týsdagur 17. januar 1928síða 4

TE ATF NR 0 00 oe MET Er Er» sendtes re i — HE er por VR på #1 + ir 19 fø pH 84 3 KA ER Hafnarstræti 17. P. 0. Box 772. Góð skipskeks, (Captain) G. Kristjánsson. Skibsmægler — Befragtningsagent - Køb og Salg af Skibe Paatager sig at expedere færøske Fiskeskibe, sælge Fisk, skaffe Salt og Agn ete. til billigste Priser. Lager af Byens bedste og billigste Bunkerkul. Alt til skipsútreiðslu! sera Amerikanskt | Reykjavík. Telegramadresse: Shipping. Spedition. bilig. kjøt, manilla og skipmannsgarn, teinastål, heg, blokkablyggj ov. m. á. fæst biligast frå POUL HANSEN i Havn. Telf. 228. ET |: SUNLIGHT VIM . LUX . RINSO BRUG .KUN. Telegr.-Adr. : „Veritas“. H. C. ANDREASSEN & CO. Telf. 61. THORSHAVN Telf. 61. Temrermestre. — Bygningsmaterialforretning. Bygningsbeslag, Q Lager af Temmer, Dere, Lister, Tagjærn, Kalk, Mursten, Cement, Ovne, Komfure, Sem og Stifter. EKSDRESRUTE TIL AMERIKA (via England). Verdens hurtigste og største Dampere. Uovertrufne kvemmeligheder og ling. Kun 5 a 6 etc. erholdes hos Jens av Reyni, Thorshavn. eller Generalagent C. Mogensen, Nyhavn 1, København K. Hullruten. S/S. henholdsvis ca. Hull Januar og afgaar fra 20. »Relis« ca. 5. Februar. Ekstrabaad afgaar fra København....... 18. Febr. - Hull ........ „. 23. - TIrangisvaag.... . 26. = Vaag....... . 27. - Thorshavn ....... 28. — - Klaksvig ......... 28. - Vaag—Vestman- havn... … 20. Købmænd og Redere anmodes om at indsende deres Ordrer i god Tid. P/f. Skipafelagið Føroyar. Fin vindovnur av ti gamla, góða slagnum til solu. Greinligari hjá blaðstjórnini. Be- Behand- Dages Rejse over Atlanterhavet. Rejsehaand- bog, Oplysninger om (Canada CUNARD WHITE STAR LINIEN Halvskummet Mælk. Brug halvskummet Mælk, ca. 1 pCt. Fedt, udmærket til ning og Husholdningsbrug, 18 Øre pr. Liter. A/S Thorshavns Mælkeforsyning og Margarinefabrik. ), -I- Gratis og franco -+- sendes vort nye ill. Katalog omfattende alt i Bøger, Kort og Gummivarer. Omega-Importen. København V. El | n evnaligan drong sum tilgingin er, og hugaður er til jarðaryrki, ynski eg mær til hjálpar. Bræv merkt ,urta- aling“ sendir hann, ið játtar, sum skjótast til „Feroya Social- Demokrat. Ha „Okkara“ Toiletsæber mildeste og behageligste. Lýsið í „Foroya Social-Demokrat“! Løgtingsmenn okkara og akvegirnir. Í »Førovatidindi« skrivaði harra landstings- og løglings- maður 0Q. Effersoe greinligt frá, hví Øravikar- og Famjinar- vegurin ikki kom hesi ferð, - nær man han fara at koma, »Føroyatidindi« tykist at skifta litir, sum (ad rembist og roynir at finna okkurt upp til ugging, a, tad er enntá gingið so langt barnsliga einfellu sínum, at tað roynir al greiða veljarunum — teir eru farnir at ólolnast, tað følir og kennir blaðið at hin sanna grundin fyri, at vegurin varð útskotin hesu ferð, er harra Effersoes uppdagan í efsti stund av, at vegurin er skeivt avtikin. Tað man ikki vera eiti á opin- bering, ið harra Effersoe hevur de Gee borist — eg væntadi, tå eg hevdi lisið vísdóm »Føroyatidindi«s, við sól at bloðini fóru at vera full frágreiðing um jarðlekin í og mána. Men eg sat nipin, ikki eitt orð um undrið. Ivussu nú hin bjarta ljósglama er komin yvir harra landstingsmannin og kann í og men løgtingsformannin, fyri vera tað spell var, at hon kom so í efstu seg sama, stund, at hon, tross Famininga- og Froðbiar-sóknar íbúgvarar heita ynski um at henda neyðsynjarveg, forkomdi vegnum ja, hvussu langa tíð? id fyri — Hin upprunaliga grundin var Effersøes — al eftir orðum teir báðir, Jacob Jacobsen í Sandvík og hann, um ikki at krevja ov nógv fyri vóru samdir Suðuroynna, tí so vildi hinir løgtingsmenninir krevja meiri fyri valdømi teirra og kundi so møguliga oll vegsakin forð- ast. Neyðars Faminingar, ið eru so illa lýddir av teim hogu, at teir fyri ferð skyld uppí skulu allar hartast og boykottast av danska stati. Tað er ikki eiti á harðari lagnu, teimum barst. At so galið er, vóna vit kortini Hin sanna grundin skuldi um eina koma Foroyar part, ikki. væl ikki verið sum so mangan roynd at Okkum áður: ein »nidker« spara fyri statinum. kunnugt var landstingsmaðurin heitastu, ið ikki millum fleirra tóku undir við vegsakini, tá hon varð reist, og skuldi ein høv- uðsgrundin vera, at honum tøktist óðamannaverk at vera at oyðsla so við statsins peningi — til onga nyttu! Annað varð at fingið vardarnar í stand, so menn kundu finna millum bygda! Hesa støðuna ber ikki reiðuliga til at hava í 1928, nú fólk er farið at hugsa og krevja, kreyja eilt sindur av landsins kosnu Men eftir royndum at døma er lyndið nokk ikki langt frá at vera hitt árinum MONNUmM. sama. Mær harmast yvir støðuna hjá hesum bådum sambandsins ting- monnum, lí eingin vegur í For- ovum er meiri neyðlurvuligur og týdningarmikil Famjingsvegurin. Vita enn júst Øravikar leir góðu tingmenn ikki jú vist vila teir, serliga harra Ef- fersøe sum gamalur Tvoroyra- maður, Suðuroyar sýslumaður og formaður í Froðbiar-sóknar- stýri ikki, at Ora- víkarlíð og tillikið dyrkilendi. Men við veitum og torvgravum sínum er Lidin ring og næstan ikki at koma igjøgn- um, hvorki fyri fólk ella fæ; og her liggur kirkjugarðurin, sum harra Effersoe sjálvur hevur verið við til at leggja, ja kanska trumfa fgjøgnum. Ilarra Effer- sc veil, hvussu ringt og torført tað er al noydast at flyta hvort vita teir -dalur er lík yvir fjørdin vid báti. Ofta hava líkini noyðst at standa undir boru í 8—10 dagar, áður tað hevur viðrað at farið við báti yvir um. Harra Kffersøe veit eisini, at oll Lidin verður — er fyri ein stóran part — løgd inn til tvædir, Har eru longu 12 hús, ein lítil bygd. Er tað ikki synd, at hesir ágrýtnu og dugna samfelagsborgarar skulu sila í vegloysi. Er tað ikki samfelagsins skylda at ganga tílíkum nybyggjarum í meti heldur enn at vera teim sýtandi og málsjónskt. Fólkið veksur tí- betur í hvorjum, skulu øll tyrp- ast í ein tronga, verður trong- ligt og svangligt at liva. Tað er harmiligt at vita, at eitt hilt besta dyrkilendi í Før- oyum sum Øravikardalur og strekki næstan líka til Famjin skal liggja í hert av ódugnaskapi teirra, ið skipa lóg og landi. Ein skuldi hildið, at landstingsmaðurin, ið sum stað- konur maður skuldi verið hin næsti og fyrsti, ið mátti kent tað sum skyldu sína av ollum alvi at fingið henda vegin sam- tyktan til at koma í fyrsta rað } heldur enn rætt og slætt og kalt at svikið so stórliga við at skjóta hann heili út úr eygsýni. Var tað ov nógv, at Sudurovin, ið aldri áður hevur fingið studning til veg — einki rós til tingmenn okkara — 1 haga til byggingar, Joð to fyri eina ferð skyld fekk av tí, ið Eystur- helmingin ovin verður avløgd við? Bygdin Øravik er ein land- húnaðarbygd, og um vegurin var, kundi Tvøroyri — næst stórsta bygd í Foroyum og ser- merkt arbeiðara- og fiskiskaps- bygd — verið ein frálíkur marknaðarstaður hjá Ørvingum og Faminingum við, tí í Famien eru eisini frálík líkindi til ný- dyrking. Tvøroyri treingir sann- iliga til mjólk. Men sum nú er, er kutað fyri einum regluligum og dagligum sambandið bygd- anna millum. Famien liggur avskorið og úti- ofta í trot fyri neyð- synjarvorur, bert av ti, at so torført er at flyta til og frá bygdini. Fjøllini standa tung og fordandi enn eins og í fyrndini. Oivað vildi tað verið so, at um vegurin kom, kundu Tvøroyra- menn drivið fiskiskap vestanfyri frá Famien, hóast sjóveður ikki var hesi megin, og Faminingar umvent hiðani, tå ikki bar til hjá teimum. Og verður tað so- leiðis, at tad eydnast Tvoroyra- monnum at skipa ferskfiska- søluna sum ætlað, var lættligt, um bilar og tilikir vognar nýtast, at flutt veiðina frá Famien higar, tá ikki komandi var um oynna. Men fyri ollum hesum og meira til tykist at vera bundið og læst fyri í næstum. So er stongt, skilið. Sambandsins tingmenn hava talað og skipað — teir bera sjálvandi andsvarið, hóast borgararnir, ið nerva at, kenna sviðan. Hvat ið sjålvstyrismenn- inir hava gjort, veit eg ikki, teirra rodd hevur óivað verið ógviliga spakulig, tå hon ikki hevur boðað frá sær. Men nú er tíð hjá veljarunum at tala! Bóndi. Rige og fattige. En Kapitalist beklager sig. Af Knud Korst. (Fortsat). Men den, der f. Eks. har stude- ret den sorte Races Udviklingshi- ning fra Slave til fri Mand, og som har lyttet til den sorte Soldats selvbevidste Tale, nu da han efter den store Krig er vent tilbage til Amerika han ved at seiv den mest foragtede og skerace eller Klasse er i Stand til i Løbet af en eller to Generationer Ud- g, naar Betingelserne er ham rennemiøbje bløftende Llot nogenlunde gunstige. Og den der har set Jord- og Beionarbej- 1 | re komme lige fra deres sværø Job i Kloak eller paa Byggeplad- serne, sætte sig pan Skolebænken og efter en Vinters Træning tage Statistisk Aarbog i stiv Arm — 'aar Pro paa Menneskene. je; har fundet det hensigts mæ t at skrive disse Bemærk- ninger om Moralen, Menneskena- turen 0 1. mindre hæandgribciige Fænomener for at gøre mit til, at Flod al be. ale » , Palaver, dæiime op for den 1 , øren B' á rvirrende med skikkelige MenneskersHjerner overskylles. Det har værei mig om at gøre at pege paa, at den store Forskel mellem Rig og Fat- tig er den virkelige Kilde til man- ge af Nutidsmenneskets morgiske Defekier, f. Eks. Herremoral, Hov- mod, Arrogance, Kynisme paa den Ydnyghed, Snobberi, ditterhed til an- ene Side Misundelse, den Side, Jeg vender derpaa tilbage til det Spørgsmaal, om da denne Forskel mellem Rig og Fattig, som moralsk økonomisk den set er saa uheldig, | Henseende er en uomgængelig Nød vendighed. Om det virkelig er saa- dan, at vi vilde synke ned í endnu større Armcd, hvis vi formaaede ved politisk Magt at tilstoppe de Kilder, Formuer flyder. Er det altsaa saadan, at en Mands Rigdom ikke skyldes an- dres Fattigdom, ikke skyldes Ud- bytning, Udsugning, i det hele ta- get Tilværelse af noget der rette- lig tilkom andre Mennesker? Eller er Rigmandens store Indtægt kun en rimelig Belønning, som de øv- rige Samfundsborgere maa ind- rømme ham for den uundværlige Indsats har gør i Erhvervslivet. Et kan man i hvert Fald paa Forhaand sige med Sikkerhed: det talt umuligt at blive personlige Arbejde om en Mand er nok saa dygtig og flittig, vil han umu- lig kunne samle sig en stor For- mue denne Maade — slet ikke han arbejder i andres Tjeneste og i Virkeligheden heller ikke, han arbejder for sig selv. Det er vist Carnegie, den ameri« hvoraf de store er praktisk rig ved sit alene; selv paa naar haar kanske Staalmagnat, der har sam: let sine Livserfaringer i følgende Fyndord »Først arbejdede jeg for andre, det var den rene Elendig- hed. Saa arbejdede jeg for mig selv, det kunde ga an, Men først da jeg fik andre til at arbejde for mig, fik jeg Sukcos.: Naar man vil vide virkelig Be- sked om, hvordan man bliver rig, er det temmelig utilfredsstillende at fordybe sig Í nationalokonomi- ske leorier. Mere direkte Besked fanr man vel at undersøge i En- de store For. opstaaet, hvilke keltheder, hvordan niuer faktisk er (Sluttes). ——————£—|—— — ———|— |—…—…——.&——e—…—8—————— At [—[————|[—[————8—[f— Givid út av socialdemokratiskum felogum. Blaðstyrari: M. S. Viðstein. Prentsmiðja „Foroya Social-Demokrat«s, Torshavn,