingum; vit eiga reiduliga
góðan skúla: Føroya Fólka-
háskúli. Sum demi, hvussu
góður háskúlin er, skal nevnast,
at limir, sum fingu sær mentan
á honum fyri rúmum 20 árum
síðan, hava latið bern síni eisini
mentast har, og mong eru tey,
fleiri skeið hava verið á
honum bæði fiskarir, skiparir,
heimaarbeiðarir, jarðabrúkarir,
handilsmenn, embætismenn og
góðum føroyskum
íalt knappir 1000
Onnur demir
kunnu nevnast; her bert eitt:
1911 ella 1912 var við mær og
ødrum á háskúlanum ein ung-
barnaskúla
notið. Hann kendi sum
rímuligt hvorki tal ella stav,
tåid hann kom á skúlan. Men
táið skúlaskeiðið um várið var
endað, kundi hann allar rokn-
ingsartirnar, at lesa og skriva
danskt so at feilfrítt og
góður í føroyskum máli fyri
utan at nevna alt hitt, sum lært
Hesin maður er fyri nekr-
um árum síðani deyður. Hann
var ættaður av Slættanesi. —
Har fór eitt frida- og dygdagott
menniskja Harranum í hendur.
TåiO nú lívið einaferð er so,
at øll fáa tað mest
møguliga úr tí við arbeiði ella
mentun, so er einki meira sjålv-
og við røttum
tess
og á aðrar
sum
hópur av
kvinnum —
næmingar. —
sum ongan
lingi,
heyði
siga
var.
royna at
sagt, enn at øll foreldur, sum
vilja sínum børnum væl, lata
tey njóta ta gleði, sum góð
mentun gevur.
Føroya Fólkaháskúli er Fer-
ova fólks ogn, og tí átti ein og
hver, maður og kvinna, ung og
eldri, mat enta seg á honum;
tað er ótrúligt, hvat ein huga-
góður næmingur kann læra
mikið eitt summar- ella vetur-
skeið á honum. Eitt lítið er tað
kanska dýrari fyri næmingar úti
um oyggjarnar at vitja til skúl-
ans, fyri næmingar úr
Havnini, sum ætla sær á hann,
kostar tað so at siga einki —
tað er at siga, um teir búgva
heima og hava styrk (í Havn
næmingar eta og
men
kunnu allir
sova heima).
Tað eru góðir tveir mánaðir
ettir av hesum summarskeiði —-
summarskeið vara 3 mánaðir —,
so at gentur, sum hug hava at
vitja skúlans, ella foreldur, sum
ráð og vilja hava til at lata
dotur sínar mentast, mugu flyta
sær, um tær skulu koma á
skeiðið í summar. (Við at
Snúgva sær til lærarnar ella
onkran háskúlavin fáa tey, sum
tess ynskja, alla greiðu um styrk
FT
5